Ik heb niet vaak een verhaal gelezen dat zich net na WOII afspeelt, in de jaren 50. Mijn beeld van deze tijd was een tijd van wederopbouwen van een verstikkende burgerlijkheid. Ik kreeg het idee dat het gezin uit dit boek het aardig goed had, geen last had van bijvoorbeeld woningnood. Misschien dat dit in Arnhem minder een probleem was dan in bijvoorbeeld Amsterdam of Rotterdam. Beide ouders hebben onvervulde dromen en zijn bijna per ongeluk met elkaar getrouwd, vooral omdat een verloving in die tijd niet zo maar afgebroken kon worden. De moeder van dit gezin is zelf duidelijk door haar eigen ouders enorm verwaarloosd en vooral opgevoed door een tante in het chique Noordeinde in Den Haag, omdat haar eigen moeder te druk bezig was met haar sigarenwinkel. De vader van het gezin had avonturier willen zijn, maar kreeg in de oorlog ook daar geen kans toe nadat bleek dat zijn meerdere blijkt een lafaard die een missie naar Engeland bedacht, maar eigenlijk alleen wilde vluchten. In het verhaal heeft de moeder zich op haar dochter gestort. Het lijkt er op dat Noor de dromen van haar moeder moet volbrengen. Ze bepaalt naar welke school Noor kan, ze wil de mooiste jurk maken voor haar soort van debutantenbal en houdt zich vooral bezig met de vraag welke jongen de beste partij voor Noor zal zijn, zonder Noor zelf echt te zien. Het maakt de benauwende burgerlijkheid zichtbaar.
Ik kan nog steeds niet echt wennen aan de schrijfstijl van Siebelink. Heftige gebeurtenissen beschrijft hij in slechts een paar zinnen en meteen gaat hij verder naar een volgende scène. Het open einde liet mij met dubbele gevoelens achter. Blijkbaar was het boek toch goed genoeg om mij nog verder te willen laten lezen...
In all honety, I can't recommend this novel, although the writer is rather celebrated in the Dutch literary scene.
His style is irritatingly unclear, jumpy and unfocussed. He changes time and PoV without notice, and the story itself isn't very interesting to begin with. There are also too many "supporting' characters whith almost interchangeable names which is confusing.
Dit verhaal speelt zich af in Arnhem, midden jaren vijftig.De hoofdpersonen zijn Hugo, Paula en hun dochter Noor. Hugo en Paula zijn nooit stapelverliefd geweest op elkaar, maar toch trouwden zij. Een verloving werd in die tijd niet zomaar verbroken. En ook nu, nu Noor 17 is durven zij een scheiding niet aan. Er zou schande over worden gesproken. Hugo droomt van andere vrouwen en Paula stort zich op de opvoeding van Noor. aan deze benauwende omstandigheden probeert Noor te ontsnappen.
Verdwaald Gezin heeft me gegrepen. Juist omdat er vooral doodgewone dingen gebeuren. Paula, Hugo en Noortje gaan ieder op hun eigen, herkenbare manier om met hun ongelukkige situatie.
De stijl vind ik prettig, geen poespas. En het biedt ruimte voor eigen invulling en inbeelding. Ieder zijn ding, maar dit boek beviel me goed!