What do you think?
Rate this book
Lekhoofd
Met Noah Kremer is iets mis: hij is 16, zit in een revalidatiecentrum en kan nauwelijks praten. Terwijl hij herstelt, blikt hij terug op zijn jeugd – hoe heeft het zo ver kunnen komen? Hij groeit op in een keurige buurt waar de mensen elkaar nauwlettend in de gaten houden. Zijn vader en moeder vermijden conflicten en willen bovenal bij de nette mensen horen. Maar ook de familie Kremer heeft zo zijn geheimen. Noah ervaart de wereld heel anders dan de mensen om hem heen. Hij praat daar met niemand over, totdat hij Teun ontmoet, een eigenzinnige jongen die een jaar ouder is. Samen ondernemen ze een verkenningstocht van de zintuigen, intussen stort het disfunctionele gezin Kremer in elkaar. Een onvergetelijk portret van een jongensleven in al zijn schoonheid en kwetsbaarheid en een geheel eigen kijk op een universeel verschijnsel: de opgroeiende ziel.
224 pages, Paperback
First published September 1, 2016
1 person is currently reading
73 people want to read
About the author
Haro Kraak
4 books6 followersHaro Kraak (1986) is socioloog en redacteur van 'de Volkskrant'. Zijn debuutroman 'Lekhoofd' werd in 2016 genomineerd voor de Bronzen Uil. De Stichting Verhalende Journalistiek riep hem in 2020 uit tot Meesterverteller. Als journalist beschrijft hij de cultuurstrijd van onze tijd. Als romanschrijver plaatst hij zich daar nu middenin. 'Het water bewaart ons' is zijn tweede roman en verschijnt in april 2022.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
August 10, 2016
Alles is perceptie
Schrijver Haro Kraak (1986) studeerde sociologie en journalistiek in Amsterdam en is bekend als verslaggever en recensent bij de Volkskrant.Hij schrijft onder andere over literatuur, populaire cultuur en media. Zijn debuutroman Lekhoofd (2016) gaat over de jongen Noah die de zeldzame aandoening synesthesie heeft, een vermenging van zintuigen. Dit betekent dat Noah woorden letterlijk kan ‘proeven’ en dat hij in kleuren kan zien. Noah groeit op in een familie waarin geld een belangrijke rol in het dagelijkse leven speelt. De wil van zijn ouders om de schijn tegenover de buitenwereld op te houden resulteert echter wel in een moeizame relatie tussen de ouders en hun zoon. Noah heeft het moeilijk met zijn familie en heeft moeite om zich te identificeren met de wereld om hem heen. Daarentegen kan hij wel altijd bij zijn vriend Teun terecht, die net zoals Noah niet aan het gemiddelde voldoet. Samen met Teun probeert Noah zichzelf, maar ook de wereld waarin hij leeft, te begrijpen.
In een interview met Hebban vertelt Haro Kraak dat hij al een tijdje een verhaal over een disfunctioneel gezin in zijn hoofd had en dat hij veel nadacht over thema’s als schaamte, de schijn ophouden, perceptie en het vraagstuk of contact met een andere werkelijkheid mogelijk is. Toen hij op de universiteit werd geconfronteerd met een a4tje met daarop de vraag ‘Zijn deze letters en cijfers in de juiste kleur voor jou?’ werd het idee om een roman over synesthesie te schrijven geboren. Ondanks dat Kraak heeft gekozen voor een hoofdpersonage die worstelt met zijn zeldzame aandoening, kan de lezer zonder enige kennis van synesthesie zich prima inleven in de belevingswereld van Noah. Daarnaast raakt de roman (actuele) psychologische kwesties, zoals dat het verleden van invloed kan zijn op de toekomst van een kind of dat veel kinderen die zich anders voelen moeite hebben om zichzelf te accepteren. De roman focust op de problematiek van een kind die de wereld anders ervaart dan de mensen om hem heen en die tegelijkertijd ook naar herkenning hunkert.
