เล่ห์ร้อยใจ

by ลานีน

เมื่อรักร้างรา เสน่หาจึงกลายเป็นน้ำตา

รักเจ็ดปีของศิชาพังทลายลง เพียงเพราะเธอบ่ายเบี่ยงคำขอแต่งงานของคีริน
ใครจะคิดว่าแค่ขอยืดเวลาออกไป เขาจะตัดรอนถึงขั้นบอกเลิกกับเธอ
รักแสนหวานที่บ่มเพาะมานานจึงกลายเป็นรักร้าย ทำลายหัวใจ
ใช่ว่าศิชาจะเจ็บคนเดียว คีรินเองก็เจ็บปวดรวดร้าวไม่แพ้กัน
เพราะคนที่รักและรอมานานอ้างว่ายังไม่พร้อมจะใช้ชีวิตร่วมกัน
เขาจึงต้องทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับความต้องการของหัวใจ
นั่นคือยุติความสัมพันธ์ที่มีมายาวนาน ราวกับไม่เคยผูกพันกับเธอ
เมื่อคู่รักกลายเป็นคู่ร้าง จากที่เคยสบตาก็กลายเป็นเมินหน้าหนี
จากที่เคยห่วงใย แต่นี้ต่อไปก็เป็นได้แค่เพียงคนแปลกหน้า
แต่ทำไมยิ่งถอยห่างกันเท่าไร หัวใจของพวกเขาก็ยังเพรียกหากัน
หรือแท้จริงภายใต้ความเย็นชา ยังมีเยื่อใยแห่งความห่วงหาซุกซ่อนอยู่

506 pages, Paperback

First published August 1, 2016

About the author

Associated Names:
* ลานีน
* ลานีน ลาลานีน

Reviews

[Wduffsnk - ดัฟฟ์ · Rating 4 out of 5]

เรารู้สึกว่าเรื่องนี้ก็ดีค่ะ แต่มันมีความขัดบางอย่าง เราไม่รู้สึกเลยว่านางเอกเรื่องนี้แมนตรงไหนอย่างที่นักเขียนพยายามบอกให้เป็น …ทั้งหลังจากที่ออกจากภาวะเศร้าแล้ว
คือนางเอกไม่แย่ แต่บอกไม่ได้ว่าแมน ดูเหมือนคนมึนมากกว่า
พี่คีคือดีค่ะ

[Miss Jan€Kim · Rating 5 out of 5]

-----❤️❤️❤️❤️❤️-------
โอ้ย!!!!
-รักพี่คี
-ติ่งพี่ติณ
-ชอบพี่แบงค์
สนุกมากๆ ชอบมากๆ เลยค่ะ
คือดีงามอ่ะ อ่านแล้วให้ความรู้สึกที่เสมือนเรื่องราวมันมีอยู่จริง ปัญหาเรื่องรัก 7 ปีที่ยังได้ยินตามข่าวอยู่เรื่อยๆ และ เนื้อเรื่องที่ช่วยสอนเราว่า ปัญหาอะไรก็แล้วแต่ที่เกิดระหว่างคนรักควรพูดคุยเปิดอกให้เข้าใจกันจะดีที่สุด
.............ชอบๆ ดีงามๆ อยากอ่านเรื่องพี่ติณ

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

เอ่อ...เนื่องจากชอบเรื่องนี้มากๆ....ข้อความต่อไปนี้น่าจะเป็นบทสรรเสริญความดีงามของพระเอกมากกว่ารีวิวน่ะค่ะ(ชมพระเอกเกือบทุกบรรทัด)^_^เหอะๆ



เฮ้อออออ....เรื่องนี้อ่านแล้วเหนื่อยค่ะ หน้ามืดตามัวไปหมด...ก็หนุ่มๆหล่อสายวิศวะตัวท็อปของคณะมาเดินเพ่นพล่านยั้วเยี้ยกันเต็มเรื่องไปหมด....ตกหลุมรักซ้ำซากค่ะอ่านไปต้องปีนจากหลุมไป..พี่แบงค์ก็ดี พี่คีก็รัก พี่ติณท์ก็เท่ห์ ไปป์ก็น่าเอ็นดู(รพีกับศราขอเว้นไว้ก่อน) โดยเฉพาะพี่คีเนี่ย...เสน่ห์ร้อนแรงเกินต้านทาน....อ่านไปก็อยากจิสิงพีชแล้วกินตับไตไส้พุงนางให้หมด(เอ่อ..นั่นปอบผีฟ้าแล้วหล่อน=_=)...คือพี่คีพระเอกเรื่องนี้คือดีงามแฟนดีเด่นมากกกกกกกกกกกมายยยยอ่ะค่ะ เชิญพี่คีรับมงแล้วไปเป็นหนึ่งในคอลเลคชั่นพระเอกสุดที่รักเลย♡๐♡รักๆๆๆๆ
.....ทำกับข้าวให้กิน แกะกุ้งให้ คอยเตือนให้กินยา ห้ามสัก ห้ามกินเหล้า ห้ามนุ่งสั้น กลับถึงบ้านต้องโทรบอก ที่ร่ายมาไม่ใช่พ่อพีชนางเอกเรื่องนี้แต่คือพี่คีพระเอกเรื่องนี้สามีพีชเค้าค่ะ^^.....พี่คีอดทน7ปีกว่าๆที่คบกับพีช พี่เค้าถือพรหมจรรย์ ยาปลุกเซ็กส์ทำอะไรพี่ไม่ได้ มุ่งมั่นรอคืนเข้าหอเท่านั้น....โอยยย♡๐♡จะน่ารักไปไหนอยากจิได้แอบอิง♡๐♡

.......พีชนางเอกเรื่องนี้ชาติที่แล้วต้องทำบุญใหญ่หลวงมาแน่ๆค่ะ...นางเป็นไข่ในหินของคณะเป็นที่รักของรุ่นพี่รุ่นน้องและฝ่ายดีทุกคนในเรื่อง ใครๆก็เอ็นดูนาง พ่อแม่พี่คีก็รักใคร่...ดราม่าฐานะชาติตระกูลระหว่างพ่อแม่สามีจึงไม่มี พีชเป็นนางเอกลุคเท่ห์สาววิศวะหุ่นดีใส่ยีนส์ขาดเข่า ใส่รองเท้าผ้าใบเน่าๆไม่แต่งหน้าหัวฟูๆแต่หนุ่มๆติดตรึม....พีชเป็นที่เกรียวกราวเป็นนางซินรองเท้าผ้าใบ(เพราะคบกับพี่คี)...ตอนซีนเปิดตัวที่ต้องโดนพี่คี(พลาด)บอกเลิกพีชนี่เข้าใจอารมณ์สุดๆตอนร้องไห้ตาบวมเป็นอาทิตย์นี่น่าสงสารเห็นใจมากกกกกจริงจริ๊ง(#เสียงต่ำ)=_=ดีที่เคลียร์กันเร็วค่ะ...พี่คีเป็นผู้ใหญ่แสนดีอบอุ่นเข้าใจพีชก็ไม่งี่เง่ามีอะไรก็บอกตรงๆ....เฮ้อออ...เป็นคู่ที่น่ารักจริงๆ

อ่านจบแล้วเพ้ออออมากมายค่ะ...แนะนำสำหรับสายหวานนนนนนจัดๆ หรือคนที่แสวงหาพระเอกดีๆเท่ห์ๆสุดฮอตตัวท็อปสายวิศวะโยธาผู้ถือครองพรหมจรรย์บำเพ็ญขันติบารมีได้ดีเยี่ยมแนะนำพี่คีเอาไว้เพ้อช่วงเข้าพรรษา,งานทอดผ้าป่า,ทอดกฐิน,งานบุญบั้งไฟเลยค่ะ5555..พี่คีดีจริงๆค่ะ (เพ้อขั้นสุด)

ปล.ได้กลิ่นyaoiโชยมาระหว่างรพีกับศราจริงๆด้วยค่ะ....ดูงอนๆง้อกัน ศราดูโหดดูดุดูเมะ(รุก)สุดๆ-ส่วนรพีโดนดุตลอดโดนค่อนขอดโดนก็แกล้งบ่อยลุคเคะ(รับ)มากๆ.....OoO!

พี่คีsays:..."ลิ้นหวานจัง".......(เป็นลมแพร๊บ+0+)
พี่คีsays:....อยากกินพีชจัง....(จะกินหัว-กินหาง-หรือจะกินกลางตลอดตัวดีคะ^^)
พี่คีsays:....พี่อยากให้พีชโตขึ้นข้างๆพี่.......(*0*กรี๊ด!ผู้ชายอบอุ่น....ว่าแต่โตข้างๆพี่นี่คือ"ร่างกาย"หรืออะไรโตเอ่ย...กิ้วๆ)
พี่คีsays:.....พี่รักเรานะ.....(อร๊ายยยยยย.....ไม่ไหวแล้วววว)
พี่คีsays:......ให้พี่รักนะครับ.....พี่หิวขอพี่กินนะครับ.....(โดโสะค่ะ♡๐♡...)
พี่คีsays:....พี่ไม่ถนัดช่วยใส่เลย....ถนัดช่วยถอดมากกว่า...(โอยยย....)
พี่คีsays:.....พี่อยากละเลงครีมอาบน้ำบนตัวพีชจะแย่อยู่แล้ว(ตายๆๆๆ+0+)
แพม รนิศาsays:นังพีช.....อย่ามีชีวิตอยู่ให้ฉันอิจฉาอีกเลย....(ไม่เคยรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับนางร้ายเรื่องไหนมากมายเท่านี้เลยค่ะ^^)

[Sweet💗💗 · Rating 3 out of 5]

อ่านรอบสอง เพราะจะตามเก็บอ่านนิยายชุดหนุ่มวิศวะของคุณนักเขียนลานีน ซึ่งตอนอ่านครั้งแรกก็ตอนเมื่อนิยายเล่มนี้เพิ่งจับจำหน่าย

แต่อาจด้วยเพราะเราโตขึ้น อารมณ์ และการตระหนัก รวมไปทั้งการคาดหวังในบางสิ่งบางอย่างมีมากขึ้น ความรู้สึกเลยเปลี่ยนแปลงไปพอสมควร เลยคิดว่า ขอให้นิยายเรื่องนี้ 3.5 ดาว ⭐️

>> สิ่งที่ชอบเหมือนเดิมในนิยาย คือสำนวนการเขียน อ่านกี่ครั้งก็ชอบทุกครั้ง 😊 ภาษาไม่ได้สละสลวย เลิศหรู แต่ใช้คำเก่ง ทำให้อารมณ์คนอ่านอินง่าย ทำนองย่อยง่าย อ่านแล้วมีอารมณ์ร่วมตามไปด้วย

>> แต่ที่ดาว ลดลง 0.5 อาจด้วยเพราะ พอเราโตขึ้น เรากลับพบปมปัญหาในเรื่องคาแรคเตอร์ของนางเอก #พีช (ศิชา) ชัดเจนมากขึ้น คือคาแรคเตอร์ที่นิยายเกริ่น กับการกระทำบางอย่างของพีชมันขัดกันเอง ยิ่งตอนอยู่กับพระเอก #คีน (คิริน) จะเห็นได้อย่างชัดเจน 😅 ถามว่านิยายจะสนุกน้อยลงไหม สำหรับเราไม่นะคะ แค่ตอนเวลาอ่านอาจมีเอะใจ สะดุด บ้างเป็นบางครั้ง

>> นิยายให้ความสำคัญ และโฟกัสถึงการปรับตัวของพระเอกนางเอก เมื่อมีปัญหาในชีวิตคู่ คบกันมา 7 ปี แต่เกือบไม่รอบ เพราะทั้งสองฝ่ายสื่อสารกันไม่มากพอ ส่วนตัวเราชอบตรงที่นิยายให้พระเอกนางเอกกลับมาคืนดีกันเร็ว (ก็เขายังรักกันนี้เนอะ😊) ทำให้ในช่วงเวลาที่เลิกลากันตรงส่วนนี้ไม่ได้เยิ่นเย้อ เคล้าน้ำตา จนพาลอ่านแล้วให้อึดอัด หรือเหนื่อยใจ

>> อีกอย่างที่ชอบคือ บรรดารุ่นพี่นางเอก ซึ่งก็เป็นสนิทของพระเอกนี้แหละ ชอบที่คาแรคเตอร์มีเสน่ห์น่าดึงดูดมาก มีความฮา กวนๆ แต่เวลาทำงานดูจริงจังกันดี ☺️ ซึ่งพวกเขาก็จะเป็นพระเอกในเล่มถัดไปด้วยค่ะ

[arabica jay · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้ออกตัวก่อนว่า...ยังอ่านไม่จบ
ซื้อมาตั้งแต่วางแผงใหม่ๆ หยิบวาง หยิบวาง หลายรอบ แต่ก็ยังไปไม่ถึงตอนจบสักที
.
อ่านจากคำนำผู้เขียนบอกว่าเป็นเรื่องแรก
ขอชื่นชมเรื่องสำนวนมาก สำนวนดี ไหลลื่น ทำให้อินกับเรื่องได้ง่าย
แม้จะวางๆ หยิบๆ ก็ยังอินได้ทุกครั้งนะ
.
จริงๆ ตัดสินใจซื้อเรื่องนี้เพราะอ่านตัวอย่างในอีบุ๊คแล้วชอบ
เปิดเรื่องมาได้น่าสนใจมาก ด้วยสำ���วนทำให้เราอินไปกับความเสียใจของนางเอกง่ายมาก
การปฏิเสธคำขอแต่งงาน ยืนยันความต้องการของตัวเอง ทำให้เธอดูน่าสนใจ และน่าเอาใจช่วยตั้งแต่ต้น
แต่พอเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆ เรากลับไม่ชอบเลย ไม่ชอบนางเอกเลย
.
โดยส่วนตัวเคยทำงานตำแหน่งเดียวกับศิชา (นางเอกของเรื่อง)
รายละเอียดของการทำงานที่ใส่ในเรื่องสมจริงมาก เลยทำให้เราเห็นภาพการทำงานในแผนกได้ง่ายๆ
ชื่นชมการหาข้อมูลของผู้เขียนตรงนี้มากๆ ค่ะ
ทำให้เชื่อว่าทุกคนในแผนกที่ถูกเอ่ยชื่อถึง เป็นวิศวกรโยธา ฝ่ายออกแบบจริงๆ ยกเว้นคนเดียวคือ 'ศิชา'
ด้วยคาแรกเตอร์ที่เหมือนจะแกร่ง แต่ยิ่งรู้จัก ยิ่งรู้สึกว่าจริงๆ เธอค่อนข้างอ่อนปวกเปียก ทำตามความต้องการของคีรินไปหมด
ทำให้เราเชื่อได้ยากว่าเธอทำงานอยู่ในแผนกนี้
ไม่ใช่ว่าผู้หญิงที่เป็นวิศวกรทุกคนต้องแกร่ง
จริงๆ แผนกออกแบบก็คืองานออฟฟิศอย่างหนึ่ง ไม่ได้ต้องการความแกร่งอะไร
เพียงแต่ว่างานออกแบบเป็นงานที่ต้องใช้ความมั่นใจสูง การตัดสินใจที่หนักแน่นพอสมควร
มันเลยดูขัดที่ศิชายอมเป็นนกน้อยในกรงทองของคีรินง่ายๆ
.
แต่ถึงจะมองข้ามประเด็นการทำงาน เราก็ยังไม่ชอยนิสัยของศิชาอยู่ดี

- เหมือนผู้หญิงไว้ตัว ไม่มีอะไรกับผู้ชายที่ยังไม่ได้แต่งงาน แต่พูดกับพระเอกว่า "พี่คีย์ไม่จูบพีชก่อนหรือคะ"...อื้อหืออออ ไม่ได้รู้สึกว่าตอนนั้นพีชมีปัญหาหนักใจแล้วต้องการใครสักคน แต่เรากลับรู้สึกว่าพีชพยายามจะอ่อยพี่คีมากกว่า

- พีชมีปัญหาเรื่องเงินสิบล้านที่ต้องใช้หนี้ที่ไปค้ำประกันไว้ เธอไม่อยากให้พี่คีรู้ อยากลองแก้ปัญหาด้วยตัวเอง เลยเก็บไว้คนเดียว ไม่อยากรบกวนพี่คี แต่!!! พีชแบกหน้าที่เพิ่งร้องไห้เสร็จใหม่ๆ ไปขอเจอพี่คีที่บ้าน จุดประกายความสงสัยให้พ่อแม่คี เท่านั้นไม่พอโทรไปลางานเพิ่มอีกอาทิตย์นึง (ซึ่งมีพี่คีเป็นเจ้าของบริษัท แน่นอนว่าพี่คีต้องรู้) ปิดเครื่อง แล้วหนีไปหัวหิน ...เรารู้สึกว่าการกระทำของพีชไม่ใช่การเก็บปัญหา แล้วพยายามหาทางแก้ไขด้วยตัวเอง แต่กำลังใช้การหายไปของตัวเองเรียกร้องความสนใจจากพี่คี โดยไม่เอ่ยคำพูดมากกว่า แล้วเธอก็ทำสำเร็จด้วย พอพี่คีไปหา คุยกันนิดหน่อย พีชก็เข้าไปกอด แล้วขอให้พี่คีช่วย...ไหนบอกจะลองแก้เอง นี่ยังไม่ได้ลองทำอะไรเลยนอกจากร้องไห้ อ่านถึงตรงนี้ถอนหายใจแรง

- ผู้หญิงเด็ดเดี่ยว เชื่อมั่นในความคิดและยืนยันความต้องการของตัวเอง ถึงขั้นกล้าปฏิเสธคำขอแต่งงานของแฟนที่คบกันมา 7 ปี ในตอนต้นเรื่องนั้น...ไม่เหลืออยู่เลย

- การกระทำอีกหลายๆ อย่างของพีช ทำให้เรารู้สึกว่าพีชไม่ใช่นางเอก แต่เป็นนางร้าย (ซ่อนเงียบ) ที่ได้พระเอกไปมากกว่า
....

จริงๆ อยากให้ 2 ดาว แต่เพราะยังอ่านไม่จบ อาจจะไม่แฟร์เท่าไหร่ที่ให้เรตทั้งที่ยังอ่านไม่จบ เนื้อหาที่ยังไม่ได้อ่านอาจจะมีอะไรๆ ดีกว่านี้ก็ได้ เลยให้เผื่อไปอีก 1 ดาว ยังไม่แน่ใจว่าจะอ่านต่อรึเปล่า ถ้ากลับไปอ่านอีกครั้งแล้วคะแนนดีกว่านี้ จะมาเพิ่มดาวให้นะคะ

[arabica jay · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้ออกตัวก่อนว่า...ยังอ่านไม่จบ
ซื้อมาตั้งแต่วางแผงใหม่ๆ หยิบวาง หยิบวาง หลายรอบ แต่ก็ยังไปไม่ถึงตอนจบสักที
.
อ่านจากคำนำผู้เขียนบอกว่าเป็นเรื่องแรก
ขอชื่นชมเรื่องสำนวนมาก สำนวนดี ไหลลื่น ทำให้อินกับเรื่องได้ง่าย
แม้จะวางๆ หยิบๆ ก็ยังอินได้ทุกครั้งนะ
.
จริงๆ ตัดสินใจซื้อเรื่องนี้เพราะอ่านตัวอย่างในอีบุ๊คแล้วชอบ
เปิดเรื่องมาได้น่าสนใจมาก ด้วยสำนวนทำให้เราอินไปกับความเสียใจของนางเอกง่ายมาก
การปฏิเสธคำขอแต่งงาน ยืนยันความต้องการของตัวเอง ทำให้เธอดูน่าสนใจ และน่าเอาใจช่วยตั้งแต่ต้น
แต่พอเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆ เรากลับไม่ชอบเลย ไม่ชอบนางเอกเลย
.
โดยส่วนตัวเคยทำงานตำแหน่งเดียวกับศิชา (นางเอกของเรื่อง)
รายละเอียดของการทำงานที่ใส่ในเรื่องสมจริงมาก เลยทำให้เราเห็นภาพการทำงานในแผนกได้ง่ายๆ
ชื่นชมการหาข้อมูลของผู้เขียนตรงนี้มากๆ ค่ะ
ทำให้เชื่อว่าทุกคนในแผนกที่ถูกเอ่ยชื่อถึง เป็นวิศวกรโยธา ฝ่ายออกแบบจริงๆ ยกเว้นคนเดียวคือ 'ศิชา'
ด้วยคาแรกเตอร์ที่เหมือนจะแกร่ง แต่ยิ่งรู้จัก ยิ่งรู้สึกว่าจริงๆ เธอค่อนข้างอ่อนปวกเปียก ทำตามความต้องการของคีรินไปหมด
ทำให้เราเชื่อได้ยากว่าเธอทำงานอยู่ในแผนกนี้
ไม่ใช่ว่าผู้หญิงที่เป็นวิศวกรทุกคนต้องแกร่ง
จริงๆ แผนกออกแบบก็คืองานออฟฟิศอย่างหนึ่ง ไม่ได้ต้องการความแกร่งอะไร
เพียงแต่ว่างานออกแบบเป็นงานที่ต้องใช้ความมั่นใจสูง การตัดสินใจที่หนักแน่นพอสมควร
มันเลยดูขัดที่ศิชายอมเป็นนกน้อยในกรงทองของคีรินง่ายๆ
.
แต่ถึงจะมองข้ามประเด็นการทำงาน เราก็ยังไม่ชอยนิสัยของศิชาอยู่ดี

- เหมือนผู้หญิงไว้ตัว ไม่มีอะไรกับผู้ชายที่ยังไม่ได้แต่งงาน แต่พูดกับพระเอกว่า "พี่คีย์ไม่จูบพีชก่อนหรือคะ"...อื้อหืออออ ไม่ได้รู้สึกว่าตอนนั้นพีชมีปัญหาหนักใจแล้วต้องการใครสักคน แต่เรากลับรู้สึกว่าพีชพยายามจะอ่อยพี่คีมากกว่า

- พีชมีปัญหาเรื่องเงินสิบล้านที่ต้องใช้หนี้ที่ไปค้ำประกันไว้ เธอไม่อยากให้พี่คีรู้ อยากลองแก้ปัญหาด้วยตัวเอง เลยเก็บไว้คนเดียว ไม่อยากรบกวนพี่คี แต่!!! พีชแบกหน้าที่เพิ่งร้องไห้เสร็จใหม่ๆ ไปขอเจอพี่คีที่บ้าน จุดประกายความสงสัยให้พ่อแม่คี เท่านั้นไม่พอโทรไปลางานเพิ่มอีกอาทิตย์นึง (ซึ่งมีพี่คีเป็นเจ้าของบริษัท แน่นอนว่าพี่คีต้องรู้) ปิดเครื่อง แล้วหนีไปหัวหิน ...เรารู้สึกว่าการกระทำของพีชไม่ใช่การเก็บปัญหา แล้วพยายามหาทางแก้ไขด้วยตัวเอง แต่กำลังใช้การหายไปของตัวเองเรียกร้องความสนใจจากพี่คี โดยไม่เอ่ยคำพูดมากกว่า แล้วเธอก็ทำสำเร็จด้วย พอพี่คีไปหา คุยกันนิดหน่อย พีชก็เข้าไปกอด แล้วขอให้พี่คีช่วย...ไหนบอกจะลองแก้เอง นี่ยังไม่ได้ลองทำอะไรเลยนอกจากร้องไห้ อ่านถึงตรงนี้ถอนหายใจแรง

- ผู้หญิงเด็ดเดี่ยว เชื่อมั่นในความคิดและยืนยันความต้องการของตัวเอง ถึงขั้นกล้าปฏิเสธคำขอแต่งงานของแฟนที่คบกันมา 7 ปี ในตอนต้นเรื่องนั้น...ไม่เหลืออยู่เลย

- การกระทำอีกหลายๆ อย่างของพีช ทำให้เรารู้สึกว่าพีชไม่ใช่นางเอก แต่เป็นนางร้าย (ซ่อนเงียบ) ที่ได้พระเอกไปมากกว่า
....

จริงๆ อยากให้ 2 ดาว แต่เพราะยังอ่านไม่จบ อาจจะไม่แฟร์เท่าไหร่ที่ให้เรตทั้งที่ยังอ่านไม่จบ เนื้อหาที่ยังไม่ได้อ่านอาจจะมีอะไรๆ ดีกว่านี้ก็ได้ เลยให้เผื่อไปอีก 1 ดาว ยังไม่แน่ใจว่าจะอ่านต่อรึเปล่า ถ้ากลับไปอ่านอีกครั้งแล้วคะแนนดีกว่านี้ จะมาเพิ่มดาวให้นะคะ

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

เอ่อ...เนื่องจากชอบเรื่องนี้มากๆ....ข้อความต่อไปนี้น่าจะเป็นบทสรรเสริญความดีงามของพระเอกมากกว่��รีวิวน่ะค่ะ(ชมพระเอกเกือบทุกบรรทัด)^_^เหอะๆ



เฮ้อออออ....เรื่องนี้อ่านแล้วเหนื่อยค่ะ หน้ามืดตามัวไปหมด...ก็หนุ่มๆหล่อสายวิศวะตัวท็อปของคณะมาเดินเพ่นพล่านยั้วเยี้ยกันเต็มเรื่องไปหมด....ตกหลุมรักซ้ำซากค่ะอ่านไปต้องปีนจากหลุมไป..พี่แบงค์ก็ดี พี่คีก็รัก พี่ติณท์ก็เท่ห์ ไปป์ก็น่าเอ็นดู(รพีกับศราขอเว้นไว้ก่อน) โดยเฉพาะพี่คีเนี่ย...เสน่ห์ร้อนแรงเกินต้านทาน....อ่านไปก็อยากจิสิงพีชแล้วกินตับไตไส้พุงนางให้หมด(เอ่อ..นั่นปอบผีฟ้าแล้วหล่อน=_=)...คือพี่คีพระเอกเรื่องนี้คือดีงามแฟนดีเด่นมากกกกกกกกกกกมายยยยอ่ะค่ะ เชิญพี่คีรับมงแล้วไปเป็นหนึ่งในคอลเลคชั่นพระเอกสุดที่รักเลย♡๐♡รักๆๆๆๆ
.....ทำกับข้าวให้กิน แกะกุ้งให้ คอยเตือนให้กินยา ห้ามสัก ห้ามกินเหล้า ห้ามนุ่งสั้น กลับถึงบ้านต้องโทรบอก ที่ร่ายมาไม่ใช่พ่อพีชนางเอกเรื่องนี้แต่คือพี่คีพระเอกเรื่องนี้สามีพีชเค้าค่ะ^^.....พี่คีอดทน7ปีกว่าๆที่คบกับพีช พี่เค้าถือพรหมจรรย์ ยาปลุกเซ็กส์ทำอะไรพี่ไม่ได้ มุ่งมั่นรอคืนเข้าหอเท่านั้น....โอยยย♡๐♡จะน่ารักไปไหนอยากจิได้แอบอิง♡๐♡

.......พีชนางเอกเรื่องนี้ชาติที่แล้วต้องทำบุญใหญ่หลวงมาแน่ๆค่ะ...นางเป็นไข่ในหินของคณะเป็นที่รักของรุ่นพี่รุ่นน้องและฝ่ายดีทุกคนในเรื่อง ใครๆก็เอ็นดูนาง พ่อแม่พี่คีก็รักใคร่...ดราม่าฐานะชาติตระกูลระหว่างพ่อแม่สามีจึงไม่มี พีชเป็นนางเอกลุคเท่ห์สาววิศวะหุ่นดีใส่ยีนส์ขาดเข่า ใส่รองเท้าผ้าใบเน่าๆไม่แต่งหน้าหัวฟูๆแต่หนุ่มๆติดตรึม....พีชเป็นที่เกรียวกราวเป็นนางซินรองเท้าผ้าใบ(เพราะคบกับพี่คี)...ตอนซีนเปิดตัวที่ต้องโดนพี่คี(พลาด)บอกเลิกพีชนี่เข้าใจอารมณ์สุดๆตอนร้องไห้ตาบวมเป็นอาทิตย์นี่น่าสงสารเห็นใจมากกกกกจริงจริ๊ง(#เสียงต่ำ)=_=ดีที่เคลียร์กันเร็วค่ะ...พี่คีเป็นผู้ใหญ่แสนดีอบอุ่นเข้าใจพีชก็ไม่งี่เง่ามีอะไรก็บอกตรงๆ....เฮ้อออ...เป็นคู่ที่น่ารักจริงๆ

อ่านจบแล้วเพ้ออออมากมายค่ะ...แนะนำสำหรับสายหวานนนนนนจัดๆ หรือคนที่แสวงหาพระเอกดีๆเท่ห์ๆสุดฮอตตัวท็อปสายวิศวะโยธาผู้ถือครองพรหมจรรย์บำเพ็ญขันติบารมีได้ดีเยี่ยมแนะนำพี่คีเอาไว้เพ้อช่วงเข้าพรรษา,งานทอดผ้าป่า,ทอดกฐิน,งานบุญบั้งไฟเลยค่ะ5555..พี่คีดีจริงๆค่ะ (เพ้อขั้นสุด)

ปล.ได้กลิ่นyaoiโชยมาระหว่างรพีกับศราจริงๆด้วยค่ะ....ดูงอนๆง้อกัน ศราดูโหดดูดุดูเมะ(รุก)สุดๆ-ส่วนรพีโดนดุตลอดโดนค่อนขอดโดนก็แกล้งบ่อยลุคเคะ(รับ)มากๆ.....OoO!

พี่คีsays:..."ลิ้นหวานจัง".......(เป็นลมแพร๊บ+0+)
พี่คีsays:....อยากกินพีชจัง....(จะกินหัว-กินหาง-หรือจะกินกลางตลอดตัวดีคะ^^)
พี่คีsays:....พี่อยากให้พีชโตขึ้นข้างๆพี่.......(*0*กรี๊ด!ผู้ชายอบอุ่น....ว่าแต่โตข้างๆพี่นี่คือ"ร่างกาย"หรืออะไรโตเอ่ย...กิ้วๆ)
พี่คีsays:.....พี่รักเรานะ.....(อร๊ายยยยยย.....ไม่ไหวแล้วววว)
พี่คีsays:......ให้พี่รักนะครับ.....พี่หิวขอพี่กินนะครับ.....(โดโสะค่ะ♡๐♡...)
พี่คีsays:....พี่ไม่ถนัดช่วยใส่เลย....ถนัดช่วยถอดมากกว่า...(โอยยย....)
พี่คีsays:.....พี่อยากละเลงครีมอาบน้ำบนตัวพีชจะแย่อยู่แล้ว(ตายๆๆๆ+0+)
แพม รนิศาsays:นังพีช.....อย่ามีชีวิตอยู่ให้ฉันอิจฉาอีกเลย....(ไม่เคยรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับนางร้ายเรื่องไหนมากมายเท่านี้เลยค่ะ^^)

[Kamon SecondAccount · Rating 3 out of 5]

พล็อตรัก/แต่งงานหลังจากคบกันยืดยาว
.
เริ่มเรื่องได้น่าสนใจ ศิชาปฏิเสธคำขอแต่งงานเลยโดนคีรินบอกเลิก ทั้งที่คบกันมาเจ็ดปี หลังจากป้าจากไป ชีวิตของเธอมีแต่เขาคนเดียวที่เป็นทั้งเพื่อนพี่และคนรัก แถมเขายังเป็นเจ้านายบริษัทที่ทำงานอยู่อีก สาวไหนได้อ่านถึงตรงนี้คงอดเทใจให้นางเอกไม่ได้
.
เนื้อเรื่องส่วนที่ตามมาน่าสนใจในระดับหนึ่ง บอกเล่าเรื่องราวชีวิต/การทำงานของตัวเอกไปเรื่อยๆ ให้แต่ละฝ่ายมีคนใหม่เข้ามาป้วนเปี้ยนใกล้ตัว นอกจากนั้นยังมีปัญหาใหม่ใส่มาให้อ่านต่อไปได้เรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องหนี้สิน สปายธุรกิจ หึงหวง ฯลฯ น่าเสียดายที่ปมต้นเรื่องส่วนที่คีรินบอกเลิกนางเอกกลับไม่ใช่ปัญหาอะไรให้ติดตามเพิ่ม เพราะมันกลายเป็นเรื่องง๊องแง๊งระหว่างคู่รักไปซะเฉยๆ และเป็นบางอย่างที่ตอนอ่านแอบไม่ค่อยอินเท่าไหร่
.
นางเอกเรื่องนี้เป็นวิศวกรหญิงคนเดียวในแผนก เลยเป็นเหมือนไข่ในหิน เพื่อนพี่ทุกคนคอยห่วงใยตลอด ส่วนพระเอกเป็นรุ่นพี่และเจ้าของบริษัทบอสของทุกคนอีกที บรรยากาศในเรื่องเลยออกแนวมิตรภาพอบอุ่น รวมกับสไตล์เขียน ทำให้อ่านแล้วลื่นไหล แม้ว่าจะไม่เห็นด้วยกับการกระทำของตัวละครที่บางทีดูไม่สมเหตุผลยังไงไม่รู้ (ได้แต่คิดว่าคนเราบางทีก็ทำอะไรหาเหตุผลไม่ได้แบบนี้แหละ)
.
โดยรวมแล้ว อ่านเพลินใช้ได้ค่ะ

[Niyay Sale · Rating 5 out of 5]

สนุกเขียนได้ดี เปิดเรื่องมากับการที่นางเอกโดนพระเอกบอกเลิก เสียใจจะเป็นจะตาย ส่วนพระเอกไม่เสียใจเลยที่บอกเลิกก็เพราะโกรธ สิ่งที่ชอบของเล่มนี้คืออ่านได้เพลินภาษาดีลื่นไหล พระเอกดูcoolมาก ชอบคนเขียนตรงที่สามารถเขียนให้พระเอกดูแบบน่าหลงรักได้ อ่านแล้วเชื่อว่าหล่อรวยน่าหลง ส่วนนางเอกนางอ่อนแอเกินไป เจ้าน้ำตามาก