What do you think?
Rate this book
Onze man in Teheran
Sinds Thomas Erdbrink vijftien jaar geleden Leiden inruilde voor Teheran, bericht hij over het Midden-Oosten en in het bijzonder de Iraanse actualiteit. Over het nucleaire programma, ruzie met het westen, sancties en mensenrechten. Toch is het niet steeds het voorpaginanieuws dat de diepste indruk nalaat. In meer persoonlijke stukken gunt hij de lezers van de Volkskrant en nrc al een aantal jaren een unieke inkijk in de Iraanse huiskamers.
Wat blijkt? Daar maken we kennis met een ander Iran. Een land waar dansen en drinken op een feest verboden is, maar ‘harmonieus bewegen’ met ‘frisdrank’ een prima ‘bijeenkomst’ kan opleveren. Waar zijn schoonbroer een getemde casanova is en de buurvrouw dood neervalt tijdens de fitness. Iraniërs die we van het nieuws kennen als boze baardmannen en vrouwen in het zwart die dood aan Amerika roepen, blijken in het dagelijks leven vaak ook gewone mensen. Mensen die net als iedereen een mening hebben en gewoon een rustig leven willen leiden.
Onze man in Teheran bundelt Erdbrinks mooiste, ontroerendste en meest intrigerende columns die losstaan van de waan van de dag. Hij gooit het raam open en toont een wereld die zelden in beeld komt. Met menselijke verhalen uit het hedendaagse Iran schuift hij heel wat clichés van tafel. Nieuws kijken over het land zal nooit meer hetzelfde zijn.
Thomas Erdbrink (1976) schrijft vanuit Iran en elders voor The New York Times. Hij werd in Nederland bekend met de prijswinnende documentaireserie Onze man in Teheran, waarvan de wekelijkse column in de Volkskrant een verlenging is. Hij is de nieuwe presentator van Zomergasten.
Wat blijkt? Daar maken we kennis met een ander Iran. Een land waar dansen en drinken op een feest verboden is, maar ‘harmonieus bewegen’ met ‘frisdrank’ een prima ‘bijeenkomst’ kan opleveren. Waar zijn schoonbroer een getemde casanova is en de buurvrouw dood neervalt tijdens de fitness. Iraniërs die we van het nieuws kennen als boze baardmannen en vrouwen in het zwart die dood aan Amerika roepen, blijken in het dagelijks leven vaak ook gewone mensen. Mensen die net als iedereen een mening hebben en gewoon een rustig leven willen leiden.
Onze man in Teheran bundelt Erdbrinks mooiste, ontroerendste en meest intrigerende columns die losstaan van de waan van de dag. Hij gooit het raam open en toont een wereld die zelden in beeld komt. Met menselijke verhalen uit het hedendaagse Iran schuift hij heel wat clichés van tafel. Nieuws kijken over het land zal nooit meer hetzelfde zijn.
Thomas Erdbrink (1976) schrijft vanuit Iran en elders voor The New York Times. Hij werd in Nederland bekend met de prijswinnende documentaireserie Onze man in Teheran, waarvan de wekelijkse column in de Volkskrant een verlenging is. Hij is de nieuwe presentator van Zomergasten.
137 pages, Paperback
First published July 21, 2016
8 people are currently reading
190 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 43 reviews
June 19, 2018
Leuk boekje
July 18, 2025
Journalist Thomas Erdbrink schrijft over religie, politiek en samenleving in Iran, vooral in Teheran. Het boek lijkt het meest op een bundeling journalistiek reportages, een mix van impressie, achtergrond en autobiografie. In zijn soort niet slecht - to say te least -, maar Erdbrink had wat mij betreft voor meer samenhang, verbreding en verdieping mogen zorgen. Dan was het boek ongetwijfeld een standaardwerk over Iran geworden.
March 10, 2017
This book wasn't on my to-read list.
Basic form of "Serendipity". The effect by which one accidentally stumbles upon something truly wonderful, especially when it was meant for someone else.
Great book!!!!! Insight of daily Iran
Basic form of "Serendipity". The effect by which one accidentally stumbles upon something truly wonderful, especially when it was meant for someone else.
Great book!!!!! Insight of daily Iran
February 7, 2017
Leuk boek om te lezen en vooral voor leken leerrijk (zie mij allitereren). Het loopt niet gelijk met de tv-reeks hoewel er natuurlijk zaken terugkomen. De stukjes zijn kort en het is jammer dat Erdbrink hier niet dieper ingaat op sommige aspecten. Dat had het boek nog wat beter gemaakt. En ja, dat zeg ik omdat ik het vooral spijtig vind dat het niet langer is.
