"Op de avond van 6 april 1994 werd het vliegtuig met de presidenten van Rwanda en Burundi op mysterieuze wijze neergehaald." Dit was de aanleiding voor Hutu-milities om massaal Tutsi's en gematigde Hutu's af te slachten. Belgen en Twa waren ook niet veilig en ook buitenlandse priesters en nonnen moesten het ontgelden. Misschien zijn er zo wel een miljoen mensen vermoord.
In dit boek verslaat mw De Temmerman niet alleen het nieuws maar onderzoekt ze ook de aard van het kwaad en de rol van verschillende partijen (zoals de regering, politieke partijen, de kerk, Belgie en Frankrijk). Het levert een aangrijpend boek op dat gewone oorlogsverslagen overtreft omdat je ook over diepere achtergronden leert en aan het denken wordt gezet over het kwaad.
Net niet helemaal uitgelezen, maar vooruit. Schokkende taferelen worden afgewisseld met soms verwarrende passages over wie wat deed, althans ik merkte dat het me soms moeite kostte om op te letten qua namen en plaatsen etc. Kan ook aan mij gelegen hebben. Aan wie dit boek wil lezen: lees ook het kritische hoofdstuk uit Pleisters op de ogen van Arnold Karskens dat hierover gaat, om één en ander tegen elkaar af te wegen. Hoe dan ook zijn sommige passages in dit boek onvergetelijk. Ik merk een verontrustende parallel met het boek van Martin Bell (In harm's way) over o.a. de VN-vredesmissie in Bosnië en dat is dat de blauwhelmen telkens nauwelijks een mandaat hebben om datgene te doen wat het hardste nodig is: mensen redden. Ik moet nog beginnen aan 'k Zag twee beren van Linda Polman over VN-soldaten in Afrika, en vrees dat ik daarin veel zal herkennen van de boeken van Bell en De Temmerman.