Wampie: de roman van een zorgeloze zomer

by A. den Doolaard

Wampie is het verhaal van twee jonge mensen die in een zonnige zomer op elkaar verliefd worden. Wampie is een vrolijk, levenslustig en ondeugend meisje en Dolf een stevige, ongecompliceerde natuurzoeker, een jonge boswachter. Ze ontmoeten elkaar op een wonderlijke manier, beleven samen een zorgeloze zomer en trouwen met elkaar na de tegenstand van een oude oom listig overwonnen te hebben. Een allerplezierigste en vermakelijke historie.

140 pages, Kindle Edition

First published January 1, 1938

About the author

A. den Doolaard was the pen name of Cornelis Spoelstra, Dutch author, died in Hoenderloo in 1994.
Among other things, Den Doolaard was a travelling journalist for the socialist newspaper Het Volk.

Reviews

[Anneclair Griffioen · Rating 3 out of 5]

Gedateerd lief verhaal, wijdlopige zinnen voor een luchtig liefdesrelaas. Waarbij de treinreis van Wampie en haar nieuwe baas door Europa een tipje van de sluier van de tijd oplicht: 1938. Bijzonder dat in die donkere tijd zoiets luchtigs, zoets en grappigs werd geschreven. Daarom is het nu een goed idee om het voor het slapengaan te lezen: je vergeet onze donkere tijd even. Welterusten!

[Jan Dercksen · Rating 4 out of 5]

Bijzonder boek.

[Marjolein Oty · Rating 4 out of 5]

Om de zoveel jaar lees ik Wampie weer en heb er altijd weer plezier in.

[Fons Hendriks · Rating 2 out of 5]

In mijn beleving gaat het om een vergezocht verhaal met kolderieke plotwendingen. Wampie is een zelfbewuste jonge vrouw van twintig die een hekel heeft aan haar kantoorbaan. Ze komt in contact met de bijna tien jaar oudere Dolf, die uit hetzelfde hout gesneden is als zij. Dolf was voorbestemd om carrière te maken in het bedrijf van zijn oom, maar hij heeft doelbewust gekozen voor het vrije bestaan als boswachter. Oom Barend is een karikaturale ongetrouwde bullebak die alleen maar denkt aan werken en geld verdienen. Hij ziet zijn neef Dolf dan ook als een luilak en een nietsnut.

Wampie en Dolf krijgen een relatie en overwegen zelfs al vrij snel te gaan trouwen. Als Wampie haar baan kwijtraakt, dan vliegt het verhaal uit de bocht. Dolf ziet bij toeval een vacature voor een secretaresse met daarbij het telefoonnummer van zijn oom. Hij spoort Wampie aan om te bellen in de hoop dat oom Barend haar aan zal nemen. Op deze manier kan Wampie te weten komen wat oom Barend in zijn schild voert. Dolf vermoedt namelijk dat oom Barend van plan is hem te bedotten. Als Dolf dertig wordt, dan heeft hij recht op een bosperceel, maar hij vreest dat zijn oom het bos net voor die tijd van de hand zal doen en het geld in eigen zak zal steken. Nu Dolf en Wampie van plan zijn te trouwen, hebben ze dat geld zelf hard nodig. Oom Barend nodigt Wampie uit om te komen solliciteren zonder zijn naam of adres te noemen. Dat moet ze zelf maar zien te vinden door het telefoonboek uit te pluizen. Op haar beurt laat Wampie oom Barend niet merken dat ze een relatie heeft met zijn neef Dolf.

Oom Barend gunt Wampie de baan en neemt haar mee op reis naar het buitenland. Dolf besluit bij hen in de buurt te blijven zonder dat oom Barend dit merkt. Dit leidt tot allerlei doldwaze situaties die meer passen in een klucht van John Lanting dan in een literaire roman. Zo gebruikt Dolf op een gegeven moment een valse baard om ongemerkt met dezelfde trein te kunnen reizen als oom Barend en Wampie. Het gaat mis als de douane langskomt. Dolf slaagt er dan namelijk niet in zijn nepbaard op tijd af te doen, waardoor hij geen gelijkenis vertoont met zijn pasfoto. Na zijn arrestatie blijkt de politie hem als een spion te beschouwen die van plan is de spoorlijn op te blazen. Zo denkt een hoge functionaris dat Dolfs pasje van de jeugdherbergcentrale een diploma is van de geheime dienst in Moskou. Door Wampies kordate optreden komt Dolf weer vrij. Na al deze kolder besluit de auteur het verhaal snel af te ronden. Het loopt in alle opzichten goed af voor Wampie en Dolf.

[Erwin Vermeulen · Rating 3 out of 5]

Na vele jaren herlezen toen ik het boek toevallig tegenkwam in de scheepsbibliotheek. Het blijft een fijn verhaal.

"… een olifant of een hond zullen nooit expres op een worm trappen - maar de mens wel. Alleen een mens trapt uit traplust. Mensen zijn pestkoppen!"

[Bene het Lijm · Rating 4 out of 5]

Leuk omschreven personages, verhaal oké

[Bernard · Rating 4 out of 5]

Een heerlijk boek waarin, liefde, hard werken en eerlijkheid afkeer en bedrog overwinnen.

[Janneke · Rating 3 out of 5]

Ooit heb ik het boek al eens gelezen, maar nu ik het weer op mijn e-reader zag staan heb ik het met veel plezier nog eens gelezen. Het is een heerlijk ontspannende liefdesgeschiedenis, met een vleugje humor en natuurlijk loopt het goed af. Het enigszins ouderwetse taalgebruik moet je maar voor lief nemen.

[BookLovingLady (deceased Jan. 25, 2023...) · Rating 3 out of 5]

Boek eerst gelezen voor mijn literatuurlijst middelbare school en daarna zelf een exemplaar gekocht en herlezen.