Yucca

by Peter Terrin

Is een man nog een vader als zijn kind niet meer leeft? Dit vraagt Viktor zich af wanneer hij vrijkomt na elf jaar gevangenis. De wereld die hem ooit heeft veroordeeld voor de dood van zijn kind, herkent hij nauwelijks meer. Op zoek naar wie hij is, ontmoet hij de Gier, een oude man uit het misdaadmilieu.

Renée, een vrouw van negenentwintig, richt het woord tot haar zoontje. Toen ze vier was overleefde ze een herseninfarct, op haar negende ontdekte ze haar magische krachten. Nu, in 2035, is ze een steenrijke kunstenares. Haar werk verandert tal van mensenlevens, terwijl haar leven eenzaam is en wordt bedreigd.

In 1985 is de grootvader van Renée, een politie-inspecteur, getuige van de laatste en bloedigste terreuraanval van De Bende. Vanaf de parkeerplaats voor de supermarkt ziet hij iets wat niemand anders opvalt. Dertig jaar later krijgt hij een laatste kans om zijn gelijk te halen.

Zin voor zin, zoals Peter Terrin dat kan, spint hij de lezer in. Verleden, heden en toekomst komen samen in een intens en melancholisch verhaal over wie we zijn en wat we doen.

Genres: Fiction, Read For School, Literature

400 pages, Paperback

Published September 15, 2016

About the author

Peter Terrin is een Vlaamse schrijver.

Peter Terrin in de Nederlandstalige Wikipedia

Peter Terrin bij "Schrijversgewijs"

Peter Terrin bij Uitgeverij De Arbeiderspers


Peter Terrin is a Flemish writer.

Reviews

[Laurent De Maertelaer · Rating 3 out of 5]

Toen ik Terrin twee jaar terug interviewde naar aanleiding van 'Monte Carlo', vergeleek hij de korte roman die zich afspeelt in de F1-wereld met een geslepen diamant. "Maar", zei hij, "het boek waar ik nu aan bezig ben is een monoliet, één grove brok graniet." Hij had het over 'Yucca', een mistbank van een roman waarin Terrin met zijn eigen werk meta-literair aan het spelen gaat. Terrin laat met leesbaar plezier een kleine stoet personages uit zijn eigen oeuvre opdraven: Viktor kennen we uit 'Blanco', Renée uit 'Post mortem' en haar grootvader uit het toneelstuk 'Verdacht'. Maar er zijn ook heel wat knipogen naar de literatuur in het algemeen en naar de popcultuur (The Spice Girls, jawel): zo herinnert Viktor zich bijvoorbeeld een roman met een pinguïn in de hoofdrol (uiteraard de geweldige roman 'Picknick op het ijs' van Andrej Koerkov, echte aanrader mocht u het boek nog niet gelezen hebben) en de moordenaar van zijn vrouw heet Angelo... jawel, Koerkov. 'Yucca' wil geen roman zijn, ook geen thriller: het wil de lezer op een vals spoor zetten, hem of haar doen nadenken over wat de auteur Terrin met het concept 'roman' of 'verhaal' kan doen. De schrijver als zinsbegoochelaar, als de ultieme prestidigitateur, zoiets. Terrin trekt de trukendoos dan ook volledig open en helaas niet altijd even succesvol en soms tot vervelens toe. 'Yucca' barst van de verwijzingen, maar ook van de clichés en dooddoeners. En cliffhangers op het einde van nagenoeg elk hoofdstuk was ook niet nodig, zeker niet omdat je op het einde van de rit toch op je honger blijft zitten. Niet alle verhaallijnen krijgen een conclusie, en de spanning die stelselmatig opgebouwd wordt blijkt maar al te vaak een losse flodder of loopt af met een sisser. Slechts één iemand kan daar probleemloos mee weg en die maakt films, waar pure magie beter pákt: David Lynch. Anderzijds is 'Yucca' bij momenten wederom prachtig geschreven, staan er erg beklijvende passages in en leest het zeer vlot weg. Ik vrees dat deze roman het slachtoffer is van de torenhoge ambitie die zijn auteur er op alle vlakken heeft willen insteken. 'Yucca' heeft me niet verveeld, maar geef mij maar de Terrin van 'Post mortem', 'De bewaker' of 'Monte Carlo'.

