خیلی کم پیش میاد سراغ کتابهایی با این قطر برم، مخصوصا اینکه نویسنده رو هیچ شناختی ازشون نداشتم.
ولی از اونجایی که کتاب هدیه بود، باید می خوندمش.
پنج ضفحه اول مثل سایر کتابهای ایرانی بود! یکم حس از این شاخه به اون شاخه پریدن بهم داد و سردم کرد.
ولی با پیش رفتن داستان هر صفحه به شیرینیش افزوده میشد. در حدی که صفحه چها ناراحت بودم که چرا داره تموم میشه و چرا رمان بزرگتری نشده این کتاب!!
پایان کتاب هم اضلا چیزی نبود که فکرشو میکردم... درست ضفحه آخر و دو خط آخر رو که خوندم چند دقیقه میخکوب شده و به فکر فرو رفتم... پایان ترسناکی داشت، البته ترسناک نه به معنای عامه!!!!
بخونید، توصیه شدید