เล่ห์สายลม

by ระวิวรินทร์

แม้การแต่งงานครั้งนี้จะต้องแลกด้วยชีวิตที่เหลือ ‘ชญานันท์’ ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากยินยอม เพราะมันจะเป็นเพียงหนทางเดียวที่ช่วยปลดหนี้ที่เธอและมารดาพยายามชดใช้เท่าใดก็ไม่มีวันหมดได้

ทว่าเมื่อได้พบว่าที่เจ้าบ่าวคนนั้น เธอก็ถึงกับต้องคิดใหม่ว่าการแต่งงานครั้งนี้คงไม่ใช่เพียง ‘แค่’ การแต่งงานอย่างที่คิดเอาไว้เสียแล้ว เมื่อ ‘สิรชัช’ เพลย์บอยหนุ่มที่ทำตัวเหมือนสายลมพัดวูบไปวูบมาอย่างนั้นออกตัวชัดเจนว่าเขาเป็น ‘คนง่ายๆ’ และยกทุกการตัดสินใจไว้ที่เธอไม่เว้นแม้กระทั่งเรื่องชุดแต่งงาน นี่ยังไม่นับความปากไม่ดี ออกปากไล่ให้เธอไปทำบุญแก้ปีชงตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน!

ถึงพ่อคนง่ายๆ จะทำตัวร้ายกาจอย่างไร แต่ด้วยสัญชาตญาณของเธอก็บอกว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้น ภายใต้รอยยิ้มกวนประสาท ใบหน้าไม่รู้สึกรู้สา และท่าทางไม่เอาไหน ชญานันท์เชื่อว่าเจ้าบ่าวของเธอปกปิดความลับเอาไว้อีกนับไม่ถ้วน!

504 pages, Paperback

Published January 1, 2016

Reviews

[Pika Cruz · Rating 5 out of 5]

4.8 ⭐️ รู้สึกดีที่ได้หยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่านค่ะ ไม่ผิดหวังเลย ก่อนหน้านี้ก็หาข้อมูลเพราะเห็นชื่อนักเขียนแล้วเค้าคอนเฟิร์มว่าค่อนข้างดราม่าเราก็เลยตัดสินใจลองหยิบเรื่องนี้ขึ้นมา
เฮ้ยคุณ! คือดีพระเอกคาแรกเตอร์คือกวนโอ้ยปากเสียไม่มีอะไรดียกเว้นหน้าตา(นึกถึงคุณกรณ์จากเรื่องใต้เงาตะวันค่ะ) แต่..ถ้าไม่ดีแล้วจะมาเป็นพระเอกได้ยังไง? เรื่องนี้มันมีอะไรซ่อนอยู่ พระเอกไม่สามารถเปิดเผยตัวตนได้ต้องแสดงออกในสิ่งที่ตรงกันข้ามคือต้องเป็นคนที่ไม่ได้เรื่อง ใช้ชีวิตไปวันวันทำอะไรไม่เคยประสบความสำเร็จทำนองนั้นค่ะ นางเอกเราเป็นน่ารักค่ะ ชีวิตค่อนข้างฝ่าฟันอุปสรรคมาเพราะสูญเสียบิดาไป มีป้าและลุงที่คอยเป็นมารความสุขอ้างบุญคุณที่เคยช่วยเหลือว่าชีวิตเธอชาตินี้ยังไงก็ใช้ไม่หมด นางเอกเก็บอารมณ์ด้วยการนิ่ง
พล็อตเรื่องหลักๆคือการแต่งงานกระทันหันโดยที่ไม่ได้เริ่มจากความรัก แต่ถูกอีกฝ่ายจัดการเรื่องการแต่งงานให้ แล้วมันมีผลประโยชน์ในการแต่งงานซ่อนอยู่ แน่นอนว่าก็มีดราม่าอยู่แล้วบีบหัวใจเลยล่ะค่ะ ชอบความรักของพระนางที่มีต่อกัน นางเอกเราแอบปลื้มมานานแล้วแต่ต้องแสดงออกด้วยการนิ่งเฉย เธอรู้ว่าพระเอกเป็นคนที่ไม่ใช่คนไม่ได้เรื่อง อย่างที่เขาแสดงออก เธอพยายามค้นหาตัวตนของเขา โดยรวมแล้วเรื่องนี้น่ารักนะคะ ใจบางกับเรื่องราวมากค่ะ

[Paksiree Isarankura · Rating 4 out of 5]

“เล่ห์สายลม” … ไม่น่าเชื่อว่าชอบขนาดนี้ ให้ 4.5 คะแนน

ไม่เคยอ่านเรื่องอื่นๆ ของ “ระวิวรินทร์’ เพราะได้ยินมาว่า หนักหน่วงต้องเตรียมผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตากันเลยทีเดียว

แต่เรื่องนี้ ว่ากันว่า เบาสุดแล้ว และก็จริง คือ สนุกมาก ฮาความเกรียนของคุณเอก ความหน้าตาย ปากคอเราะร้าย เนียนมากๆ และ นางเอกก็สวย (แต่เกิดปีชงเลยซวยมาเจอกับคุณเอก 😂) คุณนันท์เข้มแข็งแต่อ่อนโยน เติมความอบอุ่นให้กับคุณเอก แล้วก็ฉลาด วาจาทันกัน โต้กลับได้แสบๆ คันๆ ให้คุณเอกจิ๊จ๊ะ ไดอะล็อกตลก เนื้อเรื่องสนุก กลางๆ เรื่องก็เดาออกแล้วว่า อย่าเชื่อในสิ่งที่คุณเห็น คุณเอก ไม่ได้เป็นอย่างที่สร้างภาพ ขำตอนนันท์ต้มน้ำร้อนให้อาบ เพิ่มพริก กับ กระเทียม เติมเข้าไปก็กลายเป็น สิรชัชต้มยำได้เลย 😂 บรรยายฉากได้เห็นภาพ นึกหน้าตายียวนกวนตรีนชวนให้กุมขมับของพระเอกได้ชัดเจน และพอรู้ว่ารัก แผนคลี่คลาย แต่เมียโกรธ พ่อคนง่ายๆ ปากจัด เจ้าเล่ห์ หน้ามึน ก็กลายเป็นสามีขี้อ้อน ตามง้อ ตามขอโทษเมีย เชื่อฟังเมียทุกสิ่งทุกอย่าง … ‘พ่อคนง่ายๆ’ เลยโดนใช้แรงงานเอาคืน ฮาเหล่ากองเชียร์มากๆ งานนี้ลุงอ่ำรวยเละ 🤣🤣

