What do you think?
Rate this book
Episodes from Auschwitz #2
Witold's Report
The next in the series of illustrated historical books about Auschwitz is dedicated to the story of Witold Pilecki — soldier of the Polish Army during the Polish-Soviet War in 1920 and September 1939 invasion of Poland, he fought in the Polish resistance, the AK (Home Army), and as its member, he volunteered for Auschwitz. After the war, the Communist regime considered him a traitor of the Polish People. He was murdered in the prison of the Ministry of Public Security of Poland in Mokotów, Warsaw. Pilecki’s story is centered around his interrogation in the dungeons of the state secret police. The book presents the details of Pilecki’s arrival in Auschwitz, his escape, and plans considered by the AK to attack the camp to free prisoners.
- GenresHolocaust
38 pages, Paperback
First published October 1, 2009
41 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
December 22, 2025
✅ For the English version, scroll down.
Episodes from Auschwitz — Deel 2: Het rapport van Witold
Een dappere missie die bijna ongeloofwaardig voelt — maar juist daardoor des te indrukwekkender is.
⭐⭐⭐⭐
Waar deel 1 vooral raakte door de liefde tussen twee gevangenen, viel bij dit tweede deel meteen de andere toon op. De kaft sprak me minder aan, maar het verhaal zelf leest veel vloeiender. De overgangen zijn duidelijker, de scènes logischer, en het geheel voelt meer als een doorlopende vertelling waarin je niet hoeft te twijfelen of je iets gemist hebt. Ik kende het verhaal van Witold Pilecki niet, maar ik ben blij dat ik het nu wél ken. Zijn infiltratie van Auschwitz en de rapporten die hij naar buiten smokkelde geven extra nuance aan mijn beeld van het kamp, de oorlog en Polen zelf.
Pilecki wordt hier neergezet als iemand die bijna bovenmenselijke moed toonde. Wat hij deed is uitzonderlijk, zeker omdat hij er vrijwillig voor koos om het kamp binnen te gaan in de hoop de waarheid naar buiten te brengen. Die daad an sich maakt hem bewonderingswaardig, maar het bitter onrechtvaardige einde maakt het nog zwaarder. Het is pijnlijk om te zien hoe iemand die zoveel risico’s nam voor zijn land later door datzelfde land werd verraden.
Het blijft voor mij bijna niet te bevatten dat Auschwitz überhaupt heeft bestaan, dat mensen tot zulke daden in staat zijn. Auschwitz is op zichzelf al bijna ongeloofwaardig, simpelweg omdat de geest weigert te geloven wat hier gebeurde; het kan er simpelweg bijna niet bij. En juist daarom komt Pilecki’s verhaal zo hard binnen: midden in een realiteit die al bijna onvoorstelbaar is, speelde zich nóg een laag af — een vrijwillige infiltratie, gevaarlijke rapportages, en een heldendaad die bijna mythisch lijkt. Dat dit allemaal echt gebeurd is, maakt het des te indrukwekkender en des te tragischer.
De vorm werkte voor mij in dit deel beter dan bij het eerste. Waar stripverhalen me vaak wat op afstand houden, kwam de spanning en gruwelijkheid hier veel beter over. Ik had minder het gevoel dat er iets ontbrak; de vertelling is strakker en inhoudelijk sterker. Ook hier is er aan het eind een tekstuele samenvatting, maar in tegenstelling tot deel 1 was die niet nodig om de lading te begrijpen — eerder een waardevolle aanvulling van feiten dan een noodzakelijke uitleg.
Het verhaal riep vooral onbegrip en woede op. Wat Pilecki heeft gedaan is ongekend heldhaftig, en het feit dat zijn nalatenschap jarenlang is onderdrukt blijft moeilijk te bevatten. Zijn uiteindelijke lot maakt misselijk, en mijn boosheid richt zich vooral op de communistische Poolse regering die hem dit aandeed. Dat hij later is hersteld in zijn eer verzacht iets, maar doet niets af aan de tragiek. Het doet me denken aan een voor mij erg resonerende quote: Every lie we tell incurs a debt tot he truth. Sonder or later, that debt is paid. (Valery Legasov) Je zou kunnen zeggen dat deze schuld deels is betaald in de latere erkenning, maar ondanks dat blijft het onvoorstelbaar.
Voor mij is dit tot nu toe het sterkste deel van de serie. Het sluit beter aan bij wat ik verwachtte van Episodes from Auschwitz: een combinatie van historische verdieping, menselijk perspectief en zorgvuldig beeldgebruik. Vier sterren voelen dan ook volledig op hun plaats.
