Η ζωή μου

by Δημήτριος Βικέλας

Ποιητής και πεζογράφος. Γεννήθηκε στη Σύρο. Από την ηλικία των τεσσάρων εγκαθίσταται αρχικά στο Ναύπλιο, μετέπειτα στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας και η μητέρα του κατάγονταν από σπουδαίες εμπορικές οικογένειες. Η μητέρα του μάλιστα, Σμαράγδα, ήταν αδερφή του συγγραφέα Λέοντος Μελά. Όπως αργότερα ομολογεί, σε αυτήν οφείλει την κλίση του προς τη φιλολογία. Φοίτησε στο λύκειο του Χρήστου Ευαγγελίδη (Σύρο) και με το συμμαθητή του, Εμμανουήλ Ροΐδη εξέδιδαν χειρόγραφη εφημερίδα. Το 1852 μετέβη στο Λονδίνο και εργάστηκε στον εμπορικό οίκο των αδελφών Μελά. Έζησε επί πολλά έτη στο Παρίσι και εκεί συνέγραψε το μυθιστόρημά του "Λουκής Λάρας". Συμμετείχε στην επιτροπή διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας (1896). Διετέλεσε μάλιστα, πρώτος πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ). Μετείχε στην ίδρυση του "Συλλόγου προς διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων" με γραμματέα το Γεώργιο Δροσίνη (1899). Μετά το θάνατό του κληροδότησε την πλούσια βιβλιοθήκη του στο δήμο Ηρακλείου Κρήτης, ο οποίος ονόμασε τη βιβλιοθήκη του προς τιμήν του "Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη". Την τελευταία περίοδο της ζωής του ασχολήθηκε με τη συγγραφή των απομνημονευμάτων του με τίτλο "Η ζωή μου". Παιδικές αναμνήσεις, που εκδόθηκαν το 1908, χρονιά του θανάτου του.

346 pages, Paperback

Published January 1, 2009

About the author

Ο Δημήτριος Βικέλας (English: Dimitrios Vikelas) γεννήθηκε στη Σύρο αλλά από την ηλικία των τεσσάρων ετών εγκαταστάθηκε αρχικά στο Ναύπλιο και έπειτα στην Κωνσταντινούπολη.
Η οικογένεια του πατέρα του, Εμμανουήλ Βικέλα, ήταν σπουδαία εμπορική οικογένεια με καταγωγή από τη Βέροια. Το αρχικό όνομά της ήταν Μπεκέλας. Η οικογένεια της μητέρας του Σμαράγδας ήταν η επίσης μεγάλη εμπορική οικογένεια Μελά. Η Σμαράγδα ήταν αδερφή του συγγραφέα Λέοντος Μελά.
Λόγω των μετακινήσεων της οικογένειας αλλά και δικών του προβλημάτων υγείας η φοίτησή του στα σχολεία δεν ήταν τακτική. Η μητέρα του όμως ήταν πολύ καλλιεργημένη και του προσέφερε αρκετά μαθήματα κατ' οίκον. Ο ίδιος αργότερα ομολόγησε ότι σ' αυτήν όφειλε την κλίση του προς τα φιλολογικά ενδιαφέροντα. Σε κάποια από τις πολλές μετακινήσεις της οικογένειάς του ξαναβρέθηκε στη Σύρο, όπου και φοίτησε στο Λύκειο του Χρήστου Ευαγγελίδη. Εκεί, αυτός και ο συμμαθητής του Εμμανουήλ Ροΐδης, εξέδιδαν χειρόγραφη εφημερίδα.
Το 1851 μετάφρασε την "Εσθήρ" του Ρακίνα. Το 1852 μετέβη στο Λονδίνο για επαγγελματική εξάσκηση και εργάστηκε ως υπάλληλος και ως συνέταιρος στον εμπορικό οίκο των αδελφών Μελά.
Παράλληλα σπούδασε Βοτανική (το μόνο μάθημα που μπορούσε να παρακολουθήσει, λόγω ωραρίου), αλλά τα ενδιαφέροντά του ήταν φιλολογικά και μ' αυτά ασχολήθηκε κυρίως (μελέτη και μεταφράσεις). Από το 1855 έγραφε και ποιήματα, τα οποία δημοσίευε σε εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας ή υπέβαλλε στους ποιητικούς διαγωνισμούς του Πανεπιστημίου.
Το 1876 η εταιρεία Μελά διαλύθηκε και αποφάσισε να επιστρέψει στην Αθήνα. Λόγω όμως των προβλημάτων υγείας της συζύγου του έζησε αναγκαστικά πολλά χρόνια στο Παρίσι. Εκεί έγραψε και τον Λουκή Λάρα και πλήθος μεταφράσεων. Παράλληλα βέβαια ταξίδευε συχνά στην Αθήνα και στις εφημερίδες δημοσίευε τα διηγήματά του.
Εν τω μεταξύ η υγεία της συζύγου του επιδεινωνόταν και αναγκάστηκε να την εγκλείσει σε ψυχιατρική κλινική. Αυτό του επέτρεψε να περνάει περισσότερο καιρό στην Ελλάδα και τελικά το 1897 να εγκατασταθεί οριστικά στην Αθήνα. Εκτός από τα επιστημονικά του έργα, ασχολήθηκε με έργα κοινωφελή. Το σημαντικότερο από αυτά είναι η ίδρυση του Συλλόγου προς διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων, το 1899, με γραμματέα τον Γεώργιο Δροσίνη,τον Οίκο των Τυφλών το 1898,την Σκοπευτική καί Εργατική Σχολή το 1898 ενώ οργάνωσε καί το Πρώτο Εκπαιδευτικό Συνέδριο το 1899.
Μετά το θάνατό του κληροδότησε την πλούσια βιβλιοθήκη του στον δήμο Ηρακλείου Κρήτης, ο οποίος ονόμασε τη βιβλιοθήκη του προς τιμήν του "Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη".