จอมนางจารชน หน่วย 11 ภาคต้น เล่ม 4

จอมนางจารชน หน่วย 11 #4

by Xiao Xiang Dong Er, 潇湘冬儿, เซียวเซียงตงเอ๋อร์

ในโลกของฉู่เฉียว มีพระอาทิตย์ที่ไม่มีวันดับสลายชั่วนิรันดร์ดวงหนึ่ง
แม้ชั้นเมฆจะหนาทึบปานใด ก็ไม่อาจบดบังแสงอันจรัสจ้านั้นได้
หลายปีต่อมา นางบอกว่าพระอาทิตย์ดวงนั้นก็คือความศรัทธาของนาง

“ฉู่เฉียว” จารชนหญิงผู้เก่งกล้า กลับทะลุมิติสู่ยุคโบราณ
กลายเป็นดรุณีทาสอายุเจ็ดขวบที่อ่อนแอไร้ทางสู้
นี่คือเรื่องราวของเด็กหญิงคนหนึ่ง บนเส้นทางแห่งคาวเลือด
บนสมรภูมิรบ บนสมรภูมิแห่งชีวิต
นี่คือเรื่องราวของบุรุษผู้กล้าที่สติปัญญาเลิศล้ำกลุ่มหนึ่ง บนเส้นทางแห่งอำนาจ
บนเส้นทางแห่งจอมคน ประมุขแห่งเยียนเป่ยผู้ทระนงองอาจ
คุณชายสูงศักดิ์ผู้เย็นชาและฉลาดล้ำลึก รัชทายาทเปี้ยนถังผู้รักความสำเริงสำราญ
ราชันชิงไห่ผู้มีรอยยิ้มซ่อนคมดาบ...
ในโลกยุคโบราณอันไร้ซึ่งมนุษยธรรม ผู้เข้มแข็งกลืนกินผู้อ่อนแอ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก
นางจะเอาชีวิตรอดได้อย่างไร?

ภายใต้สงครามอันทารุณโหดร้ายและการสังหารหมู่ที่อำมหิตเลือดเย็น
พวกเขาเหล่านี้จะมาบอกพวกเราว่า
อะไรคือความรัก อะไรคือคุณธรรม
อะไรคือความตื้นตัน อะไรคือความศรัทธา!

Genres: China

296 pages, Paperback

Published August 1, 2016

About the author

Associated Names:
* Xiao Xiang Dong Er
* 潇湘冬儿
* เซียวเซียงตงเอ๋อร์ (Thai)

Reviews

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก อ่านไม่หลับไม่นอน

เล่ม 4 นี่ จูเก่อเยว่ได้เจอนางเอกอีกครั้ง คู่นี้อยู่ด้วยกันทีไรร้อนแรงตลอดๆ

ส่วนหลี่เช่อก็เผยธาตุแท้ตัวเองออกมาแล้ว

เยียนสวินกลับมาเป็นเด็กหนุ่มที่อ่อนโยนอีกครั้ง

ฉู่เฉียวยังคงมั่นคงกับเยียนสวิน

หลังจากบ่มเพาะความสัมพันธ์ต่อกันมากมาย ต่อจากนี้คือสงครามที่แท้จริง

อยากอ่านภาคปลายใจจะขาด

** ยังคงลงเรือนายน้อย 4 แม้บทจะเหมือนพระรองเข้าไปทุกทีๆ

[M · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ยังคงเป็นการระหกระเหินของนางเอก นางควรได้กลับเยียนเป่ยตั้งแต่เล่มสองแล้วป่ะ?
ฮะๆๆ แต่แน่นอน ถ้ากลับแล้วจะมี moment กะนายน้อยสี่ได้ไง
ช่างเป็นช่วงที่น่าประทับใจยิ่ง

เอาจริงๆ บางทีก็รู้สึกว่า เยียนสวินไม่ได้พยายมหานางเอกหรืออะไร? โอเคๆ จะบอกว่า resource ยังน้อยอยู่ก็ได้แหละ
แต่จูเก่อเยว่มาทันเจอนางเอกตลอด แล้วยังมีไท่จื่อเพี๊ยนคนนั้นอีก
ชอบสองคนนี้มาก เชียร์จูเก่อเยว่มากกว่า รองมาจะชอบไท่จื่อนะ เยียนสวินเคมีไม่ได้อ่ะ แถมจิตดูไม่ค่อยปกติละ...
อืม...
จริงๆ แล้วผู้ชายเรื่องนี้จิตดูไม่ค่อยปกติซักคนนะ 5555
ผู้หญิงก็พอกัน
ตอนปลายเล่มนี่หงุดหงิดนางเอก แต่ก็พอเข้าใจในความต้องรีบไป
อะไรคือการไม่หวั่นไหวเพราะนายน้อยสี่? เทอแน่ใจแล้วเหรออาฉู่ ชั้นว่าไม่จริง
แต่อย่างไรก็ตาม เยียนสวินเปลี่ยนไปแล้วล่ะเทอเอ๋ย ถึงจะไม่รู้ว่ามีอะไร แต่อย่างน้อยเค้าก็ไม่ได้บอกเทอทุกเรื่องอีกต่อไปแล้วนะจ้ะ

