Feiten en gedachten. Memoires 1852 - 1864

My Past and Thoughts #4

by Alexander Herzen, Charles B. Timmer (Translator)

In het vierde deel van zijn memoires Feiten en gedachten treedt Alexander Herzen voornamelijk op als portrettist van tijdgenoten. Het deel beslaat de periode 1852-1864, dat is de tijd van zijn verblijf in Londen.

Hoofdthema van het boek is het levenslot der politieke uitgewekenen uit diverse landen na de lange reeks van mislukte revoluties in de eerste helft van de negentiende eeuw. Prominente Poolse revolutionairen, Hongaren, Italianen, Fransen, Duitsers en uiteraard ook Russische ballingen - allen zochten in Londen asiel, allen waren op de vlucht en op drift geraakt als gevolg van de tirannie in hun vaderland, waartegen zij vergeefs in opstand waren gekomen.

In hun pogingen tot samenleving in geïsoleerde groepen bleek het net zo toe te gaan als bij de dissidenten en emigranten van een honderd jaar later - dezelfde verschijnselen van burgerlijke degradatie, machteloosheid, van een dikwijls noodlijdend bestaan met daarbij wel steevast een volle dagtaak aan onderlinge twisten.

Het beeld dat Herzen oproept, niet alleen van deze 'ontwortelden en verstotenen', maar ook van hun gastheren, de Engelsen, bevat vele momenten van humor en tragiek. Wat Herzen vertelt doet daarbij uitermate actueel aan: tal van bladzijden, als in het hoofdstuk 'De Duitsers in de emigratie', hadden gisteren geschreven kunnen zijn.

367 pages, Paperback

First published September 18, 2008

About the author

Alexander Ivanovich Herzen (Russian: Александр Иванович Герцен) was a Russian pro-Western writer and thinker known as the "father of Russian socialism", and one of the main fathers of agrarian populism (being an ideological ancestor of the Narodniki, Socialist-Revolutionaries, Trudoviks and the agrarian American Populist Party). He is held responsible for creating a political climate leading to the emancipation of the serfs in 1861. His autobiography My Past and Thoughts, written with grace, energy, and ease, is often considered the best specimen of that genre in Russian literature. He also published the important social novel Who is to Blame? (1845–46).