Breda, juni 1625. Na de Bredase capitulatie weet de zeventienjarige Krijntje de stad ternauwernood te ontsnappen, de rest van haar familie overleeft de nacht niet. Berooid vlucht Krijntje naar Amsterdam. Ze vindt werk als keukenhulpje, maar het logement van haar bazin Brecht blijkt geen nette herberg.
Krijntje ziet haar kans schoon als ze hoort over het gebrek aan huwbare vrouwen in Batavia. Een gezond Hollands meisje zou daar gemakkelijk een rijke koopman aan de haak kunnen slaan, wordt haar gezegd. Om haar droom te kunnen verwezenlijken en aan het benauwde Nederland te ontsnappen besluit ze vermomd als man aan te monsteren op een voc-schip. Op zoek naar avontuur overzee belandt ze uiteindelijk zelfs in Japan.
Tegelijkertijd bereiden ook Jan Pieterszoon Coen en zijn vrouw zich voor op hun reis naar de Oost. Admiraal Coen kijkt uit naar zijn tweede termijn als gouverneur, maar zijn terugkeer ligt politiek zeer gevoelig.
3.5 sterren Het had geschiedenisovereenkomsten met het boek 'De mannen van Maria', de reis naar Batavia van de hoofdpersoon en het verblijf daar. Ik vond het verhaal dat er doorheen geweven was soms wat ongeloofwaardig.
3.5 stars It had history similarities with the book 'De mannen van Maria', the main character's journey to Batavia and the stay there. The made up story missed credibility at times.
Als ik ergens dol op ben, zijn het verhalen over de VOC. Een meisje loos móést dan ook een plekje in mijn boekenkast krijgen. In de afgelopen jaren heb ik vaker boeken gelezen over jonge vrouwen die vermomd als man op VOC-schepen meevoeren, waarvan Bloedgeld van Simone van der Vlugt mijn grootste favoriet is. Ik was benieuwd welke indruk dit boek op mij zou maken.
In Een meisje loos introduceert Van der Lee een aangenaam personage: Krijntje. Een jonge vrouw met een pittig karakter, zonder dusdanig stoer te zijn dat het niet meer bij de tijdgeest past. Een aantal van de bijpersonages waren wat minder aangenaam, maar de diversiteit zorgde juist voor een levendig verhaal. De auteur is er goed in geslaagd om de historische setting over te brengen. Leuke details maakten het behalve een vermakelijk verhaal ook informatief, zonder dat dit het verhaal vertraagde. Bij een paar details had ik mijn twijfels, zoals het gebruik van een gemak op een koopvaardijschip in die tijd, maar iemand die minder research naar schepen heeft gedaan, zal zich daar waarschijnlijk niet aan storen.
Het verhaal wordt vlot verteld – af en toe iets te vlot. Van der Lee had er een handje van om na elke grote gebeurtenis een tijdsprong te doen, waardoor de ontwikkeling van het personage wat vlak bleef. Het had een verrijking kunnen zijn om te lezen hoe Krijntje zich aan nieuwe situaties aanpaste, in plaats van steeds een paar maanden over te slaan, waarna ze aan alles gewend was geraakt. De impact die het op haar had om zich als een man te moeten voordoen, bleef daardoor een beetje op de achtergrond. Hoewel het tempo af en toe wat te snel is, biedt dat de lezer wel de mogelijkheid om meer locaties in Azië te bezoeken, wat voor een prettige afwisseling zorgt. Sommige gebeurtenissen lijken echter een beetje op zichzelf te staan, waardoor het soms een beetje voelt alsof de auteur vooral wil laten zien dat hij ook naar die streek onderzoek heeft gedaan. Deze uitstapjes zorgen er wel voor dat het verhaal zich van andere zeemansverhalen onderscheidt, zeker de helft van het verhaal vindt plaats ná Krijntjes overzeese aankomst. Verder heeft Van der Lee voor een leuke invalshoek gekozen door het verhaal deels door de ogen van Jan Pieterszoon Coen te vertellen. Door er een historisch persoon bij te betrekken, krijgt het verhaal toch een andere lading en ben je sneller geneigd om dingen voor waar aan te nemen.
Intelligent maar vrij vlak verhaal. Had met gemak een YA boek kunnen zijn. Het lijkt heel veel op het boek van Simone van der Vlught over Eva Ment / Coen. Je kunt hem in 1 a 2 dagen weglezen. Voor de gemakkelijke lezer een aanrader. Voor de lezer die graag diepgang wil, niet doen.
De kaft en de titel spraken me niet bijzonder aan, maar ik ben dol op de boeken uit de Historische serie van ambo|anthos, dus ik moest deze ook hebben. Het boek bleek, net zoals de andere boeken uit de serie, inderdaad heerlijk weg te lezen.
Wat ik bijzonder knap vond van de auteur was de manier waarop hij Jan Pieterszoon Coen en de VOC neerzette. Het lijkt me een bijzonder moeilijke taak om dit op een correcte wijze te doen die toch aangenaam is voor een roman. Het verbloemen of zelfs verheerlijken van ons VOC verleden is een kwalijke zaak, waar Van der Lee zich gelukkig zeker niet schuldig aan maakt. Maar hij schrijft het boek óók weer niet zo dat het te belerend wordt, of dat het historisch incorrect wordt (mensen dachten toen nu eenmaal anders, dus om het verhaal aannemelijk te maken moeten de hoofdpersonen geen 21e eeuwse gedachtes hebben). We beleven alles door de ogen van de hoofdpersoon Krijntje en de bijfiguren (Coen en zijn vrouw), en we zien de zaken simpelweg zoals ze waren. De conclusie dat er niks van deugde wat we toen deden trek je dan vanzelf, de schrijver en zijn karakters doen dat niet voor je. Perfect opgelost! Daarnaast steek je echt ontzettend veel op over de geschiedenis in "de Oost", maar ook dit heeft de schrijver prima aangepakt; het wordt nergens langdradig, omdat je alles voor het eerst ontdekt samen met Krijntje.
Ik had continu het idee dat ik een jeugdboek aan het lezen was, simpel taalgebruik, vlak, eenvoudig met veel uitleg over de historische aspecten en figuren. Omdat ik het wel erg waardeer dat de schrijfster meer bewustwording over deze historische periode bij de lezer nastreeft toch 3 sterren.
Als je van geschiedenis houdt is dit boek een leuke en gemakkelijke manier om wat op te steken. Als roman blijft het wat oppervlakkig. De vertelster van dit luisterboek maakte helaas veel fouten, dit zorgde ervoor dat ik regelmatig uit het verhaal getrokken werd. Jammer.
Lang geleden gelezen toen ik een tiener was. Ik schreef toen: 'Lachen, haha! Prachtig taalgebruik. Rake zinnen. Nog nooit zo gelachen om een boek. Alleen vreselijk einde! Schrijvers weten het altijd te verprutsen op het eind. Maar ze zetten nooit zomaar iets neer.'