What do you think?
Rate this book
Живые и мертвые #2
Хората не се раждат войници
Edição em dois volumes, incluídos na trilogia "Os Vivos e os Mortos" editada em cinco volumes
Hardcover
First published January 1, 1966
16 people are currently reading
205 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
June 13, 2015
برخی از ما به یک بیماری غیرواگیردار به نام «سَنارَک» مبتلاییم: سندروم نارسایی اراده در رهاکردن کتاب! ر
سنارک هرشخص علت و دلیل بخصوصی دارد. برای شخص من سنارک یک علت تاریخی دارد. درواقع من نخستین بار از «ابله» این بیماری را گرفتم. ابله اولین رمان بلندی بود که من از داستایوفسکی میخواندم و نمیدانستم سبک روسی قرن نوزدهمی او این است که یک سوم کتاب را با توصیفات خسته کننده پیش میرود و ناگهان دوسوم باقی کتاب چنان بر سرخواننده خراب میشود که فرصت زمین گذاشتن کتاب را پیدا نمیکند. این بود که هنوز به دوسوم پایانی کتاب نرسیده، رمان را رها کردم و به دلایلی نسبتا فرعی و اتفاقی بعد از 4 ماه دوباره به خواندن باقی کتاب پرداختم و... خب اگر ابله را خوانده باشید میتوانید درک کنید وقتی کتاب را تمام کردم چه حسی داشتم: چه حسی به خودم که این کتاب را رها کرده بودم! ر
اما سنارک به هر دلیل در آدمی رشد کند، لزوما تبعات خوبی ندارد: «مردم سرباز بدنیا نمی آیند» یکی از آن کتابها بود که شاید تنها مرض سنارک من باعث شد آن را تا ته بخوانم
کتاب سوژه بسیار توانمندی برای نوشتن داشت: نبرد استالینگراد. بزرگترین و خونین ترین نبرد تاریخ جنگهای بشر که سرنوشت جنگ جهانی دوم را تغییر داد. نبردی با بیش از 1900000 نفر کشته که تنها 1100000 نفر آنها از سربازان شوروی بوده اند. این رقم سرسام آور را مقایسه کنید با رقم 200000 نفری شهدای ما درجنگ تحمیلی 8 ساله، و این واقعیت را هم به آن اضافه کنید که نبرد استالینگراد تنها در 9 ماه رخ داده است
بنظر من، کنستانتین سیمونوف، نویسنده کتاب، از کنار مفاهیم بسیار عمیقی که یا مخصوص به جنگند و یا در آن بستر رنگ و روی دیگری میگیرند به سادگی هرچه تمام تر گذشته است: مرگ، امید، ترس، اسارت، سلسه مراتب نظامی، دشمن و عشق. به همه نوک زده اما به هیچ یک عمیقا نپرداخته، یا نتوانسته بپردازد
کتاب در 27 فصل و 647 صفحه نوشته شده، که اگر 4-5 فصل آخر نبود به احتمال زیاد به آن یک ستاره بیشتر نمیدادم. این تقریبا مسلم است که کتاب، نوعی کتاب تبلیغی-ترویجی است که بیشتر برای نشان دادن شجاعت و غیرت سربازان روس و دنائت «بوش های فاشیست» نوشته شده است. این را وقتی به نوعی قصد دارد استالین را توجیه کند به وضوح حس میکند، و البته وقتی از سربازان آلمانی حرف میزند
ترجمه و چاپ کتاب توسط بنگاه نشریات پروگرس مسکو انجام شده و تصحیح ترجمه فارسی را شخصی بنام «آلک قازاریان» به عهده داشته که نامانوس بودن ترجمه را (نه ناصحیح بودن) توجیه میکند. همینجا باید اعتراف کنم همین ناشناس بودن و نایاب بودن آن بود که علاوه بر جنس کاغذ و صحافی آن یکی از مشوقین اصلی من در خواندنش شد! ر
کتاب را درکتابخانه خوابگاهی ابوالفضل شربتی عزیز (شربت الله) پیدا کردم و همین مطلب را باید بهانه تشکر از او کنم
