จอมนางจารชน หน่วย 11 ภาคต้น เล่ม 2

จอมนางจารชน หน่วย 11 #2

by Xiao Xiang Dong Er, 潇湘冬儿, เซียวเซียงตงเอ๋อร์

ในโลกของฉู่เฉียว มีพระอาทิตย์ที่ไม่มีวันดับสลายชั่วนิรันดร์ดวงหนึ่ง
แม้ชั้นเมฆจะหนาทึบปานใด ก็ไม่อาจบดบังแสงอันจรัสจ้านั้นได้
หลายปีต่อมา นางบอกว่าพระอาทิตย์ดวงนั้นก็คือความศรัทธาของนาง

“ฉู่เฉียว” จารชนหญิงผู้เก่งกล้า กลับทะลุมิติสู่ยุคโบราณ
กลายเป็นดรุณีทาสอายุเจ็ดขวบที่อ่อนแอไร้ทางสู้
นี่คือเรื่องราวของเด็กหญิงคนหนึ่ง บนเส้นทางแห่งคาวเลือด
บนสมรภูมิรบ บนสมรภูมิแห่งชีวิต
นี่คือเรื่องราวของบุรุษผู้กล้าที่สติปัญญาเลิศล้ำกลุ่มหนึ่ง บนเส้นทางแห่งอำนาจ
บนเส้นทางแห่งจอมคน ประมุขแห่งเยียนเป่ยผู้ทระนงองอาจ
คุณชายสูงศักดิ์ผู้เย็นชาและฉลาดล้ำลึก รัชทายาทเปี้ยนถังผู้รักความสำเริงสำราญ
ราชันชิงไห่ผู้มีรอยยิ้มซ่อนคมดาบ...
ในโลกยุคโบราณอันไร้ซึ่งมนุษยธรรม ผู้เข้มแข็งกลืนกินผู้อ่อนแอ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก
นางจะเอาชีวิตรอดได้อย่างไร?

ภายใต้สงครามอันทารุณโหดร้ายและการสังหารหมู่ที่อำมหิตเลือดเย็น
พวกเขาเหล่านี้จะมาบอกพวกเราว่า
อะไรคือความรัก อะไรคือคุณธรรม
อะไรคือความตื้นตัน อะไรคือความศรัทธา!

Genres: China

312 pages, Paperback

Published August 1, 2016

About the author

Associated Names:
* Xiao Xiang Dong Er
* 潇湘冬儿
* เซียวเซียงตงเอ๋อร์ (Thai)

Reviews

[Chompoo Choti · Rating 5 out of 5]

จอมนางจารชน หน่วย 11 เล่ม ภาคต้น 1-4

#สนุกค่ะ การวางแผน การดำเนินเรื่อง ความรักหันไปทางนี้เลวกลับดี ไปทางดีกลับเหลือเชื่อเป็นร้าย พล็อตไปแบบชวนเดายากอยู่เพราะเรื่องมันจะเปลี่ยนผันไปตามสถานการณ์ มันดีตรงนี้!! (ถ้านี่คือสิ่งที่ต้องสรุปกับเรืองนี้นะ)
.

จอมนางจารชน 11 เป็นเรื่องล่าสุดที่ได้อ่านแนวแปลจีนที่มีพล็อตการข้ามยุคปัจจุบันไปยังอดีตซึ่งถ้าพูดแค่นี้คนอ่านที่อ่านแนวนี้บ่อยๆอาจจะเบ้หน้าได้ว่ามันก็มีเยอะแล้วนะ แต่คือเราจะบอกค่ะว่าเรื่องนี้มันอาจจะมีธีมตรงนี้อยู่แต่ว่าโดยเนื้อหาแล้วเราว่ามันไม่น่าจะเหมือนใครแล้วล่ะค่ะเพราะโดยรวมแล้วเรื่องนี้เนื้อหาทั้งมวลคงได้คะแนนเรื่องความโหดร้าย เลือดสาดแบบทะลุทะลวงมากกว่าเรื่องอื่นๆ เป็นแน่ ใครที่ไม่ชอบแนวโหดเลือดทะลักอาจจะคิดแล้วคิดอีกว่าน่าอ่านหรือเปล่าหรือว่าจะข้ามดี แต่เราอ่านแล้วบอกได้เลยว่ามันน่าอ่านเพราะเรื่องราวที่มีเนื้อเรื่องจัดเต็มนี่ต้องยอมรับเลยสำหรับการวางแผน เล่ห์กล แล้วก็การเดาทางไม่ออกว่ามันจะไปทางไหนมันคือความน่าติดตามของเรื่องเลยนะคะ
.
เรื่องนี้เปิดเรื่องมาด้วยความตื่นเต้นของนางเอกนามว่าฉู่เฉียวในการทำงานเป็นเหมือนสายลับจารชนสาวในชีวิตยุคปัจจุบัน แต่แล้วก็มีเหตุการณ์เกิดขึ้นนำพาให้วิญญาณของเธอเปิดวาร์ปเข้าไปยังยุคอดีต แต่มันไม่ธรรมดาแบบนั้นเพราะว่านางหลุดเข้าไปยังยุคป่าเถื่อนฆ่าแกงกันได้แบบธรรมดาหน้าตายมาก สำคัญคือนางดันหลุดเข้าไปอยู่ในร่างของเด็กวัย 8 ขวบ #ที่เป็นทาสในบ้านของตระกูลจูเก่อไปถึงก็เจอกับการที่ตัวเองต้องไปเป็นเหยื่อล่อเป้นเป้าโจมด้วยธนูพร้อมกับเด็กๆที่ถูกจับมาอยู่ในกรงแล้วปล่อยให้เอาตัวรอด (อ่านแล้วโหดร้ายม้ามแตกมากค่ะ) แล้วนางก็เป็นคนเดียวที่รอดแล้วชีวิตหลังจากนี้นางก็ได้เข้าไปใช้ชิวิตสวิงเหวี่ยงในตระกูลมู่ โดนทั้งดี ร้าย สุดท้ายกลับไปอยู่ภายใต้การรับใช้ส่วนตัวของ คุณชายสี่-จูเก่อเยว่ และการเป็นนางทาสของฉู่เฉียวก็มีวีรกรรมล้านแปดในบ้านตระกูลมู่ ใครต่อใครที่ทำกับนางแล้วครอบครัวซึ่งก็คือเด็กๆที่ถูกซื้อมาพร้อมกันค่อยๆ ถูกฆ่าเหมือนผักเหมือนปลาไปทีละคนสองคนมันเลยเหมือนความแค้นสะสมเพราะคนเหล่านั้นคือความอบอุ่นใจที่ฉู่เฉียวมีให้กับเด็กๆที่เป็นพี่เป็นน้องของนางในโลกอดีตแห่งนี้รวมถึงคุณชายสี่จูเก่อเยว่ด้วย
.
.
เล่มแรกมันก็เหมือนกับการบอกเล่าเก้าสิบเกี่ยวกับตัวนางเอกฉู่เฉียวว่านางเป็นมายังไงในอดีต มาแล้วดำเนินชีวิตอย่างไร ช่วงเล่มแรกเลยเป็นช่วงวัยเด็ก 8 ขวบที่เรียกว่าชีวิตผ่านการต่อสู้ ชีวิตรันทด ความศรัทธาบังเกิดก็จะได้เจอกับเล่มนี้ เพราะปูพื้นมาเรื่อยๆจนฉู่เฉียวจะได้เจอ #เยียนสวิน หนุ่มอีกหนึ่งคนที่ถือว่าเป็นตัวแปรอีกคนที่มีความสำคัญในชีวิตของนางเอกเพราะมันปูพื้นมาด้วย ความไว้วางใจ เชื่อถือ เชื่อมั่น เรียกว่า #ต่างคนต่างก็หลับตาได้ถ้าอีกฝ่ายตื่นและเพราะเป็นแบบนี้เล่มสองมันจึงจะลากยาวกับความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นตั้งแต่เด็กแล้วชีวิตทั้งสองต่างก็ต้องพลิกผันเพราะภารกิจอันใหญ่โตจนมันทำให้ชีวิตทั้งสองต่างต้องเปลี่ยนไป
.

จริงๆ อยากบอกเล่าแต่ละเล่มออกมาเป็นรายละเอียดนะแต่คิดว่าไม่ดีกว่า เพราะจะว่าไปอ่านเล่มแรกจบแล้วรู้ความว่านางเอกเค้าดำเนินชีวิตอย่างไร ใช้ชีวิตผูกติดกับใครมาบ้างมันก็ทำให้เรารู้ว่านี่ล่ะมันคือเรื่องราวของ ความรัก ความสัมพันธ์ หน้าที่ ศรัทธาและดราม่าจงบังเกิด ของแต่ละคนที่ทำอะไรมีเหตุผลในตัวเองเสมอ
.
นางเอกของเราแน่นอนว่าเก่งอยู่แล้วล่ะและมันมีเหตุผลรองรับที่ว่าเป็นคนจากยุคปัจจุบันที่มีทักษะการวางแผน การต่อสู้มาก่อนแม้วาจะหลุดไปอยู่ในวัย 8 ขวบตัวเล็กกระจ้อยก็สามารถทำตัวเองให้เก่งกล้าและช่างคิดแม้ว่าอาจจะมีบางอย่างที่เว่อร์วังไปบ้างก็ถ้ามองข้ามตรงนั้นไปก็คิดว่าไม่มีปัญหาล่ะ นางเอกของเรามีชะตาชีวิตที่แบบว่ามาติดลบ เริ่มค่อยๆ ดี แล้วก็วูบๆ ลงแล้วก็ค่อยๆ กระเตื้องขึ้นด้วยเพราะเหตุการณ์หลากหลายค่อยๆ สลับสับเปลี่ยนเข้ามา ชายที่เข้ามาข้องเกี่ยวแต่ละคนแน่นอนก็มีความดีงามในความแตกต่างแต่ทั้งหมดต่างคนก็ต่างมีความสัมพันธ์ที่มาคนละทาง ปรับเข้าหากันด้วยเพราะสถานการณ์เป็นเรื่องบังคับ เรื่องนี้ว่าไปไม่อยากลุ้นว่าใครเป็นพระเอกหรืออะไรเพราะเหตุการณ์ตั้งแต่เล่ม 1 เริ่มเรื่องมาแล้วมันจะไม่มีอะไรธรรมดา คนที่เราไว้ใจอาจจะไม่ใช่ คนที่ปากบอกจะฆ่า ๆ ก็กลับช่วยเหลือเกื้อกูลแบบเลือดถึงเนื้อถึงและจูบถึงอีกต่างหาก หรือว่าไม่ก็รัชทายาทไม่เต็มร้อยไม่แน่ว่าอาจจะมีบทบาทสำคัญขนานใหญ่ที่ทำให้เรื่องราวในภาคปลายกลายเป็นระเบิดปรมาณูก็ได้

