ಮಾಸ್ತಿ ವೆಂಕಟೇಶ ಅಯ್ಯಂಗಾರರು ಕನ್ನಡದ ಒಬ್ಬ ಅಪ್ರತಿಮ ಲೇಖಕರು. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾಸ್ತಿ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿರುವ ಈ ಸಾಹಿತಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಎಂಬ ಕಾವ್ಯನಾಮದಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದರು. ಅನೇಕ ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಮಾಸ್ತಿ 'ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಳ ಜನಕ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಪ್ರತಿಮ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃಷಿಯಿಂದಾಗಿ 'ಮಾಸ್ತಿ ಕನ್ನಡದ ಆಸ್ತಿ' ಎಂದು ಪ್ರಚಲಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಕೊಡಗಿನ ಕಡೆಯ ರಾಜ ಚಿಕವೀರ ರಾಜೇಂದ್ರನನ್ನು ಕುರಿತು ಬರೆದ 'ಚಿಕವೀರ ರಾಜೇಂದ್ರ' ಎಂಬ ಕೃತಿಗೆ ೧೯೮೩ ರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಭಿಸಿತು.
ನಾನು ಓದಿದ ಮೊದಲನೇ ಮಾಸ್ತಿಯವರ ಪುಸ್ತಕ. ಮೊದಮೊದಲಿಗೆ ಭಾಷೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳಲ್ಲು ತಡವರಿಸಿದೆ ನಂತರ ಕಥೆಯ ಹಂದರ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಕಾಡಿನ ಕಥೆ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ. ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಜನರ ಬದುಕು, ಮುಗ್ಧತನ, ಅಲ್ಲಿನ ಆಗಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ತೆರಿಗೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ, ಪ್ರೀತಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ.
ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕೆಲವೊಂದು ಮಾತುಗಳು ಗಂಡಾಗಲಿ ಹೆಣ್ಣಾಗಲಿ ಮನಸ್ಸು ಕಾಯಬೇಕು, ಮನಸು ಬೆರೆಯಬೇಕು. ಮನಸ್ಸು ಬೆರೆತಮೇಲೆ, ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಬೂಡಿಗೆ ಬರಬೇಕು . ಬೂಡಿಗೆ ಬಂದಮೇಲೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಡೀಬೇಕು. ಒಬ್ಬರು ಮೆಚ್ಚಿದೀವಿ ಅಂದರೆ ಸಾಲದು, ಇಬ್ಬರು ಮೆಚ್ಚಬೇಕು. ಇಬ್ಬರು ಮೆಚ್ಚಿದ ಮೇಲೆ ಮೈ ಕೂಡಬೇಕು.
ಒಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಒಲ್ಲೆ ಅನ್ನಬೇಕು. ಸುಮ್ಮಕಿರಬಾರದು. ಸುಮ್ಮಕ್ಕಿದರೆ ಗಂಡು ಪರದಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಹಿರಿಯರು ಅಂದಿದ್ದಾರೆ ಕಾಡು ನಡಾಗಬೇಡ ನಾಡು ಬಯಲಾಗಬೇಡ ಅಂತ ಕಾಡ ದೇವರು ಒಳಿದಿರೋ ಮಂದಿ ಊರ ಕಟ್ಟತ್ತೀವಿ ಅನ್ನಬಾರ್ದಂತೆ.
ನಮ್ ಹಕ್ಕಳು ಕಾಡಾಗೆ ನಡೀತಿರಲಿಕೆ ಹರಿದಾರಿಲೀರೋ ಆನೆ ಕಂಪು ಮೂಗಿಗೆ ತಿಳೀತದೆ . ತರಗಿನೊಳಗೆ ತೆಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿರೋ ಸರಪಾ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣತದೆ. ಜಿಂಕೆ ಹಿಂದೆ ನಡಿಯೋ ಹುಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳ ಕೊಂಬಿನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಿವಿಗೆ ಕೇಳ್ತದೆ. ಜೇನ ಹುಡುಕುತ ಹೋಗತಿದ್ರೆ ನೊಣ ಬಂದು ದಾರಿ ತೋರುತದೆ. ಊರು ಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿವಿ, ಇದೊಂದು ಆಗಲ್ಲ.
Simple plot,easy read,poems/songs interwoven between dialogues. i read the text version of it,dont know if it has other versions,but text version was completly plain.