Ο Έρωτας και ο Θάνατος παίζουν ένα παιχνίδι. Ο Μάρκος και η Άννα είναι τα πιόνια αλλά δεν το ξέρουν.
Για να κερδίσει ο Έρωτας, πρέπει να κάνει το Μάρκο να αγαπήσει. Για να κερδίσει ο Θάνατος, πρέπει να κάνει την Άννα να πεθάνει. Για να κερδίσουν το παιχνίδι ο Μάρκος και η Άννα, πρέπει να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους.
Η Κική Ζουμπουλάκη γεννήθηκε το 1992 στο Ρέθυμνο της Κρήτης. Έχει (επι)ζήσει στην Αμερική και στην Αγγλία. Μιλάει αγγλικά, γερμανικά, νορβηγικά και ειρωνικά. Σπούδασε μετάφραση στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Κάθε μέρα που ξυπνάει έχει δύο έγνοιες: τι θα φάει και τι θα διαβάσει.
Πολύ ωραίο βιβλίο και με η υπόθεση ήταν ενδιαφέρουσα. Επίσης μου άρεσε το πως εναλλάσσονταν μεταξύ των "θνητών" και των "θεών. Θα έδινα 5 αστέρια αλλά το τέλος μου το χάλασε γιατί με άφησε με πολλά ερωτήματα που θα μου άρεσε να μάθω τις απαντήσεις τους. Γενικά ήταν ένα αξιόλογο βιβλίο και η Κική για δεύτερη φορά δεν με απογοήτευσε.
Ηταν ενα καταπληκτικό βιβλίο. Η ολη σκέψη ηταν θεϊκή και λάτρεψα τους χαρακτήρες! Αλλα γιατί? Γιατί τετοιο τέλος? Εννοώ οτι ηταν ευχάριστο τέλος αλλα μιξοκλαιγα για πόση ώρα. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!
Γενικά έμαθα για την ύπαρξη αυτού του βιβλίου μετά από μία σύντομη αναζήτηση στο google. Ακολουθούσα τη συγγραφέα στο youtube και ήθελα να δω τι σόι βιβλίο είχε γράψει ένα άτομο με τόσο αστεία βίντεο για κριτικές βιβλίων. Ναι, δεν ήταν καλό. Ήταν πολύ σύντομο. Με αρκετά μεγάλη γραμματοσειρά, οπότε υπό φυσιολογικές συνθήκες ακόμα πιο μικρό. Η κεντρική ιδέα ως concept μου άρεσε, αν και θύμιζε λίγο το angel's friends. Η πρωταγωνίστρια φαντάζομαι πως είναι το alter ego της συγγραφέως. Μια κοπελίτσα, στην τρίτη λυκείου, λίγο-πολύ φυτό, χωρίς πολλούς φίλους, με όχι πολλές εμπειρίες. Ψάχνει να ζήσει τη μεγάλη περιπέτεια, να ζήσει μια ζωή πέρα απ'την νόρμα, αλλά να ερωτευτεί κιόλας. Ρηχή. Άφηνε μια αίσθηση από ημερολόγιο. Ή από αυτές τις ιστορίες που γράφεις στο λύκειο και ουσιαστικά εύχεσαι να σου συμβούν. Υπερβολική. Πρόχειρη λίγο. Υπερβολικό μελόδραμα (υπερβολικό κάθε 2 λέξεις, αλλά το χαρακτηρίζει. Δεν ξέρω. Δεν μου άρεσε ιδιαίτερα. Κάποια σημεία ήταν πολύ βαρετά, κάποια είχαν ένα ενδιαφέρον. Υπήρχαν στιγμές που θύμιζε βιντεοταινίες του'80, όλο ναρκωτικά και παρεξηγημένους εφήβους, κι άλλες που απλά το cringe είχε φτάσει θεό. Η πρωταγωνίστρια φαινόταν λίγο...ηλίθια για κάποια που υποτίθεται πως ήταν έξυπνη. Ή μάλλον όχι ηλίθια, αλλά τυπική πρωταγωνίστρια εφηβικού βιβλίου που λες "μα δε μπορεί να σκέφτεται έτσι κανείς" κι όμως βλέπεις την μια κλισέ ατάκα πίσω απ'την άλλη. Το τέλος ήταν λίγο παπακαλιατικό. Όλο πίου, πίου και βιολιά. Φαντάζομαι ότι το βιβλίο όμως γράφτηκε σε κάποιες διακοπές Χριστουγέννων, στην δευτέρα λυκείου, οπότε κάπως το δικαιολογώ. Έχω διαβάσει πολύ χειρότερα. Κάνει έξι ευρώ και είναι μικρό, οπότε δεν είναι ότι είναι και τόσο σάπιο σε σχέση με τα λεφτά του. Όμως η αλήθεια είναι ότι με έξι ευρώ πια βρίσκει κανείς και "ανατριχίλες", οπότε δεν θα πρότεινα σε κάποιον να ξοδέψει τα λεφτά του στο συγκεκριμένο βιβλίο αν έχει άλλες επιλογές. Παρά το rant που έφαγε μόλις, κατανοώ πως η συγγραφέας το γραψε σε νεαρή ηλικία και υποθέτω πως δείχνει πως έχει μια κάποια φαντασία και γράφει σχετικά υποφερτά. Μπορεί να βελτιωθεί. Αυτό που ήταν το μεγάλο ντεφό ήταν σίγουρα το μέγεθος του βιβλίου και η επιλογή του τρόπου που ειπώθηκε η ιστορία(ε άμα γίνεσαι βαρετός σε 200 σελίδες με γραμματοσειρά μεγέθους 14++ τότε υπάρχει θέμα). Ίσως αν είχε άλλες 100 σελίδες οι χαρακτήρες να είχαν μεγαλύτερο βάθος και η όλη υπόθεση να μου άφηνε έτσι μια νότα μελαγχολίας. Ελπίζω η συγγραφέας να μην μου κάνει βουντού. Μπάι μπάι