แม้ว่าเรื่องนี้อาจจะบอกได้ว่าเป็นแนวแอ๊กชั่น บู๊ล้างผลาญตายกันเป็นเบื่อเหมือนโหดตรงนี้ก็ไม่เถียงค่ะเพราะมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ แต่เพราะเราเข้าใจว่าสถานการณ์และความเป็นมาของสถานที่เลยทำให้คิดว่าถ้าเราไม่ฆ่าเราก็ถูกข้า ถ้าเราใจอ่อนเราก็ตายคาสนาม ความสมเหตุสมผลกับเรื่องนี้เลยเข้าใจได้ดี คนที่เรามองว่าการกระทำที่มันเลวมากๆ บางทีก็ต้องมองให้ออกว่าเพราะอะไรเขาถึงเป็นอย่างนั้น อ่านเรื่องนี้ตอนแรกก็คิดว่าทำไมนางเอกช่างโหดร้าย แต่คำว่า "เห็นชีวิตสำคัญ” อันนี้ต้องบอกเลยว่าให้คะแนนนางเอกเขาเลยเพราะถือว่าตั้งแต่ต้นจนจบนางเอกมีศรัทธากับการมีชีวิตอยู่เพราะตั้งแต่วิญญาณเข้าสิงร่างทาสน้อง 8 ขวบ นางก็ไม่ได้ใช้ชิวิตดิบดีอะไร ต้องต่อสู้กับความเลวร้ายทุกข์ยาก การสูญเสียเหล่าพี่น้องเด็กๆ ที่นางมี มันคือความโหดร้าย แล้วเมื่อชีวิตพลิกผันให้ต้องก้าวมาเป็นหญิงเก่งของกองทัพ วางแผนการณ์สู้รบปรบมือมันก็ไม่ได้ถึงขนาดคิดไม่ได้ว่าเพราะอะไรเพราะมันคือการสั่งสมประสบการณ์ในงานและชีวิตในอดีตที่สอนให้ต้องอดทน เรียกว่าเรื่องนี้แม้จะโหดแต่มันมีความเรียลแทรกอยู่ในเรื่องทำให้เราไม่ได้คิดเลยว่ามันคือความเพี้ยนในตรรกะของความโหดร้ายตามพล็อต

สิ่งที่อ่านแล้วชอบเลยคือ
1. #พล็อต .. เราชอบสถานการณ์ที่มันพลิกตลอดเวลา คาดเดาไม่ได้เพราะมันคือความสนุก แล้วยิ่งเจอคนเขียนเค้าหาทางลงให้กับเรื่องราวได้เราว่ามันยิ่งงามค่ะ เรื่องนี้มันตอบโจทย์ได้เลยล่ะ
2. #ภาษา/ สำนวน อาจจะแปลกสำหรับตัวเองหน่อยเพราะแรกเริ่มเรายังไม่คุ้นชิน แต่เมื่ออ่านไปเรื่อยๆมันก็เริ่มเข้าใจแม้จะยังมีงงบ้างก็ตามทั้งเรื่องชื่อ เรื่องตำแหน่ง แต่ว่าพออ่านไปแล้วมันก็เหมือนเอาน่าเดี๋ยวคุ้น
3. #การดำเนินเรื่อง ภาคต้นจะมี 4 เล่มก็ตามแต่การดำเนินเรื่องนั้นไม่เยิ่นเย้อเลยเพราะมันจะมีอะไรชวนให้เราลุ้นได้ตลอดเวลา แต่ข้อเสียมันจะมีนิดหน่อยตรงที่ว่าบางทีไปไวจนถ้าเผลออ่านพลาดไปนิดจะมีงงเลย (อันนี้ผิดที่คนอ่านละกัน) แล้วสำนวนในการดำเนินเรื่องช่วงภาคบู๊แน่นอนว่าแม้จะไม่ได้เป็นผู้สันทัดในกระบว���วิชาต่างๆ วรยุทธ์อาจจะอ่อนเปลี้ยแต่ว่าคนเขียน/แปลทำเอาเราอยากมือหนึ่งจับหนังสืออีกมือจับกระบี่ฟาดฟันมากค่ะ เพราะว่าบรรยายเสียจนอยากมีวิชาเอาไว้ป้องกันตัวมาก เรียกว่าอ่านไปอินไปจริงเลย
4. #สัดส่วนในเรื่องคนอ่านอย่างเราปกติมักชอบอ่านแนวความรักอะไรเน้นๆ มากอยู่แล้วล่ะธรรมดาเนาะ แต่เรื่องนี้มันไม่ใช่หวานละมุนเรียกร้องหาที่รักจ๋าอะไรแบบนั้น แต่เรื่องนี้มันคือ ความรักในความรู้สึกความผูกพัน ที่แบบว่าอ่านแล้วมันจะรู้สึกได้ทันที แต่จะว่าไปก็นะ มีบางฉากที่รู้ว่ารักแต่มันแสดงออกรุนแรงนี่เป็นกรณียกเว้นแล้วกันเพราะสถานการณ์มันบังคับเนาะ 5555


รวมๆ แล้วอิฉันสุดติ่งเป็นติ่งเลยล่ะค่ะสำหรับจอมนางจารชนหน่วย 11 ถือว่าเป็นงานอีกรูปแบบหนึ่งของสยามอินเตอร์ที่แบบว่านานๆ จะได้หยิบจับมาที แน่นอนว่าอ่านเรื่องนี้คงต้องอ่านภาคปลายอีก เชื่อแน่ว่าเหตุการณ์มันไม่ธรรมดาเพราะการเมืองมาเต็บ พลิกผันกับเรื่องราวต่างๆ คงไม่พลาด ความรักที่ยืนอยู่คนละฝั่งฝ่ายมันอาจจะมี สรุปคือ มันคงมีอะไรพลิกไปพลิกมานี่ล่ะค่ะ ติ่งแบบฉันคงต้องยอมล่ะว่าอีก 4 เล่มภาคปลายเท่านั้นอ่านแล้วจะได้ตอบโจทย์ความชอบจนสุดปลายทาง เสียที

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

พระเอกคือใครยังไม่รู้ แต่ลงเรือนายน้อย 4 ไปแล้ว

ชอบที่สุดคือพล็อตหลงรักศัตรูโดยไม่รู้ตัว

เล่มนี้ตัวละครมากมาย วุ่นวาย หลายฝ่าย บางคนก็จำไม่ได้ก็อ่านผ่านๆ ไป

มีตัวตลกมาคั่นความตึงเครียดคือองค์รัชทายาทหลี่เช่อ นี่ตกลงเป็นคนเก่งที่ซ่อนงำประกายมิดชิดหรือเป็นคนปัญญาอ่อนยังไม่รู้ แต่คาดว่าหนีไปเพียงลำพังแล้วรอดได้ต้องไม่ธรรมดาแน่

องค์ชาย 7 บทน้อยจัง ไม่มีลุ้นเลย

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – จอมนางจารชนหน่วย 11 ภาคต้น เล่ม 2 (11 处特工皇妃 Volume 02)
ผู้แต่ง – เซียวเซียงตงเอ๋อร์ (潇湘冬儿 Xiao Xiang Dong Er) เขียน ลี หลินลี่ แปล


ตัวละคร
ฉู่เฉียว อายุ 27 ปี, จิงเยว่เอ๋อร์, ซิงเอ๋อร์ อายุ 7 ขวบ ⇒ 8 ขวบ ⇒ 15 ปี (อาฉู่ เรียกโดยเยียนสวิน จ้าวซง เฉียวเฉียว เรียกโดยหลี่เช่อ)
จูเก่อเยว่ (นายน้อยสี่) อายุ 13-14 ปี ⇒ 22 ปี
เยียนสวิน อายุ 14 ปี ⇒ 21 ปี
หลี่เช่อ อายุ 21 ปี


รีวิวหลังอ่าน

ควรจะรีบอ่านก่อนจะกลับไปดูละครซับไทยต่อ 555+ เรื่องนี้เราดูถึงตอนที่ 24 แบบซับจีน แล้วก็หยุดอยู่ตรงนั้น เพราะสัปดาห์ต่อมามีนัดติดกันหลายวัน เลยตามดูไม่ทัน ก็เลยปล่อยเลยตามเลย ไว้ดูซับไทยทีเดียวแล้วกัน เนื่องจากซับไทยก็มาไวยิ่งกว่าจรวดอยู่แล้ว

และอ่านเล่มแรกจบก่อนจะดูฉู่เฉียวจ้วน พอดูไปก็คิดว่าละครทำออกมาได้ดีนะ เพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างซิงเอ๋อร์กับนายน้อยสี่มากขึ้น เพิ่มความวายระหว่างนายน้อยสี่กับเยียนสวินให้จิ้นตายกันไปข้าง 555+ คือหลายๆ อย่างทำดีมาก แต่ปาไป 24 ตอน ยังไม่จบเล่มแรกเลยจ้าาาา 555+ เรื่องมันจะจบทันไหมเนี่ย เราชอบเพลงมากๆ ด้วย เพลงประกอบที่จ้าวลี่อิ่งร้องกับจางปี้เฉิน (เพิ่งรู้ตอนหลังว่าเป็นแชมป์ The Voice of China Season 3 เป็นคนที่สวยและพลังเสียงดีมากๆ เพลงประกอบฮวาเชียนกู่ที่ร้องก็เพราะมากๆ เช่นกัน)

นอกเรื่องไปไกล 555+ ด้วยความที่อ่านจบเล่มแรกก่อนดูละคร แล้วดูละครไปได้ ⅓ ของทั้งหมดไปแบบมึนๆ เพราะภาษาที่พูดก็ฟังไม่รู้เรื่องเท่าไร เข้าใจแต่ฉากที่ใช้คำพูดง่ายๆ 555+ พอกลับมาอ่านอีก เราก็มึนสิ เรางงเองว่า ตกลงเหตุการณ์ตรงนี้มีในละครหรือในนิยายกันแน่หว่า ตอนนี้กำลังพยายามจูนความคิดให้ตรงกันอยู่ 555+

แต่พอเริ่มอ่านเล่ม 2 หลังจากทิ้งหายไปนาน แว๊กกกกกกกกกกกกกก อ่านแล้ววางไม่ได้เลยจ้าาาา นี่ยิงยาวจนจบเล่ม 3 แล้วด้วย จะได้เขียนรีวิวต่อจากเล่ม 2 นี่แหละ ใช้เวลาอ่านน้อยมาก ฮ่าๆ จบอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ ทำเอาดองรีวิวทีเดียว 4 เล่มรวด 555+ เดี๋ยวถ้าอ่านจบ จะได้กลับไปดูละครฉู่เฉียวจ้วนต่อไง อิอิ

ไม่คิดว่าจะมันและสนุกขนาดนี้ ขนาดว่าพอรู้สปอยล์มาบ้าง เนื่องจากตามดูละคร ก็จะมีคนสปอยล์ฉากสำคัญๆ ไว้พอควรเลย แต่ก็ยังอ่านสนุก และแอบไม่ชอบการกระทำของเยียนสวินในหลายๆ ฉาก แต่ในละครนั้น รอยยิ้มของเยียนสวินช่างพิฆาตใจข้าพเจ้าจริงๆ ยิ้มทีโลกยิ่งกว่าละลาย 555+