سنارک هرشخص علت و دلیل بخصوصی دارد. برای شخص من سنارک یک علت تاریخی دارد. درواقع من نخستین بار از «ابله» این بیماری را گرفتم. ابله اولین رمان بلندی بود که من از داستایوفسکی میخواندم و نمیدانستم سبک روسی قرن نوزدهمی او این است که یک سوم کتاب را با توصیفات خسته کننده پیش میرود و ناگهان دوسوم باقی کتاب چنان بر سرخواننده خراب میشود که فرصت زمین گذاشتن کتاب را پیدا نمیکند. این بود که هنوز به دوسوم پایانی کتاب نرسیده، رمان را رها کردم و به دلایلی نسبتا فرعی و اتفاقی بعد از 4 ماه دوباره به خواندن باقی کتاب پرداختم و... خب اگر ابله را خوانده باشید میتوانید درک کنید وقتی کتاب را تمام کردم چه حسی داشتم: چه حسی به خودم که این کتاب را رها کرده بودم! ر
اما سنارک به هر دلیل در آدمی رشد کند، لزوما تبعات خوبی ندارد: «مردم سرباز بدنیا نمی آیند» یکی از آن کتابها بود که شاید تنها مرض سنارک من باعث شد آن را تا ته بخوانم
کتاب سوژه بسیار توانمندی برای نوشتن داشت: نبرد استالینگراد. بزرگترین و خونین ترین نبرد تاریخ جنگهای بشر که سرنوشت جنگ جهانی دوم را تغییر داد. نبردی با بیش از 1900000 نفر کشته که تنها 1100000 نفر آنها از سربازان شوروی بوده اند. این رقم سرسام آور را مقایسه کنید با رقم 200000 نفری شهدای ما درجنگ تحمیلی 8 ساله، و این واقعیت را هم به آن اضافه کنید که نبرد استالینگراد تنها در 9 ماه رخ داده است
بنظر من، کنستانتین سیمونوف، نویسنده کتاب، از کنار مفاهیم بسیار عمیقی که یا مخصوص به جنگند و یا در آن بستر رنگ و روی دیگری میگیرند به سادگی هرچه تمام تر گذشته است: مرگ، امید، ترس، اسارت، سلسه مراتب نظامی، دشمن و عشق. به همه نوک زده اما به هیچ یک عمیقا نپرداخته، یا نتوانسته بپردازد
کتاب در 27 فصل و 647 صفحه نوشته شده، که اگر 4-5 فصل آخر نبود به احتمال زیاد به آن یک ستاره بیشتر نمیدادم. این تقریبا مسلم است که کتاب، نوعی کتاب تبلیغی-ترویجی است که بیشتر برای نشان دادن شجاعت و غیرت سربازان روس و دنائت «بوش های فاشیست» نوشته شده است. این را وقتی به نوعی قصد دارد استالین را توجیه کند به وضوح حس میکند، و البته وقتی از سربازان آلمانی حرف میزند
ترجمه و چاپ کتاب توسط بنگاه نشریات پروگرس مسکو انجام شده و تصحیح ترجمه فارسی را شخصی بنام «آلک قازاریان» به عهده داشته که نامانوس بودن ترجمه را (نه ناصحیح بودن) توجیه میکند. همینجا باید اعتراف کنم همین ناشناس بودن و نایاب بودن آن بود که علاوه بر جنس کاغذ و صحافی آن یکی از مشوقین اصلی من در خواندنش شد! ر
کتاب را درکتابخانه خوابگاهی ابوالفضل شربتی عزیز (شربت الله) پیدا کردم و همین مطلب را باید بهانه تشکر از او کنم
February 18, 2016
Слушал в аудиоформате, 29 часов - это вам не шутки! Много прекрасных глубоких диалогов. Интересно про Сталина и его роль в той войне. Узнал про возврат Сталинграда. Многовато про политику и политруков, но, как говорится, из песни слов не выкинешь - этого и было много, в том числе в армии. Да и сам Симонов вроде был замполитом.
August 23, 2020
Крачка назад в сравнение с "Живи и мъртви". Основният проблем на тази книга е, че е прекалено дълга, а не ни дава почти нищо ново. Представлява на практика едно безкрайно описание на военното ежедневие на фронта и в тила, плетеница от човешки съдби и драми, които понякога са интересни, но друг път стават досадни. Все пак има нужда от такива книги, които показват войната в истинската й светлина, затова от мен стабилни 4 звезди.
April 15, 2018
penso que corresponde ao título "Companheiros de armas"
Um magnifico livro, aliás como os outros que tive oportunidade de comprar e ler, do mesmo autor.
Um magnifico livro, aliás como os outros que tive oportunidade de comprar e ler, do mesmo autor.
February 10, 2026
This second volume of The Living and the Dead trilogy, shifts its focus away from constant frontline combat and toward the social, political, and institutional consequences of war. Although battles remain present and vividly written, Simonov is more concerned with how the war reshapes Soviet society and the Red Army itself.
At this stage of the conflict, the novel depicts the gradual reintegration of Red Army officers who had previously been purged and sent to the Gulags. General Serpilin, imprisoned in Kolyma, embodies this process. Through his recollections, Simonov reveals that many capable officers were never reinstated, often due to unresolved political accusations. Even for those who returned, the consequences of the purges were profound: Serpilin’s son, for example, renounced his paternity to avoid being associated with a supposed “deviationist.” These episodes expose the deep and lasting damage caused by Stalinist repression, even as the state begins to rely once again on professional military leadership.
This return of experienced commanders coincides with a broader improvement in the Red Army’s conduct of the war. Reinforcements are no longer immediately thrown into battle without training, as they were at the beginning of the invasion, when unprepared soldiers suffered catastrophic losses. Combined with strict disciplinary measures—such as penal units and executions for retreat—these changes mark a grim but effective learning process. The effects become visible during the preparations for the Battle of Stalingrad, where Soviet artillery now bombards German positions only a few kilometers from the city. In contrast to earlier disasters like Kharkov, where rivers carried burning fuel and human remains, it is now the Germans who bear the weight of overwhelming firepower.
At this stage of the conflict, the novel depicts the gradual reintegration of Red Army officers who had previously been purged and sent to the Gulags. General Serpilin, imprisoned in Kolyma, embodies this process. Through his recollections, Simonov reveals that many capable officers were never reinstated, often due to unresolved political accusations. Even for those who returned, the consequences of the purges were profound: Serpilin’s son, for example, renounced his paternity to avoid being associated with a supposed “deviationist.” These episodes expose the deep and lasting damage caused by Stalinist repression, even as the state begins to rely once again on professional military leadership.
This return of experienced commanders coincides with a broader improvement in the Red Army’s conduct of the war. Reinforcements are no longer immediately thrown into battle without training, as they were at the beginning of the invasion, when unprepared soldiers suffered catastrophic losses. Combined with strict disciplinary measures—such as penal units and executions for retreat—these changes mark a grim but effective learning process. The effects become visible during the preparations for the Battle of Stalingrad, where Soviet artillery now bombards German positions only a few kilometers from the city. In contrast to earlier disasters like Kharkov, where rivers carried burning fuel and human remains, it is now the Germans who bear the weight of overwhelming firepower.
February 21, 2018
Все так же хорошо, но душок ХХ съезда все сильнее режет глаз.
January 31, 2022
سيناريو واقعي عن المعركة الفاصلة في تاريخ السوفييت ..
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 8, 2023
Great story from a different perspective.
November 26, 2023
Впечатлило как автор правдиво для того времени показал факты о происходящем.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Currently reading
May 18, 2017Прочитал, но не полностью. Только первый том.
Ужасы войны, которые по началу захватывают своими красками, с течением времени становятся настолько обыденными, что дрожь берёт. Ты привыкаешь к этому, к переживаниям (точнее их отсутствию) у героя. Окружение, вышли, окружение, окружение, и опять... Всё это становится обыденностью. И лишь любовь спасает, к Родине, к любимой.
Ужасы войны, которые по началу захватывают своими красками, с течением времени становятся настолько обыденными, что дрожь берёт. Ты привыкаешь к этому, к переживаниям (точнее их отсутствию) у героя. Окружение, вышли, окружение, окружение, и опять... Всё это становится обыденностью. И лишь любовь спасает, к Родине, к любимой.
August 12, 2016
The second book is as captivating as the first one. It continues telling the story of people fighting, living and dying during the war. Different lives and fates intertwined... Great book about The War.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews