What do you think?
Rate this book
Ανθολογία ιαπωνικής ποίησης
Αυτά τα λεπτουργήματα της ποιητικής τέχνης, απλά, πολύεδρα και διαυγή, ανοίγουν στον Δυτικό αναγνώστη μια άλλη προοπτική αντίληψη του κόσμου: Πλούσια και απέρριτη, ελεύθερη και πειθαρχημένη, χαρίεσσα και αυστηρή, συμπαντική και εστιασμένη στην αδιόρατη λεπτομέρεια του μικρόκοσμου.
Πέννα βουτηγμένη σε απόσταγμα λόγου, αιχμαλωτίζει, μέσα σε ελάχιστες γραμμές, τη μοναδική στιγμή που το ακαριαίο συναντά το Αιώνιο.
Πέννα βουτηγμένη σε απόσταγμα λόγου, αιχμαλωτίζει, μέσα σε ελάχιστες γραμμές, τη μοναδική στιγμή που το ακαριαίο συναντά το Αιώνιο.
- GenresPoetry
187 pages, Paperback
First published April 1, 2021
1 person is currently reading
12 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
June 16, 2021
Η ιαπωνική ποίηση μου άρεσε πολύ, κάποιες φορές νιώθεις ότι οι ιάπωνες λογοτέχνες δεν γράφουν αλλά ζωγραφίζουν. Οι εικόνες που παράγουν είναι εκφραστικότατες. Ιδιαίτερα στα χάι κου συλλαμβάνουν τη μαγεία της στιγμής, κάτι που είναι και το ζητούμενο σε αυτό το είδος της ποιήσης.
Από την ποίηση τάνκα ξεχώρισα ένα ποίημα του Αριγουάρα Νο Ναριχίρα "Κατάλαβα τελικά πως δεν μ'αρέσει το φεγγάρι· αυτά τα φεγγάρια μας γερνούν σαν πληθαίνουν!", ένα του Σαΐγκιο: "Πλάι πλάι φτάνουν οι ψαρόβαρκες στον κάβο Ιράκο, χτυπώντας πάνω στου βοριά τα κύματα." κι ένα του Κι Νο Τσουραγιούκι: "Ανθίζετε με χρώμα κι άρωμα ωραία όπως παλιά· μα νοσταλγώ την όψη εκείνου που σας φύτεψε."
Η ποίηση Ρένγκα είναι μια μορφή αλυσιδωτής ποίησης όπου μπορεί να ξεκινάει ένας ποιητής με έναν στίχο και συνεχίζουν άλλοι, διαφορετικοί ποιητές. Δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε ιδιαίτερα.
Τα ποιήματα Σενριού είναι ουσιαστικά σατιρικά χάι κου, όπως για παράδειγμα τα "Η μια πορδή δεν φέρνει γέλιο όταν ζεις μόνος" και "Ένα δάγκωμα και χορεύω τα πάντα· κόκκινες πιπεριές".
Το κεφάλαιο με τα ποιήματα χάι κου περιλαμβάνει μερικά πολύ όμορφα ποιήματα όπως ένα του Ματσούο Μπασό: "Σύννεφα του Ιούνη ξεκουράζονται στη κορυφή Αρασιγιάμα", ένα του Γιόσα Μπουσόν: "Πετώντας, τα βέλη των πολεμιστών σχίζουν την ομίχλη"κι ένα του Κομπαγιάσι Ίσσα: "Ω σαλιγκάρι, ανέβα σιγά, σιγά, στο Φούτζι!".
Από την ποίηση τάνκα ξεχώρισα ένα ποίημα του Αριγουάρα Νο Ναριχίρα "Κατάλαβα τελικά πως δεν μ'αρέσει το φεγγάρι· αυτά τα φεγγάρια μας γερνούν σαν πληθαίνουν!", ένα του Σαΐγκιο: "Πλάι πλάι φτάνουν οι ψαρόβαρκες στον κάβο Ιράκο, χτυπώντας πάνω στου βοριά τα κύματα." κι ένα του Κι Νο Τσουραγιούκι: "Ανθίζετε με χρώμα κι άρωμα ωραία όπως παλιά· μα νοσταλγώ την όψη εκείνου που σας φύτεψε."