March 3, 2023
Citaat : In Iran kun je als jongere niet zomaar gaan samenwonen. Net als een paar decennia geleden bij ons bemoeit iedereen zich daarmee. De families, die ervoor willen zorgen dat hun dochters en zonen goed terechtkomen, maar ook de staat, die samen met geestelijken vindt dat ongehuwd samenwonen een zonde is. Het gebeurt natuurlijk wel, maar stiekem, zoals alles in Iran.
Review : Thomas Erdbrink (Leiderdorp, 27 januari 1976) is een Nederlandse journalist. Hij is sinds 2002 correspondent in Teheran (Iran) en werkt(e) voor NOS Journaal, Nieuwsuur, NRC Handelsblad, The Washington Post, The New York Times, De Standaard, BNR Nieuwsradio en het Duitse blad NEON Magazine. Hij is een van de weinige westerse journalisten in Iran. In 2016 was hij ook presentator van het VPRO-televisieprogramma Zomergasten. Erdbrink ging na zijn studie aan de School voor de Journalistiek in Utrecht werken als journalist. In 2000 won hij de Ton Hoogenboomprijs voor enkele artikelen (o.a. over asbest en het bezoek van de Japanse keizer) in het Leidsch Dagblad. Erdbrink doet niet alleen verslag over Iran, maar ook over omringende landen. Zo was hij medeauteur van het boek Welkom Amerika, in jullie graf uit 2007 over Irak na de val van Saddam Hoessein. Volgens Time Magazine is hij een van de belangrijkste twitteraars. In 2015 zond de VPRO de vierdelige documentaireserie Onze man in Teheran uit. Hierin toont Erdbrink zijn werk en zijn leven in Iran. De serie leverde hem de Zilveren Nipkowschijf 2015 op. Ook won hij dankzij de serie de Spaanprijs 2015. Bij de uitreiking van De Tegel kreeg de serie de publieksprijs en de Tegel in de categorie Achtergrond. In januari 2016 won de documentaire tevens de eerste NPO Gemist Award. Erdbrink is getrouwd met de Iraanse fotografe Newsha Tavakolian, die onder andere voor The New York Times, Time Magazine en National Geographic werkt.
Zij maakte hem wegwijs in maatschappij en cultuur van Iran. Sinds Thomas Erdbrink vijftien jaar geleden Leiden inruilde voor Teheran, bericht hij over het Midden-Oosten en in het bijzonder de Iraanse actualiteit. Over het nucleaire programma, ruzie met het westen, sancties en mensenrechten. Toch is het niet steeds het voorpaginanieuws dat de diepste indruk nalaat. In meer persoonlijke stukken gunt hij de lezers van de Volkskrant en nrc al een aantal jaren een unieke inkijk in de Iraanse huiskamers. en dan maken we kennis met een ander Iran. Een land waar dansen en drinken op een feest verboden is, maar 'harmonieus bewegen' met 'frisdrank' een prima 'bijeenkomst' kan opleveren. Waar zijn schoonbroer een getemde casanova is en de buurvrouw dood neervalt tijdens de fitness. Iraniërs die we van het nieuws kennen als boze baardmannen en vrouwen in het zwart die dood aan Amerika roepen, blijken in het dagelijks leven vaak ook gewone mensen. Mensen die net als iedereen een mening hebben en gewoon een rustig leven willen leiden. Het boekOnze man in Teheran bundelt Erdbrinks mooiste, ontroerendste en meest intrigerende columns die losstaan van de waan van de dag. Met menselijke verhalen uit het hedendaagse Iran sch uift hij heel wat clichés van tafel. Erdbrink is een vlotte en warme verteller, en ik vermoed dat er in hem ook een fictieschrijver verborgen zit, want hij beschikt over een beeldende taal en een knappe schrijfstijl.
André Oyen
Review : Thomas Erdbrink (Leiderdorp, 27 januari 1976) is een Nederlandse journalist. Hij is sinds 2002 correspondent in Teheran (Iran) en werkt(e) voor NOS Journaal, Nieuwsuur, NRC Handelsblad, The Washington Post, The New York Times, De Standaard, BNR Nieuwsradio en het Duitse blad NEON Magazine. Hij is een van de weinige westerse journalisten in Iran. In 2016 was hij ook presentator van het VPRO-televisieprogramma Zomergasten. Erdbrink ging na zijn studie aan de School voor de Journalistiek in Utrecht werken als journalist. In 2000 won hij de Ton Hoogenboomprijs voor enkele artikelen (o.a. over asbest en het bezoek van de Japanse keizer) in het Leidsch Dagblad. Erdbrink doet niet alleen verslag over Iran, maar ook over omringende landen. Zo was hij medeauteur van het boek Welkom Amerika, in jullie graf uit 2007 over Irak na de val van Saddam Hoessein. Volgens Time Magazine is hij een van de belangrijkste twitteraars. In 2015 zond de VPRO de vierdelige documentaireserie Onze man in Teheran uit. Hierin toont Erdbrink zijn werk en zijn leven in Iran. De serie leverde hem de Zilveren Nipkowschijf 2015 op. Ook won hij dankzij de serie de Spaanprijs 2015. Bij de uitreiking van De Tegel kreeg de serie de publieksprijs en de Tegel in de categorie Achtergrond. In januari 2016 won de documentaire tevens de eerste NPO Gemist Award. Erdbrink is getrouwd met de Iraanse fotografe Newsha Tavakolian, die onder andere voor The New York Times, Time Magazine en National Geographic werkt.
Zij maakte hem wegwijs in maatschappij en cultuur van Iran. Sinds Thomas Erdbrink vijftien jaar geleden Leiden inruilde voor Teheran, bericht hij over het Midden-Oosten en in het bijzonder de Iraanse actualiteit. Over het nucleaire programma, ruzie met het westen, sancties en mensenrechten. Toch is het niet steeds het voorpaginanieuws dat de diepste indruk nalaat. In meer persoonlijke stukken gunt hij de lezers van de Volkskrant en nrc al een aantal jaren een unieke inkijk in de Iraanse huiskamers. en dan maken we kennis met een ander Iran. Een land waar dansen en drinken op een feest verboden is, maar 'harmonieus bewegen' met 'frisdrank' een prima 'bijeenkomst' kan opleveren. Waar zijn schoonbroer een getemde casanova is en de buurvrouw dood neervalt tijdens de fitness. Iraniërs die we van het nieuws kennen als boze baardmannen en vrouwen in het zwart die dood aan Amerika roepen, blijken in het dagelijks leven vaak ook gewone mensen. Mensen die net als iedereen een mening hebben en gewoon een rustig leven willen leiden. Het boekOnze man in Teheran bundelt Erdbrinks mooiste, ontroerendste en meest intrigerende columns die losstaan van de waan van de dag. Met menselijke verhalen uit het hedendaagse Iran sch uift hij heel wat clichés van tafel. Erdbrink is een vlotte en warme verteller, en ik vermoed dat er in hem ook een fictieschrijver verborgen zit, want hij beschikt over een beeldende taal en een knappe schrijfstijl.
André Oyen
August 22, 2022
Aardig boekje met korte stukjes die makkelijk weglezen. Het lijkt op recycling van zijn bijdragen voor de Volkskrant (niet gelezen), maar ik kon in het boek geen verantwoording ontdekken. Een paar keer in de tekst lees je echter dat iemand niet met zijn of haar naam in de krant wil, dus...
Wat ik wel weet na dit boek is dat Iran een land is waar ik nooit zou willen wonen en het ontgaat mij dat iemand vrijwillig in het kennelijk ernstig vervuilde Teheran leeft. Iran is - begrijp ik uit dit boek - een land waar niets mag, maar je wel veel kunt doen. Zo lang het maar niet in het openbaar is. Tel uit je winst.
Verwacht geen analyses over de islamitische baardmannen die het daar voor het zeggen hebben. Erdbrink richt zich op de alledaagse dingen om hem heen. Hij wil kennelijk nog even in dat land blijven met zijn Iraanse vrouw.
Het laatste hoofdstuk is een soort lofzang - door buitenlanders - op Nederland. Wat een geweldig land moet dat zijn (of is dat) om te wonen! Voor buitenlanders in Amsterdam misschien wel, maar zoals we weten begint ook Nederland tamelijk onleefbaar te worden dankzij de ongebreidelde immigratie die nu al decennia aanhoudt.
