บุปผาสีชาด ภาค 2 เล่ม 2

บุปผาสีชาด #5

by ปิงหลันซา, Honey Toast (Translator), 冰蓝纱

จากสตรีที่ตกต่ำจนถูกเหยียบย่ำ ขึ้นไปสู่จุดสูงสุดที่มีคนหมอบกราบทั้งแผ่นดิน

ในที่สุด นาง...เนี่ยอู๋ซวง สตรีซึ่งได้รับการขนานนามว่างดงามปานล่มเมือง
ก็ได้รับสิ่งที่ปรารถนามาเนิ่นนาน นั่นคืออำนาจ!

แต่การได้มาซึ่งอำนาจต้องเสียสิ่งใดไป
ต้องเข้าไปพัวพันกับความรักความแค้นอีกมากมายเพียงใด
นางก็ไม่อาจบอกได้อย่างชัดเจน

ทว่าสิ่งใดที่ทำไปแล้วก็คือกระทำไปแล้ว
นางหันหลังกลับไม่ได้ และก็มิอาจหันหลังกลับ

Genres: China

504 pages, Paperback

Published August 26, 2016

Reviews

[Or_O · Rating 5 out of 5]

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหญิงสาวสวยคนหนึ่ง นางแสนจะมีความสุข ด้วยมีสามีมากความสามารถ และกำลังมีลูกน้อยที่จะออกมาดูโลกในอีกไม่ช้า แต่แล้ววันหนึ่ง โดยไม่มีลางบอกเหตุร้ายใดๆ สามีที่แสนดีเสมอมาก็พาหญิงสาวคนใหม่เข้ามาอยู่ในบ้าน ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาเป็นนายหญิงของบ้านแทนที่นาง หยิบยื่นยาพิษร้ายที่ทำให้นางสูญเสียลูกในครรภ์ และขับนางออกจากบ้านไป โดยไม่เคยมีการเหลียวแลใดๆ จากสามีเลย ซ้ำร้ายในช่วงเวลาที่บอบช้ำที่สุด ครอบครัวของหญิงสาวก็ถูกสั่งประหารทั้งตระกูล โดยผู้นำคำสั่งประหารมานั้น ก็คือสามีของนางเอง

จากรักเปลี่ยนเป็นแค้น หญิงสาวร่อนเร่พเนจร จนเจอชายหนุ่มผู้มีอำนาจจากต่างเมือง เขาจะช่วยนางแก้แค้น โดยแลกกับการที่นางต้องช่วยเขาเช่นกัน เขาเป็นซาตานในร่างเทพบุตร นางเป็นมารร้ายในคราบหญิงงาม ขั้นแรกของหนทางสีดำคือการส่งหญิงสาวเข้าวังไปเป็นสนมของพระราชา

หญิงสาวรู้วิธีกุมหัวใจชาย หน้าตาสะสวย ท่าทางบอบบาง รู้รุกรู้รับ เวลาใดควรแสดงความสามารถ เวลาใดควรเก็บงำ ไม่นานก็กลายเป็นสนมคนโปรด

พระราชารู้อดีตของหญิงสาว นอกจากไม่รังเกียจแล้ว ยังแสดงความเข้าใจและดูแลนางอย่างดีเสมอมา แม้เขาจะเป็นพระราชา แต่ก็ยังเป็นสามีของหญิงสาวด้วย

ถึงอย่างนั้น หญิงสาวก็ยังติดต่อกับซาตาน แม้จะรู้ดีว่าปลายทางอาจเป็นจุดจบของพระราชา หรือไม่ก็ตัวนางเอง


โอชอบภาคนี้มากกว่าภาคแรกพอสมควรเลย เหมือนคนเขียนจะเริ่มรู้แล้วว่าตัวเองถนัดอะไร ไม่ถนัดอะไร แล้วก็ใช้จุดที่ตัวเองถนัดมาสร้างจุดแข็งให้กับเรื่อง

ซึ่งถ้าถามว่าเรื่องนี้สมบูรณ์หรือไม่ โอยังมองเห็นความขรุขระหลายจุดอยู่ แต่ภาพรวมออกมาแล้วดูดี

สิ่งที่คนเขียนทำได้ดีตั้งแต่ภาคแรกจนถึงภาคสอง คือ การสร้างรายละเอียดตัวละครหลักสามตัว หญิงหนึ่ง ชายสอง (บวกหนึ่ง) พื้นเพครอบครัวและลักษณะนิสัยเป็นควรอย่างไร ความซับซ้อนของอารมณ์เมื่อรวมนิสัย หน้าที่ และเหตุการณ์ที่เคยพบพานมาเข้าด้วยกัน จะแสดงออกเช่นไร ฉากทุกฉากที่ตัวละครเหล่านี้ออกมาอยู่ด้วยกันจะออกมาดีเกือบทั้งหมด พูดง่ายๆ ก็คือตัวละครหลักเอาเนื้อเรื่องอยู่ มีเสน่ห์และรายละเอียดเฉพาะตัวของตัวละครหลักที่ทำให้คนอ่านชื่นชอบ

การแสดงออกของอารมณ์ สุขปนเศร้า ทุกข์ในอก ตรมแต่น้ำตาไหลไม่ได้ ไม่อาจทำตามความต้องการของตัวเอง ในภาคนี้ทำออกมาได้ดี มีคำพูดบางคำ ประโยคบางประโยค และเหตุการณ์บางเหตุการณ์ที่นำเสนอออกมาได้ประทับใจ

จุดที่ยังไม่ดี คือ พวกฉากปะทะคารม การใช้วาจาต่างอาวุธระหว่างนางเอกและสนมคนอื่นๆ หรือเหตุการณ์ที่ต้องใช้การชิงไหวชิงพริบ ตั้งแต่ภาคแรกเห็นชัดเลยว่ายังอ่อนชั้นเชิง ภาคนี้ลดทอนเหตุการณ์ที่จะต้องแสดงออกเช่นนี้ออกไป ระดับของชั้นเชิงพัฒนามาอีกขั้น แต่โดยรวมยังธรรมดาอยู่

ความลื่นไหลของเนื้อเรื่อง รวมถึงการเปลี่ยนถ่ายอารมณ์ (เช่น สุขแล้วอยู่ๆ เศร้า) การตอบสนองต่อเหตุการณ์ (ทำไมเจอเหตุการณ์นี้แล้วถึงแสดงออกแบบนี้) หรือการเคลื่อนไหวของตัวละคร (เช่น เมื่อกี้ซบกันอยู่ อยู่ๆ เดินออกไป เฮ้ย ออกจากกันตั้งแต่เมื่อไร หรือถอดเสื้อนอกไปเมื่อกี้ ตอนนี้ถอดเสื้ออีกแล้ว เสื้ออะไรทำไมถอดแล้วถอดอีก หรือความน่าจะเป็นของการปรากฏตัวของตัวละครที่ถี่เกินไปเมื่อบวกเงื่อนไขความยากง่ายของการเข้าหาหรือระยะเวลาการเดินทาง ประมาณนี้) มีจุดที่อ่านแล้วสะดุดเหมือนกัน แต่โดยรวมถือว่าดีกว่าภาคแรกที่โดดไปโดดมามากๆ

การแสดงออกของนางเอกในภาคแรกที่หลายๆ ครั้งล้นจนเกินธรรมชาติ ภาคนี้ทำออกมาได้ดีขึ้น ความล้นน้อยลง การนำเสนอแบบชักนำของคนเขียนก็น้อยลง (เช่น บอกคนอ่านว่าคนนี้เก่งนะ สวยมากนะ หล่อนะ อะไรอย่างนี้ น้อยลง) ใช้การนำเสนอแบบทำให้คนอ่านรู้สึกตามมากขึ้น

ความจริงเนื้อหาหลักๆ ในภาคนี้ถือว่าน้อยนะคะ มีน้ำมากกว่าเนื้อ มีความวนในอ่าง แต่เจ้าน้ำที่วนในอ่างอ่างนี้ ดันเป็นน้ำรสดีนี่สิ เป็นรสชาติที่สามารถมอมเมาและมีอำนาจชักพาอารมณ์คนอ่านได้

ใครชอบรุ่ยอ๋องเซียวเฟิ่งชิง ภาคนี้คุณจะได้อิ่มกับบทบาทของเขาแน่นอน ใครชอบฮ่องเต้เซียวเฟิ่งหลิง ภาคนี้คุณจะได้เห็นมุมมองที่หลากหลายมากขึ้น แน่นอนว่าความในใจที่หลายคนอยากรู้ ก็จะได้รู้ในภาคนี้เช่นเดียวกัน

(4+4.5)/2 = 4.25 ดาว เล่มหนึ่งโอชอบประโยคหลายๆ ประโยค ตอนจบเล่มก็ทำได้ดี แต่พอเอาตอนจบเล่มแรกไปรวมกับเล่มสอง มันดันเกิดจุดประหลาดใหม่ขึ้นมา เลยลังเลมากว่าจะให้ 4 หรือ 4.5 ดี สิ่งที่ไม่ชอบก็มีไม่น้อย แต่สิ่งที่ชอบก็ทำได้ดีเหลือเกิน เอาเถอะ ความชอบ ข้าน้อยให้

เวลาอ่านนิยาย เคยเกิดคำถามบ้างไหมคะ ก่อนที่ตัวร้ายจะเป็นอย่างที่คุณอ่านกัน พวกเขาผ่านอะไรมา เส้นทางที่พวกเขาจะต้องฝ่าฟันเพื่อสิ่งที่ต้องการนั้นเป็นอย่างไร ปลายทางที่บางทีพวกเขาอาจรู้ล่วงหน้าตั้งแต่ต้นแล้วด้วยซ้ำว่าจะเป็นเช่นไร แต่ก็ยังเลือกที่จะทำ เพราะเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น

อ่านเรื่องนี้แล้วคุณจะได้รู้มุมมองของตัวร้าย ในคราบตัวเอก




บันทึกหลังอ่าน

***เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ ยังไม่เคยอ่านเรื่องนี้ข้ามส่วนนี้ไปก่อนค่ะ***

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

เซียวเฟิ่งชิงชัดเจนแล้วว่าตั้งแต่อยู่คนละฝ่ายกับเซียวเฟิ่งหมิง นางเอกอยู่ตรงกลางก็ซวยไป นู่นก็สามี นี่ก็คนที่รู้ไส้พุงกันมา เตือนฝ่ายนี้ไม่ให้ทำก็ไม่เกิดประโยชน์ เขาวางแผนมานาน ถอยไม่ได้ก็ต้องเดินหน้าลงเหวกันอย่างเดียว

นอกจากความสัมพันธ์ที่กลายเป็นศัตรู ก็ยังคงมีสายใยบางอย่างที่ดีระหว่างคู่พี่น้อง ยิ่งเป็นพี่น้องที่สนิท ที่ไว้ใจ ก็ยิ่งยาก

ในฐานะฮ่องเต้ ในฐานะผู้ปกครอง จะปล่อยก็ไม่ได้ ในฐานะพี่ชาย นี่ก็เคยดูแลกันมา

ในฐานะน้องชาย รู้ตัวตลอดว่านั่นพี่ที่ดีกับตัวเสมอ แต่ก็หยุดไม่ได้ เหมือนบางอย่างมันฝังเข้าไปถึงแก่น

ในฐานะผู้ชาย ที่รักผู้หญิงคนเดียวกัน

ซับซ้อน ทรมาน กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เป็นความรู้สึกที่ต้องการถ่ายทอดในภาคจบนี้


- โอชอบเฟิ่งชิงมากกก ความรู้สึกคือเขาเหมาะกับนางเอกที่สุด ตัวร้ายกับตัวร้าย ทุกฉากที่ออกคู่กับนางเอกอ่านแล้วเหมือนอันตรายที่ไม่อาจถอนตัวได้ รักที่ต้องทำร้ายกันและกัน (ฮ่องเต้จริงๆ ก็ร้ายนะ แม้จะนำเสนอออกมาในทางบวกมากกว่าก็เถอะ ทั้งตัวเขาและนางเอกต่างก็มีสิ่งที่ไม่บอกอีกฝ่ายด้วยกันทั้งคู่ การแสดงออกที่ปิดบัง ความรักที่เกิดจากการแกล้ง มันมองยากเหลือเกินว่าเป็นรัก)

เพราะฉะนั้น โอชอบฉากจบ A ตายคู่ หรือยอมรับฉากจบ B หนีไปอยู่ด้วยกัน แต่ไม่ปลื้มฉากจบ C กลับมาหาฮ่องเต้เลย แบบ... หายไปหลายปี อยู่ๆ เดินกลับมาหาฮ่องเต้ เฮ่ย มันโอเคแล้วจริงๆ เหรอ ให้ตายเถอะ เหมือนคนเขียนกลัวว่าเฟิ่งหมิงจะเป็นตัวร้าย เลยไม่��ล้าทำอะไรที่ส่งผลต่อตัวละครนี้ แต่พอฉากจบออกมาแบบนี้มันทำให้เกิดคำถามขึ้นมาหลากหลาย ทั้งตัวนางเอกเอง ความสัมพันธ์ของนางเอกและเซียวเฟิ่งชิงชัดเจนจนปฏิเสธไม่ได้อีกต่อไป จะให้นางกลับมาเป็นใหญ่ในตำหนักใน มาเป็นฮองเฮา หรือไทเฮาในอนาคต จะเป็นไปได้หรือ

- ชอบใจความหนึ่งในภาคจบที่สื่อออกมาว่า ท้ายสุด สิ่งที่เคยแค้น สิ่งที่เคยรู้สึก เวลามันก็ชะล้างให้หายไป เรื่องราวในวันข้างหน้ามีหลายอย่างที่พบ อาจจะร้ายกว่าวันที่เคยผ่านมาด้วยซ้ำ แล้วเราจะไปจมปลักกับมันเพื่ออะไร

- ฉากท้ายเล่ม 1 ตอนไปปีนภูเขาหิมะตามหากิเลน เป็นฉากที่ดีเลยในเล่มแรก และเหมือนจะคลี่คลายบางส่วนในใจพี่น้องเฟิ่งหมิงเฟิ่งชิง แต่พอเริ่มเล่ม 2 อ้าว เหมือนคนเขียนกลัวเรื่องจบเร็ว เลยวกกลับไปเป็นความสัมพันธ์ซับซ้อนอีก ทำให้รู้สึกว่าแล้วจะมีฉากแบบนี้มาเพื่ออะไร เหมือนเขียนให้ฉากที่มีความหมายกลับกลายเป็นด้อยไป กิเลนอะไรนั่นก็เล่าข้ามๆ เลย

- ชอบเฟิ่งชิงตอนอยู่กับนางเอกมาก ดูแลนางเอกที่กำลังท้อง ดูแบบเป็นพ่อเด็ก มันแบบ โฮฮฮ พิมพ์แล้วน้ำตาจะไหล รักแบบไม่ต้องการอะไรจริงๆ แค่ได้อยู่ด้วยกันก็พอ ไม่ต้องมีความสัมพันธ์ชายหญิงก็ได้ (ประโยคหลังนี่ประทับใจจริงๆ เหมือนคนเขียนต้องการสื่อว่าไม่ว่าในสายตาคนอื่น สองคนนี้ผิดบาปแค่ไหน แต่จริงๆ แล้วมันเป็นความสัมพันธ์ที่บริสุทธิ์มากๆ)

- ชอบที่คนเขียนเขียนให้นางเอกไม่ทิ้งเฟิ่งชิง ก็สัญญากันแล้วนี่เนอะ

- ชอบฉากคำสารภาพของนางเอกที่มีต่อเฟิ่งชิง อ่านแล้วตื้นตันแทนเฟิ่งชิง ฮือออ

"เหตุใดต้องมองข้าแบบนี้" เขาเอามือเย็นเฉียบของนางวางทาบข้างแก้มแล้วถูไถเบาๆ "หรือว่าเจ้าเพิ่งรู้ตัวตอนนี้ว่าหลงรักข้าแล้ว?"