[Melanie · Rating 4 out of 5]

Is het bij jou ook al eens gebeurd? Dat je bij het dichtklappen van een boek het oprecht jammer vindt dat de auteur een eind maakte aan het verhaal? Hoe je van sommige personages echt wil weten hoe hun leven verder verloopt. Peter Terrin had blijkbaar hetzelfde gevoel want hij haalt in zijn nieuwe boek Yucca twee vroegere personages vanonder het stof. Renée leerden we kennen als vierjarig meisje kennen in Post Mortem en is nu een beroemde kunstenares. Victor speelde de hoofdrol in Blanco (dat boek heb ik nog niet gelezen, maar vliegt wel op mijn lijst) en komt na 11 jaar uit de gevangenis. De twee personages hebben op het eerste zicht niets met elkaar te maken, maar op een bepaald moment kruisen ze toch elkaars pad. Ik ben een fan van de schrijfstijl van Peter Terrin. In zijn vorige boek Monte Carlo stonden ontelbaar veel prachtige zinnen die ik wou inkaderen. Yucca kan op dat vlak niet tippen aan Monte Carlo, maar dat is ook niet erg. Het verhaal is spannend, trekt je mee en maakt je nieuwsgierig naar de afloop voor beide personages.

[Pieter De vroe · Rating 4 out of 5]

Gelezen in kader van mijn taak als jurylid in de lezersjury van de eciliteratuurprijs. Heel graag gelezen. De stijl en toon zijn volledig mijn ding. Ik kreeg wel het gevoel dat ik sommige dingen miste omdat dit mijn eerste boek van Peter Terrin was. Hoor enorm veel lovende commentaren op zijn eerder werk dus die staan hoog op mijn leeslijst momenteel maar eerst halleluja nu...De volgende op de shortlist.

[Lalagè · Rating 2 out of 5]

Ken je die puzzels waarbij de stukjes aan twee kanten bedrukt zijn? Peter Terrin heeft zo’n enorme puzzel gecomponeerd, maar dan in de vorm van een boek.

Yucca is een goed boek, maar niet mijn smaak.

https://lalageleest.wordpress.com/201...

[Pepijn Stokdijk · Rating 3 out of 5]

Een vriendin van mij zei laatst: ‘Terrin is werken.’
Dat ervaarde ik al in ‘de gebeurtenis’ en enigszins in ‘blanco’ (in ‘Monte Carlo overigens niet zozeer). Maar die uitspraak is ontegenzeglijk gebaseerd op ‘Yucca’ een bom-bomvolle roman en de meest afwijkende in de vier boeken die ik van Terrin heb gelezen. Zijn schrijfstijl blijft plezierig door de soepele zinnen, maar ook de prachtige beeldspraak. Waar het verhaal me momenten verbaasde in positieve zin, deed dat me ook op veel momenten in negatieve zin. Vooral het einde was mij te rommelig (je zou ook ‘postmodernistisch’ kunnen zeggen, maar dat gaat voor mij niet helemaal op). Voor mij blijven echt veel te veel verhaallijnen open; welke verhaallijn is eigenlijk wel afgesloten? Het werk liet me met te veel vragen zitten - en ja, soms is dat bevredigend - maar na 390 pagina’s mee te gaan met Terrins uitweidingen over de diverse lijnen, had ik nu toch wel graag iéts gekregen.
Maar, zoals eerder gezegd: ik lees Terrin altijd wel met plezier. Prachtige zinnen, interessante personages (!), levendige dialogen en grappige verwijzingen naar eerdere werken (het lezen van ‘Blanco’ voor ‘Yucca’ is wel echt een must!): deze roman stond er vol van.

[Esther · Rating 4 out of 5]

"Yucca" is mijn eerste kennismaking met Peter Terrin en deze kennismaking laat een diepe indruk achter. Spijtig genoeg heb ik net het boek uitgelezen. Ik zou heel graag willen weten hoe het verder gaat met Renée en Viktor.

In "Yucca" volg je twee verschillende personages die ergens in het verhaal elkaars pad kruisen. Renée is een kunstenares en schrijft haar levensverhaal voor haar zoontje Willem. Viktor komt net uit de gevangenis en moet weer vechten voor een plek in de samenleving. Wat me vooral aanspreekt in het boek is de prettige schrijfstijl van Terrin. Hij weet je elke bladzijde te boeien met zijn zinnen. Het verhaal is onvoorspelbaar en verveelt daarom niet.

[Sven · Rating 5 out of 5]

Wat een roman. In net geen 400 pagina’s word je voortdurend bij de keel gegrepen en door de auteur om de oren geslagen met zware handschoenen vol drama en humor, lichtvoetigheid en ernst, melancholie en – nee, geen antoniem voor melancholie, het boek is 1 grote ode aan de melancholie. Peter Terrin schreef in een onnavolgbare stijl een roman waarvan iedere bladzijde lang blijft nazinderen.

[Lore]

Heb er mij door moeten worstelen. Hoewel ik hield van Post Mortem en Patricia, zou ik deze niet aanraden.

[Jelle Rijk · Rating 3 out of 5]

Yucca is een sterk boek op vlak van taal. Terrins boek leest als een trein door de heldere stijl waarin hij schrijft. Het is deze schrijfstijl dat het boek aangenaam houdt tot het einde, want na de intrigerende introductie van de personages en hun wereld valt het verhaal stil.

Terrin slaagt erin om interesse in de personages en hun omgeving op te wekken. Dat maakt het erg spijtig dat je als lezer op bijna geen enkele van je vragen antwoord krijgt. Zo belandt een van de hoofdpersonages, Viktor, in nogal louche zaakjes (Terrin geeft aan op de achterflap dat de opdrachtgever uit het misdaadmilieu komt). Op dat moment wil je als lezer weten wat nu precies de bedoeling is van de vele bezoekjes aan het havengebied. Binnen het verhaal stelt Viktor zichzelf diezelfde vraag. Ze wordt echter nooit beantwoord.

De link tussen de verhalen van Viktor en Renée is erg zwak en voegt aan geen van beide verhaallijnen echt waarde toe. Yucca had even goed in twee gesplitst kunnen worden en je had dezelfde verhalen gehad.

Yucca was zeker geen slecht boek, het biedt weinig antwoorden op de vragen die je jezelf zal stellen. Als dit iets is waar je je niet aan ergert, raad ik het boek zeker aan. Als je meer gericht bent op het volgen van een verhaal om te zien hoe het afloopt, blijf je beter weg van Yucca.

[Tom Roth · Rating 3 out of 5]

Een boek met twee gezichten. Terrin kan geweldig mooi schrijven. Daarover bestaat geen twijfel. Echter, de twee verhaallijnen in Yucca zijn teleurstellend. Vooral omdat ze vaag zijn, en er extreem veel vragen onbeantwoord blijven. Ook de kruising van de twee verhaallijnen lijkt willekeurig en geforceerd. Ondanks dat het boek leest als een trein door de goede schrijfstijl, was ik zeer teleurgesteld toen ik het boek uit had, omdat mij uiteindelijk totaal niet duidelijk was wat de kern van beide verhaallijnen was.

[Martijn Nicolaas · Rating 4 out of 5]

Heb een aantal keer overwogen te stoppen met lezen. Toch bleven de twee afzonderlijke verhalen over Viktor en Renée, om en om verteld, intrigeren. Wel vaak irriteren omdat het zo onduidelijk is waar het nou in godsnaam naartoe gaat en over gaat. Er worden verbanden gesuggereerd die ik nog niet helemaal kan ontrafelen.
Is De Gier de verdachte waar de opa van Renée naar op weg was?
Waarom dat bedrijf Yucca? Het stelen van het vlees door Viktor? Mooi is de nadruk op het afgeven van controle over je eigen leven, bij Viktor door zijn afhankelijkheid van de 'dienst' en bij Renee door haar kunstwerken waarbij mensen de controle over hun leven afgeven. Is het de onduidelijkheid en verwarring die je als lezer ervaart waar het Terrin uiteindelijk om te doen is? Dat je als lezer ook dat controleverlies ervaart?

