Bardzo ciekawa powieść chińskiej autorki z początku lat 2000, która ukazuje, jakich problemów doświadczają młode kobiety przyjeżdżające z odległych wsi na północy za pracą w wielkim mieście. W tym wypadku ich mekką jest Shenzhen. Przez te życiowe trudności i zawirowania prowadzi nas główna bohaterka Xiaohong, gdy ją poznajemy mająca jedynie 16 lat. Bardziej dziecko niż młoda kobieta, ale przez surowe egzystencjalne okoliczności zmuszona do szybkiego dorośnięcia - tak jak zapewne inne liczne podobne do niej dziewczyny z małych północnych wsi, które są niejako zbiorowymi bohaterkami tej wciągającej książki. Sheng Keyi z pewnością dobrze wiedziała, o czym pisze, gdyż sama ma podobny background. A "Dziewczyny z północy" odbieram jako niezwykle poruszające i autentyczne świadectwo realnych dylematów prawdziwych dziewczyn, ubrane w kostium prozy.
To jest powieść iście survival'owa (bardziej hardkorowa wersja powieści inicjacyjnej xD). Czytając, miejscami miałam wrażenie, że śledzę zdobywanie kolejnych leveli w niezwykle niebezpiecznej i trudnej do przejścia grze komputerowej. Obserwujemy Xiaohong, w wieku 16 lat już mocno poturbowaną przez życie, jak ucieka, szukając lepszych możliwości w wielkim mieście. Poznaje Sijing, z którą błyskawicznie się zaprzyjaźni, i obie wraz ze znajomym postanawiają szukać szczęście w Shenzhen.
Tu uczą się polegać wyłącznie na sobie, lepiej lub gorzej omijać pułapki wielkomiejskiego, nieznanego im modelu życia, co właściwie równa się meandrowaniu między jednymi a drugimi łapskami obleśnych mężczyzn, czyhających by je wykorzystać lub skrzywdzić na różne sposoby. Xiaohong szczególnie dobrze adaptuje się w tej zagrażającej rzeczywistości. Staje się sprytna, łebska, potrafiąca zadbać o siebie i przyjaciółkę (bardzo mi się podoba to, że przyjaźń między dziewczynami jest silna, choć poddawana wielu sprawdzianom), z czasem stawiająca sobie nowe cele i odważnie realizująca swoje plany. Choć codzienność ciągle rzuca jej i innym dziewczynom kłody pod nogi. Bardzo polubiłam bohaterki i mocno im kibicowałam.
Czuć, że pisarka starała się śmiało powiedzieć o delikatnych i kontrowersyjnych, zapalnych tematach dla bardzo patriarchalnego chińskiego społeczeństwa. Wykorzystaniu seksu@lnym młodych kobiet, aborcjach będących wynikiem braku edukacji seksu@lnej i nierzadko wsparcia w rodzinie, nisko płatnych wykonywanych przez kobiety pracach i ciężkich warunkach w chińskich fabrykach, przestępczości, prost*tucji, a także o przymusowych sterylizacjach. Jednocześnie autorka pokazała swoje bohaterki jako sprawcze, pomimo tych wszystkich poważnych problemów i pułapek, starające się żyć na własnych warunkach, wycisnąć jak najwięcej dla siebie. Czy jeśli chodzi o pracę, czy jeśli chodzi o relacje z mężczyznami. Xiaohong jest bardzo niezależna i taka jest również w kontaktach z płcią przeciwną. Korzysta z życia, seks*, swobodnie, Sheng Keyi nie wyposażyła jej w poczucie winy i wstydu, że czegoś jej "nie wolno" jako kobiecie. Te dziewczyny, choć ukąszone patriarchatem, wciąż nie całkiem od niego wolne, realizują jednak swoją wizję wolności obyczajowej bez poczucia winy. Jak mężczyźni.
Początkowo miałam problem ze stylem autorki, takim dość bezpośrednim "dobrodusznym sarkazmem". Potem się przyzwyczaiłam (bo jak inaczej opisywać mocne przejścia, których doświadczyły bohaterki?). Końcówka jest dość dziwna, bardzo symboliczna, kontrastująca z realizmem większości powieści (i tu łamałam sobie głowę, o co też mogło chodzić pisarce xD). Ale i tak jestem bardzo na tak!