Ο ΓΚΟΛΝΤΟΝΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΟΤΖΙΑ: "Η Κιότζια είναι μια ωραία και πλούσια πόλη, 25 μίλια από τη Βε-νετία· βρίσκεται κτισμένη πάνω στην ίδια λιμνοθάλασσα και είναι απομονωμένη, αλλά έγινε σχεδόν χερσόνησος χάρη σε μια ξύλινη πολύ μακριά γέφυρα, που τη συνδέει με την ξηρά. Η Κιότζια έχει έναν διοικητή, που έχει τον τίτλο του δημάρχου και ο οποίος κατάγεται πάντα από μία εκ των πρώτων οικογενειών των πατρικίων της Δη-μοκρατίας της Βενετίας από την οποία και εξαρτάται... Έχει ένα λι-μένα πολύ μεγάλο, άνετο και καλά οχυρωμένο. Υπάρχουν οι ευγενείς, η αστική τάξη και η τάξη των εμπόρων. Υπάρχουν άνθρωποι με αξία και άνθρωποι διακεκριμένοι. Γενικά είναι μια πόλη αξιοσέβαστη· και δεν έχω την πρόθεση να μιλήσω σ' αυτή την κωμωδία, παρά για τον λαϊκό κόσμο, που αποτελεί όπως είπα, τα 5/6 αυτού του μεγάλου πληθυσμού. ... Αυτοί οι καυγάδες είναι συνηθισμένοι στον λαουτζίκο και στην Κιότζια συχνότερα παρά αλλού · γιατί στους 60.000 κατοίκους αυτής της πόλης υπάρχουν τουλάχιστον 50.000 φτωχοί- ή ταπεινής καταγωγής άνθρωποι, σχεδόν όλοι ψαράδες ή ναυτικοί".
Carlo Osvaldo Goldoni was an Italian playwright and librettist from the Republic of Venice. His works include some of Italy's most famous and best-loved plays. Audiences have admired the plays of Goldoni for their ingenious mix of wit and honesty. His plays offered his contemporaries images of themselves, often dramatizing the lives, values, and conflicts of the emerging middle classes. Though he wrote in French and Italian, his plays make rich use of the Venetian language, regional vernacular, and colloquialisms. Goldoni also wrote under the pen name and title "Polisseno Fegeio, Pastor Arcade," which he claimed in his memoirs the "Arcadians of Rome" bestowed on him.
A prime example of Goldoni's commedia dell'arte. The story of women who are left on their own for months on end and have nothing better to do than fight and make up.