ส่วนจ้าวซง ออกมาทีไร หน้าของอวี๋กงเพื่อนเซียวไน่ก็จะลอยตามมาตลอด ก็เพราะเป็นคนเดียวกันแสดงไง น่ารักยังไงก็น่ารักอย่างนั้น เลยออกจะสงสารจ้าวซงในช่วงหลังๆ จริงๆ ฮือๆๆๆๆ

ถึงจะอ่านสนุก ก็ยังมีจุดที่ติดขัดคือ มีบางฉากอ่ะ อ่านแล้วงงหนักมากว่าตกลงใครสู้กับใคร เช่นมีอยู่ฉากหนึ่งในวัง เรางงว่ามู่เหอหวงโฮ่วกับซูกุ้ยเฟยสู้กันเนี่ย ฉู่เฉียวคือแค่แอบดู หรือร่วมปะทะด้วย วนกลับไปอ่านอีกหลายรอบก็ยังงงๆ เลยปล่อยเบลอไปแล้วกัน เพราะงงไง 555+

ตัวละคร ตระกูลต่างๆ ม่ีมากมาย บางทีก็จำได้ไม่หมดว่าใครเป็นใคร ใครดีใครร้ายใครอยู่ฝ่ายไหนก็จำไม่ได้ เรื่องหักเหลี่ยมแย่งชิงอำนาจกันเอง เลยอ่านแล้วงงๆ แล้วบางทีก็งงเข้าไปอีกว่าตระกูลนี้ทำไมต้องถูกฆ่าล้างโคตรด้วย โดนใครใส่ความ และทำอย่างไรกันแน่ งงในงงก็คืองงในงง และคิดว่าถ้าจะอ่านให้เข้าใจหมด ต้องตั้งสตินิดหนึ่งจริงๆ พอมาแบบรัวๆ เราก็จะตามไม่ทันว่าใครกันแน่ฟระ และมีความสำคัญยังไงกับการแย่งชิงอำนาจนี้ไรงี้

[สปอยล์]

เวลาผ่านไป 8 ปีมั้ง เราก็งงๆ ตรงอายุของแต่ละคน แถมจำนวนปีที่ผ่านไป ก็งงว่าจะ 7 ปี หรือจะ 7 ปีครึ่ง หรือจะ 8 ปี หรือจะ 9 ปี คืองงจริงๆ 555+

ฉู่เฉียวอยู่ข้างกายเยียนสวินตลอด เขาถูกควบคุมอยู่ในวัง รัชทายาทแห่งเปี้ยนถังชื่อว่าหลี่เช่อได้มาที่นี่ เจอกับฉู่เฉียวก็ถูกใจ จนพาตัวกลับเมือง เพราะอยากได้เป็นเจ้าสาว ระหว่างทางก็โดนลอบทำร้ายไรงี้ สุดท้ายก็รอดกลับมาได้หมดแหละ

นายน้อยสี่หลังจากผ่านไปหลายปี เขาไปศึกษาบนภูเขาสักที ก็กลับมาแล้ว ได้บังเอิญเจอกับฉู่เฉียวก็หลายครั้ง ไม่รู้บังเอิญ หรือเพราะเขาเดินมาเจอเองนะ 555+

ฉู่เฉียวได้เป็นครูฝึก เป็นลูกน้องของจ้าวเช่อ องค์ชายเจ็ด ส่วนจ้าวซงก็แวะเวียนมาหาผูกสัมพันธ์ตามจีบฉู่เฉียวบ่อยๆ แต่นางก็ไม่เคยสนใจ เพราะไม่ได้รักจ้าวซงนั่นเอง ฉู่เฉียวยอมให้เยียนสวินจูบปาก เพราะทั้งสองต่างก็รักและเชื่อใจกันมากมาย แค่มองตาก็รู้ใจไรงี้

จักรพรรดิพระราชทานสมรสให้ฉุนเอ๋อร์กับเยียนสวินแต่งงานกัน ฮีก็ทำเป็นรับๆ ไป ในใจของฉุนเอ๋อร์คือดีใจหนักมาก เพราะชอบพี่เยียนสวินมานานมากแล้ว แต่เยียนสวินนั้นในตอนที่กำลังจะบอกกับฉู่เฉียวว่าถ้ากลับเยียนเป่ยด้วยกันแล้ว จะแต่งงานกัน ยังไม่ทันจะพูด ก็ได้รับสมรสพระราชทานนี้มาซะก่อน เลยทำให้หมดโอกาสที่จ���พูดไป

ฉู่เฉียวอยู่ในงานเลี้ยง ก็ได้เจอกับชายสี่หมี่เกี๊ยว ก็ปะทะคารมและการต่อสู้กันโดยที่คนอื่นไม่รู้ไม่เห็นกันไป 555+ เล่มนี้จบลงประมาณนี้แหละมั้ง เราก็จำไม่ได้ เพราะเราอ่านเล่ม 3 ต่อโดยทันที เนื่องจากมันมากๆๆๆๆ

หลี่เช่อนี่ตลกดีนะ นางต้องโรคจิตแน่ๆ เลย โดนฉู่เฉียวทำร้ายไปมากมาย ก็ยังอยากแต่งงานกับฉู่เฉียว 555+ โดนด่าก็ยังไม่สนใจ กร๊ากๆๆ แถมตอนที่ถือหินเอาไว้ฆ่าคนนี่ก็ฮา ฉู่เฉียวงงว่าทำไมว่ายน้ำไม่ขึ้น ที่ไหนได้หลี่เช่อถือหินไว้ในมือ กร๊ากกกกกกกกก

Start 18.55 น. Tue 11 Jul 2017
End 16.34 น. Wed 12 Jul 2017
Review Date 15.20 น. Thu 13 Jul 2017

[J.Nida · Rating 4 out of 5]

เดินทางมาถึงเล่ม 2 แล้ว

จากเล่มก่อนตอนจบคือฉู่เฉียวและเยียนสวินต้องเข้ามาอยู่ในวัง
เข้ามาอยู่ในวังใช่ว่าจะดี เพราะมันตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง ทั้งสองต้องพึ่งกันและกัน
ไม่สามารถไว้ใจใครได้เลย ตอนกลางคืนต้องเบิกตาตื่น คนหนึ่งหลับคนหนึ่งเฝ้า

ใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงและโดนกดขี่ต่างๆ นานาจวบจนเวลาล่วงเลยผ่านไป 7 ปี
จากเด็กน้อย 8 ขวบตอนนี้ฉู่เฉียวอายุสิบหกแล้ว ความสามารถและความร้ายกาจ
พัฒนามากขึ้นกว่าเดิม แต่นางเป็นเพียงทาสผู้ติดตามของเยียนซื่อจื่อเยียนสวินเท่านั้น
จึงไม่มีใครใส่ใจให้ความสำคัญความสามารถของนาง

ผ่านไปเจ็ดปีแล้ว ผู้ที่ไม่ได้พบหน้าก็ได้พบอีกครั้ง

จูเก่อเยว่หลังจากวันที่ฉู่เฉียวหลบหนีไปพร้อมเยียนสวิน เขาก็ออกจากเมืองหลวง
หลบลีกความวุ่นวายไปยังสถานที่หนึ่ง กลับมาครั้งนี้ ความเย็นชาว่างเปล่าในสายตากลับไม่ได้
ลดน้อยลงทว่าเพิ่มมากขึ้น ท่วงท่างามสง่า ใบหน้าหล่อเหลา

เยียนสวินเองเจ็ดปีมานี้ก็ไม่ได้นั่งงอมืองอเท้ารอความตาย แต่ทั้งเขาและฉู่เฉียวได้เก็บงำความแค้น
ให้เป็นฟืนไฟในการก้าวไปสู่ความสำเร็จที่ตั้งเป้าหมายไว้ แค้นนี้ต้องได้รับการชำระเท่านั้น

เล่มนี้ยังมีตัวละครใหม่เข้ามาเพิ่มปริศนาและสีสันอีกคือรัชทายาทหลี่เช่อ
เขาดูแล้วไม่มีพิษภัย เรื่องมากวุ่นวาย เพราะเป็นโอรสองค์เดียวพ่อเลยตามใจ หาแต่สิ่งที่ดีที่สุดมาให้
มาต่างแคว้นเลยเอาแต่ใจ แต่มีเหตุการณ์ให้ระหกระเหินและยังเป็นปมว่าตกลงใครคือคนอยู่เบื้องหลัง
กันแน่

________________
มาเล่มนี้ก็ยังคงสนุกเข้มข้น เข้มข้นมากกว่าเดิมเสียอีกนะเราว่า
ก็ยังลุ้นต่อไปว่าใครเป็นพระเอก ส่วนตัวก็ยังชื่นชอบพี่สี่จูเก่อเยว่ไม่จางหาย
ไม่ใช่ว่าเยียนสวินไม่ดีนะ ต้องที่ได้พระราชทานสมรสเรายังเจ็บแทนฉู่เฉียวเลย
แต่ระหว่างพี่เยว่และฉู่เฉียวเวลาเจอกันทีไรมันมีอะไรที่มากกว่าความแค้นอะ
เหมือนว่าทั้งคู่ก็ยังไม่รู้ตัวว่าไม่ว่าจะแค้นแค่ไหนแต่ก็ลงมือปลิดชีวิตกันและกันไม่ได้หรอก

สปอย

ที่รู้ว่าพี่สี่ห่วงฉู่เฉียวเพราะ

1.ไปช่วยตอนที่นางเอกโดนตามฆ่าพร้อมกับหลี่เช่อ แม้ปากจะบอกว่าไปดูเรื่องสนุกแต่ก็ตามไปช่วย
2.ตอนที่จะลงมือฆ่ามู่เหอน่าอวิ๋นหวงโฮ่ว เขารอจนเวลาผ่านไปครึ่งก้านธูปถึงให้ลงมือ เพราะรู้ว่าถ้า
ลงมือเลย ฉู่เฉียวจะเดือดร้อนไปด้วยและไม่มีทางหลุดข้อหาน่าสงสัยไปได้แน่นอน
3.ไม่อยากให้เยียนสวินหนีไปสำเร็จ เพราะกลัวว่าฉู่เฉียวจะจากไปไกลด้วยเช่นกัน

แล้วก็รู้ว่าฉู่เฉียวห่วงจูเก่อเยว่เพราะ

ตอนที่เยียนสวินมาช่วยจากนักฆ่าในป่า ก่อนออกไปยังบอกเยียนสวินเลยว่าจูเก่อเยว่มาแล้ว
ในความหมายคือให้ไปช่วยเขาออกมาด้วย แต่เยียนสวินเข้าใจว่าให้เข้าไปสังหาร

นี่รอดูนะว่าจุดจบของฉู่เฉียวและเยียนสวินจะเป็นยังไง เพราะฉู่เฉียวเป็นเหตุผลที่เยียนสวินอบากกลับไปเยียนเป่ย
เราก็ซึ้งในความรักของเขานะ แต่เมื่อมีคำว่า แก้แค้นมากั้นกลาง ยังไงมันก็ไม่สุดใจ จะรอดูต่อไป

[M · Rating 5 out of 5]

สนุก มันมากกกก
เล่มนี้ทำให้เลือกคนที่จะเชียร์ได้ละ

นี่เป็นทีมนายน้อยสี่จ้าาาาาาาา 5555555
รู้สึกว่าคาแรกเตอร์นี้ซับซ้อนดี ไม่ใช่ไม่รู้สึกอะไรกับนางเอก แต่ชีวิตน่าจะถูกทำร้ายเยอะแต่เด็กเลยกลายเป็นคนโหดร้าย
แต่อ่านยังไงก็รู้สึกว่าเคมีกะนางเอกดีมากกกกกกก
เยียนสวินไม่ใช่ไม่ดี แต่ซวยที่อยู่ด้วยกันจนมันแทบจะเป็นพี่น้องไปแล้วมั้ง เยียนสวินบาดเจ็บและดูแรงไปอ่ะ แต่สงสารจริงๆ นี่ไม่รู้ว่าตอนเสียนางเอกไปจะเป็นยังไง (คือนี่สรุปเองละว่าเยียนสวินชวดแน่ๆ 55555)
อีกคนที่โผล่มาละสร้างความแตกตื่นให้คือ รัชทายาทหลี่เช่อ เหมือนเป็นตัวละครที่โคตรไม่เข้าพวก 555555 แต่ฮาจริงอะไรจริง นางชัดเจนและโคตรไม่แคร์สื่อ ชอบบบบบบ ฮาความไม่เอาไหนขั้นสุด ยิ่งตอนเอาหน้าไม้ให้นางเอก นางเอกว่า แกไม่เป็นวิทยายุทธ์ก็ควรเก็บไว้เองมพ นางตอบ ใช้ไม่เป็น ยิงโดนตัวเองละจะซวยกว่าเกิม 5555

ขอบคุณที่ให้มีหลี่เช่อมาถ่วงดุลความดาร์กของเรื่องนี้ เลิฟฟฟฟฟ

[4e3a · Rating 4 out of 5]

รีวิวเล่ม 2

น้องฉู่โตเป็นสาวแล้ว ความฮ็อตก็เพิ่มขึ้น มีผช.มาชอบน้องเยอะเลย เลือกลงเรือไม่ถูก ชอบความเสมอต้นเสมอปลายของจ้าวซงนะ ฮีดีและห่วงฉู่เฉียวจากใจจริง แต่ว่าดูทรงแล้วไม่น่าจะใช่พระเอก ส่วนหลี่เช่อก็มาสายฮารักแบบป่วงๆอ่ะ แต่เดาว่าฮีฉลาดนะฮีแกล้งทำ จ้าวเช่อก็เหมือนๆมีวี่แววว่าจะติดใจน้องฉู่นะ ส่วนนายน้อยสี่ อยากจะเชียร์แต่ว่าฮีใจร้ายเกิ๊นอ่ะ ฆ่าพี่ห้าตัดมือน้องเจ็ดว่าสุดแล้ว ยังสั่งฆ่าน้องแปดอี๊ก โหหหห ใจสลายมากอ่ะ อุตส่าห์ลุ้นให้น้องแปดรอดแล้วได้กลับมาเจอฉู่เฉียว ฮืออออออ โหดไป๊ ส่วนเยียนสวิน ดูว่ามีโอกาสสูงที่จะเป็นพอ. แต่ๆๆๆ ไม่น่าจะใช่อ่ะ มันต้องพลิกโผแน่ๆเลย
ผู้แปลบางทีเรียบเรียงประโยคแปลกๆอ่ะ อ่านแล้วสะดุดหลายครั้งเลย แต่เล่มนี้ยังดีสะดุดน้อยกว่าเล่มแรก เวลาฉากต่อสู้ รบราฆ่าฟัน บางทีงงๆอ่ะ อธิบายตัดฉากไปมา

[Noo · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้จากเด็ก 8-13 ขวบโตขึ้นแล้ว หลังจากผ่านไป 8 ปี ส่วนที่ดีขึ้นก็คือนางเอกไม่ใช่ทาสต่ำต้อยที่จะถูกกระทำฝ่ายเดียวอย่างเล่มแรก แต่ก็ยังไม่มีอำนาจพออยู่ดี
ในความเลือดสาด สมองไหล ยังคงอยู่ในเทศกาลปามะเขือเทศอยู่เหมือนเดิม เลือดเนื้อเลอะดลือนยังคงหนักมาก
ตัวเอกหลายๆ ตัวที่แตกกระสานซ่านเซ็นไปค่อยๆ กลับมารวมกันที่เมืองหลวง การแก่งแย่งอำนาจเริ่มเข้มข้น
ในส่วนของความรักจากเล่มแรกเหมือนจะมีเรือให้ลงแค่ลำเดียว หรืออีกลำนึงอ่ะ (นายน้อยสี่) แต่เล่มนี้เรือเยอะ มาเต็มท่า เลือกไม่ถูก 555 แต่ยังคงเป็นเหยียนสวิน ที่ยังเข้าฉากเยอะกว่าคนอื่น (ค่าตัวถูกเหรอ) แต่ว่าในเล่มนี้หลี่เช่อร์ รัชทายาทโรคจิตก็มาแรงนะ มาด้วยความจิต มาด้วยความแปลก มาด้วยความหื่น
สรุปสนุกดียังบันเทิงอยู่นะขอต่อเล่ม 3 เลย

[Jesica · Rating 4 out of 5]

Wow la historia cada vez se pone mejor.

chu quia y yan xun hab pasado por muchas cosas y ahora llega la hora de la venganza. y aunque no lo disculpe el reino de xia se tenia merecedio todo lo que paso. aunque lamentablemente en las guerras siempre son los inocentes los que llevan la peor parte....

Ps: No he podido parar de leer.

[Manchulika · Rating 3 out of 5]

3.5

[Kritya Lee]

เรื่องราวเข้มข้นระทึกขวัญ ลุ้นกันไปทุกตอน

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวแบบรวมทุกเล่มทั้งภาคต้นและภาคปลายนะคะ

นิยายบู๊แอ๊คชั่นที่เดินเรื่องโดยจารชนสาวนามฉู่เฉียว ที่ถูกระเบิดเสียชีวิตในฐานะทหารมืออาชีพเพื่อปกป้องประเทศ แต่ไปเกิดใหม่ในยุคโบราณ ในร่างของทาสสาวอายุเพียง 7 ปีที่ต้องกระเสือกกระสนเอาชีวิตให้รอดจากเงื้อมมือของเหล่าเจ้านายและผู้ที่แข็งแรงกว่า

ถามว่าเนื้อเรื่องออกแนวโอเว่อร์เกินจริงไปมั้ย เราว่าใช่ เด็กสาวอายุ 7 ขวบที่ถูกจับเป็นทาส ต่อให้เธอจะได้สติปัญญาของฉู่เฉียวไป แต่ในทางร่างกายแล้ว ยังไงก็ต้องอาศัยเวลาในการฝึกปรือ แต่เรื่องนี้ นางเอกจะค่อนข้างเก่งแบบรวบรัดตัดตอนนิดนึง ประหนึ่งร่างกายอันปราดเปรียวและคล่องแคล่วเป็นของแถมติดมาพร้อมวิญญาณที่มาเข้าร่าง (ฮา...) แต่ถามว่าอ่านสนุกมั้ย เราก็ว่าสนุก คือการต่อสู้ขับเคี่ยวและวางแผนนั้น ทำได้ถึงใจไม่น้อย แม้ทุกเหตุการณ์ที่เกี่ยวเนื่องต่อจากนั้น จะต้องมีนางเอกเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่ง แต่นางก็ทำให้เนื้อเรื่องเข้มข้นและสนุกมาก โดยเฉพาะอุดมการณ์ที่ยึดมั่นแบบค่อนข้างชัดเจนของนาง

มีบางความรู้สึกที่อ่านแล้วทำให้เรานึกถึง "จอมนางคู่บัลลังก์" ขึ้นมาเหมือนกัน ตัวละครหลักมีความคล้ายกันอยู่มากทีเดียว แต่ส่วนตัวแล้วเรื่องนี้อาจจะกลมกล่อมได้ไม่เท่าเรื่องนั้น แต่โดยรวมก็ถือว่าเป็นเรื่องที่อ่านได้สนุก ผูกเรื่องได้ดี ตัวละครมีเสน่ห์ทุกตัว แต่แน่นอนว่าพระเอกคือดีงามที่สุด (ฮา...) ที่นี่ไม่มีสปอยล์ ดังนั้น จงไปลุ้นพระเอกกันเอาเองในเรื่องนะคะ

เสียดายที่ตัวละครหลักอีกตัวหนึ่ง โดนกลืนหายไปกับเนื้อเรื่องและไม่มีการพูดถึงอีกในตอนท้าย จริงๆเราก็แอบอยากรู้ว่าตัวละครตัวนี้มีชีวิตยังไงต่อนะ

[Mam · Rating 4 out of 5]

The book finally picks up the pace.

[รำพึง ลำพัง · Rating 1 out of 5]

เล่มนี้ออกแนวอ่านได้เรื่อย ๆ ไม่ได้ล้อเล่นกับความรู้สึกนัก
ความรู้สึกยังเหมือนหลางหยาป่าง เพิ่มเติมคือ อชปล
เหมือนเรื่องในวังหลังจะหนีไม่ค่อยพ้นเท่าไหร่กับมุกเดิม ๆ
มีตลคที่ทำให้รู้ชอบขึ้นมาอีกหนึ่ง
ในขณะที่ผู้แข่งขันอีกคนดูจะโผล่มาแวบเดียวแล้วหายเข้ากลีบเมฆ

เล่มนี้ยังไม่รู้สึกชอบพระเอกของเรื่องขึ้นสักเท่าไหร่
แต่ก็เชียร์อยู่นะ เชียร์จนเหนื่อยสมกับเป็นคนผีเข้าผีออก
จะฆ่า ? หรือ รัก ? เอาสักอย่าง คะแนนความชอบเลยไม่เพิ่ม
แต่อย่างน้อยก็เริ่มรู้จุดยืนของนางแล้ว


ด้านความรักระหว่างนางเอกกับเยียนสวิน เสมือนคนที่ร่วมทุกข์ เพราะร่วมทุกข์เลยไม่เป็นอะไรที่จะได้ร่วมสุขกันในภายภาคหน้า แต่ฝ่ายชาย ต่อให้ทำเพราะแผนการแต่เมื่อเลือกที่จะทิ้งนางเอก ก็นะ มีเห็นแก่ตัวที่คาดหวังว่าอาฉู่จะคงอยู่กับตัวเอง เขากลายเป็นคนที่โหดเหี้ยมขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งทำให้ความน่ารักในตอนเด็กเขาโดนลบแทบไม่เหลือเค้า เหมือนเขาไม่ต่างอะไรกับตาแก่เว่ยกวงเลยหน่ะ
...ในเมื่อยังไม่ใช่ความรัก แบบรักก็ไม่เป็นอะไร นางเอกสมควรได้คนที่ดีกว่านี้

[นาดี น่าดู]

good any