Wat ik wel weet na dit boek is dat Iran een land is waar ik nooit zou willen wonen en het ontgaat mij dat iemand vrijwillig in het kennelijk ernstig vervuilde Teheran leeft. Iran is - begrijp ik uit dit boek - een land waar niets mag, maar je wel veel kunt doen. Zo lang het maar niet in het openbaar is. Tel uit je winst.
Verwacht geen analyses over de islamitische baardmannen die het daar voor het zeggen hebben. Erdbrink richt zich op de alledaagse dingen om hem heen. Hij wil kennelijk nog even in dat land blijven met zijn Iraanse vrouw.
Het laatste hoofdstuk is een soort lofzang - door buitenlanders - op Nederland. Wat een geweldig land moet dat zijn (of is dat) om te wonen! Voor buitenlanders in Amsterdam misschien wel, maar zoals we weten begint ook Nederland tamelijk onleefbaar te worden dankzij de ongebreidelde immigratie die nu al decennia aanhoudt.
February 11, 2021
2016
Published right after his Dutch TV series on Iran had ended.
Very short pieces, less than 140 pp total, so a fast read. Apparently all had been published as columns in Volkskrant. Some bits seem to have been part of the TV series, others not.
Like the TV programs, these give brief insights into people's lives in Iran today. Erdbrink has a couple of sayings -- People all over the world have the same main concerns. In Iran there rules that prohibit a whole lot but you can still find ways to do what you want.
Like the TV series, the columns do not [sharply] criticize Iranian government policies and they are not intended that way. I think Erdbrink succeeds very well in showing and telling us that Iranians are human beings very similar to ourselves, thereby breaking our stereotypes of the country and its people. This is a very important thing to do. [for all societies]
Published right after his Dutch TV series on Iran had ended.
Very short pieces, less than 140 pp total, so a fast read. Apparently all had been published as columns in Volkskrant. Some bits seem to have been part of the TV series, others not.
Like the TV programs, these give brief insights into people's lives in Iran today. Erdbrink has a couple of sayings -- People all over the world have the same main concerns. In Iran there rules that prohibit a whole lot but you can still find ways to do what you want.
Like the TV series, the columns do not [sharply] criticize Iranian government policies and they are not intended that way. I think Erdbrink succeeds very well in showing and telling us that Iranians are human beings very similar to ourselves, thereby breaking our stereotypes of the country and its people. This is a very important thing to do. [for all societies]
August 3, 2021
Ik lees dit boek eigenlijk omdat mijn van oorsprong Iraanse kapster, waar ik al bijna 20 jaar kom, vertelde dat Onze man in Teheran altijd bij haar zich laat knippen als hij in Leiden is en dat ze dan samen Farsi spreken. Ik wist niet dat hij in Leiderdorp is geboren en in Leiden heeft gewoond.
Ik vond het zo’n leuk verhaal, dat ik besloot zijn eerste boek te lezen. Het is een verzameling columns, waar soms dezelfde informatie meer keren voorkomt. De verhaaltjes zijn geestig, verfrissend en interessant. Leuk als tussendoortje.
Ik vond het zo’n leuk verhaal, dat ik besloot zijn eerste boek te lezen. Het is een verzameling columns, waar soms dezelfde informatie meer keren voorkomt. De verhaaltjes zijn geestig, verfrissend en interessant. Leuk als tussendoortje.
February 3, 2019
Dit is een aardig boekje over het dagelijkse leven in Iran van de jaren 2010. De TV serie van Thomas had ik gemist. Het is aardig om de verslagen van Thomas te leggen naar Het huis van de moskee van Kader Abdolah. Daar zit 40 jaar tussen en Onze man is geen roman maar het is wel hetzelfde land en cultuur. Maar nu met de moderne technologie, internet, snelle verbindingen maar nog steeds de Islamitische revolutie.
June 9, 2017
Een heel goed boek over een Nederlander die woont in Teheran. Van hoe hij woont, over gewoontes, politiek, over zijn vrouw, en meer. Je krijgt een goed beeld van Teheran en Iran. Ik moet wel zeggen dat de eerdere stukken sterker waren (en leuker) dan de latere stukjes. Daar moest ik toch af en toe mijn ogen met moeite openhouden.
Toch wel een boek die ik zou aanraden.
Toch wel een boek die ik zou aanraden.
May 23, 2019
Dit boek lees je echt in één adem uit! Echt een aanrader als je geïnteresseerd bent in andere culturen of het gewoon tof vindt om eens te lezen over Iran. Thomas schrijft echt heel leuk, waardoor je er heel makkelijk doorheen leest. Sommige stukken zijn aangrijpend, anderen grappig maar vooral uniek om een kijkje te nemen in het dagelijks leven daar!
March 22, 2021
Mooi om samen met Thomas in Teheran te zijn, feestjes achter hoge muren en skiën op de bergen rondom de stad. Wie een land wil begrijpen moet bij de mensen beginnen. En meerdere wijze lessen. Happy wife happy life.
Voorjaarsschoonmaak = huis schudden.
Onzin verkopen om tijd te winnen dat is een tactiek van mannen wereldwijd.
Voorjaarsschoonmaak = huis schudden.
Onzin verkopen om tijd te winnen dat is een tactiek van mannen wereldwijd.
November 8, 2024
Ik heb Thomas Erdbrink hoog zitten, en zijn tv-programma's over Iran en Afghanistan/de Taliban verslonden. Deze stukjes zijn me helaas stilistisch te simpel opgetikt. Terwijl hij inhoudelijk een aardig inkijkje biedt in het Iraanse leven van alledag. Uit sympathie voor Erdbrinks open levenshouding en verbindende toon mats ik hem naar 3 sterren.
June 27, 2017
Interessante verhalen over het leven in Iran. Soms wel iets te anekdotisch (zeker als het amper nog over Iran gaat, maar over een te dure hotelovernachting in Hong Kong), maar het schept een mooi beeld van een land waar blijkbaar 'niets kan, maar alles mag'.
October 4, 2018
Veel was al bekend uit het Volkskrantmagazine.
Het is geen land om naar te verlangen, dat is wel duidelijk.
De opvattingen van buitenlanders over ons Nederlanders waren vleiend, altijd prettig om zoiets te lezen.
Het is geen land om naar te verlangen, dat is wel duidelijk.
De opvattingen van buitenlanders over ons Nederlanders waren vleiend, altijd prettig om zoiets te lezen.
March 28, 2021
Heb deze verhalenbundel van Thomas Erdbrink in één ruk uitgelezen. Het geeft de alledaagse gang van zaken van Iran weer en dit gaat meer dan eens gepaard met een brede glimlach.
Enige nadeel is dat de verhalen wat kort zijn, waardoor de lezer de nodige (vermoedelijk) interessante context misloopt.
Enige nadeel is dat de verhalen wat kort zijn, waardoor de lezer de nodige (vermoedelijk) interessante context misloopt.
July 18, 2022
Het was een klein kort boekje met veel kleine verhalen. Het legde niet zoveel uit en gaf niet zoveel culturele context. Wel was het heel makkelijk weg te lezen en gaf een goed klein inkijkje in het leven in Teheran. Goed om af en toe te lezen of in 1 keer uit te lezen.
February 14, 2017
Interessant inkijkje in het dagelijks leven in een fascinerend land. Leuk geschreven, had wel wat langer en diepgaander mogen zijn.
December 22, 2017
Klein, maar degelijk boekje over het dagelijks leven in Iran. Precies wat een mens moet weten om naar Iran op reis te gaan.
June 28, 2018
Een genoegen om te lezen. Geen politieke beschouwingen maar schetsen van het dagelijks leven van mensen in Iran. Beschreven met sympathie en warmte voor gewone mensen.
August 14, 2018
Vlot geschreven boekje met schetsen van het leven van een Nederlandse correspondent in Teheran. Weinig diepgaande maar onderhoudende aanvulling op de tv-serie (waar het hier en daar mee overlapt).
November 30, 2019
Ik had iets meer verdieping gehoopt maar alsnog wel goed boek!
July 20, 2020
Interessant boek, prettig geschreven. Geeft een beetje inzicht in dit vreemde land. Tegelijk blijft er erg veel onduidelijk, onbegrijpelijk.
June 25, 2021
Vlot leesbare artikelen over het alledaagse leven in Iran. Brengt de wereld tot leven.
February 24, 2024
Leuke inzichten maar misschien wat dun van inhoud- het zijn meer schetsen van een leven en ervaringen in een andere “
Wereld”.
Wereld”.
November 4, 2024
Heel fijn om laagdrempelig over zo'n interessant land te lezen, aanrader.
November 19, 2024
Las als een documentaire serie
July 11, 2025
Gewoon leuk!
January 9, 2017
Leuk boek, sympathiek verteld, plots einde wel :)
Displaying 1 - 30 of 43 reviews