นี่จะขอเดาว่า เดี๋ยวอีกไม่นานเพราะต้องสร้างฐานอำนาจ เยียนสวินจะต้องรับผู้หญิงเข้ามามากมายแน่นอน แล้วนางเอกก็จะเริ่มรับไม่ได้เรื่อยๆ รวมถึงความไร้มนุษยธรรมต่างๆ ที่นางเอกรู้ว่าเป็นฝีมือเยียนสวิน แต่เยียนสวินปิดบังนาง ก็จะเริ่มรวมเป็นความไม่โอเคหนึ่งขุม แล้วก็แตกหัก หนีไปหานายน้อยสี่ วะฮ่าๆๆๆๆ

นี่คือมโนของคนอ่านคนนี้นะคะ ไม่ใช่สปอยล์แต่อย่างใด

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

มาถึงเล่มสุดท้าย ในความโหดร้ายก็มีความรัก
ตอนนี้ยังไม่รู้ใครเป็นพระเอกนะคะ ค่อนข้างเดาได้ยากค่ะ
เพราะตัวละครยังคงมีเส้นทางที่เปลี่ยนไปจากเดิมเพราะ
เหตุการณ์ที่โหดร้ายต่างๆเกิดขึ้น หลอมหล่อให้ตัวละคร
เปลี่ยนแปลงไป น่าติดตามตอนต่อค่ะว่าแต่ละตัวละคร
จะลงเอยกันอย่างไร เพราะด้วยความที่ตัวละครแต่ละ
ตัวไม่ได้ดีเลิศ แต่มีความสีเทาในตัว

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – จอมนางจารชนหน่วย 11 ภาคต้น เล่ม 4 (11 处特工皇妃 Volume 04)
ผู้แต่ง – เซียวเซียงตงเอ๋อร์ (潇湘冬儿 Xiao Xiang Dong Er) เขียน ลี หลินลี่ แปล


ตัวละคร
ฉู่เฉียว อายุ 27 ปี, จิงเยว่เอ๋อร์, ซิงเอ๋อร์ อายุ 7 ขวบ ⇒ 8 ขวบ ⇒ 15 ปี (อาฉู่ เรียกโดยเยียนสวิน จ้าวซง เฉียวเฉียว เรียกโดยหลี่เช่อ)
จูเก่อเยว่ (นายน้อยสี่) อายุ 13-14 ปี ⇒ 22 ปี
เยียนสวิน อายุ 14 ปี ⇒ 21 ปี
หลี่เช่อ อายุ 21 ปี


รีวิวหลังอ่าน

เหตุการณ์พลิกผันได้ตลอดจริงๆ สำหรับเรื่องนี้ ฮ่าๆ แบบว่าวันนี้อยู่กับชายสี่ วันหน้านางก็หาทางออกจากอ้อมอกชายสี่จนได้ไรงี้ เล่มนี้หลักๆ คืออยู่ในเมืองเปี้ยนถัง ลากยาวไปถึงเยียนเป่ย

อ่านๆ แล้วเราชอบหลี่เช่อกับชายสี่ แล้วก็สงสารจ้าวซง ที่เล่มนี้ไม่มีบทบาทใดๆ ส่วนเยียนสวินทำไมอ่านแล้วไม่ชอบก็ไม่รู้ แต่ตอนดูละครชอบฮีนะ เพราะยิ้มละลายใจมาก ฮ่าๆๆๆๆๆ

นี่แอบหวั่นใจว่าละครจะทำจบถึงตอนไหนหว่า เหลืออีก 20 ตอน ยังเพิ่งถึงตรงฉากในห้องอาบน้ำอันแสนดุเดือดในเล่ม 3 แล้วก็น่าจะถึงตอนที่โม่เอ๋อร์เรียกท่านพ่อท่านแม่

