Küçük Harfli Mutluluklar

by Haldun Taner, Murat Yalçın (Introduction)

Haldun Taner, Doğan Kardeş - Seçme Öyküler dizisinde...

“Böylece yaz geçti, güz geçti, kış geçti. İlkbahar gelip de mayıs güneşi bir genç kızınkine benzeyen ılık nefesini tabiata hohlayınca bademler birden beyazlara büründü. Kırlar kokularını süründü. Deniz aniden duruldu. O sakin mavisini yeniden buldu. Bu arada ihtiyar kavak da tomurcuklanıp yaprak açmıştı.”

Haldun Taner’in tamamı YKY’den çıkan yedi öykü kitabından seçilen dokuz öykünün yer aldığı “Küçük Harfli Mutluluklar” genç okurlar ve Haldun Taner edebiyatına yeni başlayanlar için bir giriş kitabı niteliğinde.

Kitabı hazırlayan Murat Yalçın sunuş yazısında şöyle diyor:
“Nereden bakılsa, hayata bakışındaki derin ve keskin gözlem gücü, insanı ele alışındaki olgunluk ve incelik, durumları ortaya koyuşundaki kültürel zenginlik, anlatımındaki sağlam yapı ve mizahın imbiğinden geçen ışıltılı üslubuyla klasikleşmiş bir yazar çıkar karşımıza. İstanbul Türkçesini, İstanbul ağzını iyi bilen yazarlarımızın başında gelir. Ne de olsa Ahmet Rasim, Ahmet Midhat, Hüseyin Rahmi Gürpınar, Refik Halid Karay, Memduh Şevket Esendal onun ustalarıydı. Bu yedi kitaptan seçtiğimiz dokuz öyküyü okuduğunuzda öykücülüğümüzün bu büyük ustasını daha çok benimseyeceğinizi ve bütün kitaplarını okuma isteği duyacağınızı umut ediyoruz.”

108 pages, Paperback

First published August 1, 2016

About the author

Haldun Taner, a well-known Turkish playwright and short story writer.He was born on March 16, 1915 in Istanbul. After graduating from the Galatasaray High School in 1935, he studied politics and economy at the University of Heidelberg in Germany, until a serious health problem forced him to return to Turkey, where he graduated from the Faculty of German Literature and Linguistics in 1950. He also studied theatre and philosophy at the University of Vienna between 1955 and 1957 under the direction of Heinz Kindermann (1894–1985), an Austrian theater and literary scholar.

As a well-disciplined writer accumulating a rich blend of culture, Taner wrote a great number of stories, generally humorous; essays, newspaper columns, travel writings and theatre plays, in particular, brought him several important awards including the New York Herald Tribune Story Contest First Prize (1954), the Sait Faik Story Award (1954), the International Festival of the Humor of Bordighera Award (1969), and so on. Among his plays, the most popular is Keşanlı Ali Destanı (Epopee of Ali of Keshan). His stories have been translated into German, French, English, Russian, Greek, Slovanian, Swedish, and Hebrew.

Taner affected Turkish theater with the so-called Haldun Taner Theater named after his school of cabaret theater style. In 1967, together with Metin Akpınar, Zeki Alasya and Ahmet Gülhan, he founded the Devekuşu Kabere (“Ostrich Cabaret Theater”).

Haldun Taner died of a sudden heart attack on May 7, 1986, in Istanbul. He was laid ro rest at the Küplüce Cemetery following the religious funeral service at the Teşvikiye Mosque on May 9.

Works:

Stories: Yaşasın Demokrasi (1949),Tuş (1951), Şişhane’ye Yağmur Yağıyordu (1953), Ayışığında Çalışkur (1954), Onikiye Bir Var (1954), Konçinalar (1967), Sancho’nun Sabah Yürüyüşü (1969), Kızıl Saçlı Amazon (1970), Yalıda Sabah (1983), Plays: Günün adamı-Dışardakiler (1957), Ve Değirmen Dönerdi (1958),Fazilet Eczanesi (1960), Lütfen Dokunmayın (1961),Huzur Çıkmazı (1962), Keşanlı Ali Destanı (1964),Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım (1964), Zilli Zarife (1966), Vatan Kurtaran Şaban (1967), Bu Şehr-i Stanbul Ki (1968), Sersem Kocanın Kurnaz Karısı (1971), Astronot Niyazi (1970), Ha Bu Diyar (1971), Dün Bugün (1971), Aşk-u Sevda (19739, Dev Aynası (1973), Yâr Bana Bir, Anectode-Travel Writing-Interview:Devekuşuna Mektuplar (1960),Hak dostum Diye başlayalım Söze (1978), Düşsem Yollara Yollara (1979),Ölürse Ten Ölür Canlar Ölesi Değil (1979), Yaz Boz Tahtası (1982), Çok Güzelsin Gitme Dur (1983), Berlin Mektupları (1984), Koyma Akıl Oyma Akıl (1985), Önce İnsan Olmak (1987)

Reviews

[Damla · Rating 5 out of 5]

Böyle neredeyse tamamen beğeneceğiniz, bağ kurmuş hissedeceğiniz öykücü bulmak romancı bulmaktan daha zor bence. Bana da böyle arada denk geliyor.

[Yeliz Ö. · Rating 2 out of 5]

“Haldun Taner edebiyatı son derece bütüncül ve tutarlıdır. 1955’ten sonra Türk tiyatrosunun en parlak döneminde büyük bir çıkış yapan Taner, kişiliğiyle üslubu, yaşamıyla yapıtı bir ve bütün olmuş yazarlardandır.” (7)


“Biz Şarklılar neden ille her şeyi büyütüp efsaneleştiririz?” (38)

“Zemberek saatin değil, hayatın da özü, temeli. Bir bakıma, hepimiz kurulu birer saat değil miyiz?” (51)

“Bir böyle, geçişin adım adım bilincine vararak gelmek var, bir de aşağı kamarada gazete okuyup, “a gelmişiz” diye şaşakalmak…” (54)

“Çünkü, öyle değil mi, yeryüzünde hiçbir şey, istediğini ele geçirmek kadar hayal kırıcı değildir.” (65)

İlk öykülerde üslubunda bir yapmacıklık, süslü bir dil seçiliyor. Araya karıştırılan kösnül benzetmeler de gereksiz duruyor. Bir adamın zamanla ilişkisini anlatan On İkiye Bir Var ve bir köpeğin konuşturulduğu Sancho’nun Sabah Yürüyüşü öne çıkıyor. Öyküler bir yana anlattığı Atatürk anısı ilgi çekici. Atatürk’ün yanında olmayan şeyleri oluyor gibi gösterme çabaları düşündürüyor.

Bilinmeyecek kelimelere not düşülmüş ama yeterli olmamış. Not düşüldüğü kadar not düşülmesi gereken kelime var daha.

[Selim · Rating 5 out of 5]

“Hiç gerekçe aramayacaksın. İçinden gelecek o. Sıcak bir güç olarak. Denizin deniz, fesleğenin fesleğen, sardunyanın sardunya kokması, enginde bir vapur düdüğü, dalgacıkların sahili okşaması, uzakta havlayan kalın sesli bir köpek, hatta sıtma mücadelecilerinin asit feniği ile karışık hela kokusu, E-5’te motorunu gazlayan bir sürat delisi.

Hayatın nabzı bunlarda.

Bunu duymak, doğa ile ortak olmak. Öyle ariz amik bilincine vararak değil ha. Farkına bile varmadan.

Günü yaşamak, küçük harfli mutlulukların bir tesbihi gibi. Fazlasını aramadan. Günü, düzayak hayatı, küçük harflerle yazılmış küçük, küçücük mutlulukları.

Ne güzel şey sağlıklı olmak. Günde iki defa dışarı çıkmak, yaz kış denize girmek, yararlı olmak, sıcak bir evi, Üftade gibi bir karısı olmak. Şu yaşta ayda dört kere gusül abdesti alabilmek. İşinde çevresinde sevinmek. Albayım diye benimsenmek.”

Küçük harfli mutluluklar öyküsünden.

[Selda Ceylan · Rating 3 out of 5]

Bazen sükut en güzel müziktir.
*
Zira dünyada hiçbir şey, karşısındakini kandırdığını sanan bir budalanin sevinci kadar komik değildir.
*
Bazimiz ileri gider,kimimiz geri kalırız. Memleket saat,yahut standart ayarindan ileri gidecek olursak, kanun denilen muvakkit başı tutar bizi geri alır. Daha kafası kizarsa,büsbütün durduruverir.
*
Son zamanlarda içimde, kurgusunun bitmekte olduğunu sezen bir saat çaresizliği var.
*
Sonunda ya sapitacagim yahut da aradigima erisecegim:Zamanın şuuruna varıp, hayata doyacagim.Yaşadığımı, herkesten kuvvetli anlayacağım. Ölüm korkusundan,kurgusu bitmek,zemberegi bozulmak kaygısından kurtulacagim.
*
Uyandığında yanı başında bir dişi varlığın sıcaklığını duymak hangi erkeğin hoşuna gitmez.
*
Yalnız kalan bir insan ne yapar:Düşünür, dalar,bir şey okur,hayal kurar.
*
Onca konuşulmayan şey yok demektir.
Küçük Harfli Mutluluklar/Haldun Taner

[Talha · Rating 3 out of 5]

Kitaptaki hikayeler çoğunlukla özgündü belki de bilerek özgün yazılmaya çalışmış Haldun Taner ancak şöyle bir sıkıntı var, kendini diğer yazarların hikayelerinden soyutlayayım, biraz da mizah katayım derken malesef sıkıcı bir hikaye kitabı ortaya çıkarmış yazar. Tamam heykel ve on ikiye bir var hikayeleri güzeldi ancak onun dışında kayda değer bir hikaye bulamadım.

[Özge · Rating 5 out of 5]

Haldun Taner’in okuduğum ilk kitabı olmasıyla birlikte bütün yazdıklarını okuma isteği uyandıran bir yazım ve anlatım dili olduğunu düşünüyorum. İçindeki öykülerden en sevdiğim “Atatürk Galatasaray’da” oldu. Beni ona ve o döneme yakın hissettirmesi, öyküyü benim için ayrıca etkileyici kıldı.

[Begüm · Rating 4 out of 5]

hep turk kahvesi icerken okudum o yuzden bu kitap bana turk kahvesini animsatiyor

[Fatih · Rating 5 out of 5]

Bir hikaye sever olarak Şişhane'ye yağmur yağıyordu'da bulamadığım tadı bu kitapta buldum. Tespitleri sert ve acımasızdır. "Onun dinlemeye ihtiyacı yoktur" diyecek kadar kati gözlemleri vardır. "İster öne git ister geri dünyanın denizleri biter efendi." derken de dünyanın gerçeklerinden çok da uzaklaşmadığını gösterir okurlarını karakterlerinin ağzından. Karakterleri konuşurken aslında bir nevi halkımızın sosyolojik tahlilini de yapar yazar. Keyifli bir eser, hoşunuza gidecektir.