همه محکوم به مرگ و فراموشی ایم،هر آنچه روزی وجود داشته دیگر نخواهد بود،جهان و زمان در رقص تغییر دست در دست هم به پیش می روند..مصر باستان شاید بزرگترین پاسخ بشر جهت جاودانه انگاشتن خود بود..بنا کردن یادگار هایی که پس از چهار هزار سال همچنان از عجایب جهان اند،بنا هایی که گویی برای مبارزه با داس دروگر زمان ساخته شدند و امروز نماد تلاش مصریان برای جاودانه ساختن خود،فراتر از زمان هستند..از ما چه خواهد ماند؟سوالی که هر بار از مصریان می خوانم ذهن من را به خود مشغول میسازد..