Cargo vie

by Pascal de Duve

Ce livre le journal de bord d'un jeune homme atteint du mal du sida. Embarqué le 28 mai 1992 sur un cargo mixte en partance pour les Antilles, l'auteur était de retour au Havre le 22 juin, ayant fait de cette "grande boucle" un voyage hautement symbolique, d'ou par la mer, le ciel et l'écriture, il revint spirituellement transformé. Ce texte décrit les harcèlements, physiques et mentaux, de la maladie, de la proximité de la mort, mais aussi, le formidable goût de la vie qu'ils lèvent. Comme s'il fallait s'extraire du monde pour découvrir le Monde.

Pascal de Duve d'entrée de texte propose en sous-titre : "Vingt-six jours du crépuscule flamboyant d'un jeune homme passionné". Il termine par ces mots : "Ce n'était pas un voyage comme les autres, c'était mon voyage, unique, dans l'espace et dans le temps."

Pascal de Duve a vingt-huit ans. Il est professeur en philosophie , à publié en 1990 son premier roman "Izo" dont la critique a salué l'immense talent.

192 pages, Hardcover

First published January 1, 1993

Reviews

[Moira Macfarlane · Rating 3 out of 5]

'In 1981 werd de wereld opgeschrikt door een mysterieuze, dodelijke ziekte: aids.'

16 april 1993 overleed Pascal de Duve in zijn woning te Parijs, amper 29 jaar oud, slachtoffer van het aidsvirus. Minder dan een jaar daarvoor maakte hij een reis met een bananenboot die op Martinique voer, 26 dagen lang was hij alleen met zichzelf en de zee en de hemel daarboven. Tijdens deze dagen houdt hij een logboek bij, in de overtuiging dat niemand het ooit zal lezen. Losse gedachten over het leven, zijn sterfelijkheid en de pijn van zijn verloren liefde die zonder een woord uit zijn leven verdween.
Soms mooi, soms pijnlijk en vooral rakend, misschien juist doordat het alleen deze 26 dagen omvat.

Aids is in die tijd nog een dodelijke ziekte, met elke infectie die patiënten ondergingen takelde hun immuunsysteem verder af, taste alle vitale functies aan tot ze uiteindelijk stierven. De angst, zeker in die beginjaren (1981-1996) zorgde voor een enorme paniek en stigmatisering. Patiënten werden gemeden en buitengesloten wat voor veel extra leed zorgde naast het uitzichtloze van de ziekte zelf.

Het boekje las nu na al die jaren als een tijdsdocument, even kwam die tijd me weer heel levendig voor de geest. Ik herinnerde me weer de artikelen in kranten en tijdschriften, de uitgeteerde lichamen met nare wonden, aidsbuddy's die soms nog het enige contact waren voor patiënten, campagnes voor veilig vrijen (doe jij iets aan, doe ik iets uit...) en een heftige discussie op school of je nou wel of niet aids kon krijgen van zoenen die je op je verjaardag kreeg.

'Worden wij in de Wereld geboren? Nee, de Wereld wordt in ons geboren. Als wij de geest geven, betekent dat het einde van de Wereld. Elke dag verdwijnt de Wereld voor sommigen, en wordt zij voor anderen geboren.'

[Krodì80 · Rating 4 out of 5]

Diario del Corpo e Diario del Cuore

Stroncato dall’AIDS a soli 29 anni, lo scrittore francofono Pascal de Duve ci ha lasciato testimonianza del suo inarrestabile distaccarsi dalla vita attraverso le poche pagine di un intenso diario di bordo, Cargo Vita, che si snoda lungo 26 giorni su una nave mercantile. Un breve lasso di tempo sulle acque dell’Atlantico in cui il giovane autore di Izo, accolto favorevolmente da pubblico e critica, abbraccia vita e malattia – l’AIDS in stadio avanzato – mescolando acute riflessioni, citazioni e brevi discorsi diretti a E., l’uomo che l’ha abbandonato non appena quel suo morbo logorante è divenuto conclamato (de Duve parla di questa dolorosa rottura come de “La mia inconsolabile pena d’amore – questo AIDS del cuore che nessun balsamo può alleviare”). Lodevole lo sforzo della Edizioni del Cardo, piccola casa editrice ahinoi fallita, nel portare all’attenzione del lettore italiano alcuni importanti scrittori contemporanei, fra cui il premio Goncourt Yves Navarre e Hakan Lindquist. E questo colto, sensibile scrittore, egittologo e poliglotta, che verso la fine di questo suo appassionato libriccino cita Rilke: “Ognuno porta la morte in sé stesso, come il frutto il nocciolo”. Ma questo nocciolo, grazie alla vita della sua opera, è già germogliato.

[Michael James · Rating 5 out of 5]

Impressively insightful journal/meditation by a young man facing his mortality. It connected me with Saint-Saëns' great organ symphony and its fabulous final movement, that I had never heard to that point. Each time I've heard it over the years since the publication of de Duve's book, I've thought of him. Lost too soon.

[Agoaye Martin · Rating 5 out of 5]

Cet ouvrage m'a transporté. Et pas uniquement parce qu'il s'agit d'un récit de voyage en cargot, car ce n'est pas le cas, mais surtout car il est le journal de bord, le récit de vie, les feuillets intimes de son auteur qui y raconte sa maladie, son amour envolé, ses pensées de vie.
Je ne connaissais pas l'auteur et j'ai cherché à en savoir plus, j'ai été touchée en plein cœur.

[Gert Kruitbosch · Rating 4 out of 5]

Aids was zeker in die tijd een verschrikkelijke ziekte. Dit boek maakt voor mij vooral duidelijk wat het met iemand doet die stervende is, of toch weet dat hij gaat sterven wat het met je doet als een geliefde je verlaat.

[Rozemarien · Rating 5 out of 5]

prachtig boek, heeft me echt geraakt.

[Zon · Rating 5 out of 5]

d’une beauté pure

[Moons · Rating 5 out of 5]

🩷

[Emma · Rating 5 out of 5]

Une claque, un des livres marquants de mon adolescence.

[Castorp02 · Rating 5 out of 5]

I had to read this little BOOK in class when I was in high-school. But it made an everlasting impression. A celebration of life as it is, not small but immense. Too huge.