นางหัวเราะดังพรืดอย่างกลั้นไม่อยู่ ครู่ใหญ่ถึงเอ่ยอย่างแช่มช้า "ข้าเคยรักกู้ชิงหง แล้วก็รักเซียวเฟิ่งหมิง"

เขารับฟังเงียบๆ "แล้วข้าเล่า"

"ท่านอยู่ตรงนี้" นางชี้ตรงกลางอก "ท่านก็คือข้า ไม่เคยแยกจากกัน"

หน้า 478 บทที่ 43
เล่ม 2



http://www.bloggang.com/viewdiary.php...

[M · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้หน่วงหนึบหนับ ปวดตับปวดใจ
เป็นเรื่องที่อ่านแล้วแบบ... นี่คือความเลยเถิดที่แท้ทรู จากแก้แค้น โยงไปเป็นหนี้บุญคุณ ความรัก ทรยศหักหลัง ความดึงดัน ยึดติด แต่...อ่านแล้วก็แบบ เพื่ออออออ!!! โดยเฉพาะความอีรุงตุงนังของพระเอก นางเอก กะพระรอง


นางเอกรักพระเอกมาก แต่ติดค้างเฟิ่งชิง สัญญาจะอยู่จะตายไปกับเฟิ่งชิง คือนี่ไม่ได้รู้สึกว่านางรักเฟิ่งชิง แต่มันเหมือนมีความยึดติด เป็นความผูกพันอะไรบางอย่างที่ลึกซึ้งดึงดันขั้นสุด

ส่วนเฟิ่งชิง สำหรับเราเป็นตัวละครที่ซับซ้อนมาก เอ่อ จริงๆ ก็ซับซ้อนทุกตัว รักพี่แต่ก็มีปมเรื่องฐานันดร ความแค้นเคืองกับโชคชะตาชีวิต สัมผัสได้ว่ามีความดื้อดึง ถูลู่ถูกังลากนางเอกไปกับตัวเอง ยื้อจนสุดท้ายนางเอกก็ไม่อาจจะมีความสุขได้ง่ายๆ ยื้อจนคำว่า อยู่ก็อยู่กับข้า ตายก็ตายกับข้า ฝังลึกลงกระดูกนางเอกไปแล้ว ค่อยมากลับตัวเอาตอนสุดท้าย.... โอเค เข้าใจแหละว่าพี่มีปม แต่สุดท้ายวางปมนี้ได้เพราะอะไรนะ แล้วก็คือเฝ้าดูนางเอกแบบเงียบๆ.... แล้วอีนางเอกจะเทพระเอกทำไมก่อน!!! อ้ะ แต่ความความรักที่พี่เค้ามีให้นางเอก อันนี้ก็พอจะสัมผัสได้ เป็นความยึดติดอีกรูปแบบนึงของคนมีปม แต่พี่เอาลูกเอาเมียไปไว้ไหน ทำไมคลั่งไคล้นางเอกเบอร์นี้

ที่สงสารที่สุดคือเฟิ่งหมิง น่าสงสารจริงๆ พระเอกสุดรันทด เห้อออ
แต่ถามว่าพี่เค้าร้ายมั้ย เค้าก็ร้าย เค้าก็เด็ดดวง เค้าก็เหี้ยม...เหมาะกับการเป็นฮ่องเต้แหละ

ตอนจบที่ยังรู้สึกว่ายังไปได้อีก แต่กระดาษหมดนี่ก็น่าขัดใจ สองหน้าสุดท้ายนางเอกยังไม่ยอมอยู่กับพระเอกเลย ทำไมจู่ๆ ก็เปลี่ยนใจล่ะ เฮลโหลววววว ไม่อธิบายเลยพี่ ทำไมจู่ๆ นางเอกก็ไม่ยึดติดกับเฟิ่งชิงแล้ว? หรือจบแบบนี้ให้เราจินตนาการต่อเอง โอ้ยยย จิ้นต่อไม่ไหวแล้วเหนื่อยย ตอนพิเศษก็ไม่มีเลย ขัดจัยยย

ความสงสัยในเรื่องเราก็มีนะ เช่น ขันทีประจำตัวนางเอกเหลือหยางจื๋อคนเดียว อู่เต๋อกับเซียวหลันหายไปเลย หายไปไหน ตาย? หรือยังไง กู้ชิงหงจากที่ถูกพิษ มาพักรักษาตัวในวังเฟิ่งหมิง แล้วก็หายเลย กินยาถอนพิษไปแล้วงี้?
อ่ะ แต่ก็เป็นอะไรที่มองข้ามไปได้แหละ

แต่เห็นบ่นแบบนี้ก็ยังสนุกนะ น้ำตาไหลไปสองสามรอบ สงสารนางเอก คือยอมความแข็งแกร่งด้านจิตใจของนางเอกสุดๆ แล้วก็ยังมีความจนใจ ปวดใจ ผู้ชายที่รักก็ขอให้สัญญา คนที่ตัวเองติดค้างก็ขอสัญญา .... แต่สัญญาของอีสองคนนี้แม่งคนละทิศทาง นางเอกก็ได้แต่ตอบว่า "ตกลง" ตกลงกะทุกคนอ่ะแม่ อ่านไปก็หงุดหงิด แต่ก็พอเข้าใจ

โดยรวมชุดนี้สนุกดีนะ น่าติดตาม แต่พูดเลยว่าไม่ขำ ไม่ตลก ไม่ฮาเลยสักนิดเดียว เครียด การเมือง แก้แค้น ทรยศ เข้มข้น รักรันทด เลือกยาก 5555 ลุ้นไปกะนางเอก เล่มนี้เอาจริงๆ จิกเท้าอยู่หลายตอน และไม่ใช่จิกเท้าฟิน..... น้ำตาคลอใช้ได้อยู่

[Noina Katty · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวมสองเล่มนะคะ
ภาคสองยังคงความเข้มข้นเหมือนเดิม เนี่ยอู๋ซวงได้ขึ้นมาสู่ตำแหน่งสูงสุดแล้ว แต่การแก้แค้นเป็นเพียงแค่การเริ่มต้น
สำหรับภาคนี้ ต้องขอชมว่า การเล่นกับความรู้สึกในใจของคนโดยเฉพาะการต่อสู้กับจิตใจของตนเอง ถ่ายทอดออกมาได้ดีทีเดียวค่ะ
เนี่ยอู๋ซวง...เคยรักชายคนหนึ่ง เคยปรารถนาจะมีครอบครัวที่มีความสุข แต่ชายคนนั้นกลับหักหลัง ทำให้นางต้องแบกความแค้นจากบ้านเมืองมา ต้องยอมเสียศักดิ์ศรี จนมาเจอความรักอีกครั้ง แต่รักนั้นไม่ได้ประกอบจากแค่คนสองคน เพราะยังมีอีก 1 คนที่ไม่สามารถทิ้งได้
หนึ่งคือ เซียวเฟิ่งหมิง ที่อบอุ่นเหมือนแสงตะวัน อีกหนึ่งคือ เซียวเฟิ่งชิง ดุดัน เย็นชาเหมือนพายุหิมะ
(จริง ๆ ผู้ชายที่รักนางเอกมีหลายคน ขอไม่นับรวมกู้ชิงหงกับอีก 1 คนแล้วกัน 555+)
อันที่จริงแล้ว นางเอกก็แสดงออกชัดเจนมากนะ ว่ารักใคร แต่กับอีกคนก็ถือเป็นภาระผูกพันธ์เพราะคำสัญญาว่าจะไม่ทอดทิ้งกัน ไม่ทรยศหักหลังกันชั่วชีวิต ท่านตาย ข้าตาย ท่านอยู่ ข้าอยู่
ผู้ชายสองคนที่รักนางเอกเหมือนกัน แต่แสดงออกมาคนละอย่าง คนนึงเหมือนเทวดา คนนึงเหมือนปีศาจร้ายที่คอยตามคุกคาม แน่นอนว่าทั้งคู่รักนางเอกมาก แต่ก็ไม่ได้จะเปิดเผยกับนางเอกทุกอย่างทั้งคู่ไง
ตอนแรก เราชอบฮ่องเต้มาก คือถ้าเป็นเรา เราจะหาทางสลัดอ๋องห้า แล้วอยู่กับฮ่องเต้คนเดียว 555+ แต่ก็เข้าใจนางเอกนะ เซียวเฟิ่งชิง คือคนที่มีบุญคุณ คือมารร้าย แต่ก็เป็นคนที่เหมาะกับนางเอกมากเหมือนกัน คือแบบรักนางเอกรุนแรงมากค่ะ นางเลยต้องไปทางนู้นที ทางนี้ที แถมฮ่องเต้เองก็มีความใจร้ายมากพอสมควร แต่นั่นแหล่ะ ทำให้เราแอบมีความหงุดหงิดเล็ก ๆ ในการกระทำของนางเอกในบางจุด บางอย่างก็หุนหันเกินไป บางอย่างรู้ว่าไม่สำเร็จก็ยังเสี่ยงทำ ทั้ง ๆ ที่รู้อยู่กับใจว่าไม่มีทางสำเร็จ
แต่ถึงจะหงุดหงิด แต่ก็เป็นส่วนที่ทำให้ชอบเรื่องนี้ค่ะ (555+ มีความย้อนแย้งในตัว) เพราะนางเอกเป็นคนปกติคนนึง นางไม่ซู นางพลาดเป็น อารมณ์อ่อนไหว ความรักความกังวล บางครั้งก็บังตาทำให้มองไ��่เห็นสถานการณ์รอบด้านได้เหมือนกัน มีความสมจริงใช้ได้เลย
แน่ล่ะ ว่าความไม่สมจริงก็มีบ้าง แต่จุดเด่นของเรื่องทำให้กลบ ๆ ความไม่สมจริงนั้นไปหมด
อยากให้ได้ลองอ่านกันดูค่ะ ว่าบทสรุปจะลงเอยกันอย่างไร แน่นอนว่าใจความหลักของเรื่องยังคงอยู่ในธีม “ความแค้นไม่เคยทำให้ให้ใครมีความสุข” นั่นเอง
โดยรวมแล้วชอบมากค่ะ รวมสองภาคเอาไป 4 ดาว ตัดคะแนนตอนจบที่ไม่ค่อยตรงใจ 555+

[4e3a · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวมทั้ง 5 เล่ม2ภาค

เป็นนิยายดราม่า อ่านไปหน่วงๆไป ภาคแรกเล่ม 1-3 เน้นวังหลังตำหนักใน ภาค2 การเมือง+ชิงบัลลังก์ผสมวังหลังนิดหน่อย จริงๆถ้าช่วงภาคแรกตัดให้กระชับไม่ยืดเยื้อ จะดีกว่านี้มากๆๆๆ มาเพิ่มเนื้อหาตอนจบอีกนิดนึงจะดีกว่า คือ อยู่ๆนางเอกก็กลับมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย เหมือนอยู่ๆก็ตัดจบอ่ะ ซึ่งตรงนี้ควรจะขยายความอีกนิดว่านอ.คิดอะไรยังไง ทำไมถึงกลับมาหาฮ่องเต้อ่ะ เสียดายมากกกก จบห้วนเกินไป
นี่ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไม ช่วงหลังๆนอ.ถึงยึดติดกะอ๋องรุ่ยมาก ทั้งๆที่นางก็รักฮ่องเต้
ส่วนท่านกู้ตัวต้นเรื่องที่ทำให้เกิดปมเป็นเรื่องเป็นราว ซึ่งเป็นปมที่ตกม้าตายมาก คือ เป็นคนฉลาดมากวางแผนล้ำลึก แต่ก่อนจะฆ่าล้างครอบครัวเพื่อล้างแค้นนี่ไม่สืบไม่เช็คข่าวให้ดีก่อนเหรอ เสียดายความฉลาดอ่ะ พลาดแบบอิหยังวะมาก
นางเอกเรื่องนี้เหนื่อยมากสู้ชีวิตมาก ผช.แต่ละคนที่เข้ามาในชีวิตเหมือนเป็นวิบากกรรมมากกว่าคนรักเลย สงสารนางมาก ยิ่งตอนที่นางหมดอาลัยตายอยากนะ ทรมาน เหมือนอยากตายก็ตายไม่ได้

[Jo Chawandit · Rating 4 out of 5]

ตอนจบนี่มันอาราย!
ไม่สุดยังไงบอกไม่ถูก หรือจบค้างๆแบบนี้ถึงจะตามแนวเรื่อง
เล่มนี้ทำให้ได้เห็นมรสุมกับตัวเอกจริงๆทั้งสูงต่ำ ระหกระเหิน
ทั้งลูกที่มาอย่างผิดเวลา ทั้งตอนก่อนจะจบที่นางเอกปล่อยวางทุกสิ่ง
รวมทั้งชีวิตตัวเอง
เป็นเล่มที่มีแต่การฆ่าฟันและการวางหมากศึกภายนอกและชิงบัลลังก์ภายใน
นางเอก ฮ่องเต้ และรุ่ยอ๋องก็ยังอยู่ในวังวนรักสามเส้าและเหมือนเล่มนี้นางเอกได้ใช้คืน
ให้รุ่ยอ๋องแล้วจริงๆ มีตัวละครนึงที่มุมมองเกี่ยวกับเค้าเปลี่ยนไปคือกู้ชิงหง เล่มนี้ทำให้เกลียดไม่ลงจริงๆ
ชอบที่สุดคือฉากที่อยู่กับพระอาจารย์ชิงหยวน มันอบอุ่นใจยังไงบอกไม่ถูก
และคิดว่าเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้นางเอกเริ่มปล่อยวางความแค้นได้
จริงๆมีหลายตอนที่คิดว่าน่าจะตัดให้จบแบบนี้แบบนั้นได้ แต่คนเขียนไม่ได้ทำ
ส่วนตัวคิดว่าจริงๆไม่อ่านภาค2อาจจะสุขนิยมมากกว่านะ

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ช่วงแรกสนุกมาก คือชอบมากเลย เป็นอะไรที่ติดตามอ่านมาตั้งแต่ภาคแรก แต่พอกลางๆท้ายๆ เริ่มดราม่า บทของพระรองกับนางเอกจะมีเยอะ บทพระเอกดูน้อยไป ไม่เข้าใจว่านางเอกจะยึดมั่นถือมั่นกับพระรองขนาดนั้น จนคิดว่านางรักพระเอกหรือพระรองกันแน่ ในเรื่องก็บอกว่านางเอกรักพระเอกนะ แต่การกระทำของนางนี่ช่างสวนทางกันเลย แต่สุดท้ายก็จบแบบแฮปปี้ แต่ดูห้วนๆ ไปหน่อย อยากให้มีตอนพิเศษ

โดยรวมคือชอบมากนะทั้ง 5 เล่ม เนื้อเรื่องเข้มข้น เรื่องราววังหลัง แย่งชิงอำนาจ ตัวละครสีเทาๆ ไม่มีดีเลวชัดเจน แต่เราไม่ค่อยชอบตอนใกล้จะจบเท่าไหร่ นางเอกใจแข็งเกิน ไม่รู้สึกถึงความรักของนางกับพระเอกเท่าไหร่

[Vyll · Rating 5 out of 5]

เล่มสุดท้ายนี้ ตอนอ่านบีบหัวใจเหลือเกิน ไม่มีใครมีความสุขเลยทั้ง อู๋ซวง เฟิ่งหมิง เฟิ่งชิง นางเอกรักฮ่องเต้แต่การแสดงออกเหมือนรักอีกคน อยู่กับเฟิงชิงแต่แสดงออกมารักฮ้องเต้ เฟิงชิงก็คิดว่านางรักเฟิงหมิง ส่วนเฟิงหมิงก็นึกว่านางรักเฟิงชิง โอ๊ยยย มีความอึดอัด อู๋ซวงใจแข็งกับฮ่องเต้เหลือเกิน สงสารรร มีความยืดมั่นถือมั่นกับคำสัญญาที่ให้ไว้กับเฟิงชิง อ่านมาตั้งแต่เล่มหนึ่งก็อยู่ข้างเฟิงหมิงมาตลอด มาเล่มสุดท้ายนี้เฟิงชิงเหมือนจะกลายร่างเป็นพระเอก แต่มันเป็นเหมือนกลืนไม่เข้าคายไม่ออกซะมากกว่า เฟิงชิงทำไมถึงรักอู๋ซวงได้มากขนาดนี้ ตอนแรกก็เหมือนแค่จะใช้เป็นเครื่องมือ คิดไปคิดมากแล้ว ก็ไม่อยากให้รุ่ยอ๋องได้เป็นเจ้าของนางเองในตอนเล่มแรก แต่คงเป็นเพราะตนเขียนอยากให้เห็นว่ามีความเชื่อมโยงกัน จะตัดก็ไม่ได้ นางเอกใจแข็งเกินไปกับฮ่องเต้ ในเล่มนี้ เหมือนไม่ได้นึกถึงความรักที่เคยมีให้กันมาก่อนเลย ถึงแม้สุดท้ายคนเขียนจะบอกว่าอู๋ซวงยอมกลับเข้าวัง เหมือนจะจบ happy ending แต่เขียนแค่ครึ่งหน้า ตอบจบรู้สึกห้วนไปหน่อย เลยทำให้มีความรู้สึก เศร้า อึนๆค้างไว้มากกว่าจะสุขยังไงก็ไม่รู้ ไม่รู้สึกถึงความรักของพระเอกนางเอก อยากจะให้เขียนต่ออีกนิดให้รู้สึกถึงสุข สมหวังของคนทั่งคู่ คืออู๋ซวงและเฟิงหมิง ไหนๆก็อุตส่าห์ฝ่าฟันมีลูกด้วยกันได้สมหวังกันแล้ว ภาคหนึ่งอ่านจบพร้อมรอยยิ้มและความสุขใจมากกว่า

[Wanmata · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องภาคสองเข้มข้นกว่าภาคหนึ่งมาก ควรตัดเล่มภาคหนึ่งออกไป
แล้วมาเน้นชิงบัลลังก์กันเลย 555

งงนิดหน่อยว่าเล่มก่อนเหมือนจะเข้าใจกันระหว่างพี่น้องแล้ว
ทำไมเล่มนี้มาชิงบัลลังก์กันอีก

แถมนางเอกนี่คือขวัญใจของตัวละครชายทุกคนในเรื่อง
พระ ขันที ก็ไม่เว้น อะไรจะขนาดนั้น คนแต่งก็เกินไป

ตอนจบน่าขัดใจไปหน่อย คิดจะกลับมาก็กลับมาง่ายๆ เหรอ
แล้วก่อนหน้านี้จะหยิ่งทะนงทำไมเนี่ยยยยย

[Lunae Enciel · Rating 5 out of 5]

ความสัมพันธ์ตัวละครช่างซับซ้อน ตอนใกล้จบนี่พีคมาก น้ำตาลไหลไม่หยุดเหมือนตอนอ่านเจินหวนเล่ม9เลย มันปวดใจ บีบคั้นสะเทือนอารมณ์ถึงที่สุด แต่ก็เกลียดพระเอกไม่ลง เอาใจช่วยทั้งพระเอก พระรอง1 พระรอง2 เลย จบก็โอเค ยอมรับได้ โตๆ กันแล้ว ไม่ต้องพูดกันมากก็ดีกันได้

[Noo · Rating 4 out of 5]

จบซะที จริ�� มีซักสามเล่มน่าจะดีกว่านี้
เล่มนี้ดีสุดเท่าที่อ่านมา
แต่แอบรำคาญตอนจบ เดี๋ยวไปซ้าย เดี๋ยวไปขวา นี่คือสวยเลือกได้สินะ!!

[PrincessDiary · Rating 4 out of 5]

มันจบสมบูรณ์แล้วแหละ แต่ช้อตฟีลอะ อยากอ่านต่อีกซักนิด ทุกคนน่าสงสารหมด นางเอก พระเอก พระรอง แต่แอบมีพื้นที่ในหัวใจให้คู่นางเอกพระรอง เขาเกิดมาคู่กันจริงๆ

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวแบบรวมทุกเล่มทั้ง 2 ภาคนะคะ

เป็นมหากาพย์สุดเข้มข้นของหญิงสาวนาม "เนี่ยอู๋ซวง" ที่ชีวิตก้าวจากจุดที่สูญเสียลูกในท้องและเกือบตายด้วยน้ำมือของสามีตัวเอง ไปถึงจุดที่มีอำนาจเกินจะหยั่ง แต่อัดแน่นไปด้วยความแค้นที่รอวันชำระ

จุดพลิกผันเพียงจุดเดียวของเรื่องนี้ คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เกิดผลกระทบตามมาเป็น chain reaction ที่รุนแรงมหาศาลจริงๆ เวลาอ่านแล้ว เราจะลุ้นไปกับการตัดสินใจต่างๆของเธอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความรัก ความแค้น หรือการเอาชีวิตรอด อ่านแล้วจับต้องและรู้สึกได้จริงว่าเธอต้องใช้ความพยายามขนาดไหนถึงจะผ่านมาถึงแต่ละจุดในชีวิตได้ รู้สึกว่าเธอเป็นมนุษย์ปุถุชนที่มีรักมีแค้น มีตัดสินใจผิดและตัดสินใจถูก แต่ไม่ว่าเธอจะตัดสินใจยังไง เราในฐานะคนอ่านก็อยากจะลุ้นและช่วยให้เธอทำได้ในสิ่งที่เธอต้องการ นับว่าผู้เขียนสร้างตัวละครได้มีชีวิตชีวาและมีเสน่ห์มาก แม้ในบางจุด เราจะรู้สึกว่าดูยืดเยื้อและเล่าเรื่องเนือยไปบ้าง (รวมภาคหนึ่งและภาคสองนี่คือ 5 เล่มหนาๆ) แต่ต้องยอมรับว่าเล่มอวสานสุดท้ายนั้น มันส์หยดเข้มข้นมาก มันคือการขมวดเกลียว มันคือการบีบคั้นของอารมณ์ และถ้าคุณสามารถตั้งสติไม่สปอยล์ตัวเองโดยการพลิกไปดูหน้าสุดท้ายก่อนได้ เราว่ามันคือการลุ้นไปกับการตัดสินใจของนางเอกไปจนถึงวินาทีสุดท้ายของเรื่องเลยทีเดียว

[Somying · Rating 4 out of 5]

(รีวิวรวมทั้งเรื่อง 5 เล่มค่ะ)

เรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีชีวิตจัดจ้านโดดเด่นดุจดังดอกไม้สีแดงสด จากหญิงสาวสวยงามสดใส ได้แต่งงานกับชายที่ตนรัก แต่กลับถูกทรยศหักหลัง ต้องก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการแก้แค้น มุ่งหน้าเข้าวังหลวงรัฐข้างเคียงเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจ อันจะเป็นเครื่องมือแห่งการทวงแค้น ต้องฟาดฟันกับสนมนางในเพื่อให้เป็นที่โปรดปราน พาตัวเองเข้าไปติดอยู่ท่ามกลางการแย่งชิงบัลลังก์และสงครามรวบรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่ง กว่าจะรู้ตัวว่านี่เป็นเส้นทางที่ไม่ควรเดินแต่แรก ก็หันหลังกลับไม่ได้แล้ว กว่าจะปลดเปลื้องพันธนาการทุกอย่างได้ก็เกือบจะสายเกินไป

เรื่องราวดราม่าเข้มข้น เล่นกับประเด็นความรักความแค้นที่พัวพันกันจนแยกไม่ออก ตัวละครทุกตัวเป็นสีเทา ชวนให้ทั้งรักทั้งชัง ตอนจบรวบรัดไปหน่อยแต่โดยรวมถือเป็นนิยายดีที่อ่านสนุก ให้ 4.5/5 ค่ะ

[Cinnamon · Rating 4 out of 5]

หลังจากทำคะแนนดีเยี่ยมมาโดยตลอด กลับกลายเป็นม้าตีนต้น ยิ่งใกล้ถึงบทสรุปยิ่งบีบคั้นหัวใจ แต่กลับจบลงแบบ "ไม่ได้ดังใจเรา" เท่าไรนัก นั่นคือความรู้สึกตอนแอบขี้โกงด้วยความอดรนทนไม่ไหวข้ามไปอ่านตอนจบเสียก่อน จากนั้นก็เกิดงอแงไม่อยากอ่านต่อเสียแล้ว ทว่าเมื่อเริ่มแล้วก็ควรสานต่อให้จบดุจเดียวกับที่เนี่ยอู๋ซวงเชิดหน้าขึ้นรับชะตากรรมของตนอย่างไม่หวั่นเกรงสิ่งใด เมื่ออ่านโดยละเอียดอีกครั้งทบทวนอย่างมีสติอีกหน บางทีเรื่องราวทั้งหมดนี้ลงเอยแบบนี้ก็คงจะงดงามที่สุดแล้วกระมัง "ยามเมื่อรักหมดหัวใจย่อมอภัยให้ได้ทุกสิ่ง" (หน้า 487)

[mandu man · Rating 5 out of 5]

บีบใจมากกกกกกก เป็นเล่มที่ไม่เซอร์วิสคนอ่านใดๆ
อ่านไปร้องไห้ไป สงสารน้องเนี่ย สงสารแบบรักฝ่าบาทมากแต่อยู่ด้วยไม่ได้ เข้าใจฟีลติดค้างรุ่ยอ๋องนะ ส่วนตัวเลยไม่ติดที่น้องตามรุ่ยอ๋องไป แต่อ่านไปสงสารนางเอกไปจนแบบอยากให้มีความสุขจริงๆ บ้าง

ยอมรับเลยว่าแต่งเก่งมากจริงๆ ไม่ติดเรื่องความรู้สึกนางเอกกับผู้ชายหลายคน รู้สึกชีวิตก็แบบนี้แหละจ้ะ คนเก่งของชั้นน

[Mink · Rating 5 out of 5]

ภาค2 นี่เรื่องเข้มข้นขึ้นมากๆๆ โดยเฉพาะเล่มสุดท้าย อื้อฮืออ อ่านไม่เปนอันกินอันนอนทีเดียว ตอนอ่านภาคแรกก็ว่าสนุกแล้ว ภาคนี้นี่ใช่สุดๆขึ้นหิ้งเลยค่าเรื่องนี้ เลิฟมากๆ

[J.Nida · Rating 4 out of 5]

รีวิวไม่ออก แค่บอกได้ว่าอ่านไปร้องไห้ไปจนตาเป็นกบเลย

กลมกล่อมบีบจิตจริงๆ นักเขียนคนนี้น่าจะมีผลงานออกมาอีกนะ

[Fonfoniny · Rating 4 out of 5]

อ่านเล่มนี้ยิ่งรักรุ๋ยอ๋อง ผู้ชายแบดบอยของช้านนนนนน สุดท้ายก็เหลือนางเอกที่ยังอยู่ข้าง ตอนจบห้วนไปหน่อย นางเอกกลับวังมาในฐานะอะไร เข้ามาในไงโดยฮ่องเต้ไม่รู้ก่อน วังหลวงหรือสวนหลังบ้าน