ติดที่ เหตุผลของการแต่งงานมันไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่ และช่วงต้นๆ เรื่องจะมีการนึกย้อนอดีตบ่อยไปนิด แต่ก็ไม่ถึงกับขัดอกขัดใจ ผิดกับช่วงท้ายเรื่องที่เดินเรื่องโดยการเล่าย้อนความหลังของพระเอกนางเอกแต่กลับเป็นกลมกลืน ดีงาม 💕 แล้วก็ตัวละครบางตัวยกมาเป็นปม บรรยายเหมือนกับว่าจะสำคัญ แต่ก็กล่าวถึงเพีงฉาบฉวย รวบรัดมาก เลยรู้สึกแบบว่า อ้าว แค่เนี้ยเองเหรอ …

ให้คะแนนของข้อมูลเรื่องการปลูกข้าวอินทรีย์ปลอดสารเคมี “ปลูกข้าวให้คนที่เรารักกิน ดีจะตายไป” 🌾 ชอบความค่อยเป็นค่อยไปของทั้งคู่ที่สุรินทร์ (ผ่านการใช้แรงงานของนางเอก😅) ชอบบรรยากาศบ้านสวนของนันท์ ชอบฉากนันท์ผู้ใช้แรงงานพายเรือให้คุณเอกนอนหลับ อ่านแล้วสัมผัสบรรยากาศราวกับมีสายลมเย็นเบาสบายพัดผ่านจริงๆ

ตัวร้ายก็ชัดเจน มีปมให้คิดให้เดา ว่าตัวร้ายกำลังวางแผนทำอะไรกับบริษัทครอบครัวคุณเอก ตัวร้ายมีกี่คน และ คุณป้านรีข้างบ้าน ร้ายหรือดี เธอมีความสำคัญอย่างไร เชฟปกรณ์ เป็นตัวแปรของปมปัญหาขนาดนั้นเลยเหรอ แผนซ้อนไปซ้อนมา เกลียดลุงกับป้าสะใภ้ของนันท์มากกกกกกก โดยเฉพาะตอนมาเอาดอกไม้ เหยียบย่ำต้นไม้ดอกไม้ในสวนของนันท์ เกลียดดดดดดด 😡

อ่านจบ ก็อยากอ่านเรื่องอื่นของ “ระวิวรินทร์” อีก … แต่กลัวรับดราม่าบีบหัวใจไม่ไหว 😅

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – เล่ห์สายลม
ผู้แต่ง – ระวิวรินทร์


ตัวละคร
ชญานันท์ (นันท์)
สิรชัช ณัฐกรณ์ (เอก) อายุ 28 ปี


รีวิวหลังอ่าน

ในที่สุดก็ได้อ่านแล้ว “เล่ห์ผายลม” เอ๊ยยย “เล่ห์สายลม” ของพี่โจ้ ระวิวรินทร์ ซึ่งเราก็ได้รู้จักและเจอกันก่อนที่จะได้อ่านผลงานพี่โจ้ซะอีก เพราะเราดันทายชื่อเรื่องนี้ในแฟนเพจว่า “เล่ห์ผายลม” (จนลืมตอบ “เล่ห์สายลม” คำตอบที่ถูกต้อง) 555+ ทุกคนเลยจดจำกันได้และขำกันหนักมาก

จริงๆ รู้จักผลงานทุกเล่มของพี่โจ้มาก่อน แต่ยังไม่เคยอ่าน แบบขอเวลาทำใจก่อนสำหรับการเริ่มเรื่อง “สุดปลายขุนเขา” ต้องมีเวลาเตรียมน้ำตานานๆ เลย แต่เดี๋ยวพร้อมเมื่อไรจะต้องหยิบมาอ่านแน่ๆ แบบว่าจะได้อ่านต่อในเซ็ทเดียวกันให้น้ำตาแตกและฟินกันไปเลย

ทุกครั้งที่อ่านจะต้องบอกตัวเองว่า “สิรชัช” ชื่อเล่นว่า “เอก” ไม่ใช่ “ชัช” นะ 555+ ตอนสิรชัชโดนเรียกว่า “คุณเอก” นี่เราจะงงๆ ก่อนว่าใครฟระ 555+

อ่านแล้วชอบชญานันท์ นางเอกค่ะ นางสู้ชีวิตดี แถมพอเจอคนที่กวนประสาทขั้นสุดอย่างสิรชัช พ่อคนง่ายๆ (เหรอออออออ) ก็รับมือได้ดีมาก อ่านไปขำไปตอนพระนางปะทะคารมกัน ฮ่าๆๆ เป็นศึกที่สมศักดิ์ศรีดีระหว่างพ่อคนง่ายๆ (เหรอ) กับแม่สาวปีชง ฮ่าๆๆ ชอบตอนช่วงพระนางถกกันนี่แหละ มันสนุก มันเพลินมาก

แต่ติดนิดหนึ่งค่ะ รู้สึกว่าเวลาเล่าเรื่องราวย้อนไปในอดีต บางทีก็เล่าย้อนยาวไป (ทั้งๆ ที่ตัวละครยังอยู่ในปัจจุบันกันอยู่ เช่นกำลังเจอหน้าแล้วคุยกัน) พอเล่าย้อนไปไกลมาก เราก็งงๆ แบบว่านี่เป็นปัจจุบันหรืออดีตกันแน่ และอีกจุดหนึ่งคือตัวละครเยอะ อ่านๆ ไปบางทีมีงงค่ะว่าใครมาจากไหน อย่างเช่นพักตรา เราต้องย้อนกลับไปเปิดหาว่าเคยเอ่ยถึงในหน้า 40 กว่าๆ ถึงจะเข้าใจปมช่วงหลังที่ได้อธิบายไว้