Η ποίηση Ρένγκα είναι μια μορφή αλυσιδωτής ποίησης όπου μπορεί να ξεκινάει ένας ποιητής με έναν στίχο και συνεχίζουν άλλοι, διαφορετικοί ποιητές. Δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε ιδιαίτερα.
Τα ποιήματα Σενριού είναι ουσιαστικά σατιρικά χάι κου, όπως για παράδειγμα τα "Η μια πορδή δεν φέρνει γέλιο όταν ζεις μόνος" και "Ένα δάγκωμα και χορεύω τα πάντα· κόκκινες πιπεριές".
Το κεφάλαιο με τα ποιήματα χάι κου περιλαμβάνει μερικά πολύ όμορφα ποιήματα όπως ένα του Ματσούο Μπασό: "Σύννεφα του Ιούνη ξεκουράζονται στη κορυφή Αρασιγιάμα", ένα του Γιόσα Μπουσόν: "Πετώντας, τα βέλη των πολεμιστών σχίζουν την ομίχλη"κι ένα του Κομπαγιάσι Ίσσα: "Ω σαλιγκάρι, ανέβα σιγά, σιγά, στο Φούτζι!".
January 17, 2026
Πολύ ενδιαφέρουσα ανασκόπηση σημαντικών ιαπωνικών ποιημάτων.
Έχω διαβάσει κάποιες από τις ανθολογίες των εκδόσεων ροές "ποιητές του κόσμου" και όλα είναι καλογραμμένα και εμπνέουν τον αναγνώστη.
Έτσι και η ιαπωνική ανθολογία έχει μια ευκόλως κατανοητή δομή, χωρίζοντας τα ποιήματα σε τέσσερις κατηγορίες, τα τάνκα, τα ρενγκα, τα σενριού και τα χαϊκού και παρουσιαζει επιλεγμένα ποιήματα από το καθένα. Μου άρεσε η εισαγωγή, καθώς τονίζεται η σημασία που έχει η μετάφραση στην απόδοση ενός τόσο μινιμαλιστικού ποιήματος, και το πόσο λεπτός χειρισμός απαιτείται στην αντιστοίχιση κάθε ελληνικής λέξης με την ιαπωνική ώστε ταυτοχρόνως να διατηρηθεί το νόημα που σκόπευε να εκφράσει ο ποιητής.
Τώρα που γράφω την κριτική αυτή, παρατήρησα ένα σχόλιο που έχει κάνει ο μεταφραστής αυτού του βιβλίου σε αυτή την πλατφόρμα, ότι υπήρχαν προβλήματα επιμέλειας στη συγκεκριμένη έκδοση και έχει εκδοθεί ένα καινούργιο βιβλίο σχετικής θεματολογίας. Ωστόσο παρά τα λάθη (τα οποία δεν έχω την εμπειρία να αναγνωρίσω), αρκετά από τα ποιήματα μου έμειναν σαν εικόνες και σαν συναίσθημα και θεωρώ ότι αυτή είναι η ουσία ενος βιβλίου ποίησης. Σαφώς είναι προτιμητέο τα όποια λάθη που παρατηρούνται να διορθώνονται για τη σωστότερη κατανόηση της ιαπωνικής κουλτούρας και την απόδοση του νοήματος των ποιημάτων. Αλλά στην παρούσα φάση δεν με επηρέασαν τα προβλήματα επιμέλειας.
Θα αναφέρω μερικά παραδείγματα αγαπημένων στίχων / ποιημάτων από το βιβλίο:
Τάνκα:
"η καρδιά μου
δεν είναι φύλλο μήτε χλόη
για ν'αλλάξει χρώμα"
"Γιατί η καρδιά μου
έχει ακόμα αδυναμία
στα άνθη της κερασιάς
αφού άφησα πίσω μου
τα πάντα;"
"Ο αυγινός κούκος
έπαψε μες στο χωριό
έκανα πως δεν άκουγα
ελπίζοντας να τον κάνω
να τραγουδήσει πάλι"
"Αφού δεν βλέπω πλέον
την πραγματικότητα
σαν πραγματικότητα,
γιατί να βλέπω τα όνειρα
σαν όνειρα;"
"Αλλάζουν
-ας μην φαίνεται
στο χρώμα τους -
τα άνθη των καρδιών
του κόσμου"
"Άνθη κερασιάς
η εικόνα του φευγάτου
κόσμου μας.
