What do you think?
Rate this book
Alicja w krainie czasów #1
Alicja w krainie czasów. Czas zaklęty
W 1880 roku w podwarszawskim dworku ma przyjść na świat Alicja, owoc płomiennego romansu hrabiego Jana Księgopolskiego ze służącą Natalią. Tymczasem hrabia oczekuje narodzin prawowitego dziedzica. Zdesperowana służąca postanawia zrobić wszystko, żeby arystokrata uznał ich wspólne dziecko, a ją samą pokochał. By to osiągnąć, ucieka się do czarów. Nie wszystko jednak przebiega pomyśli Natalii. Syn z prawego łoża umiera, a hrabia zabiera do dworu tylko malutką Alicję, która będzie wychowywała się w dostatku, ale bez miłości ojca i przybranej matki.
Odprawione niegdyś czary pozwolą Alicji żyć tak, jak nie żył dotąd żaden człowiek...
Odprawione niegdyś czary pozwolą Alicji żyć tak, jak nie żył dotąd żaden człowiek...
340 pages, Paperback
First published May 18, 2016
5 people are currently reading
61 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
August 27, 2024
Dobrze się tego słuchało ☺️ Zabieram się za drugi tom.
December 15, 2018
Polski rynek wydawniczy przeżywa obecnie zatrzęsienie, jeśli chodzi o powieść obyczajowe. Przez jedne z nich się niemal płynie, są też takie, których czytanie jest męką.
Na szczęście książka, o której mowa nie ma nic wspólnego. Mowa tu o pierwszym tomie sagi Alicja w krainie czasów – Czas zaklęty.
Jest rok tysiąc osiemset osiemdziesiąty, w podwarszawskim Kodowie przychodzi na świat Alicja, nie jest ona jednak dzieckiem wyczekiwanym przez wszystkich, owocem płomiennego romansu hrabiego Jana Księgopolskiego ze służącą Natalią. W tym samym czasie rodzi się również dziedzic pochodzący z prawego łoża. Zdesperowana dziewczyna stawia więc na szali swoją przyszłość i postanawia zawierzyć magii. Tylko czy tajemnicze rytuały zadziałają tak jak pragnie tego prosta wiejska dziewczyna? Los bywa jednak czasem przewrotny. Czy Alicja faktycznie okaże się niezwykła? Jeśli tak to w jaki sposób, wpłynie to na jej życie?
Na początku pragnę nadmienić, że Alicja w krainie czasów – Czas zaklęty nie była moim pierwszym spotkaniem z twórczością pani Ałbeny Grabowskiej, wcześniej miałam przyjemność przeczytać sagę Stulecie Winnych, jak również Coraz mniej olśnień. Były to zawsze bardzo udane spotkania czy i tym razem będzie podobnie?
Muszę przyznać, że przez pierwsze mniej więcej sto pięćdziesiąt stron miałam nie mały problem z tym żeby wgryźć się w ten świat, do którego zaprosiła mnie autorka. Myślę, że miało to związek głównie z tym, że w pierwszej części język jest bardzo mocno stylizowany na gwarę wiejską, co początkowo trochę mi przeszkadzało. Rozumiem jednak co ten zabieg miał wnieść do powieści. Mianowicie chodziło o uwiarygodnienie postaci w oczach czytelnika. Zamierzony cel został osiągnięty i tylko to się liczy. Alicję poznajemy w momencie kiedy dziewczynka ma siedem lat. Od tego momentu to właśnie na niej skupia się akcja powieści. Bardzo bałam się, że będzie to bohaterka, która zostanie bardzo szeroko opowiedziana przez narratora, natomiast żadna z wymienionych przez niego cech nie znajdzie odzwierciedlenia w jej zachowaniu. Na szczęście nic takiego się nie wydarzyło. Alicja to bohaterka z charakterem, nie pozbawiona przy tym lekkości i dziewczęcej delikatności. Niezmiernie podoba mi się także fakt, że autorka buduję główną bohaterkę tak, że można ją śmiało zaliczyć do grona emancypantek, choć to słowo nie pada nigdy wprost to zachowanie jak i sposób w jaki postrzega świat na to wskazują. Nie ulega wątpliwościom, że Ałbena Grabowska nie obawia się tworzenia trudnych relacji pomiędzy bohaterami. Najlepszym tego przykładem jest relacja Alicji z ojcem, która nie należy do najprostszych. Jest ona rozpisana w sposób dynamiczny i nieoczywisty, dzięki czemu śledziłam ten wątek z nieukrywaną ciekawością. Wykorzystanie przez autorkę motywu dziurki od klucza zdecydowanie przypadło mi do gustu. Proza pani Ałbeny jest wyjątkowa także dzięki temu, że to na kartach jej powieści mają szanse spotkać się ze sobą bohaterowie fikcyjni i postacie rzeczywiste, które w jakiś konkretny sposób zapisały się w historii naszej ojczyzny.
Podsumowując Alicja w krainie czasów – Czas zaklęty to iście epicka opowieść o dziewczynce, która niczym Ania z zielonego wzgórza posiada ponad przeciętną wrażliwość i wyobraźnię, jednak każdego dnia musi od nowa walczyć o uwagę, miłość i szacunek ze strony najbliższych. Ta powieść to także niezbity dowód na to, że polscy pisarze naprawdę potrafią pisać na bardzo wysokim poziomie, a sięganie po rodzimych autorów nie jest powodem do wstydu, ale do dumy.
Gorąco polecam!
Na szczęście książka, o której mowa nie ma nic wspólnego. Mowa tu o pierwszym tomie sagi Alicja w krainie czasów – Czas zaklęty.
Jest rok tysiąc osiemset osiemdziesiąty, w podwarszawskim Kodowie przychodzi na świat Alicja, nie jest ona jednak dzieckiem wyczekiwanym przez wszystkich, owocem płomiennego romansu hrabiego Jana Księgopolskiego ze służącą Natalią. W tym samym czasie rodzi się również dziedzic pochodzący z prawego łoża. Zdesperowana dziewczyna stawia więc na szali swoją przyszłość i postanawia zawierzyć magii. Tylko czy tajemnicze rytuały zadziałają tak jak pragnie tego prosta wiejska dziewczyna? Los bywa jednak czasem przewrotny. Czy Alicja faktycznie okaże się niezwykła? Jeśli tak to w jaki sposób, wpłynie to na jej życie?
Na początku pragnę nadmienić, że Alicja w krainie czasów – Czas zaklęty nie była moim pierwszym spotkaniem z twórczością pani Ałbeny Grabowskiej, wcześniej miałam przyjemność przeczytać sagę Stulecie Winnych, jak również Coraz mniej olśnień. Były to zawsze bardzo udane spotkania czy i tym razem będzie podobnie?
Muszę przyznać, że przez pierwsze mniej więcej sto pięćdziesiąt stron miałam nie mały problem z tym żeby wgryźć się w ten świat, do którego zaprosiła mnie autorka. Myślę, że miało to związek głównie z tym, że w pierwszej części język jest bardzo mocno stylizowany na gwarę wiejską, co początkowo trochę mi przeszkadzało. Rozumiem jednak co ten zabieg miał wnieść do powieści. Mianowicie chodziło o uwiarygodnienie postaci w oczach czytelnika. Zamierzony cel został osiągnięty i tylko to się liczy. Alicję poznajemy w momencie kiedy dziewczynka ma siedem lat. Od tego momentu to właśnie na niej skupia się akcja powieści. Bardzo bałam się, że będzie to bohaterka, która zostanie bardzo szeroko opowiedziana przez narratora, natomiast żadna z wymienionych przez niego cech nie znajdzie odzwierciedlenia w jej zachowaniu. Na szczęście nic takiego się nie wydarzyło. Alicja to bohaterka z charakterem, nie pozbawiona przy tym lekkości i dziewczęcej delikatności. Niezmiernie podoba mi się także fakt, że autorka buduję główną bohaterkę tak, że można ją śmiało zaliczyć do grona emancypantek, choć to słowo nie pada nigdy wprost to zachowanie jak i sposób w jaki postrzega świat na to wskazują. Nie ulega wątpliwościom, że Ałbena Grabowska nie obawia się tworzenia trudnych relacji pomiędzy bohaterami. Najlepszym tego przykładem jest relacja Alicji z ojcem, która nie należy do najprostszych. Jest ona rozpisana w sposób dynamiczny i nieoczywisty, dzięki czemu śledziłam ten wątek z nieukrywaną ciekawością. Wykorzystanie przez autorkę motywu dziurki od klucza zdecydowanie przypadło mi do gustu. Proza pani Ałbeny jest wyjątkowa także dzięki temu, że to na kartach jej powieści mają szanse spotkać się ze sobą bohaterowie fikcyjni i postacie rzeczywiste, które w jakiś konkretny sposób zapisały się w historii naszej ojczyzny.
Podsumowując Alicja w krainie czasów – Czas zaklęty to iście epicka opowieść o dziewczynce, która niczym Ania z zielonego wzgórza posiada ponad przeciętną wrażliwość i wyobraźnię, jednak każdego dnia musi od nowa walczyć o uwagę, miłość i szacunek ze strony najbliższych. Ta powieść to także niezbity dowód na to, że polscy pisarze naprawdę potrafią pisać na bardzo wysokim poziomie, a sięganie po rodzimych autorów nie jest powodem do wstydu, ale do dumy.
Gorąco polecam!
January 2, 2018
Natalia pracuje w kuchni na dworze Księgopolskich. To prosta, miła i ufna dziewczyna. Natka nawiązuje romans z hrabią, nie wiedząc, że jest tylko jedną z jego licznych kochanek. Dziewczyna zachodzi w ciążę i naiwnie wierzy, że kochanek opuści żonę i zwiąże się z nią. Niestety, okazuje się, że Jan będzie miał również dziecko z prawego łoża. Natalia załamuje się i zaczyna dziwnie się zachowywać. Ludzie się jej boją. Uważają, że rzuca klatwy, a w sobie nosi diabelski pomiot. Natalia i Elżbieta rodzą dzieci w tym samym czasie. Niestety dziecko Elżbiety i Jana umiera. W tej sytuacji Alicja - córka Natki zostaje jej odebrana i oddana hrabiostwu.
.
Druga część osób książki skupia się na dorastaniu Alicji. Dziewczyna nie ma pojęcia o swoim prawdziwym pochodzeniu. Jest bystra, inteligentna oraz wszechstronnie uzdolniona: fizyka, chemia i matematyka, a także literatura i język obcy nie sprawiają jej żadnego problemu. Alicja nie doznaje rodzicielskiego ciepła. Przybrani rodzice nie zwracają na nią większej uwagi, nie okazują miłości.
.
Akcja książki toczy się w pięknym, typowym, staropolskim dworku. Cudownie było wrócić do takich klimatów w książce, która nie jest obowiązkową lekturą szkolna. 😅 Książka bardzo dobrze oddaje ówczesne realia życia w dworze i na wsi ukazując zarówno jego blaski jak i cienie. Bohaterowie są świetnie wykreowani i wyraziści. Zakończenie mnie zachwyciło. Jest takie, jakiego często szukam w książkach. Niby wszystko jasne ale jednak jest kilka niedopowiedzeń, więc od razu chce się poznać dalsze losy bohaterów.
.
Druga część osób książki skupia się na dorastaniu Alicji. Dziewczyna nie ma pojęcia o swoim prawdziwym pochodzeniu. Jest bystra, inteligentna oraz wszechstronnie uzdolniona: fizyka, chemia i matematyka, a także literatura i język obcy nie sprawiają jej żadnego problemu. Alicja nie doznaje rodzicielskiego ciepła. Przybrani rodzice nie zwracają na nią większej uwagi, nie okazują miłości.
.
Akcja książki toczy się w pięknym, typowym, staropolskim dworku. Cudownie było wrócić do takich klimatów w książce, która nie jest obowiązkową lekturą szkolna. 😅 Książka bardzo dobrze oddaje ówczesne realia życia w dworze i na wsi ukazując zarówno jego blaski jak i cienie. Bohaterowie są świetnie wykreowani i wyraziści. Zakończenie mnie zachwyciło. Jest takie, jakiego często szukam w książkach. Niby wszystko jasne ale jednak jest kilka niedopowiedzeń, więc od razu chce się poznać dalsze losy bohaterów.
May 24, 2021
Te książki widziałam na swoim czytniku od dawna jednak ocena 6/10 na lubimyczytać bardzo mnie zniechęcała. Szczerze mówiąc nie wiem skąd taka ocena ponieważ była to jedna z najlepszych serii przeczytanych w moim życiu. Akcja rozpoczyna się w okolicach 1880 roku w Polskim dworku Kordów gdzie nawiązuję się romans pomiędzy hrabią Janem Księgopolskim a prostą służącą Natalią. Jak można się domyślić, tytułowa Alicja jest jego owocem i zdecydowanie nie jest to sytuacja idealna zważywszy na to, że hrabia jest żonaty. Podczas lektury obserwujemy losy Alicji pokonującej trudy, najpierw życia jako dziecko niechciane, a następnie pierwszej i drugiej wojny światowej. Perypetie bohaterki oglądane zarówno z zewnątrz jak i przez pryzmat aspektu psychologicznego, wplecione w jej dzieje słynne nazwiska i w końcu nieupiększone trudy życia w czasach wojennych tworzą swoiste okno pozwalające nam zajrzeć i poczuć życie w tamtych latach. Pogrążając się w opisach pięknego Kordowa, dotykając problemów kobiet i mężczyzn żyjących w Polsce u schyłku XIX wieku czułam wszystko to co oni.
Są to książki niezwykłe, które czytałam z zapartym tchem. Zdaję sobie sprawę z tego, że surowe, czasem brutalne, a na pewno nieocenzurowane opisy zastosowane przez Ałbenę Grabowską mogą mocno oddziaływać na delikatniejsze osoby. Ja sama musiałam czasem odkładać książkę żeby przez parę minut przetrawić to co się tam stało. Jednak były one integralną częścią książek. Bardzo zaangażowałam się w losy Alicji a dzięki wolnemu rozwojowi akcji mogłam razem z nią wszystko przeżywać. Serdecznie polecam te książki każdemu powyżej 16 roku życia.
⭐Ocena za pomysł to 10/10. Ocena za wykonanie także 10/10. Nie mam zastrzeżeń i ogłaszam siebie beznadziejnie zakochaną. W te wakacje koniecznie zabiorę się za inne książki Ałbeny Grabowskiej, której składam hołd i dziękuję za stworzenie czegoś cudownego.
Są to książki niezwykłe, które czytałam z zapartym tchem. Zdaję sobie sprawę z tego, że surowe, czasem brutalne, a na pewno nieocenzurowane opisy zastosowane przez Ałbenę Grabowską mogą mocno oddziaływać na delikatniejsze osoby. Ja sama musiałam czasem odkładać książkę żeby przez parę minut przetrawić to co się tam stało. Jednak były one integralną częścią książek. Bardzo zaangażowałam się w losy Alicji a dzięki wolnemu rozwojowi akcji mogłam razem z nią wszystko przeżywać. Serdecznie polecam te książki każdemu powyżej 16 roku życia.
⭐Ocena za pomysł to 10/10. Ocena za wykonanie także 10/10. Nie mam zastrzeżeń i ogłaszam siebie beznadziejnie zakochaną. W te wakacje koniecznie zabiorę się za inne książki Ałbeny Grabowskiej, której składam hołd i dziękuję za stworzenie czegoś cudownego.
October 29, 2021
Wspaniale napisana, ujmująca, chwytająca za serce i nie dająca się odłożyć powieść jednej z najbardziej cenionych przeze mnie polskich pisarek. Cudownie się czyta, z radością sięgnę po kolejne tomy ☺️
July 16, 2023
Miała pomysł ale nie porwała na tyle co trzeba, do tego bardzo mała czcionka w tym wydaniu.
July 30, 2023
4.5 ⭐
June 5, 2024
⭐ 4,5
February 23, 2018
W 1880 roku w podwarszawskim dworku ma przyjść na świat Alicja, owoc płomiennego romansu hrabiego Jana Księgopolskiego ze służącą Natalią. Tymczasem hrabia oczekuje narodzin prawowitego dziedzica. Zdesperowana służąca postanawia zrobić wszystko, żeby arystokrata uznał ich wspólne dziecko, a ją samą pokochał. By to osiągnąć, ucieka się do czarów. Nie wszystko jednak przebiega po myśli Natalii. Syn z prawego łoża umiera, a hrabia zabiera do dworu tylko malutką Alicję, która będzie wychowywała się w dostatku, ale bez miłości ojca i przybranej matki. Odprawione niegdyś czary pozwolą Alicji żyć tak, jak nie żył dotąd żaden człowiek.
I tu miała zacząć się magia... Jeśli zamierzacie sięgnąć po tę książkę, nie dajcie się zwieść tytułowi, który nasuwa podobieństwa do powieści Lewisa Carrolla. Ja tak zrobiłam i trochę się przez to namieszało. Magia może przybierać różne formy. Może objawiać się w postaci magicznego pyłu, zaklęcia wypowiedzianego w martwym języku, czy kolorowego strumienia energii z drewnianej różdżki. Okazuje się jednak, że może przybrać również formę niezwykle inteligentnego i uzdolnionego dziecka, które choć pozbawione miłości rodziców, potrafi okazywać miłość światu.
Decydując się na przeczytanie powieści Ałbeny Grabowskiej, byłam nastawiona raczej na powieść bardziej fantastyczną niż dramatyczną. Co prawda, w powieści pojawia się kilka fragmentów, w których myślałam, że to właśnie w tym momencie wydarzy się coś niewyjaśnionego, jednak za każdym razem musiałam pogodzić się z rozczarowaniem.
Powieść skupia się na życiu polskiej arystokracji pod koniec XIX wieku, codziennych rytuałach, hierarchii, mentalności bohaterów, przestrzeganiu etykiety i pozorów. Bohaterowie powieści są dopracowani w najdrobniejszych szczegółach, są wyraziści i charakterystyczni.
I mimo braku oczekiwanej magii, powieść czytało się bardzo przyjemnie.
I tu miała zacząć się magia... Jeśli zamierzacie sięgnąć po tę książkę, nie dajcie się zwieść tytułowi, który nasuwa podobieństwa do powieści Lewisa Carrolla. Ja tak zrobiłam i trochę się przez to namieszało. Magia może przybierać różne formy. Może objawiać się w postaci magicznego pyłu, zaklęcia wypowiedzianego w martwym języku, czy kolorowego strumienia energii z drewnianej różdżki. Okazuje się jednak, że może przybrać również formę niezwykle inteligentnego i uzdolnionego dziecka, które choć pozbawione miłości rodziców, potrafi okazywać miłość światu.
Decydując się na przeczytanie powieści Ałbeny Grabowskiej, byłam nastawiona raczej na powieść bardziej fantastyczną niż dramatyczną. Co prawda, w powieści pojawia się kilka fragmentów, w których myślałam, że to właśnie w tym momencie wydarzy się coś niewyjaśnionego, jednak za każdym razem musiałam pogodzić się z rozczarowaniem.
Powieść skupia się na życiu polskiej arystokracji pod koniec XIX wieku, codziennych rytuałach, hierarchii, mentalności bohaterów, przestrzeganiu etykiety i pozorów. Bohaterowie powieści są dopracowani w najdrobniejszych szczegółach, są wyraziści i charakterystyczni.
I mimo braku oczekiwanej magii, powieść czytało się bardzo przyjemnie.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews