Het is een merkwaardige speling van het lot: Ka wordt uitgenodigd om op de Antillen een schrijfcursus te komen geven, en hij schrijft wel, maar heeft nog nooit een roman gepubliceerd – laat staan dat hij de gevierde schrijver is waarvoor men hem houdt. Hij besluit de uitnodiging niettemin aan te nemen en dat is het begin van een reeks hilarische en ontroerende gebeurtenissen.
Oneindig eiland is een ijzersterk debuut over literatuur als luxe en literatuur als troost. Gamal Fouad schreef een meeslepende roman waarin ernst en humor moeiteloos in elkaar overvloeien en waarin niet alleen de sfeer van het eiland goed getroffen is, maar ook het wezen van de kunst.
Ik heb het in 1 ruk uitgelezen. De karakters de hitte alles grijpt je aan en laat je niet los tot je het uit hebt. Je gaat er letterlijk van zweten terwijl je het leest. Een soort van tropische versie van 'Nooit Meer Slapen'
Vreemd verhaal, te lang uitgesponnen zonder werkelijke spanningsboog. Je weet dat er iets gaat gebeuren aan het einde, want in de rest van het boek is dat niet het geval en het moet toch ergens heen. Poging tot het combineren van verschillende schrijfstijlen die geforceerd aanvoelt.
Bovendien een storende hoeveelheid taalfouten. Doet Querido niet aan redacteurs?