"Bαθυστόχαστος όσο και πνευματώδης, ορθολογιστής αλλά και λυρικός, σκεπτικιστής αλλά και με μία δόση προμηθεϊκού ρομαντισμού, ο Νίκος Δήμου είναι ένας από τους πιο πολύπλευρους και καλλιεργημένους Έλληνες συγγραφείς. [...] Οι καθαυτό λογοτεχνικές αρετές του ξεδιπλώνονται εντυπωσιακά στο "Ημερολόγιο του καύσωνα", κάτι ανάμεσα σε πεζογράφημα, ημερολόγιο και συλλογή σύντομων δοκιμίων. Ενώ η Αθήνα πλήττεται από ένα κύμα καύσωνα που αγγίζει τα όρια της οικολογικής καταστροφής, ο συγγραφέας, κλεισμένος στο υπόγειο του σπιτιού του, προσπαθεί να εξοικειωθεί με την ιδέα του θανάτου [...]. Στο τέλος τα λύτρα που διώχνουν προσωρινά τον Χάρο από κοντά του, είναι ο θάνατος της αγαπημένης του γάτας". (Δημοσθένης Κούρτοβικ)
Ο Νίκος Δήμου είναι Έλληνας συγγραφέας και κειμενογράφος. Αρθρογραφούσε τακτικά σε περιοδικά και εφημερίδες. Παλαιότερα δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά στο χώρο της διαφήμισης και της τηλεόρασης.
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Τελείωσε το Κολλέγιο Αθηνών, ενώ παράλληλα σπούδαζε γαλλική φιλολογία στην Αθήνα. Την περίοδο 1954-1960 σπούδασε φιλοσοφία και αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, ενώ ήδη είχε αρχίσει να ασχολείται με το γράψιμο - το πρώτο του βιβλίο εκδόθηκε το 1953. Το 1962 ξεκίνησε να εργάζεται στο χώρο της διαφήμισης και, το 1965, ίδρυσε δική του διαφημιστική εταιρία. Εκτός από επαγγελματικές εμπορικές διαφημίσεις, η εταιρία συμμετείχε σε κοινωφελείς πρωτοβουλίες (π.χ. το σήμα «Δεν ξεχνώ» για την Κύπρο). Από το 1983 ο Δήμου ασχολείται αποκλειστικά με τη συγγραφή.
Το 1979 άρχισε να δημοσιογραφεί με επώνυμες στήλες στα περιοδικά Επίκαιρα, 4Τροχοί, Τέταρτο, Φωτογράφος, Status, Odyssey, RAM, Car, καθώς και στις εφημερίδες Το Βήμα, Καθημερινή, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και Έθνος της Κυριακής. Διατήρησε πολυετείς συνεργασίες με ειδικές στήλες σε περιοδικά αυτοκινήτου και πληροφορικής.
Στην τηλεόραση, παρουσίασε εκπομπές διαλόγου. Ξεκίνησε με την εκπομπή Μία ταινία - μία συζήτηση και επανήλθε, το 1987, με την εκπομπή Διάλογοι, το 1991 με τις Περιπέτειες Ιδεών και, το 1999, με τις Μεγάλες Παρεξηγήσεις. Στο χώρο του ραδιοφώνου, υπηρξε μέλος της ιδρυτικής ομάδας του 9.84 FM. Αργότερα παρουσίασε εκπομπές και στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ. Στο ενεργητικό του έχει δύο δημοσιογραφικά βραβεία (Ιπεκτσί και Μπότση).
Το 1997 το Δημοτικό Συμβούλιο της Ερμούπολης, πατρίδας της μητέρας του, τον ανακήρυξε επίτιμο δημότη. Το 2000 τιμήθηκε για την πνευματική προσφορά του με το βραβείο «Δημήτρης Μητρόπουλος». Στις ευρωεκλογές 2009 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο του κόμματος Δράση κι μετέπειτα υποστήριξε Το Ποτάμι. Στο Ελληνικό δημοψήφισμα του 2015 τάχτηκε υπέρ του ''Ναι''.
Τρία αστεράκια διότι η εμμονή του συγγραφέα με το θάνατο γίνεται βαρετή και εκνευριστική. Αν ένας πενηντάρης γκρινιάζει σε τέτοιο βαθμό για τον επερχόμενο θάνατο και τη φθορα του σώματος, στα 60 και στα 70 τι θα πει; Έλεος!
Στα θετικά και ευχάριστα που με ώθησαν να τελειώσω την ανάγνωση του βιβλίου ειναι η ανθρωπιά που επιδυκνίει ο συγγραφέας. Διάφορες αναφορές σε αλλα έργα και συγγραφείς, αλλα ευτυχώς δίχως την αίσθηση της επίδειξης. Πιθανόν να το ξαναδιαβασω, αλλά την επόμενη θα προσπεράσω τα κομμάτια περί θανάτου.
Κλεισμένος στο υπόγειο του σπιτιού του παρέα με τα βιβλία του και την αγαπημένη του γάτα, ο συγγραφέας Νίκος Δήμου προσπαθεί να ξεφύγει από το κύμα καύσωνα που πλήττει την Αθήνα. Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια μορφή ημερολογίου μέσα από το οποίο μας περιγράφει τις σκέψεις του για την λογοτεχνία, την πολιτική, τον θάνατο και άλλα θέματα που τον απασχολούν.