[Christine Bonheure · Rating 3 out of 5]

Ik las dat dit een metaroman is met veel verwijzingen naar andere boeken, maar ook naar personages die Peter Terrin al had laten opdraven in zijn vorige romans. Ik heb dit boek daarom heel alert gelezen. Sommige verwijzingen heb ik gevonden, maar tegelijk botste ik op een behoorlijk aantal losse eindjes. Nu ben ik geen voorstander van boeken waarin alles van a tot z wordt uitgelegd, maar het afschieten van te veel losse flodders is dan weer het andere eind van het spectrum. Het verhaal van Victor vond ik heel geslaagd, dat van Renée een pak minder. Maar het ergste vind ik dat alle verhaallijnen op het eind half samenkomen – door die vele losse flodders. Je komt er onder meer te weten waarom Renée denkt over “bijzondere krachten” te beschikken. Voor mij een heel kunstmatig en niet overtuigend einde. Positief? De vlotte en mooie schrijfstijl.

[Frederik · Rating 3 out of 5]

Het begint veelbelovend maar al snel verwateren de 2 verhaallijnen, die uiteindelijk maar met een zijden draadje met elkaar verbonden blijken. Dat Peter Terrin kan een goede pen heeft, staat voor mij buiten kijf maar in dit geval bleef ik toch wat op mijn honger zitten. Ik had liever 2 aparte boeken gehad waarin de thema's over wat aan te vangen met het leven na de gevangenis of een handicap nog dieper waren uitgewerkt.

[Sandra Van Der Kraan-Sarneel · Rating 5 out of 5]

Wat een geweldig boek. Geheimzinnig, spannend, postmodernistisch..... Ik heb alleen nog zo ontzettend veel vragen....
Heeft de clown uit de proloog aangebeld? De stem die Agnes hoorde, was dat een ander bendelid?
Wie is de Gier nou precies en wat gebeurde er in de gaarkeuken?
Dat vlees.....wat was dat?!
.......
Ik zoek dus nog mensen in mijn omgeving die het boek ook snel lezen....het levert wel heel veel stof voor discussies op.

[Jo Dejonckheere · Rating 4 out of 5]

Stilistisch een heel mooi boek. Mysterieus en intrigerend. Niet alle verhaallijnen worden tot het einde toe uitgewerkt, niet alles wordt verklaard, maar dat draagt voor mij bij tot de specifieke sfeer die Terrin weet te scheppen. Alle vergelijkingen lopen mank natuurlijk, maar als je niet houdt van de films van David Lynch, dan begin je best niet aan dit boek. Donker, dromerig, een snuif magie. En af en toe wat over-the-top, maar ik kon het best smaken.

[Sarah Vanbrabant · Rating 4 out of 5]

Intrigerend. Zoals real life: niet alles is mooi afgelijnd en heeft een logica. Soms doen mensen rare dingen. Soms werd dit misschien een beetje te veel uitvergroot (bvb jongen springt in rivier, wordt gered, reageert niet en verdwijnt van het toneel). Maar dit smaakt zeker naar meer Terrin-verhalen! :-)

[Eva Stegeman · Rating 3 out of 5]

Interessant verhaal, een soort puzzel van twee verhaallijnen op drie verschillende momenten in de tijd. Het kwam uiteindelijk alleen minder samen dan ik dacht/hoopte, ik zit nog altijd met veel vragen.

[Veerle Vroman · Rating 3 out of 5]

Ik heb het boek enorm graag gelezen, maar bleef op het einde op mijn honger zitten. Ik had gehoopt dat de puzzel van de twee verhaallijnen in elkaar zou passen, maar dat was niet het geval en ik blijf met te veel vragen achter.

[Herman De Vos · Rating 2 out of 5]

Vage herinneringen aan verhaal; maar verder geen blijvende indruk gemaakt.

[Jacqueline · Rating 2 out of 5]

Leuk om te lezen, maar een paar maanden na het dichtslaan van het boek kan ik me heel weinig herinneren....

[Axel · Rating 3 out of 5]

Ik heb geen idee wat ik gelezen heb, maar ik heb het graag gelezen.

[Peter Gijs van Enk · Rating 3 out of 5]

En toen was het verhaal uit. Ineens.

[G-read · Rating 3 out of 5]

***1/2

[Samuel Derous · Rating 3 out of 5]

Dat Peter Terrin kan schrijven, daar bestaat weinig twijfel over. Hij weet hele mooie zinnen te produceren, ondanks dat hij vrij laat een roeping tot het schrijverschap heeft gekregen.

De vraag is dan ook niet over de vorm maar over de inhoud... Waar gaat dit boek eigenlijk over? Victor is een ex-gevangene (voor de moord op zijn zoon) die na zoveel jaar vrijkomt... Hij bewoont een appartement waar het vol zit met ex-gevangene en werkt ondertussen als koerier van een aan huis levering van maaltijden, terwijl hij ook nog opdrachtjes doet die wat obscuur lijken. Tussen deze verhaallijn hebben we een andere verhaallijn over een kunstenares die er maar een vrij rare bezigheid op na houdt; ze doet namelijk alsof ze implantaten bij mensen inbrengt. Vrij vaag allemaal eigenlijk. Haar relaas wordt verteld aan haar zoon die dan nog eigenlijk niet geboren is. Op het einde van het boek zouden deze twee verhaallijnen moeten samenkomen, maar in feite slaagt Terrin daar niet echt goed in, en het blijft een vage verwijzing van enkele regels.

De vorm heeft mij aangezet om verder te lezen, terwijl de inhoud mij telkens tegenwerkte... Enerzijds omdat het verhaal op zich mij heel weinig boeide, althans de verhaallijn van Victor, en anderzijds omdat er vrij weinig gebeurt. Er wordt heel veel in een auto gezeten en gesproken maar weinig gezegd. Maar opnieuw dat nietszeggende wordt dan weer zo prachtig beschreven dat dat alleen al de moeite van het lezen waard is.

Daarom moet ik toegeven dat ik soms de neiging heb om Terrin van elitarisme te betichten, alsof hij cultuur wilt schrijven zonder echt inhoud aan het geschrevene toe te voegen, en daarom valt hij bij mij vrij snel door de mand want daarin is hij absoluut geen partij voor iemand als Peter Verhelst of Pjeroo Roobjee b.v. die dit stukken beter kunnen. Maar ja, aan de andere kant kun je mij dan ook weer betichten van een kind van mijn tijd te zijn, de generatie van junkfood en alles meteen, die het geduld niet meer kan opbrengen om te wachten tot een verhaal zich langzaam ontvouwt.

Ook het einde vond ik vrij teleurstellend. Je wilt natuurlijk dat de twee delen tot elkaar komen, maar dat mocht wel iets duidelijker geweest zijn.

[Matty B · Rating 3 out of 5]

Inderdaad een nostalgisch boek. Met op einde nog een thriller gevoel. Naarmate de verhalen vorderden kreeg ik meer gevoel voor de personages (vooral de vriendschap tussen Victor en "zijn" vrouwen vond ik zo mooi) en ging het lezen dan ook vlotter. Toch blijf ik achteraf met te veel vragen achter om 4 sterren te geven. Misschien nog wat laten bezinken.

[Veerle · Rating 2 out of 5]

Het is zelden dat ik een boek weg leg omdat ik er niet doorheen kom, maar dat was bij dit boek wel het geval. Het verteltempo was zo traag, er leek geen belangrijke gebeurtenis te komen.

[Pascale · Rating 4 out of 5]

lezen for life 17

[Melissa Giardina · Rating 5 out of 5]

Subliem.

[Frederieke · Rating 4 out of 5]

Na de laatste bladzijde bleef ik verbaasd achter. Je volgt drie verhaallijnen en moet als lezer goed opletten en tegelijkertijd accepteren dat niet alles duidelijk wordt. Bijzonder boek.

[Maarten · Rating 1 out of 5]

Vol grote verwachtingen begonnen aan mijn eerste Terrin. Het wordt ongetwijfeld mijn laatste. Verschillende reviews die ik al las lieten uitschijnen dat ik hier vast zinnen om in te kaderen of zo zou vinden. Ik heb er tevergeefs gezocht. Wel gevonden: slechte seksscènes, oervervelende, banale beschrijvinkjes, details die er niet toe doen en die niets bijdragen aan het geheel (noch aan de plot, noch aan het esthetische).
De plot? Een makke thriller. Aan het eind wil je weten hoe het afloopt, zoals dat gaat met thrillers. Vandaar die ene ster.