In het interview vertelt Kraak ook dat een schrijver een goede observator moet zijn om het leven te kunnen ontleden. Met Kraaks doortastende stijl, geloofwaardige toon, goed getimede flashbacks en een prachtige woordkeuze wordt het hele proces van Noah’s uiteenvallend gezin verteld en bewijst de schrijver dat hij het leven goed heeft geobserveerd voordat hij aan zijn debuutroman begon. Vanuit het oogpunt van Noah wordt de lezer gedwongen om zich in hem en andere personages te verdiepen en in het bijzonder zijn de dialogen tussen Noah en Teun op hoog niveau geschreven. Tussendoor wordt de lezer ook verwend met de vele filosofische gedachten van Noah, zoals: “Je geheugen filtert alles wat je destijds niet relevant vond. Er blijft alleen maar een kern van een herinnering over, de rest vul je naar willekeur in. En zelfs die kern is niet te vertrouwen” (203). De roman staat vol met deze prachtige zinnen die resulteren in een uitdagende leeservaring.
Hoewel Kraak in het interview met Hebban benadrukt dat hij niet zo in termen als ‘noodzaak’ of een ‘dialoog aangaan met de wereld’ gelooft, geeft zijn roman Lekhoofd zeker stof tot nadenken. De roman legt bloot dat ieder mens de wereld anders ziet en dat het verkennen van je eigen beleving een onbekend terrein is en wellicht blijft. Daarmee raakt Kraak de hedendaagse problematiek van bijvoorbeeld de zoektocht naar je eigen identiteit en het verwerken van gebeurtenissen in het verleden. Haro Kraak heeft dus een bewonderenswaardige debuutroman geschreven die vanaf het eerste moment niet verveeld.
Schrijver Haro Kraak (1986) studeerde sociologie en journalistiek in Amsterdam en is bekend als verslaggever en recensent bij de Volkskrant.Hij schrijft onder andere over literatuur, populaire cultuur en media. Zijn debuutroman Lekhoofd (2016) gaat over de jongen Noah die de zeldzame aandoening synesthesie heeft, een vermenging van zintuigen. Dit betekent dat Noah woorden letterlijk kan ‘proeven’ en dat hij in kleuren kan zien. Noah groeit op in een familie waarin geld een belangrijke rol in het dagelijkse leven speelt. De wil van zijn ouders om de schijn tegenover de buitenwereld op te houden resulteert echter wel in een moeizame relatie tussen de ouders en hun zoon. Noah heeft het moeilijk met zijn familie en heeft moeite om zich te identificeren met de wereld om hem heen. Daarentegen kan hij wel altijd bij zijn vriend Teun terecht, die net zoals Noah niet aan het gemiddelde voldoet. Samen met Teun probeert Noah zichzelf, maar ook de wereld waarin hij leeft, te begrijpen.
In een interview met Hebban vertelt Haro Kraak dat hij al een tijdje een verhaal over een disfunctioneel gezin in zijn hoofd had en dat hij veel nadacht over thema’s als schaamte, de schijn ophouden, perceptie en het vraagstuk of contact met een andere werkelijkheid mogelijk is. Toen hij op de universiteit werd geconfronteerd met een a4tje met daarop de vraag ‘Zijn deze letters en cijfers in de juiste kleur voor jou?’ werd het idee om een roman over synesthesie te schrijven geboren. Ondanks dat Kraak heeft gekozen voor een hoofdpersonage die worstelt met zijn zeldzame aandoening, kan de lezer zonder enige kennis van synesthesie zich prima inleven in de belevingswereld van Noah. Daarnaast raakt de roman (actuele) psychologische kwesties, zoals dat het verleden van invloed kan zijn op de toekomst van een kind of dat veel kinderen die zich anders voelen moeite hebben om zichzelf te accepteren. De roman focust op de problematiek van een kind die de wereld anders ervaart dan de mensen om hem heen en die tegelijkertijd ook naar herkenning hunkert.