และบางทีการใช้สรรพนามแทนตัวละครก็สร้างความสับสนนิดหน่อยค่ะ (ตรงช่วงเรื่องแม่ของชญานันท์กับบ้านลุงกับป้าที่เกิดปัญหากันยาวนาน ตรงนั้นเราต้องอ่านทวนสองรอบถึงจะเข้าใจ แบบแอบสับสนว่าตกลงคนทำยายภาตกน้ำคือรุ่นแม่หรือรุ่นยาย)

นอกจากนี้ช่วงเปิดเรื่องบรรยายเรื่องราวมากไปหน่อย (และเราสับสนช่วงปัจจุบันกับอดีตอย่างที่บอกไป) จนทำให้กว่าจะติดเครื่องความกวนของสิรชัชก็ผ่านไปเกือบครึ่งเล่ม

ถึงอย่างนั้นโดยรวมคือชอบค่ะ ความกวนของสิรชัชนี้เป็นบุคลิกที่ชัดเจน และสามารถสัมผัสได้ ความฉลาดในการรับมือของชญานันท์ก็ทำให้เรายกนิ้วให้ สำนวนภาษาที่ใช้ก็สวยงาม อ่านแล้วมีความสุขที่ได้อ่านมากๆ และที่สำคัญมีเรื่องราวของข้าวไร้สาร ซึ่งคิดว่าพี่โจ้นำ��ระสบการณ์การปลูกข้าวของตัวเองมาเขียนแน่ๆ ขอบคุณที่ทำให้ได้ความรู้ดีๆ นะคะ ชอบมากจริงๆ ^^ ตอนนี้เลยรออ่านเรื่องราวของพี่ขาลอย่างใจจดใจจ่อ

และความกวนขั้นสุดของสิรชัชนี้ ทำให้เราพบว่าชื่อเรื่องเหมาะกับชื่อ “เล่ห์ผายลม” เอ๊ยยยยย “เล่ห์สายลม” จริงๆ นะ ฮ่าๆ แต่จริงๆ เล่ห์ผายลมก็ได้นะ แบบเป็นสายลมออกมา แล้วก็พัดหายไป ปล่อยความคิดถึงล่องลอยในอากาศไปเลย (ร้องเป็นเพลงซะแล้วเรา 555+)

[สปอยล์]

จริงๆ สิรชัชไม่ได้ไม่ได้เรื่องอย่างที่แสดงออก และแม่เลี้ยงของเขาก็รักและเอ็นดูเขา เขาสนิทกับพี่ชายด้วย และเป็นหุ้นส่วนกับอธิษว์ (น่าจะพระเอกตามรอยตะวันป่ะ) เป็นคนที่แอบไปเรียนหลายๆ อย่าง แล้วก็ขยันทำงาน โดยฉากหน้าทำตัวไม่ได้เรื่อง เพื่อตามหาคนที่ปองร้ายเขา ซึ่งก็คืออารังสรรค์

ซึ่งสำหรับเหตุผลการแต่งงานของพระนาง เราว่าอ่อนไปนิด แบบทุกคนบอกว่าคุณเอกต้องแต่งงาน สิรชัชก็รู้จักชญานันท์ดีแล้ว มีประวัติในมือพร้อม แต่แกล้งทำเป็นบอกว่าไม่รู้จักมาก่อน และโดนบังคับแต่งงานเหมือนกัน เลยไม่แปลกตอนที่นางเอกจับได้ ถึงได้โกรธนาน โกรธจนฮีต้องตามง้อขั้นสุด 555+ ซึ่งก็สงสารทุกคนที่ต้องกินกับข้าวฝีมือฮี แบบว่ามันร้ายกาจมากกกกกกกก มันสุดจะทนมากกกก ฮ่าๆ

ชีวิตของชญานันท์ก็รันทดมาก แบบติดหนี้ลุงกับป้าเพราะเอาเงินมารักษาพ่อ แต่ต่อมาพ่อก็จากไปอยู่ดี ซึ่งจริงๆ ก็ชดใช้หนี้ไปหมดแล้ว แต่ลุงกับป้าไม่เคยพอ ทวงทุกครั้งและเอาไปจนทำให้ร้องไห้เสียใจหนักมากทุกๆ ครั้ง เอาจนไม่รู้จะยังไง จนชญานันท์ยอมแต่งงานตามที่ลุงให้แต่ง เพื่อบอกว่าเราจะตัดขาดจากกัน

ศวัท เจ้านายของชญานันท์ จริงๆ ไม่ได้ตามตื๊อเพราะคิดเชิงเจ้าชู้กับเธอ แต่ตามเพราะไม่ไว้ใจสิรชัช ตอนหลังได้คุยกันถึงรู้ว่าแท้จริง ญาติเมียของศวัทนี่แหละที่โกงเงินบริษัท โดยชญานันท์ก็ตรวจเจอแหละ โชคดีที่ชิงลาออกก่อน เธอมารู้ทีหลังว่าเธอได้งานนี้เพราะป้า เพราะป้าเธอเตรียมจะเอาเธอเป็นแพะรับบาป ถ้าหากจับได้ว่ามีการยักยอกเงินบริษัท

ตอนแรกเราเข้าใจว่าป้านรี ป้าข้างบ้านของชญานันท์คือแม่ของสิรชัช แต่เข้าใจผิดไปไกลเลย 555+ จริงๆ คือแม่ของเชฟปกรณ์ ที่สิรชัชกับฝ่ายรังสรรค์พยายามชิงตัวมาให้เป็นเชฟ รังสรรค์อยากได้บริษัท เลยหาทางจัดการสิรชัชกับพี่ชายสิรชัชไงล่ะ

ส่วนขาลที่พาดูการปลูกข้าวไร้สารนั้น จริงๆ เป็นเพื่อนกับลูกน้องของสิรชัช ตอนไปทำกิจกรรมนั้นกัน สิรชัชก็แอบทำงานไปด้วย และพามิสเตอร์ธอร์ตันที่เขาอยากให้เซ็นสัญญาด้วยไปแฝงตัวดูกิจกรรม

จริงๆ สิรชัชกับชญานันท์เคยเจอกันตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม เธอพาแมวไปรักษา ส่วนเขาก็เป็นคนบริจาคเงินโดยไม่แสดงตัว เธอเลยทำกระแตดอกรักฝากให้เขา พอเห็นเขาใส่ในกระเป๋า เลยจำชื่อได้ตั้งแต่นั้นมา ส่วนสิรชัชไม่เคยรู้เลยว่าคือชญานันท์ แต่เขาก็ประทับใจเธอคนนี้มาก เรื่องราวสมัยเด็กของพระนางน่ารักดีนะ

Start 14.29 น. Sat 18 Mar 2017
End 15.23 น. Sat 25 Mar 2017
Review Date 16.31 น. Wed 29 Mar 2017

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

เสียงลือเสียงเล่าอ้างถึง"ความสิรชัช"สั่งสมมาพอสมควรก่อนจะได้รู้จักตัวตนของพ่อคนง่ายๆและสาวปีชง ทว่าหลายส่วนอยู่เหนือความคาดหมาย

#สายลมแห่งท้องทุ่ง แดดอุ่นและนาข้าวแห่งอีสานใต้เมืองสุรินทร์ ถูกหยิบยกขึ้นมาเป็นฉากใหญ่ในช่วงกลางเรื่อง สะท้อนถึงสำนึกรักบ้านเกิดของผู้เขียนที่ถ่ายทอดได้เห็นภาพตั้งแต่จุดมุ่งหมายของการลงมือทำเกษตรอินทรีย์ผ่านตัวละครที่สนับสนุนและแสดงให้เห็นตัวอย่างของเกษตรแบบพอเพียง นักเขียนคงต้องมีความเข้าใจความขัดสนและปากท้องรายวันของชาวนาอย่างดีถึงได้หยิบยกเรื่องประกันความเสี่ยงของที่ดินและตลาดรับซื้อเมื่อผลผลิตต้องลดลงในช่วงแรก กิจกรรมฮันนีมูนของคู่พระนางที่ได้สัมผัสประเพณีความเป็นอยู่ช่วงสั้นๆกับชาวบ้านชวนให้อมยิ้มกับความภูมิใจของคนที่ทำได้และอยากให้คนอื่นได้เข้าใจรับรู้และได้ทำเหมือนตัวเอง สำหรับภาษาท้องถิ่นแบบเขมรที่เป็นจุดนึงให้นางเอกจับผิดสิรชัชได้เพราะการอยู่แค่ช่วงสั้นๆนั้นไม่ง่ายในการฝึกภาษาที่ไม่ใกล้เคียงคำไทยเอาซะเลย (ไม่ต่างจากคนใต้ที่ก็ไม่เข้าใจภาษายาวี) อาจเพราะความเรียบง่ายแห่งท้องทุ่งที่เหมือนสายลมเอื่อยสบายจึงต้องมีความเจนจัดของตัวละครอย่างสิรชัชและเล่ห์ลับอำพรางทางธุรกิจมาเพิ่มความเร็วลมให้เรื่องมีสีสันที่กว่าจะรู้ว่าเราถูกหลอกวกวนเหมือนลมเปลี่ยนทิศก็เกือบจมเล่ม

ภายนอกสิรชัชคือคนลมเพลมพัดคาดเดายาก เรื่องทำดีมีน้อยแต่เรื่องแกล้งนางเอกมีนับไม่ถ้วน อ่านไปก็เหนื่อยแทนคนที่ต้องหลอกคนอื่นเกือบจะตลอดเวลา ความอ่อนไหวใส่ใจของสายลมที่ซ่อนอยู่มีรึจะปกปิดคนใกล้ชิดอย่างชญานันท์ได้สำเร็จ

#ชญานันท์ นางเอกของเรื่องเป็นตัวละครที่ชอบที่สุด หากเทียบกันแล้วปมชีวิตของนางเอกน่าจะสาหัสกว่าพระเอกเพราะต้องยอมให้คนเอาเปรียบด้วยสำนึกของความเป็นหนี้บุญคุณที่ยังไม่จบสิ้น ทั้งฐานะ ความเป็นอยู่หรือผู้สนับสนุนก็ด้อยกว่าพระเอกทุกทางแต่นางกลับสร้างเปลือกของความนิ่งสยบทุกปัญหา เข้มแข็ง อดกลั้น อ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ อีกทั้งการเรียนบัญชียิ่งเพิ่มความช่างสังเกตซึ่งทั้งหมดนี้ส่งผลต่อการรับมือและจับผิดพระเอกได้มากขึ้นเรื่อยๆ สารพันวาทะและการต่อปากต่อคำสนุกสมคำร่ำลือ แต่ฉากที่ชอบมากเป็นพิเศษคือเรื่องสมุนไพร
#เป็นหวัดไม่สบายต้องต้มยำสิรชัช
#หากไม่แน่ใจในสวัสดิภาพพาสิรชัชไปไหนควรพกเกลือไปด้วย

#สายลมแห่งโชคชะตา ที่พาให้พระนางต้องมาแต่งงานกันด้วยความไม่เต็มใจตามมาด้วยการตีซี๊ตีสนิทว่าที่เจ้าสาวบ้านสวนนั้นใช้นาบัวเป็นฉากหลักของความสัมพันธ์ในปัจจุบันที่ดูสดใสร่มรื่น แต่เราประทับใจ #กระแตดอกมะลิ ที่เปรียบเหมือนของแทนใจในความปรารถนาดีและเป็นความทรงจำอ่อนหวานที่นึกไม่ถึงว่าเมื่อสายลมแห่งความจริงปรากฏ ชญานันท์สาวบัญชีที่ยึดมั่นความซื่อตรงและไม่คิดจะปกปิดหรือหลอกลวงคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีจะถูกพายุอารมณ์กระหน่ำเข้าที่จุดอ่อนของความเชื่อใจที่เธอมีให้ต่อคนร่วมเตียงตอกย้ำความสะเทือนให้หนักขึ้นไปอีกเมื่อกระแตดอกมะลิคือสิ่งเตือนความทรงจำของการถูกมองข้ามและลืมเลือน ดราม่ามาสั้นๆแต่ขโมยซีนไปอย่างไร้ที่ติ

