Απευθυνόμενος στους εξόριστους προγραμμένους Γάλλους συμπατριώτες του στη Μεγάλη Βρετανία, ο Βίκτωρ Ουγκώ μας παραδίδει ένα μεγαλειώδες αντιπολεμικό κείμενο, ένα απαστράπτον κατηγορώ εναντίον της μοναρχίας και της απολυταρχίας, συνθέτοντας ταυτόχρονα τον ύμνο της Ενωμένης Ευρώπης, ενός οράματος συγκλονιστικά επίκαιρου στις μέρες μας. Καταγγέλλοντας τις καταστρεπτικές συνέπειες των αλλεπάλληλων ευρωπαϊκών πολεμικών συγκρούσεων, εμπνέεται από μια πολιτική που κάνει λόγο για την αναγκαιότητα της Ενωμένης Ευρώπης! Μιας Ευρώπης όπου "... δεν θα υπήρχαν σύνορα, ούτε τελωνοφύλακες, ούτε δασμοί ... οι συναλλαγές θα ήταν ελεύθερες ... μια γιγαντιαία πλημμυρίδα και άμπωτη χρημάτων και προϊόντων...", μιας Ευρώπης με "…ένα κοινό νόμισμα, σε δύο μορφές, μεταλλική και χάρτινη, που θα είχε για στήριγμά του το κεφάλαιο "Ευρώπη" και για κινητήριο δύναμή του την ελεύθερη εργασία διακοσίων εκατομμύριων ανθρώπων...", μιας Ευρώπης όπου "... η αδελφοσύνη θα γεννούσε την αλληλεγγύη · το κέρδος όλων θα ήταν η περιουσία του καθενός, η εργασία του καθενός η εγγύηση όλων".
After Napoleon III seized power in 1851, French writer Victor Marie Hugo went into exile and in 1870 returned to France; his novels include The Hunchback of Notre Dame (1831) and Les Misérables (1862).
This poet, playwright, novelist, dramatist, essayist, visual artist, statesman, and perhaps the most influential, important exponent of the Romantic movement in France, campaigned for human rights. People in France regard him as one of greatest poets of that country and know him better abroad.
Πολύ δυνατό κείμενο, σκληρή κριτική προς την κυβέρνηση της χώρας του, και ένα όνειρο για μια ενωμένη πνευματικά και όχι μόνο Ευρώπη. Χαίρομαι που έπεσα πάνω του.