เพลิงสายลม

เพลิงสายลม #1

by ณ พิชา

“ที่นี่คือวายัณ คุณอยู่ในบ้านป่าเมืองเถื่อน ดังนั้นเมื่อคุณจำเป็นต้องอยู่ที่นี่... ก็หัดเชื่อฟังผมไว้บ้าง ถ้าคุณยังมีความหวังจะกลับไปสู่โลกข้างนอก!"

ท่ามกลางความแตกแยกของชนกลุ่มต่างๆ แถบสามเหลี่ยมทองคำในพม่า มีชนกลุ่มน้อยพวกหนึ่งถูกขนานนามว่าเป็นนักรบที่ดุร้ายที่สุด ปัจจุบันนี้แดนสนธยาของพวกเขารู้จักกันในนาม “เขตปกครองพิเศษวายัณ” พร้อมคำร่ำลือว่าพวกเขาเป็นตัวอันตรายที่ตั้งตัวมาจากการค้ายาเสพติดอันโสมม

อราลี ได้รับมอบหมายจากองค์กรให้ไปประชุมโปรเจคท์เพื่อการพัฒนาพื้นที่ดังกล่าว ท่ามกลางความรู้สึกกังขาที่มีต่อวายัณ โชคชะตากลับนำพาเธอไปสู่เงื้อมมือของ เคมิน ทายาททางการเมืองคนสำคัญของขุนพลใหญ่แห่งปางแก้ว หนึ่งในผู้นำรุ่นใหม่ของกลุ่มวายัณ ซึ่งกำลังมีบทบาทสำคัญในการพลิกหน้าประวัติศาสตร์แดนเถื่อนแห่งนี้

ภายใต้หน้ากากเลวร้ายที่คนทั้งโลกพรั่นพรึง เคมินกลับนำพาอราลีไปสู่อีกแง่มุมหนึ่งของคนกลุ่มเล็กๆ ที่พยายามต่อสู้กับความเลวร้ายที่รายล้อมรอบด้าน

...ความทุ่มเทของเขาและความเชื่อมั่นของเธอ..
...จะนำพาสายลมแห่งความเปลี่ยนแปลงมาสู่แดนเถื่อนแห่งนี้หรือไม่...

“นอกจากหน้าที่ที่ผมต้องทำแล้ว...ขอให้รู้ว่าชีวิตของผมก็คือคุณเท่านั้น”

783 pages, ebook

First published March 1, 2013

Reviews

[Misspharaoh · Rating 3 out of 5]

พล็อตน่าสนใจมากค่ะ เกี่ยวกับชนกลุ่มน้อย วายัณ ชื่อสมมติกลุ่มหนึ่งที่ตั้งอยู่ในรัฐฉาน พม่า ติดชายแดนจีน เป็นเขตปกครองพิเศษที่มีกองกำลังแข็งแกร่งเป็นของตัวเอง เลยทำให้เป็นที่เกรงอกเกรงใจของรัฐบาลกลางมากเป็นพิเศษ และที่สำคัญคือมีปัญหาเกี่ยวกับภาพลักษณ์ด้านยาเสพติดในสายตาชาวโลก เลยมักจะถูกมองว่าเป็นชนเผ่าลับแลที่เต็มไปด้วยกลุ่มผู้มีอิทธิพล กองทัพติดอาวุธและคาราวานยาเสพติด ใครเคยชอบ ”เสราดารัล” เรื่องนี้ให้ความรู้สึกคุ้นเคยเลยละค่ะ

พระเอก เคมิน ชายหนุ่มลูกครึ่งวายัณ-ไทย ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้สืบทอดอำนาจในเขตปางแก้ว เป็นนายน้อยแห่งปางแก้ว เมืองใหม่ที่กำลังพัฒนาในเขตวายัณ เป็นคนหนุ่มรุ่นใหม่ที่ขึ้นมาเพื่อพัฒนาชนเผ่าและต่อต้านปัญหายาเสพติดภายใน วันหนึ่งได้ช่วย อราลี หญิงสาวชาวไทยที่ถูกตามล่าจนหลงเข้ามาในเขตปางแก้ว ได้รับบาดเจ็บจนต้องกลายเป็นแขกพิเศษในปาง แต่ไหนเลยอาการทางกายสาวก็ไม่ได้หนักหนาสาหัสอะไรนัก ทำไมนายน้อยหนุ่มถึงคุมตัวแจ พาไปโน่นนี่ แถมยังยื้อเวลาไม่ให้สาวเจ้ากลับบ้านเมืองไปเร็วนักละเนี่ย
”ตกหลุมรักเฉยเลยไม่ทันได้ตั้งตัว...” 🎶เพลงนี้ขอมอบให้นายน้อย

สนุกดีนะคะ
➖เพียงแต่มีจุดที่รู้สึกไม่อินอยู่บ้างคือความรักของพระนาง รักกันด้วยเหตุผลอะไรไม่แน่ชัด เลยไม่ได้รู้สึกฟินหรืออินอะไรกับพวกเขาเป็นพิเศษ🤔
➖อีกอย่าง นางเอกเรื่องนี้ก็ออกจะมีคาร์แรกเตอร์ตามขนบนิยายยุคเก่าๆไปหน่อย นั่นคือ เป็นเจ้าหน้าที่องค์กรสากลแห่งหนึ่ง มีความเป็นปัจเจกสูง เลยออกจะอวดดี หาเรื่องให้ตัวเองจนเจ็บตัว ไม่เข้าใจสถานการณ์ คิดว่าตัวเองเจ๋ง เอาตัวรอดได้ เอาความคิดเห็นตัวเองเป็นใหญ่ ตัดสินผู้อื่นง่ายๆ ทั้งที่เคลมว่าตัวเองผ่านประเทศพัฒนามาแล้ว ผ่านการศึกษามาสูงและมีประสบการณ์การทำงานมาเยอะนะ เลยออกจะน่าลำไยไปหน่อยในตอนต้นเรื่อง🙄🤣
➖อีกอย่างคือคิดว่านางเอกให้ความรู้สึกออกจะขี้โม้นิดๆในเรื่องของประสบการณ์ชีวิตที่แล้วๆมา พูดซ้ำอยู่นั่นละว่าตัวเองจบโทอเมริกา เคยทำงานกับผู้อพยพที่ปากีฯเนปาลนะ นางแข็งแกร่งไม่ใช่ไก่กา คือนางพูดซ้ำเกือบสิบรอบได้ เลยออกจะหมั่นไส้อะค่ะ 🤣🤣

สรุป
ก็อ่านได้เรื่อยๆสำนวนดีไหลลื่นดีมากเลยล่ะค่ะสำหรับนข.ที่ไม่เคยอ่านมาก่อนคนนี้ เนื้อหาเกี่ยวกับปัญหายาเสพติด ชนกลุ่มน้อยแถบสามเหลี่ยมทองคำ นข.ทำการบ้านได้ดีมากน่าสนใจ เพียงแต่อ่านๆไปได้ครึ่งเล่มก็ออกจะเอื่อยๆไปนิด พระนางเรื่อยๆไม่ดึงดูดเท่าที่ควร และเขารักกันด้วยเหตุผลอะไรเลยออกจะรู้สึกเฉยๆ จบแล้วจบเลยไปนิดค่ะ

ปล. ใครมีเล่มอย่าลืมไปโหลดตอนพิเศษในเมพด้วยนะคะ
ถึงคราวนายน้อยคนเงีนบขรึมแห่งปางแก้วแพ้ท้องแทนเมีย ตัวอ่อนตัวเหลวจนต้องแอบกินมะม่วงเปรี้ยวไม่ให้ลูกน้องเห็น เพราะกลัวจะเสียการปกครอง เอ็นดูเลยค่ะ😂

[Natt · Rating 4 out of 5]

คนเขียนผูกประเด็นยาเสพติดได้น่าสนใจ และค่อยๆ แทรกซึมเรื่องรักๆ ของพระนาง

[Rada Chalapipat · Rating 3 out of 5]

#อราลี สาวไทยมาดนิ่งเจ้าหน้าที่ภาคสนามขององค์กรคณะกรรมการสากลเพื่อการพัฒนามนุษย์เคยมีรักแรกกับหนุ่มลูกครึ่งเชื้อสายกะเหรี่ยงไทยใหญ่ระหว่างเรียนปริญญาโทที่สหรัฐอเมริกาแต่ต้องอกหักเพราะจู่ๆแฟนหนุ่มก็จากไปก่อนเรียนจบโดยไม่บอกกล่าว อราลีผู้อกหักเลยหันไปทุ่มเทเรื่องเรียนและการทำงานสมัครไปเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลผู้ลี้ภัยในประเทศที่ 3ที่ปากีสถานและเนปาลก่อนจะย้ายกลับเมืองไทย

#เคมินหรือนายน้อยแห่งปางแก้ว หนุ่มหล่อสไตล์ตี๋อินเตอร์ลูกครึ่งไทยวายัณที่เพื่อนชาวต่างชาติขนานนามว่า #เจ้าชายฝิ่นขาว เพราะเขาเป็นหลานตาของอดีตขุนพลฝิ่นแห่งวายัณผู้เป็นกำลังสำคัญในการรวมชนกลุ่มน้อยในรัฐฉานก่อตั้งเป็นสหภาพวายัณและประกาศตัวเป็นผู้ปราบปรามยาเสพติดทั้งที่วายัณเป็นถิ่นที่ขึ้นชื่อเรื่องการปลูกฝิ่นและถูกมองว่าเป็นแหล่งผลิตและค้ายาเสพติดสำคัญในดินแดนสามเหลี่ยมทองคำ เคมินได้รับการศึกษาในสิงคโปร์จนจบปริญญาโทก่อนย้ายกลับมาทำงานในตำแหน่งโฆษกพรรคและทำงานต่างๆแทนตาที่เกษียณตัวเองโดยเฉพาะการประสานงานกับองค์กรสากลเพื่อชี้แจงให้โลกรู้ว่าวายัณต้องการความเชื่อใจและการช่วยเหลือในการเปลี่ยนแปลงตัวเองจากเมืองคนเถื่อนสู่โลกใหม่เช่นเดียวกับประเทศไทยและประเทศอื่นๆ พระเอกพักอยู่ที่ปางแก้วเมืองใหม่ใกล้ชายแดนไทยที่คุณตานายพลย้ายมาตั้งถิ่นฐานแยกออกจากเมืองหลวงเดิมที่มีมาเฟียครองอยู่หลายก๊กหลายสัญชาติ

พระนางเรื่องนี้มีเหตุบังเอิญให้เจอกันแบบผ่านตา ก่อนจะเกิดเหตุนางเอกหนีตายจากการถูกคู่หมั้นของแฟนเก่าจับตัวมาจากเขตไทยใหญ่ที่ตัวเองไปเที่ยวช่วงลาพักร้อน พระเอกถือโอกาสหาเรื่องรับผิดชอบแกมบังคับในฐานะที่ตัวเองขับรถเฉี่ยวนางเอกในเขตปางแก้วให้อราลีต้องอยู่รักษาตัวอาการบาดเจ็บเพียงภายนอกจนกว่าจะหายดี นางเอกเคยพยายามหนีแล้วพระเอกตามไปช่วยจากเงื้อมมือคนร้ายได้อีกรอบ หลังจากนั้นนางเอกเลยไม่มีการดื้อ พระเอกก็ได้ใจลากตัวเป็นคู่ปาท่องโก๋ไปด้วยทุกที่จนลูกน้อง คุณตาและชาวบ้านชาวช่องต่างรู้กันทั่วว่านายน้อยหวงว่าที่นายหญิงเป็นที่สุด

พล็อตหลักเป็นเรื่องความเข้าใจชนกลุ่มน้อยที่ต้องการต่อต้านยาเสพติดที่น่าจะมีเค้าโครงบางส่วนจากเรื่องจริง เป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนทางการเมือง ผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งในท้องถิ่นหรือระดับสากลอาจจะไม่ได้มือสะอาดตรงไปตรงมา บางครั้งก็จำเป็นต้องสมานฉันท์กับมาเฟียยาเสพติดที่เป็นพ่อพระคนบาปและต้องค่อยเป็นค่อยไปในการปรับเปลี่ยนโลกของการปลูกฝิ่นของชาวบ้านให้เป็นเกษตรกรยุคใหม่ที่เขาไม่ได้โชคดีมีโครงการหลวงหรือได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐหรือองค์กรต่างชาติ

ฉากส่วนใหญ่เป็นการถกปัญหาคุยกันหรือการเล่าเรื่องผ่านตัวละครต่างๆถึงที่มาที่ไปของคุณตานายพล หน้าที่การงานของนางเอกที่สมบุกสมบันและความเป็นนายน้อยสุดหล่อมาดเจ้าชายของพระเอก ไม่มีการเจาะลึกชัดเจนว่านางเอกต้องทำอะไร ฝ่ายพระเอกบทเด่นก็ออกไปทางบุ๋น ตัวร้ายโผล่มาช่วงแรกและตอนท้ายเรื่อง ให้ความรู้สึกเหมือนมองภาพรวมของเรื่องอยู่ห่างๆแต่ไม่ได้สัมผัสความรู้สึกของความยากลำบากในการใช้ชีวิตของชาววายัณหรือเห็นผลเสียที่ชัดเจนในเชิงรูปธรรมของเมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องยาเสพติด ถ้าลดการเล่าซ้ำในธีมเรื่องเดิมน่าจะลงรายละเอียดหรือความเข้มข้นดราม่าได้ลึกซึ้งกว่านี้

[Jarupan Noosong · Rating 5 out of 5]

อย่างที่เคยเม้นต์ไว้อ่ะค่ะ ข้อมูลต่างๆที่คุณ ณ พิชาให้ไว้ในเรื่อง ทำให้ไม่เหมือนอ่านนิยายค่ะ ตัวละครเหมือนมีตัวตนอยู่จริงๆ และเรากำลังติดตามชีวิตของพวกเขาอยู่
เหใือนเป็นนิยายรักกึ่งสารคดีที่ทำให้เราอยากเข้าไปทำความรู้จักกับชนกลุ่มต่างๆให้มากขึ้น

เนื้อหาความรักไม่หวือหวาอะไร แต่กลับเต็มอิ่มในความรู้สึกซึ่งคิดว่าเป็นแนวของคุณ ณ พิชาค่ะ เป็นหนังสือดีมีคุณค่าที่ควรอ่านค่ะ