13 απαντήσεις: Μια συζήτηση με τον Τάσο Παππά

by Δημήτρης Κουφοντίνας, Γιώργος Σταματόπουλος (Foreword)

Είναι η ίδια αριστερά που κατάφερε «επιτέλους» σήμερα να συμφιλιώσει τους μνημονιακούς με τους αντιμνημονιακούς, που έφτασε να υπογράψει όσα δυσκολεύονταν να υπογράψουν ακόμα και οι αυθεντικοί εκπρόσωποι του αστισμού, που κατάντησε να συμφιλιώνεται με τον ιμπεριαλισμό και τον σιωνισμό, να παραχωρεί όσα της ζητούν, να δίνει τα πάντα, εθνικό χώρο και κυριαρχία, υπογράφοντας τη ληξιαρχική πράξη θανάτου αυτής της «συμφιλιωτικής» αριστεράς - αυτό το τελευταίο είχε κάθε «δικαίωμα» να το κάνει, δεν είχε κανένα δικαίωμα όμως να παραδώσει δεμένο χειροπόδαρα, άνευ όρων, σε εγχώριους και ξένους ισχυρούς τη χώρα και τον λαό της.

Genres: Politics, Nonfiction

142 pages, Paperback

First published June 15, 2016

About the author

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας γεννήθηκε το 1958 στο καπνοχώρι Τερπνή της Νιγρίτας Σερρών. Το 1972 η εσωτερική μετανάστευση μετέτρεψε την αγροτική οικογένεια σε βιομηχανικούς εργάτες στην Αθήνα. Τέλειωσε το Ε΄ Γυμνάσιο στα Εξάρχεια, πέρασε στο Οικονομικό της Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Οι ανάγκες του αγώνα, η παρανομία, δεν του επέτρεψαν να πάρει το πτυχίο του.

Συνειδητοποιείται πολιτικά τη μεγάλη στιγμή του λαϊκού ξεσηκωμού στις 17 Νοέμβρη του 1973. Η πολιτική του διαδρομή ξεκινά από το ακηδεμόνευτο ταξικό κίνημα της Μεταπολίτευσης, συνεχίζει το 1977 με το πέρασμα στον παράνομο τόπο, περνά το 1981 στο μεγάλο σταθμό της 17 Νοέμβρη, για να βρεθεί στην παρανομία το 1985.

Μετά το χτύπημα της οργάνωσης το 2002 επιλέγει να βγει από την παρανομία, για να υπερασπίσει την τιμή της οργάνωσης και τις επαναστατικές αξίες που ευτελίζονταν από τις ομολογίες και το κενό της σιωπής. Σήμερα κλείνει δεκαεννιά χρόνια κρατούμενος στην απομόνωση της Ειδικής Πτέρυγας στις Φυλακές Κορυδαλλού καταδικασμένος έντεκα φορές σε ισόβια και, επιπλέον, σε μερικές χιλιάδες χρόνια φυλάκιση.

Πάντοτε «δρων πολιτικά», γράφει, παρεμβαίνει. Έχει μεταφράσει πολλά βιβλία.

Reviews

[Chumba Tribes · Rating 4 out of 5]

Πολύ πιο ενδιαφέρον βιβλίο από την αυτοβιογραφία, ίσως επειδή ειναι εστιασμένο στα θέματα που αναδεικνύουν οι ερωτήσεις. Οι απαντήσεις μπορεί να μη σερβίρονται στο πιάτο, ο αναγνώστης όμως έρχεται πιο κοντά στο να καταλάβει πώς και γιατί κάποιοι, παρακινούμενοι από έναν χαρακτηριστικό της εποχής λυρικό εθνοκεντρικό μαρξισμό επέλεξαν, στη συγκεκριμένη περίοδο όχι μόνο να εξεγερθούν αλλά να πάρουν τα όπλα και να σκοτώσουν. Κι ενώ γίνεται σαφής η ανιδιοτέλεια και ο πολιτικός χαρακτήρας των πράξεων, το ερώτημα που δεν διατυπώνεται και δεν απαντάται είναι αν μπορούν ποτέ η ιδεολογική καθαρότητα και η επιλογή της συγκεκριμένης πλευράς του ιδεολογικού φάσματος να δικαιολογήσουν έστω και μια δολοφονία.

[Nassos Kontonatsios · Rating 4 out of 5]

[ … Όμως το πρόγραμμα δεν απέτυχε, αντίθετα πέτυχε όσα ήταν σχεδιασμένο να πετύχει. Η σημερινή εξαθλίωση δεν οφείλεται στο ότι τα μνημόνια απέτυχαν, αλλά ακριβώς αντίθετα: στο ότι αυτά λειτουργούν. Οι σύμβουλοι του ΔΝΤ, Ρογκόφ και Ράιχαρτ, από την αρχή έχουν αποκαλύψει τους σχεδιασμούς: ‘θεραπεία’ μέσω της χρηματοπιστωτικής καταστολής, βίαιη εσωτερική υποτίμηση, ταχύτατη συρρίκνωση του εισοδήματος της εργασίας, εκτίναξη της ανεργίας, γράφουν κατά λέξη ‘αναγκαστική επιδείνωση διαρκείας πολλών δεκαετιών’. Μαζί με την λεηλασία του Δημόσιου Πλούτου αυτό είναι το οικονομικό σχέδιο των μνημονίων… ] – σελ. 133