======
Episodes from Auschwitz — Episode 2: Witold’s Report
A courageous mission that feels almost unbelievable — and all the more impressive because of it.
⭐⭐⭐⭐
Where the first episode was primarily moving because of the love between two prisoners, this second installment immediately struck me with its different tone. The cover appealed to me less, but the story itself reads far more smoothly. Transitions are clearer, scenes more logically connected, and the whole feels like a continuous narrative in which you never have to wonder whether you missed something. I did not know Witold Pilecki’s story beforehand, and I am glad that I do now. His infiltration of Auschwitz and the reports he smuggled out add further nuance to my understanding of the camp, the war, and Poland itself.
Pilecki is portrayed as a man of almost superhuman courage. What he did was extraordinary, especially because he voluntarily chose to enter the camp in the hope of bringing the truth to the outside world. That decision alone makes him admirable, but the bitterly unjust ending makes his story even harder to bear. It is painful to see how someone who took such immense risks for his country was later betrayed by that very same country.
I still find it almost impossible to comprehend that Auschwitz existed at all, that human beings were capable of such actions. Auschwitz itself already feels nearly unbelievable, simply because the mind refuses to accept what happened there; it almost cannot grasp it. And that is precisely why Pilecki’s story hits so hard: within a reality that is already almost inconceivable, yet another layer unfolds — a voluntary infiltration, dangerous reports, and an act of heroism that feels nearly mythical. That all of this truly happened makes it both all the more impressive and all the more tragic.
The format worked better for me here than in the first episode. While comics often keep me at some distance, the tension and brutality came across much more clearly this time. I felt less that something was missing; the storytelling is tighter and stronger in substance. Here too, the episode ends with a textual summary, but unlike in episode one, it was not necessary to fully grasp the weight of the story — rather, it served as a valuable factual addition instead of an essential explanation.
Above all, this story evoked confusion and anger. What Pilecki did was unimaginably brave, and the fact that his legacy was suppressed for so many years remains difficult to comprehend. His eventual fate is nauseating, and my anger is largely directed at the communist Polish government and the way it treated him. That he was later rehabilitated offers some consolation, but it does nothing to erase the tragedy. It reminds me of a quote that resonates deeply with me: “Every lie we tell incurs a debt to the truth. Sooner or later, that debt is paid.” (Valery Legasov). One could argue that part of this debt was repaid through later recognition, yet even so, what happened remains almost impossible to fathom.
For me, this is the strongest episode in the series so far. It aligns most closely with what I expected from Episodes from Auschwitz: a blend of historical depth, human perspective, and carefully considered visual storytelling. Four stars therefore feel entirely justified.
Episodes from Auschwitz — Deel 2: Het rapport van Witold
Een dappere missie die bijna ongeloofwaardig voelt — maar juist daardoor des te indrukwekkender is.
⭐⭐⭐⭐
Waar deel 1 vooral raakte door de liefde tussen twee gevangenen, viel bij dit tweede deel meteen de andere toon op. De kaft sprak me minder aan, maar het verhaal zelf leest veel vloeiender. De overgangen zijn duidelijker, de scènes logischer, en het geheel voelt meer als een doorlopende vertelling waarin je niet hoeft te twijfelen of je iets gemist hebt. Ik kende het verhaal van Witold Pilecki niet, maar ik ben blij dat ik het nu wél ken. Zijn infiltratie van Auschwitz en de rapporten die hij naar buiten smokkelde geven extra nuance aan mijn beeld van het kamp, de oorlog en Polen zelf.
Pilecki wordt hier neergezet als iemand die bijna bovenmenselijke moed toonde. Wat hij deed is uitzonderlijk, zeker omdat hij er vrijwillig voor koos om het kamp binnen te gaan in de hoop de waarheid naar buiten te brengen. Die daad an sich maakt hem bewonderingswaardig, maar het bitter onrechtvaardige einde maakt het nog zwaarder. Het is pijnlijk om te zien hoe iemand die zoveel risico’s nam voor zijn land later door datzelfde land werd verraden.
Het blijft voor mij bijna niet te bevatten dat Auschwitz überhaupt heeft bestaan, dat mensen tot zulke daden in staat zijn. Auschwitz is op zichzelf al bijna ongeloofwaardig, simpelweg omdat de geest weigert te geloven wat hier gebeurde; het kan er simpelweg bijna niet bij. En juist daarom komt Pilecki’s verhaal zo hard binnen: midden in een realiteit die al bijna onvoorstelbaar is, speelde zich nóg een laag af — een vrijwillige infiltratie, gevaarlijke rapportages, en een heldendaad die bijna mythisch lijkt. Dat dit allemaal echt gebeurd is, maakt het des te indrukwekkender en des te tragischer.
De vorm werkte voor mij in dit deel beter dan bij het eerste. Waar stripverhalen me vaak wat op afstand houden, kwam de spanning en gruwelijkheid hier veel beter over. Ik had minder het gevoel dat er iets ontbrak; de vertelling is strakker en inhoudelijk sterker. Ook hier is er aan het eind een tekstuele samenvatting, maar in tegenstelling tot deel 1 was die niet nodig om de lading te begrijpen — eerder een waardevolle aanvulling van feiten dan een noodzakelijke uitleg.
Het verhaal riep vooral onbegrip en woede op. Wat Pilecki heeft gedaan is ongekend heldhaftig, en het feit dat zijn nalatenschap jarenlang is onderdrukt blijft moeilijk te bevatten. Zijn uiteindelijke lot maakt misselijk, en mijn boosheid richt zich vooral op de communistische Poolse regering die hem dit aandeed. Dat hij later is hersteld in zijn eer verzacht iets, maar doet niets af aan de tragiek. Het doet me denken aan een voor mij erg resonerende quote: Every lie we tell incurs a debt tot he truth. Sonder or later, that debt is paid. (Valery Legasov) Je zou kunnen zeggen dat deze schuld deels is betaald in de latere erkenning, maar ondanks dat blijft het onvoorstelbaar.
Voor mij is dit tot nu toe het sterkste deel van de serie. Het sluit beter aan bij wat ik verwachtte van Episodes from Auschwitz: een combinatie van historische verdieping, menselijk perspectief en zorgvuldig beeldgebruik. Vier sterren voelen dan ook volledig op hun plaats.
======
Episodes from Auschwitz — Episode 2: Witold’s Report
A courageous mission that feels almost unbelievable — and all the more impressive because of it.
⭐⭐⭐⭐
Where the first episode was primarily moving because of the love between two prisoners, this second installment immediately struck me with its different tone. The cover appealed to me less, but the story itself reads far more smoothly. Transitions are clearer, scenes more logically connected, and the whole feels like a continuous narrative in which you never have to wonder whether you missed something. I did not know Witold Pilecki’s story beforehand, and I am glad that I do now. His infiltration of Auschwitz and the reports he smuggled out add further nuance to my understanding of the camp, the war, and Poland itself.
Pilecki is portrayed as a man of almost superhuman courage. What he did was extraordinary, especially because he voluntarily chose to enter the camp in the hope of bringing the truth to the outside world. That decision alone makes him admirable, but the bitterly unjust ending makes his story even harder to bear. It is painful to see how someone who took such immense risks for his country was later betrayed by that very same country.
I still find it almost impossible to comprehend that Auschwitz existed at all, that human beings were capable of such actions. Auschwitz itself already feels nearly unbelievable, simply because the mind refuses to accept what happened there; it almost cannot grasp it. And that is precisely why Pilecki’s story hits so hard: within a reality that is already almost inconceivable, yet another layer unfolds — a voluntary infiltration, dangerous reports, and an act of heroism that feels nearly mythical. That all of this truly happened makes it both all the more impressive and all the more tragic.
The format worked better for me here than in the first episode. While comics often keep me at some distance, the tension and brutality came across much more clearly this time. I felt less that something was missing; the storytelling is tighter and stronger in substance. Here too, the episode ends with a textual summary, but unlike in episode one, it was not necessary to fully grasp the weight of the story — rather, it served as a valuable factual addition instead of an essential explanation.
Above all, this story evoked confusion and anger. What Pilecki did was unimaginably brave, and the fact that his legacy was suppressed for so many years remains difficult to comprehend. His eventual fate is nauseating, and my anger is largely directed at the communist Polish government and the way it treated him. That he was later rehabilitated offers some consolation, but it does nothing to erase the tragedy. It reminds me of a quote that resonates deeply with me: “Every lie we tell incurs a debt to the truth. Sooner or later, that debt is paid.” (Valery Legasov). One could argue that part of this debt was repaid through later recognition, yet even so, what happened remains almost impossible to fathom.
For me, this is the strongest episode in the series so far. It aligns most closely with what I expected from Episodes from Auschwitz: a blend of historical depth, human perspective, and carefully considered visual storytelling. Four stars therefore feel entirely justified.
Displaying 1 of 1 review