In het interview vertelt Kraak ook dat een schrijver een goede observator moet zijn om het leven te kunnen ontleden. Met Kraaks doortastende stijl, geloofwaardige toon, goed getimede flashbacks en een prachtige woordkeuze wordt het hele proces van Noah’s uiteenvallend gezin verteld en bewijst de schrijver dat hij het leven goed heeft geobserveerd voordat hij aan zijn debuutroman begon. Vanuit het oogpunt van Noah wordt de lezer gedwongen om zich in hem en andere personages te verdiepen en in het bijzonder zijn de dialogen tussen Noah en Teun op hoog niveau geschreven. Tussendoor wordt de lezer ook verwend met de vele filosofische gedachten van Noah, zoals: “Je geheugen filtert alles wat je destijds niet relevant vond. Er blijft alleen maar een kern van een herinnering over, de rest vul je naar willekeur in. En zelfs die kern is niet te vertrouwen” (203). De roman staat vol met deze prachtige zinnen die resulteren in een uitdagende leeservaring.
Hoewel Kraak in het interview met Hebban benadrukt dat hij niet zo in termen als ‘noodzaak’ of een ‘dialoog aangaan met de wereld’ gelooft, geeft zijn roman Lekhoofd zeker stof tot nadenken. De roman legt bloot dat ieder mens de wereld anders ziet en dat het verkennen van je eigen beleving een onbekend terrein is en wellicht blijft. Daarmee raakt Kraak de hedendaagse problematiek van bijvoorbeeld de zoektocht naar je eigen identiteit en het verwerken van gebeurtenissen in het verleden. Haro Kraak heeft dus een bewonderenswaardige debuutroman geschreven die vanaf het eerste moment niet verveeld.
January 23, 2017
Vooral het begin is geweldig.
January 22, 2023
Na mn eerste ruzie met mn vader gaf hij me dit boek, en ik heb het nu pas uit. De overgang van thematisch, kinderlijk naar narratief, volwassen, realistisch en droog wordt ook in het boek gethematiseerd (als ze het over de poezie van henkman hebben dacht ik?). Eigenlijk bewaarde ik dit boek tot ik zeker wist wat me mankeerde, dus het is ook persoonlijk voor mij. Een aanrader als je deel bent van de spasten en mietjes.
July 11, 2025
Recht naar mijn favorieten
Alleen jammer dat het nooit naar engels is vertaald
Alleen jammer dat het nooit naar engels is vertaald
August 10, 2016
Het verhaal draait rond Noah Kremer, een zestienjarige revaliderende puber, die worstelt met zichzelf.
Noah kijkt terug op zijn leven middels flashbacks. Hij reconstrueert zijn bestaan vanaf zijn prille jeugd tot heden.
Noah denkt en ziet cijfers en letters in kleuren, en geluiden kan hij dan weer proeven. Geuren spelen ook een grote rol in zijn dagelijkse leven.
Alleen: Noah weet niet waarom hij dit doet en wat er met hem scheelt en wat er allemaal in zijn hoofd en zijn brein omgaat.
Langzaamaan komt hij erachter dat hij lijdt aan synesthesie. Het is voor hem een grote opluchting te weten dat hij geen alleenstaand geval is.
Noah werd in zijn lagere schooljaren veel gepest en gemeden door leeftijdsgenoten.
Op de middelbare school sluit hij vriendschap met Teun. Teun aanvaardt Noah zoals hij is en samen gaan ze door het leven en maken als het ware een smaak- en zintuigenreis doorheen hun vriendschap.
We krijgen een inkijk in het, voor de buitenwereld, gelukkige gezin Kremer. Gaandeweg komen we er achter dat er diepe barsten in het huwelijk zijn, en dat er veel grote schijn wordt opgehouden.
We zien het gezin afglijden van goed boerende, hardwerkende en gewaardeerde mensen naar een gezin dat hun mooie huis moet verkopen en de eindjes aan elkaar moet zien te knopen.
Noah ziet doorheen het verhaal zijn ouders ook niet enkel als zijn verwekkers, als zijn vader en moeder, maar ook als mensen. Hij leert hun gebreken en hun kwaliteiten beter kennen en relativeren.
De auteur is erin geslaagd een bestaande “ziekte” mooi te verwoorden en te beschrijven in zijn boek, vanuit het oogpunt van Noah.
Diens beleving wordt vaak grappig weergegeven, maar meermaals is de auteur to the point.
Het verhaal is soms grappig, maar anderzijds spannend en ernstig.
Naast de beleving van Noah ’s ziekte, houdt de auteur ons ook voor dat het huwelijk lijdt onder het gebrek van een gezinslid. De kleine kantjes worden uitvergroot en leiden tot ruzies en eventueel ook een gezinsbreuk.
De normen en waarden van een gezin brengt de auteur subtiel in beeld.
Lekhoofd is vlot geschreven en de auteur heeft een mooi taalgebruik. In het boek zijn er weinig personages, wat het lezen bevordert en gans het geheel overzichtelijk houdt.
Het boek is een aangrijpende roman over een anders zijnde jongen die zijn leven en bestaan leert begrijpen en relativeren en moet concluderen dat er eigenlijk in wezen met hem niets mis is.
Noah kijkt terug op zijn leven middels flashbacks. Hij reconstrueert zijn bestaan vanaf zijn prille jeugd tot heden.
Noah denkt en ziet cijfers en letters in kleuren, en geluiden kan hij dan weer proeven. Geuren spelen ook een grote rol in zijn dagelijkse leven.
Alleen: Noah weet niet waarom hij dit doet en wat er met hem scheelt en wat er allemaal in zijn hoofd en zijn brein omgaat.
Langzaamaan komt hij erachter dat hij lijdt aan synesthesie. Het is voor hem een grote opluchting te weten dat hij geen alleenstaand geval is.
Noah werd in zijn lagere schooljaren veel gepest en gemeden door leeftijdsgenoten.
Op de middelbare school sluit hij vriendschap met Teun. Teun aanvaardt Noah zoals hij is en samen gaan ze door het leven en maken als het ware een smaak- en zintuigenreis doorheen hun vriendschap.
We krijgen een inkijk in het, voor de buitenwereld, gelukkige gezin Kremer. Gaandeweg komen we er achter dat er diepe barsten in het huwelijk zijn, en dat er veel grote schijn wordt opgehouden.
We zien het gezin afglijden van goed boerende, hardwerkende en gewaardeerde mensen naar een gezin dat hun mooie huis moet verkopen en de eindjes aan elkaar moet zien te knopen.
Noah ziet doorheen het verhaal zijn ouders ook niet enkel als zijn verwekkers, als zijn vader en moeder, maar ook als mensen. Hij leert hun gebreken en hun kwaliteiten beter kennen en relativeren.
De auteur is erin geslaagd een bestaande “ziekte” mooi te verwoorden en te beschrijven in zijn boek, vanuit het oogpunt van Noah.
Diens beleving wordt vaak grappig weergegeven, maar meermaals is de auteur to the point.
Het verhaal is soms grappig, maar anderzijds spannend en ernstig.
Naast de beleving van Noah ’s ziekte, houdt de auteur ons ook voor dat het huwelijk lijdt onder het gebrek van een gezinslid. De kleine kantjes worden uitvergroot en leiden tot ruzies en eventueel ook een gezinsbreuk.
De normen en waarden van een gezin brengt de auteur subtiel in beeld.
Lekhoofd is vlot geschreven en de auteur heeft een mooi taalgebruik. In het boek zijn er weinig personages, wat het lezen bevordert en gans het geheel overzichtelijk houdt.
Het boek is een aangrijpende roman over een anders zijnde jongen die zijn leven en bestaan leert begrijpen en relativeren en moet concluderen dat er eigenlijk in wezen met hem niets mis is.
April 9, 2017
Knap debuut over een jongen die aan synesthesie leidt, een aandoening waardoor de verschillende zintuigen als het ware door elkaar lopen (woorden hebben een kleur en een smaak). Boeiend onderwerp, en erg goed uitgewerkt, in een originele taal (met pareltjes van zinnen) die perfect bij het boek past.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews