Τα τρία έργα του συγγραφέα που τόσο αγαπήθηκαν, συχνά ανεβαίνουν στα θέατρα όλου του κόσμου με μεγάλη ανταπόκριση στο κοινό. Συγκεκριμένα, το "Ημερολόγιο ενός τρελού" γράφτηκε σε μορφή ημερολογίου, "Το παλτό" και το "Πορτραίτο" είναι διηγήματα. Ο τρόπος έκφρασης, η εξωτερίκευση των συναισθημάτων των ηρώων, οι συμβολισμοί είναι τα κύρια συστατικά που κάνουν τους αναγνώστες να νιώθουν κάτι από τον ευατό τους στις αράδες αυτών των έργων, αγγίζοντάς τους στο έπακρον. Γι αυτό ακριβώς και έμειναν αναλλοίτωτα στο χρόνο, κατατάσσοντας το συγγραφέα τους στους κλασικούς του είδους.
People consider that Russian writer Nikolai Vasilievich Gogol (Николай Васильевич Гоголь) founded realism in Russian literature. His works include The Overcoat (1842) and Dead Souls (1842).
Ukrainian birth, heritage, and upbringing of Gogol influenced many of his written works among the most beloved in the tradition of Russian-language literature. Most critics see Gogol as the first Russian realist. His biting satire, comic realism, and descriptions of Russian provincials and petty bureaucrats influenced later Russian masters Leo Tolstoy, Ivan Turgenev, and especially Fyodor Dostoyevsky. Gogol wittily said many later Russian maxims.
Gogol first used the techniques of surrealism and the grotesque in his works The Nose, Viy, The Overcoat, and Nevsky Prospekt. Ukrainian upbringing, culture, and folklore influenced his early works, such as Evenings on a Farm near Dikanka . His later writing satirized political corruption in the Russian empire in Dead Souls.
«Το ημερολόγιο ενός τρελού», «Το παλτό» και «Το πορτραίτο» του Νικολάι Γκόγκολ
Τρεις εξαιρετικές ιστορίες, με τις δύο τελευταίες να έχουν μια έντονα σκοτεινή και ατμοσφαιρική διάθεση.
📖 Το ημερολόγιο ενός τρελού
Ξεκινάει ανάλαφρα και με χιούμορ, όμως όσο προχωρά η ιστορία, παρασύρεσαι κι εσύ στην παραφροσύνη του πρωταγωνιστή. Η αγωνία του να ξεφύγει από τη μίζερη κοινωνική του θέση και να ανέλθει στα ανώτερα στρώματα γίνεται εμμονή. Στο τέλος χάνει κάθε επαφή με την πραγματικότητα, πιστεύοντας πως είναι βασιλιάς και πως τα ζώα μιλούν και αποκαλύπτουν τα μυστικά των αφεντικών τους. Δεν μπορούσα παρά να τον λυπηθώ.
🧥 Το παλτό
Ένα υπέροχο διήγημα, άρτια δομημένο, με εξαιρετική σκιαγράφηση του πρωταγωνιστή. Η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και καθηλωτική, με ένα τέλος εκδικητικό.
🖼️ Το πορτραίτο
Ένα διήγημα γεμάτο μυστήριο και γοτθική ατμόσφαιρα. Ο Γκόγκολ πλέκει αριστοτεχνικά την πλοκή και δίνει ουσιαστικό ρόλο σε κάθε χαρακτήρα. Το δεύτερο μέρος με κούρασε λίγο, όμως συνολικά το βρήκα εξαιρετικό. Το τέλος ήταν πραγματικά απρόσμενο.
Η γραφή του Γκόγκολ ισορροπεί μοναδικά ανάμεσα στη σάτιρα, το παράλογο και το σκοτεινό στοιχείο, κι αυτό είναι που με κέρδισε περισσότερο.
Συμπέρασμα; Η ρωσική λογοτεχνία με κερδίζει όλο και περισσότερο. Εσάς;
Αρνητικό: Η μετάφραση δεν με ενθουσίασε. Σε ορισμένα σημεία χρειάστηκε να ξαναδιαβάσω προτάσεις για να βγάλουν νόημα, ενώ υπήρχαν και μερικά τυπογραφικά λάθη, όπως γράμματα που έλειπαν από τις καταλήξεις ορισμένων λέξεων.
Το Παλτό Ιστορία για έναν ανθρωπάκο, που μέσα στην μίζερη ζωή του, σε αυτή την ζωή που την οριοθετούσαν οι ταξικές διαφορές, βρήκε έναν σκοπό να ζει. Το παλτό του.
Το ημερολόγιο ενός τρελού Άλλος ένας ανθρωπάκος, που έζησε μέσα σε αυτή την κοινωνία, την ταξικά διαχωρισμένη. Άραγε ήταν αυτός ο πραγματικός τρελός;
Πολύ ωραία συλλογή με τρία γνωστά διηγήματα του Γκογκόλ. Περίμενα πως θα με εντυπωσιάσει "Το ημερολόγιο ενός τρελού" που είναι και το πιο αναγνωρίσιμο έργου του συγγραφέα αλλά τελικά το "Πορτραίτο" κλέβει κατά την άποψή μου την παράσταση.