ถ้าช่วงแรกคือลมเพลมพัดใช้งานว่าที่เจ้าสาว ช่วงท้ายคือเวลาเอาคืน #สิรชัชไม่ใช่แค่ตกเป็นของเมียแต่ควรเรียกว่าเป็นทาสชญานันท์ ส่วนผู้รู้เห็นเป็นใจรอบข้างในการง้อเมียเจ้านายมีปากเป็นแรงเชียร์มีท้องเป็นกระโถนรองรับสิ่งที่เกือบเรียกได้ว่าเป็นอาหาร

โดยรวมแล้วสำนวนการเล่าเรื่องอาจไม่กินใจเท่าแนวดราม่าของเล่มก่อนๆ แต่ชนะขาดด้วยค��ามโดดเด่นของคาแรกเตอร์ตัวละคร หลุมพรางจริงโผล่มาเพียงเสี้ยวแต่หลอกให้หลงทางไปกับเรื่องลวงตาอยู่ค่อนข้างนาน การใช้คำซ้ำและบทบรรยายฉากฟินของคู่พระนางเป็นอีกส่วนที่หากตัดทอนลงบ้างคงทำให้เนื้อเรื่องกระชับมากขึ้น แต่ถึงอย่างไรก็เป็นนิยายที่ครบรส มีสาระดีงาม สะท้อนการตกเป็นทาสรักจากการเรียนรู้เข้าใจในกันและกันมากกว่าแค่ความผูกพันทางร่างกาย

[Uminaka16 · Rating 4 out of 5]

ใช้เวลาอ่านเกือบเดือน ไม่ใช่เพราะไม่สนุก แต่เพราะพอเริ่มอ่านไปหน่อยแล้วเกิดงานเข้า เลยวางยาว พอกลับมาอ่านอีกครั้งนอนตี 4 และอ่านจบใน 2 วันค่ะ

เรื่องนี้ชื่อเล่ห์สายลม หมายถึงตัวพระเอกที่ลอยไปลอยมาเหมือนสายลม จับต้องไม่ได้ ไร้ความมั่นคง แต่สายลมสายนี้ไม่ใช่สายลมลอยเอื่อยอย่างที่พยายามแสดงออกให้ใครเห็น แต่เป็นสายลมที่มีเล่ห์ซ่อนไว้ค่ะ

นางเอก ชญานันท์ เป็นหญิงสาวสู้ชีวิต ที่อยู่กับแม่เพียง 2 คน ที่บ้านเป็นสวนผักผลไม้ บ้านนางเอกถูกลุงป้าเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาด้วยบุญคุณค้ำหัวสมัยที่เคยลำบาก แต่ชญานันท์ไม่อยากยอมอีกต่อไป หากแต่เธอทนเพื่อแม่เพียงคนเดียว


การแต่งงานเกิดขึ้นเพราะเธอถูกบังคับจากทางลุงของเธอ แต่เมื่อได้ยินว่าเธอจะต้องแต่งงานกับ สิรชัช ณัฐกรณ์ ชายหนุ่มผู้ที่ขึ้นชื่อเรื่องความไม่เอาถ่าน เกกมะเหรกเกเร เธอก็ยอมตกลงโดยมีเงื่อนไขว่าบุญคุณหมดกันเพียงเท่านี้ ถึงจะทำเพื่อตัดขาดลุงกับป้า แต่ลึกๆ ชญานันท์คิดว่าตัวเองตัดสินใจไม่ผิด

เมื่อได้เจอกัน สิรชัชช่างเป็นผู้ชายที่กวนประสาท และนิสัยเสียแบบสุดๆ ขี้เกียจก็เท่ากัน เอาแต่ใจก็ที่หนึ่ง นึกอยากทำอะไรก็ทำ เจามารับเธอไปนู่นไปนี่อยากเสียไม่ได้ แถมยืนมองเธอทำงานใข้แรงเฉย คิดจะช่วยสักนิดก็ไม่มี

แต่พอได้แต่งงานกัน หลายครั้งที่ชญานันท์เห็นร่องรอยเคร่งเครียดที่ปรากฏอยู่จางๆ แววตาที่เคร่งขรึมในงามที่เขาเผลอ เธอมั่นใจว่าสิรชัชมีอะไรบางอย่างที่ปิดบังเธออยู่ เพียงแต่เธอไม่รู้ว่าสิ่งนั่นคืออะไร?

---------


ตอนเปิดเรื่องมานี่อ่านไม่ติดเลยค่ะ 3 บทแรกเป็นการปูพื้นครอบครัวพระเอกและนางเอกออกจะน่าเบื่อ ทำเอาเราท้อว่าแล้วอีก 400 หน้าจะไหวหรือ แต่พอพระเอกกับนางเอกเจอกันเท่านั้นแหล่ะ อ่านเพลิน คุณสิรชัชช่างกวนโอ๊ยหาใครเปรียบจริงๆ น่าหมั่นไส้มาก รู้ตัวอีกทีก็ตี 4 แล้วค่ะ T v T

เรื่องนี้มีดีที่คุณสิรชัช แต่พล็อตกลับไม่ค่อยโดนเท่าไหร่ โดยเฉพาะเหตุผลในการแต่งงานของพระเอกนางเอก ถึงแม้ตอนหลังจะอธิบายเหตุผลมาอย่างละเอียดแล้วเราก็ยังคิดว่ามันไม่สมเหตุสมผลอยู่ดี นางเอกเป็นผู้หญิงที่ไม่งี่เง่าดีค่ะ แต่ก็รู้สึกว่าเป็นคนธรรมดาๆ ที่ไม่ค่อยมีอะไรให้จดจำ (อาจถูกคุณสิรชัชกลบรัศมีหมดก็เป็นได้) ชอบเพื่อนพระเอก คุณธีรวิทย์ หยิกหยอกสิรชัชได้น่ารักดี และแก๊งค์บ้านสวน ขำมากช่วงพระเอกง้อเมีย ช่วงง้อเมียนี่สิรชัชน่ารักเว่อร์ ขำผู้ชายมั่นหน้าแม้ทำอาหารออกมาสุนัขไม่รับประทาน

เรื่องนี้ไม่ดราม่านะคะ เป็นคอเมดี้ในบรรยากาศบ้านสวนไร่นาค่ะ

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

อ่านจบอย่างรวดเร็ว แม้ป่วยเราก็อดตาหลับขับตานอนอ่าน

ย่อๆ ก็ พระนางมีเหตุให้ต้องมาแต่งงานกัน พระเอก สิรชัช พ่อคนง่ายๆ กับชญานันท์ นางเอกที่พระเอกเรียกว่าสาวปีชง นางเอกอยากเป็นอิสระจากลุงกับป้าที่มาคอยเอาเปรียบเธอกับแม่โดยอ้างบุญคุณกับเรื่องที่เกิดตั้งแต่สมัยพระเจ้าเหาตลอดเวลา ส่วนพระเอก เหตุผลที่คนรอบตัวบอกเขาก็คือเพื่อรักษาชีวิต ระหว่างแต่งงานกัน พระเอกก็เอาแต่ทำตัวเป็นสายลม ลมเพลมพัด ไม่เอาไหน ไม่ทำงาน กวนประสาท แกล้งนางเอก ใช้แรงงานนางเอกบ้าง บอกว่านางเอกเป็นทาสบ้าง นางเอกก็ทำนะ แต่ทุกครั้งก็จะเชือดพระเอกกลับแบบนิ่มๆ เสมอ แต่พระเอกก็โนสนโนแคร์ไปตามเรื่องเพราะนางบอกนางหน้าด้านและไม่เป็นสุภาพบุรุษ 5555555 ในขณะเดียวกัน นางเอกก็รู้สึกตะหงิดๆ ในตัวพระเอกหลายๆเรื่อง รู้ว่าเขาปิดบังอะไรสักอย่าง เพียรหาาคำตอบด้วยตัวเองก็เหมือนจะรู้ แต่ก็เหมือนจะไม่รู้ ถามอ้อมๆ ก็หลายที พระเอกก็เปลี่ยนเรื่องหนีตลอดจนนางเอก ยิ่งทำให้เธอมั่นใจว่าคนๆ นี้มีอะไรปิดบังไว้แน่ๆ ที่เหลืออ่านในหนังสือนะคะ

เรื่องนี้รวมๆ สนุกดีค่ะ กลมกล่อมดีค่ะ ผูกปมได้ดี คลายปมก็ดี เรื่องนี้คิดว่าจะดรามา แต่ไม่เลย ออกแนวคอเมดี้ซะมากกว่านะเราว่า คอมดี้เพราะพระเอกกับแก๊งเพื่อน แล้วก็แก๊งบ้านสวนนี่แหละ แล้วก็เวลานางเอกย้อนพระเอกแบบนิ่มๆ แต่ติดเรื่องเหตุผลที่พระเอกยอมแต่งงานกับนางเอกอย่างเดียว นางเอกยังพอเข้าใจได้ว่าโดนบังคับเพราะมีเหตุผลส่วนตัวอยู่ แต่เหตุผลพระเอกอ่อนไปหน่อย

อ่านจบบทแรกแล้วอยากบีบคอพระเอกมากกกกกก ง่ายยังไง เรื่อยเยอะก็เท่านั้น กวนประสาทก็เท่านั้น อ่านแล้วเห็นใจนางเอกมากแบบมากๆ มั่นใจมากว่าต้องเกลียดพระเอกแน่ๆ แต่ที่ไหนได้ อ่านไปอ่านมา หลงพระเอกซะงั้น อ่านไปมันก็จะรับรู้ถึงสิ่งที่พระเอกแอบทำให้นางเอกเรื่อยๆ ในขณะที่ก็ยังกวนประสาทนางเอกอย่างไม่หยุดหย่อน แต่ก็ทำเรื่องดีๆ ให้เขา มันก็จะรักๆ ปนหมั่นไส้พระเอกหน่อยๆ นั่นเอง ยิ่งตอนง้อเมียนี่คือแบบ เอาใจช่วยสุด สมน้ำหน้านะ แต่ก็เอาใจช่วยด้วยเพราะก็โกรธแทนนางเอกอยู่ แต่ถ้าให้ไปช่วยชิมอาหาร คงไม่นะคะ 55555555

นางเอกเรื่องนี้สตรองดีค่ะ เอาคืนพระเอกได้ทุกเม็ด ไม่ตกไม่หล่น อารมณ์เหมือนดูแบดมินตันอะ โต้กันนไปโต้กันมา สนุกดี แม้ส่วนใหญ่นางเอกของเราจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้และเปลืองเนื้อเปลืองตัวให้พ่อคนง่ายๆ ก็ตาม แต่ก็น่ารักดีค่ะ ตอนแรกก็แอบขัดใจนางเอกนิดหน่อย ทำไมยอมให้พระเอกแกล้งอยู่ได้ พอมาเฉลยตอนหลังก็อ๋ออออ โอเค เข้าใจได้ ตอนที่นางเอกรู้ความจริงคือแบบ น้ำตาไหลตามนาง สงสารนางมากเลย เหมือนโดนคนรักหักหลังอะ ถามอ้อมๆ ก็หลายที ทำไมไม่บอกทำไมต้องให้มารู้เองไรงี้ ตอนที่เอาคืนพระเอกตอนท้ายก็เลยจะสมน้ำหน้าพระเอกมากหน่อย

[Fish Lapass · Rating 4 out of 5]

หลังจากผ่านพ้นอุปสรรคมากมาย ในที่สุด ‪#‎พ่อคนง่ายๆ‬ ก็พร้อมที่จะให้นักอ่านยกขันหมากมาขอกันได้แล้ว เย้ๆๆๆ ผลงานล่าสุดของ ‪#‎ระวิวรินทร์‬ กับ ‪#‎เล่ห์สายลม‬ หรือที่เรารู้จักกันในนาม #พ่อคนง่ายๆ กับ ‪#‎น้องปีชง‬ สำหรับใครที่เคยได้อ่านงานของระวิวรินทร์ มักจะคุ้นเคยกับความดราม่า เล่มนี้ก็เช่นกันค่ะ ดราม่าจนฮาน้ำตาเล็ด เอ๊ะ...ยังไง
.
...ภายใต้สีหน้าและแววตาเช่นนี้ เขาเก็บซ่อนอะไรไว้ใช่หรือไม่
...ภายใต้รอยยิ้มกวนโมโหและท่าทางไม่สนโลกเช่นนี้
ตัวตนของเขาถูกซ่อนไว้ใช่หรือไม่
.
‪#‎พวกเขาเกลียดหรือกลัวผมกันแน่‬ โปรดนิยามความเป็นสิรชัช สิรชัชเป็นได้ทุกอย่างแม้กระทั่ง...พระเอก ฮิ้วววว ระวิฯ เขียนให้พระเอกมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เป็นพระเอกที่ออกมาแต่ละครั้งสามารถทำให้คนอ่านได้ปวดประสาทแทบจะทุกครั้ง ลุ้นทุกครั้งที่ฮีออกมาโลดเล่น ลุ้นว่าฮีจะมามุกไหน แต่ในความยียวนกวนประสาทนั้นกลับทำให้สิรชัช...มีเสน่ห์
.
‪#‎ปีนี้ปีชง‬ นางเอกต้องสตรองแค่ไหนนะ...ถึงจะรับมือสิรชัชได้ แต่ชญานันท์ทำได้ค่ะ แม้ว่าจะสตรองแค่ไหน เจอสิรชัชเข้าไปก็มาดหลุดได้เหมือนกันค่ะ
.
‪#‎แต่งงานกันนะ‬ ภายใต้แผนการและความต้องการของใครบางคนทำให้เขาและเธอถูกจับให้แต่งงานกัน เขาคือคนที่ลอยไป ลอยมาไปวันๆ ไม่สนใจ ไม่แยแสกับอะไรในชีวิต ส่วนเธอคือคนที่เขาบอกว่า แค่แต่งงานกับฉันเธอก็เคราะห์หนักแล้วล่ะ ถึงกับต้องทำบุญล้างซวยกันเลยทีเดียว แต่ใครจะรู้ว่า ‪#‎สายลม‬ ซ่อนเล่ห์กลอะไรไว้บ้าง
.
#เล่ห์สายลม นิยายที่นักเขียนบอกว่า ‪#‎ดราม่านะดราม่า‬ แล้วนี่คืออะไร ดราม่า หรือ ‪#‎ฮาม่า‬ โอ้ย...ขำจนน้ำตาเล็ด ความเกรียนของคุณสิรชัชที่มาแต่ละครั้ง เล่นเอาปวดปลายประสาทหนึบๆ เลยจ้า ชอบการเล่าเรื่อง ชอบความรักพระ-นางที่ค่อยเป็นค่อยไป ชอบบรรยากาศท้องทุ่ง สวนดอกไม้ นาบัว ให้อารมณ์เย็นๆ สบายๆ แต่จะหมดไปเมื่อสิรชัชปรากฏตัว! จุดที่ขัดใจก็คงเป็น คำซ้ำๆ ที่มาบ่อยค่ะ ส่วนดราม่านั่นก็มีนะคะ ปมที่วางไว้ตั้งแต่แรกๆ ที่พอเฉลยแล้วถึงกับต้องย้อนกลับไปเปิดอีกรอบล่ะค่ะ บางคนอาจจำได้ แต่ข้าพเจ้าโดนฉากฮาทำร้ายหนักหน่วงมาก...ฮาจนขั้นลืมเนื้อเรื่อง ฮาจนต้องถามตัวเองว่า ‘นี่คือนักเขียนคนเดียวกับที่เขียนพี่หมอภู???’

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

อ่านจบนานแล้วเพิ่งมีโอกาสมีเขียนรีวิว เนื้อเรื่องค่อนข้างน่ารัก สนุกกับการโต้เถียงของพระนางมากพอสมควรเลย โดยเฉพาะช่วงก่อนแต่งงาน ด้วยความที่พระเอกมีนิสัยกวนประสาท ชอบพูดให้คนโมโห แล้วนางเอกก็จับทางได้และโต้กลับ ทำให้เรื่องมีความน่าสนใจของการตอบโต้ของตัวละคร

นางเอก ค่อนข้างเป็นคนสู้ชีวิต ครอบครัวไม่ได้สุขสบาย ออกจะเจอปัญหาจากญาติ และครอบครัว ทำให้ตัวนางเอกเองเป็นคนแกร่งในระดับหนึ่ง เป็นคนสู้คนแต่ด้วยความรักแม่จึงยอมทำทุกอย่าง แม้ตัวเองจะเจ็บช้ำ เจ็บใจแต่ยอมทนเพื่อแม่คนเดียว

พระเอก ดูไม่เป็นโล้เป็นพาย กวนประสาท หาเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน แต่อย่างที่ทุกคนเดาง่ายค่ะ เขามีอะไรซุกซ่อนมากกว่านั้น เอาแต่ใจตัวเอง ไม่ค่อยยอมทำอะไร ใช้นางเอกเป็นหลัก เรียกว่าคงความฉากหน้าได้ดีอะไรแบบนี้

พอพระนางมาแต่งงานกัน แน่นอนว่าฉากหน้าที่เคยฉาบไว้มันไม่สามารถปกปิดได้ตลอดเวลากับคนที่อยู่ด้วยกัน และยิ่งคนฉลาดแบบนางเอกด้วยแล้ว นางเอกเป็นคนน่ารัก สวย ไม่งี่เง่าเรื่องมาก จึงดูเป็นบุคลิกที่เหมาะกับพระเอกสุดๆแล้ว แต่ใต้ความเข้าใจและไม่งี่เง่ามันย่อมมีเส้นบางๆที่ยอมรับไม่ได้ หากมองว่าเราเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในการได้ผลประโยชน์มากมายตามมา การดำเนินเนื้อเรื่องในช่วงต้นเรื่อง ค่อนข้างน่าเบื่อไปนิดนึงในการปูตัวละคร จนมาถึงช่วงเจอกันของพระนางถึงค่อยเพิ่มระดับความน่าสนใจจึงเพิ่มขึ้นมา ในส่วนของเหตุผลการแต่งงานก็ง่ายมากเลยทีเดียว ง่ายไปหน่อย แต่ก็เนื้อเรื่องสนุกน่าสนใจ อ่านได้เพลินมากทีเดียวค่ะ

[Afternoon · Rating 3 out of 5]

เรื่องราวของพระนางที่ต้องแต่งงานกันด้วยต่างก็มีเหตุผลที่แอบซ่อนอยู่ มีโอกาสได้อ่านเพราะเมบให้โหลดอ่านฟรี นี่เลยรีบอ่านเลย เพราะเคยอ่านผลงานของระวิวรินทร์มาแล้วหนึ่งเรื่อง คือเรื่อง เพียงรักพัดมา เรื่องนั้นอ่านแบบเรื่อยๆเรียงๆจนตอนครึ่งหลังทนไม่ไหวอ่านเเบบผ่านๆเอาแต่เนื้อเรื่องหลักๆแบบให้จบๆไป พอเมบให้โหลดเรื่องนี้ฟรีเลยเอาวะ ให้โอกาสอีกสักรอบ ปรากฎว่าเหมือนเดิม อิฉันตั้งใจอ่านจนถึงจุดที่ทุกอย่างกำลังจะคลี่คลายพระนางเริ่มงอนง้อกัน มันตะต่อนยอนมากจนต้องเลื่อนผ่าน ผ่านแบบไวๆ คือมีการผูกปมเรื่องที่ดีระดับหนึ่งเลยนะ อ่านแล้วอยากรู้ความจริงว่าทำไมเค้าถึงเเต่งงานกัน พระเอกที่ทำไมต้องทำตัวลับๆล่อๆ คนร้ายที่แท้จริงคือใคร อ่านแล้วก็อยากรู้มาก แต่ในเวลาเดียวกันมันก็น่ารำคาญที่พยายามมากเกินไปในการชักจูงผู้อ่านให้อยากรู้อะ แล้วสำนวนการเขียนโดยส่วนตัวนี่คิดว่ามันเวิ้นเว้อเกินไป อ่านแล้วถ้าไม่มีความอดทนพอคือสามารถปิดวางได้เลยแม้อยากจะรู้ความจริงก็เถอะ โดยสรถปแล้วนี่อ่านจะไม่ถูกจริตกับสำนวนปากกาของระวิวรินทร์เท่าไหร่

[Anya · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวของพ่อหนุ่มคนง่ายๆอย่างสิรชัช กับสาวปีชงอย่างชญานันท์ ที่ต้องยอมรับการแต่งงานอย่างเลี่ยงไม่ได้ด้วยต่างคนต่างมีเหตุผล เขายอมแต่งงานเพื่อรักษาชีวิต ส่วนเธอแต่งงานเพราะต้องการอิสระ

พ่อสิรชัชคนง่ายแต่กวนประสาทสุดๆ ไม่รู้ชญานันท์ทนได้ไง แต่ก็ดูออกนะว่าเขาคงตกหลุมรักว่าที่เจ้าสาวตั้งแต่แรกแล้วล่ะ

ชอบบรรยากาศนาบัว นาข้าว ท้องทุ่ง สายลม พายเรือนอนเล่น อ่านหนังสือบนแคร่ลมเย็นๆ อยากไปทำกิจกรรมอย่างนั้นบ้าง

แต่เบื้องหลังความสนุกมันกลับลึกลับซับซ้อนกว่านั้น สรุปอ่านจบแล้ว เราคิดว่าเราเป็นชญานันท์ไปด้วยเลย ไม่ใช่เพราะอิจฉากับความง่ายๆที่ชญานันท์ต้องเจอนะ แต่เพราะเราโดนสิรชัชหลอกไปด้วย เราก็สงสัยมาตลอดนะว่าเขาทำไรแปลกๆ ง่วงตลอด ไปทำไรนักหนา แต่มันก็ยังจับไม่ได้ไง 555

[Miki · Rating 5 out of 5]

พ่อคนง่ายๆ กับสาวปีชง
พ่อคนง่ายๆที่อ่านไปแล้วกรอกตาใส่ไป ง๊ายง่าย
อ่านไปอยากเอื้อมมือไปหยิกทุบตี
อ่านเล่มนี้แล้วชอบค่ะ
ชอบในความปากร้ายและนางเอกที่ทันกัน
ชอบในการสอดแทรกเรื่องราวเกษตรกรรม เรื่องราวท้องถิ่น
อยากไปเที่ยวนา เกี่ยวพี่ขาลเลยค่ะ🤣

[Nichada · Rating 4 out of 5]

(อ่านรอบสอง) แต่งงานกับพ่อคนง่ายๆ นี่ไม่ง่ายเลย...ถ้าไม่ชอบพระเอกแนวกวนประสาท ต้องทนๆ ไปสักสามร้อยหน้าก็จะโอเค นางเอกน่ารัก ^^

[Wimol · Rating 5 out of 5]

สนุก

[L-wind · Rating 4 out of 5]

คาแรกเตอร์พระเอก ชัดและกวนประสาทดี
ส่วนนางเอกก็ละเอียดสมเป็นสาวบัญชี

โดยรวมมีการวางโครงเรื่องไว้ดี และมีความพยายามใส่เหตุผลให้ตัวละครแบบเต็มเหนี่ยวว่าทำไมจึงเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ มันก็ดีนะดูมี logic แต่อีกใจนึงบางอย่างมันก็ดูจัดวางไปบ้าง ยิ่งปมที่ว่าทำไมมาแต่งงานกันตอนหลังนี่ดูจัดวางไปหน่อย

กับอีกนิดนึงนะ ไม่ค่อยชินกับการเล่าเรื่องแบบ flashback ในหลายๆ ตอนน่ะ มันเล่ายาวไป

[Rosie Rose · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้ น่ารักค่ะ เนื้อเรื่องเหมือนจะเครียด แต่ทำไมยิ่งอ่านยิ่งตล๊กตลก พระเอกของเราเกรียน กวนได้โล่ นางเอกไม่งี่เงา ง่องแง่ง (ทนพระเอกเราได้ถือว่าเก่งมาก 555) เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ได้อ่านของนักเขียนท่านนี้ ถือว่าผ่านนนนนน เลยจร้า