ირაკლი შენგელიას ცხოვრებას განსაკუთრებით ერთფეროვანი არ ეთქმის, თუმცა თავად ამაში ღრმადაა დარწმუნებულ და არც უკეთესის იმედი აქვს, ყველანაირი ენერგიისგან სრულიად დაცლილი, თვითონვე გრძნობს, როგორ მიექანება ფსქერისაკენ, მოულოდნელად ყველაფერი რადიკალურად იცვლება და ახალი რეალობა სრულიად გარდაქმნის პერსონაჟს. ამ მომენტიდან ნაწარმოები გადასხვაფერდება და ერთგვარად სარკის მეორე მხარეს აღმოვჩნდებით. ლაშა მილორავას მორიგი რომანი „ორი ხორცი“ ქართული სალიტერატურო სივრცისთვის არცთუ ნაცნობ, ჩვენში ჯერაც დაუმკვიდრებელ ტრანსგრესიულ ჟანრს განეკუთვნება. აქამდე მიღებული, სიუჟეტის ლოგიკური განვითარებს ხაზს აცდენილი ეს მცირე რომანი ავტორის ახალ სიტყვად შეგვიძლია მივიჩნიოთ.
Lasha Milorava, born on August 11, 1995 in Rustavi, Georgia, is a horror and satire writer. His career began when his short story ''From tomorrow I'm gonna be the conformist'' (''ხვალიდან მე კონფორმისტი ვიქნები'') was included into the book ''The best 15 georgian short stories of 2013''. In May 2013 was published his first novel ''Grandpa Bukowski'' (''ბაბუა ბუკოვსკი''). In October 2013 was published his second novel, the first Georgian Zombie Horror ''The city of stupid'' (''დეგენერატების ქალაქი''). In 2014, horror short story "The house in Shishtville" ("სახლი შიშთვილში") was included in ''The best 15 georgian short stories of 2014''. Also his short story ''American vitamins'' was included into the collection of short stories ''Almanakhi'' (''ალმანახი''). His third, satirical novel "Two Fleshes" ("ორი ხორცი") was published in July 2016.
ძაან საკაიფოა. იმენა საკაიფოა არც ცუდია და არც კარგი :დ გასპარ ნოეს ციტატათი რო დაიწყო წიგნი დაახლოებით შემექმნა წარმოდგენა რა იქნებოდა ნამუშევარი, ასევე შეიძლება ითქვას პირველად გავეცანი ტრანსგრესიულ ჟანრს და უკმაყოფილო ნამდვილად არვარ. მინდა ავღნიშნო, ამ წიგნით შევიტყვე ის ფაქტი რომ ადამ სენდლერს პატარა ყლე აქვს.
ძალიან დიდი ხანი სკეპტიკურად ვიყავი განწყობილი ამ წიგნის მიმართ. მეტიც, რამდენჯერაც წიგნის თაროზე ან მაღაზიაში დავინახავდი ქილიკით სავსე მზერას ვესროდი ან მეგობართან ვიტყოდი, რომ ამას ხომ არასდროს წავიკითხავთ მეთქი. ხოდააა, რადგან პატარაა და გუდრიდსის ჩელენჯი დასახური მაქვს, დადგა ამ მცირე რომანის ჟამიც. და საკმაოდ გაოცებული დავრჩი. ეს წიგნი, ცუდი არ არის. რა თქმა უნდა არც გენიალურია და ოდნავადაც არ არის ამ ცნებასთან, მაგრამ არ მიმაჩნია, რომ დრო ტყუილად დავკარგე. იუმორნარევი პათოსი გასდევს მთელ ნაწარმოებს და რამდენიმეჯერ კარგადაც გაგაღიმებთ. მოკლედ თუ ჩემსავით იყავით განწყობილები, უბრალოდ გადაშალეთ და "იკაიფეთ" ავტორის ფანტაზიით, აქაიქ კარგი ღიმილით და რამდენჯერმე სევდანარევი იუმორითაც.
პირველ რიგში აღსანიშნავია ამ რომანის სათაური, რომელიც იდეალურად ერგება სთორილაინს. ამის გამო ნამდვილად შექებას იმსახურებს ლაშა. მიუხედავად იმისა, რომ რომანი მცირე ზომისაა და უკმარისობის გრძნობაც დამიტოვა, მაინც არ ვაპირებ ამის გამო ტალახის სროლას. მწერალი ჩვეული "ხოშიანი ირონიითა და სარკაზმით" მკაფიოდ ამბობს თავის სათქმელს.