Έπεσαν
πριν ανοίξουν"
Ρένγκα:
"μέσα στη θλίψη μου τα πουλιά που ζήλεψα
ήταν μπουμπούκια "
"δεν θα με πείραζε η θύελλα
αν μελαγχολική δεν ήταν "
"τίποτα δεν είναι όπως θέλω,
ας γινόταν μονάχα να μη σκέφτομαι
με τέτοιες προσδοκίες ο κόσμος
είναι πιο μελαγχολικός "
"ενώ θαύμαζα τα μπουμπούκια
η ομίχλη σκέπασε το φεγγάρι "
"τι είχα σκεφτεί πριν γεράσω;
οι απολαύσεις σε μάτια και αφτιά
έκαναν φτερά "
"πώς να γίνεις αδιάφορος για όλα;"
"κοντά στο σπίτι πρέπει να κρύβονται
πεινασμένοι λύκοι "
Σενριού:
"Στην αμμοθύελλα
ο τυφλός δεν
ανοιγοκλείνει τα μάτια "
Χαϊκού:
"Ή λιμπελουλα
κάθεται στο ραβδί
που πάει να τη χτυπήσει "
"Χρόνο το χρόνο
η μάσκα του πιθήκου
φανερώνει τον πίθηκο "
"Βιολέτες
τόσο πολύτιμες
στο ορεινό μονοπάτι "
"Η μέρα μεγάλωσε
μα δεν αρκεί για του
κορυδαλλού το άσμα "
"Καβάλα σε
κοντοπόδαρο άλογο
μέρα με ομίχλη "
"Η ιτιά ξέχασε
τις ρίζες της
στο νέο χορτάρι "
"Σε μια μέρα άνθισε
και στον άνεμο μάδησε
η παπαρούνα "
"Κοιτώντας πίσω μου
ήμουν γεμάτος
άνθη κερασιάς "
"Το φύλλο πέφτει
χωρίς να φυσήξει
ο άνεμος "
"Ο βάτραχος
αναδύεται με τη δύναμη
της μη-προσκόλλησης"
"Ο άντρας που σκάβει
το χωράφι
μοιάζει ακίνητος "
Και το αγαπημένο μου από τα χαϊκού, λόγω της πανέμορφης αντίθεσης που το διακατέχει:
"Ποτέ μην ξεχνάς
περπατάμε στην κόλαση
χαζεύοντας λουλούδια "
Έχω διαβάσει κάποιες από τις ανθολογίες των εκδόσεων ροές "ποιητές του κόσμου" και όλα είναι καλογραμμένα και εμπνέουν τον αναγνώστη.
Έτσι και η ιαπωνική ανθολογία έχει μια ευκόλως κατανοητή δομή, χωρίζοντας τα ποιήματα σε τέσσερις κατηγορίες, τα τάνκα, τα ρενγκα, τα σενριού και τα χαϊκού και παρουσιαζει επιλεγμένα ποιήματα από το καθένα. Μου άρεσε η εισαγωγή, καθώς τονίζεται η σημασία που έχει η μετάφραση στην απόδοση ενός τόσο μινιμαλιστικού ποιήματος, και το πόσο λεπτός χειρισμός απαιτείται στην αντιστοίχιση κάθε ελληνικής λέξης με την ιαπωνική ώστε ταυτοχρόνως να διατηρηθεί το νόημα που σκόπευε να εκφράσει ο ποιητής.
Τώρα που γράφω την κριτική αυτή, παρατήρησα ένα σχόλιο που έχει κάνει ο μεταφραστής αυτού του βιβλίου σε αυτή την πλατφόρμα, ότι υπήρχαν προβλήματα επιμέλειας στη συγκεκριμένη έκδοση και έχει εκδοθεί ένα καινούργιο βιβλίο σχετικής θεματολογίας. Ωστόσο παρά τα λάθη (τα οποία δεν έχω την εμπειρία να αναγνωρίσω), αρκετά από τα ποιήματα μου έμειναν σαν εικόνες και σαν συναίσθημα και θεωρώ ότι αυτή είναι η ουσία ενος βιβλίου ποίησης. Σαφώς είναι προτιμητέο τα όποια λάθη που παρατηρούνται να διορθώνονται για τη σωστότερη κατανόηση της ιαπωνικής κουλτούρας και την απόδοση του νοήματος των ποιημάτων. Αλλά στην παρούσα φάση δεν με επηρέασαν τα προβλήματα επιμέλειας.
Θα αναφέρω μερικά παραδείγματα αγαπημένων στίχων / ποιημάτων από το βιβλίο:
Τάνκα:
"η καρδιά μου
δεν είναι φύλλο μήτε χλόη
για ν'αλλάξει χρώμα"
"Γιατί η καρδιά μου
έχει ακόμα αδυναμία
στα άνθη της κερασιάς
αφού άφησα πίσω μου
τα πάντα;"
"Ο αυγινός κούκος
έπαψε μες στο χωριό
έκανα πως δεν άκουγα
ελπίζοντας να τον κάνω
να τραγουδήσει πάλι"
"Αφού δεν βλέπω πλέον
την πραγματικότητα
σαν πραγματικότητα,
γιατί να βλέπω τα όνειρα
σαν όνειρα;"
"Αλλάζουν
-ας μην φαίνεται
στο χρώμα τους -
τα άνθη των καρδιών
του κόσμου"
"Άνθη κερασιάς
η εικόνα του φευγάτου
κόσμου μας.
Έπεσαν
πριν ανοίξουν"
Ρένγκα:
"μέσα στη θλίψη μου τα πουλιά που ζήλεψα
ήταν μπουμπούκια "
"δεν θα με πείραζε η θύελλα
αν μελαγχολική δεν ήταν "
"τίποτα δεν είναι όπως θέλω,
ας γινόταν μονάχα να μη σκέφτομαι
με τέτοιες προσδοκίες ο κόσμος
είναι πιο μελαγχολικός "
"ενώ θαύμαζα τα μπουμπούκια
η ομίχλη σκέπασε το φεγγάρι "
"τι είχα σκεφτεί πριν γεράσω;
οι απολαύσεις σε μάτια και αφτιά
έκαναν φτερά "
"πώς να γίνεις αδιάφορος για όλα;"
"κοντά στο σπίτι πρέπει να κρύβονται
πεινασμένοι λύκοι "
Σενριού:
"Στην αμμοθύελλα
ο τυφλός δεν
ανοιγοκλείνει τα μάτια "
Χαϊκού:
"Ή λιμπελουλα
κάθεται στο ραβδί
που πάει να τη χτυπήσει "
"Χρόνο το χρόνο
η μάσκα του πιθήκου
φανερώνει τον πίθηκο "
"Βιολέτες
τόσο πολύτιμες
στο ορεινό μονοπάτι "
"Η μέρα μεγάλωσε
μα δεν αρκεί για του
κορυδαλλού το άσμα "
"Καβάλα σε
κοντοπόδαρο άλογο
μέρα με ομίχλη "
"Η ιτιά ξέχασε
τις ρίζες της
στο νέο χορτάρι "
"Σε μια μέρα άνθισε
και στον άνεμο μάδησε
η παπαρούνα "
"Κοιτώντας πίσω μου
ήμουν γεμάτος
άνθη κερασιάς "
"Το φύλλο πέφτει
χωρίς να φυσήξει
ο άνεμος "
"Ο βάτραχος
αναδύεται με τη δύναμη
της μη-προσκόλλησης"
"Ο άντρας που σκάβει
το χωράφι
μοιάζει ακίνητος "
Και το αγαπημένο μου από τα χαϊκού, λόγω της πανέμορφης αντίθεσης που το διακατέχει:
"Ποτέ μην ξεχνάς
περπατάμε στην κόλαση
χαζεύοντας λουλούδια "
November 11, 2025
Ήμουν ο μεταφραστής του βιβλίου και συντάκτης του βιβλίου. Η εν λόγω έκδοση είχε τεράστια επιμελητικά προβλήματα και αβλεψίες, ακριβώς γι' αυτό αντικαταστάθηκε από μία νεώτερη και ορθά επιμελημένη, η οποία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μέδουσα.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews