What do you think?
Rate this book
Αρχαία ελληνική τραγωδία
Το να έχεις εφεύρει την τραγωδία αποτελεί σπουδαίο τίτλο τιμής. Και αυτός ο τίτλος τιμής ανήκει στους Έλληνες. Κατά βάθος, υπάρχει κάτι το γοητευτικό στην επιτυχία που γνώρισε αυτό το είδος. Διότι ακόμα και σήμερα γράφονται τραγωδίες, είκοσι πέντε αιώνες μετά, και γράφονται σχεδόν σε όλο τον κόσμο, που, επιπλέον, συνεχίζει κατά διαστήματα να δανείζεται από τους Έλληνες τα θέματα και τους ήρωές τους: γράφονται «Ηλέκτρες» και «Αντιγόνες». Πράγματι οι Έλληνες ήσαν αυτοί που επινόησαν την τραγωδία, ωστόσο παραμένει βέβαιο ότι οι διαφορές ανάμεσα σε μια τραγωδία του Αισχύλου και σε μια τραγωδία του Ρακίνα είναι βαθιές. Ούτε το πλαίσιο των παραστάσεων, ούτε η δομή των έργων έμειναν ίδια. Όσο για το κοινό τους, δεν είναι πια δυνατή καμία σύγκριση, και το πνευματικό περιεχόμενο που ενυπάρχει σ’ αυτές άλλαξε περισσότερο από κάθε τι. Ανάλογα με την εποχή και τη χώρα, δίνεται και μια διαφορετική ερμηνεία του αρχικού τραγικού σχήματος. Όμως αυτό εκφράζεται με τη μεγαλύτερη δύναμη στα ελληνικά έργα, γιατί εκεί εμφανίζεται με την πρώτη του γυμνότητα. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
233 pages, Paperback
First published January 1, 1970
12 people are currently reading
123 people want to read
About the author
Jacqueline de Romilly
91 books38 followersJacqueline Worms de Romilly (March 26, 1913-December 18, 2010) was a French philologist, Classical scholar and writer of fiction of Jewish ancestry.
Born in Chartres, Eure-et-Loir, she studied at the lycée Molière, where she was the winner of the Concours général de latin and took the second prize in Greek in 1930. She then prepared for the École Normale Supérieure at the lycée Louis-le-Grand. She entered ENS Ulm in the class of 1933. She then passed the agrégation of Classics in 1936, and became a doctor of letters in 1947.
After having taught for some time in a school, she became a professor first at the University of Lille and subsequently at the Sorbonne (from 1957 to 1973). She was then elevated to the chair of Greek and the development of moral and political thought at the Collège de France — the first woman nominated to this prestigious institution. In 1988, she was the second woman (after Marguerite Yourcenar) to enter the Académie française, being elected to Chair #7, previously occupied by André Roussin. In 1995, she obtained Greek nationality and in 2000 was nominated Ambassador of Hellenism by the Greek government.
She was at one time president of the Association Guillaume Budé, and remains the honorary president of that institution.
Born in Chartres, Eure-et-Loir, she studied at the lycée Molière, where she was the winner of the Concours général de latin and took the second prize in Greek in 1930. She then prepared for the École Normale Supérieure at the lycée Louis-le-Grand. She entered ENS Ulm in the class of 1933. She then passed the agrégation of Classics in 1936, and became a doctor of letters in 1947.
After having taught for some time in a school, she became a professor first at the University of Lille and subsequently at the Sorbonne (from 1957 to 1973). She was then elevated to the chair of Greek and the development of moral and political thought at the Collège de France — the first woman nominated to this prestigious institution. In 1988, she was the second woman (after Marguerite Yourcenar) to enter the Académie française, being elected to Chair #7, previously occupied by André Roussin. In 1995, she obtained Greek nationality and in 2000 was nominated Ambassador of Hellenism by the Greek government.
She was at one time president of the Association Guillaume Budé, and remains the honorary president of that institution.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
April 19, 2023
به عنوان مدخل کتاب خوبیه. تو فصل اول به ژانر تراژدی میپردازه، کمی از تاریخچهی شکلگیری و ساختارش میگه و تو فصل آخر هم به مفهوم تراژیک در ارتباط با تراژدی قرن پنجی و تراژدیهای مدرن میپردازه. سه فصل میانی هم به ترتیب به آیسخولوس، سوفوکل و اوریپید اختصاص داده شدن؛ موتیفهای نمایشنامههاشون رو با شاهدهایی از خود متنها بررسی کرده و جالبترین بخشهای کتاب هم همین سه بخشان.
August 22, 2021
Intéressant, mais je l'ai lu en complément d'un cours pour la fac donc j'ai rien de passionnant à dire
(Juste contente que l'essayiste dénonce l'interprétation néfaste du mythe d'OEdipe par freud)
(Juste contente que l'essayiste dénonce l'interprétation néfaste du mythe d'OEdipe par freud)
February 16, 2023
El mejor libro sobre la tragedia griega que he leído. Incluso por sobre los escritos de Niezsche.
November 12, 2024
Un classique mais à certains moments le propos ne va nulle part : le livre regorge de citations souvent peu exploitées, on aimerait qu’elle commente au lieu de réciter après il ferait 9291939 pages quoi🤚😔
May 27, 2022
Une lecture très instructive sur le sujet, qui m'a bien aidé avec les pièces que j'étudiais sur Eschyle, Sophocle et Euripide !
Un très bon complément pour les cours ou le plaisir !
Un très bon complément pour les cours ou le plaisir !
November 7, 2016
Ancient Greece is the inventor of the tragedy, what a great legacy !
Displaying 1 - 6 of 6 reviews