นี่เราก็รีวิวนอกเรื่องไปไกล ฮ่าๆ พอดีอินกับละคร ที่ต้องลุ้นว่าจะจบยังไง หนังสือก็ยังอ่านไม่จบ เหลืออีกภาคให้ตามต่อ ฮ่าๆๆ เราว่านักแสดงล้วนแสดงได้ดีงามทุกคนเลย ทำให้เวลาอ่านยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่ เรื่องนี้จะดูละครและอ่านนิยาย เราว่าสนุกทั้งสองแบบเลยแหละ

แต่อ่านๆ ไป ก็แอบขัดใจว่า เหมือนคนเขียนเขียนเอามันกับฉากเลือดสาดจริงๆ แหละ หลายๆ อย่างเกิดขึ้นแบบไร้ที่มาที่ไป บางคนก็เอ่ยขึ้นมาแบบลอยๆ เราก็งงว่าใครฟระอะไรยังไง แล้วบางอย่างก็เอ่ยถึงแบบไม่ค่อยเชื่อมโยงกัน แต่พวกฉากเลือดสาดนี่ละเอียดเชียว จนคิดว่าถ้าหากคนเขียนเพิ่มในส่วนของรายละเอียดอื่นๆ มากกว่านี้ น่าจะดีกว่านี้อีกค่ะ แล้วเรื่องความรู้สึกของตัวละคร บางทีก็เข้าถึง บางทีก็เข้าไม่ถึง แต่ถึงจะมีจุดที่ให้เราบ่น ยังไงเราก็คิดว่าอ่านสนุก จนหยุดอ่านไม่ได้จริงๆ แหละ ถ้ามองข้ามเรื่องพวกนี้ไป มันก็เล็กๆ น้อยๆ ความสนุกของเรื่องมีมากกว่า อิอิ

ตอนนี้กำลังลังเลว่าจะลุยต่อภาคปลายเลย หรือจะรอลุ้นละครตอนจบก่อนว่าจะจบยังไง 555+ เพราะสิ้นเดือนนี้ละครก็จบล่ะ อ่านอะไรคั่นระหว่างนี้ก่อนดีกว่าเนอะ ฮ่าๆ แล้วก็ลุยต่อ 4 เล่มในเดือนหน้า ^^

[สปอยล์]

ฉู่อยู่กับชายสี่ แม้จะขอร้องว่าปล่อยนางไปเหอะ ชายสี่ก็ไม่สนใจ ชายสี่กับฉู่ได้เจอกับโม่เอ๋อร์ ที่เด็กหญิงซิงซิงเอามาฝากไว้ให้ช่วยหน่อย เพราะครอบครัวโดนฆ่ายกครัว เหลือรอดแค่เด็กชายโม่เอ๋อร์ ที่เจอฉู่กับชายสี่ก็เรียกท่านพ่อท่านแม่เลย ตอนนี้เป็นช่วงที่ชายสี่กับฉู่หนีตายกันอยู่ด้วย ทำให้ชายสี่แยกจากเยว่ชีและคนอื่นๆ

ต่อมาเด็กหญิงซิงซิงก็โดนฆ่าตายทั้งบ้าน ฮือๆๆๆ เยียนสวินเกี่ยวข้องเต็มๆ เพราะเยียนสวินฆ่าคนตระกูลหลิวอะไรนั่นไปแล้วแหละ แล้วก็สวมรอยแทน แล้วก็สั่งฆ่ายกครัวครอบครัวตระกูลโอวหยางของเด็กชายโม่เอ๋อร์ ตอนที่ฉู่กับชายสี่โดนไล่ฆ่า เพราะฝ่ายเยียนสวินต้องการฆ่าเด็กให้ตายนั้น เรานี่อยากจะให้ฉู่รู้ว่าคนในหน้ากากคือเยียนสวินจังเลย ฮ่าๆ แต่เยียนสวินก็ตกใจก่อนตอนเห็นหน้าฉู่ แล้วก็ได้แต่ปล่อยไป

ฉู่แอบหนีจากชายสี่ตอนที่ชายสี่ออกไปหาอาหารให้กิน โดยเขียนข้อความทิ้งไว้ก่อนจากไป ชายสี่ได้แต่โมโหฉู่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ฉู่ออกไปทั้งๆ ที่บาดเจ็บและอ่อนแรง ก็ได้เจอกับหลี่เช่อ หลี่เช่อเอาตัวไปรักษาในวัง เลี้ยงดูอย่างดี ฮ่าๆๆ วันๆ กินๆ นอนๆ จนทุกคนคิดว่าฉู่จะเข้ามาเป็นหนึ่งในสนมของหลี่เช่อ

หลี่เช่อจริงๆ แล้วรู้ทุกอย่าง และเก่งกาจ แต่ทำทีท่าแบบว่าไม่รู้อะไรเลย แล้วก็ทำอะไรไม่เป็นไรงี้ วันๆ เอาแต่บันเทิงเริงใจกับหญิงสาวไรงี้

ในตอนที่ฉู่รักษาตัวได้สักระยะ ก็ขอจากไป หลี่เช่อก็รู้ว่าต้องปล่อยนางไปแล้ว องค์หญิงฉุนเอ๋อร์ก็เข้ามาเป็นคู่หมั้นที่จะต้องแต่งงานกับหลี่เช่อ พอมาถึงก็วางแผนร้ายว่าโดนข่มขืนจากคนเยียนเป่ย แล้วก็วางแผนวุ่นวายไปหมด จับตัวฉู่ไว้ด้วย จะให้ฉู่ถูกเผาทั้งเป็นกลางเมือง แต่ฉู่แก้เกมกลับด้วยการสลับเสื้อผ้าแทน แล้วให้ฉุนเอ๋อร์จะโดนเผาแทน ตอนฉุนเอ๋อร์ใกล้จะไม่รอด หลี่เช่อก็มาช่วยไว้เพราะคิดว่าเป็นฉู่ แต่พอรู้ว่าเป็นฉุนเอ๋อร์ก็โยนทิ้ง แล้วก็ส่งตัวกลับต้าเซี่ยเลย ฮ่าๆๆๆ ตอนนี้เกลียดยัยฉุนเอ๋อร์มาก เหอๆ ว่าแต่ใครคอยบงการฉุนเอ๋อร์อีกทีหว่า วางแผนใหญ่โตมากมาย

ฉู่หนีไปเจอคนตามล่า สู้กันสูสีตลอด ที่ไหนได้คือชายสี่ ชายสี่โผล่หน้าไปกอดฉู่ แต่พออยู่ด้วยกันอีกสักพัก ฉู่รักษาตัวอีกหน่อย ก็ขอจากไปอีก ชายสี่จำยอมทั้งๆ ที่บอกว่าทำไมเจ้าไม่เห็นใจเจ้าและข้าเลย แล้วก็จูบนางนะ แต่ฉู่ก็จะไปเยียนเป่ยท่าเดียวเลย ชายสี่เลยกลับตระกูลซะเลย เหมือนจะโดนลงโทษกักบริเวณไปไหนไม่ได้ด้วย ทำไมหว่า งงๆ ฮ่าๆ

ก่อนฉู่จะได้เจอกับเยียนสวินที่มารอรับ เพราะหลี่เช่อบอกเยียนสวินไว้ ก็ได้มาลาหลี่เช่อก่อน คุยกันยาวเลย ช่วงนี้น่ารักมาก แล้วฉู่ก็ได้กลับเยียนเป่ยกับเยียนสวิน ได้เจอและสนิทกับน้องสาวที่เหลืออยู่คนเดียวของเยียนสวิน เพราะว่าเป็นลูกนางระบำ เลยรอดตายมาได้เพียงคนเดียว

Start 19.16 น. Thu 13 Jul 2017
End 21.38 น. Fri 14 Jul 2017
Review Date 11.15 น. Mon 17 Jul 2017

[Boong · Rating 4 out of 5]

เรือสำเภาน้อยของนายน้อยสี่โดนพายุเล่นงาน ล่มลงกลางทะเลไปซะแล้ว

ชอบหลี่เช่อที่สุด รักรัชทายาทจิ้งจอกสุดพริ้วคนนี้เหลือเกิน

[Or_O · Rating 4 out of 5]

แนวย้อนเวลา นางเอกเป็นจารชนหน่วยพิเศษในยุคปัจจุบันที่ต้องพลีชีพเพื่อหน่วยและบ้านเมือง ตายปุ๊บก็หลุดมาเข้าร่างเด็กน้อยวัยเจ็บขวบที่เป็นทาส

ต้องทราบว่าบ้านเมืองในขณะนั้น ผู้เป็นนายเป็นสิทธิ์ที่จะทำอะไรกับทาสก็ได้ เบื่อ เล่น หน่าย ฆ่า ไม่ต่างจากบี้มดบี้แมลง

ขณะนั้นเหล่าคุณชายน้อยตระกูลสูงศักดิ์กำลังแก้เบื่อด้วยเกมการล่าอยู่ การล่านี้ไม่เหมือนการล่าสัตว์ทั่วไป เพราะเป็นการล่าทาส

เด็กหญิงมากมายถูกปล่อยให้หนีตายในคอกหมาป่าที่หิวจัด บนร่างพวกนางติดชื่อสกุลของเหล่าคุณชาย

สามารถยิงสัตว์และยิงทาสได้ในเวลาที่กำหนด ใครเหลือทาสมากที่สุดเป็นฝ่ายชนะ


เด็กน้อยวิ่งหนีหมาป่าอย่างเสียขวัญ คุณชายลั่นธนูออกจากแล่ง
ต้องหมาป่าให้เด็กน้อยใจเต้นแรง ด้วยใจแฝงว่าตนรอดแล้วกลับกลาย

เป้าธนูเปลี่ยนไปเมื่อใดหรือ ทำไมคือตนเล่าเด็กสงสัย
จากหนีสัตว์เป็นหนีคนหนีร่ำไป ผิดอันใดไม่เข้าใจน้ำตาริน


ฉู่เฉียวมาเข้าร่างเด็กน้อยจิงเยว่เอ๋อร์ตอนนั้นเอง นางต้องเอาชีวิตรอดจากธนูและหมาป่าทั้งหลาย และที่สุดแล้วก็รอดตายจากการที่เยียนสวิน คุณชายที่ยังมีโอกาสเอาชีวิตนางเป็นคนสุดท้าย เลือกปล่อยนางไป

จิงเยว่เอ๋อร์เป็นทาสของตระกูลจูเก่อ แม้รอดจากคอกล่าสัตว์ แต่นางก็ยังอยู่ในสถานะทาสอยู่ดี ไม่นับพี่น้องหลายชีวิตที่ล้วนเยาว์วัยและไร้เดียงสา

ฉู่เฉียวในคราบเด็กหญิงจิงเยว่เอ๋อร์ แม้ร่างเด็กแต่ความคิดยังฉับไวสมเป็นจารชนสาว การใช้ไหวพริบเอาตัวรอดคนเดียวไม่ใช่เรื่องเกินความสามารถ แต่กลับยากเหลือเกินเมื่อต้องแบกภาระพี่น้อง

นางเป็นจารชนมือคาวเลือด เมื่อใดจำต้องฆ่าเพื่อเอาชีวิตรอด นางฆ่าได้ไม่กะพริบตา แต่ถ้าใครเคยมีบุญคุณกับนางไว้ นางก็จะทำสุดความสามารถเพื่อช่วยเหลือเช่นกัน

ชีวิตที่บีบคั้น เส้นทางที่ยากเข็ญ

แต่เมื่อนางเลือกแล้ว นางก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ถึงจุดมุ่งหมาย

นางมีศรัทธา





จุดขายของเรื่องนี้คือความโหด รู้สึกได้เลยว่าผู้เขียนสนุกกับการเขียนฉากต่อสู้ที่มีความโหด สมบุกสมบัน และเละเทะ อย่างแขนขาด มือหาย ร่างแหลก มันสมองไหล อ่านไปอาจจะรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องบรรยายขนาดนั้นเลย แต่อย่างที่บอก มันเป็นอรรถรสและจุดขายสำหรับเรื่องนี้ค่ะ ถือว่าอ่านเอาเพลินๆ ละกันเนอะ แต่ไม่ได้ถึงขนาดสยองขวัญนะคะ

เรื่องหลักเล่าตั้งแต่บ่อเกิดความแค้นจนผลักดันให้คนคนหนึ่งพลิกตัวเองขึ้นมาเป็นใหญ่ได้ เรื่องรองเล่าถึงกลุ่มขั้วอำนาจต่างๆ ที่มาห้ำหั่นกัน

สำหรับโอเรื่องนี้โอจะได้มุมมองเพิ่มเติมจากเรื่องอื่นๆ ว่าทำไมฮ่องเต้ถึงขี้ระแวง ทำไมถึงต้องรับสนมไปทั่ว ทำไมถึงไม่กล้าจัดการอะไรเด็ดขาด เรื่องนี้จะได้เห็นมุมมองว่า ถ้าไม่มองในแง่ร้ายล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น หรือมีความน่ากลัวอะไรซ่อนอยู่ใต้ผิวน้ำที่เคยเห็นว่าเงียบสงบ เหมือนเราถอยจากมุมฮ่องเต้เดิม มาอยู่เบื้องหลังบ้าง

หลายคนคงสงสัย ความรักล่ะ มีไหม เป็นอย่างไร

ตอบว่ามีค่ะ แต่จะอยู่ในรูปแบบไหน หรือกับใคร ยังอาจต้องลุ้นกันอยู่

ผู้ชายในเรื่องนี้เด่นๆ หลายคนเลย ต่างคนต่างมีความเกี่ยวพันกับนางเอกและสำคัญไม่น้อย

ในเล่มแรกๆ นางเอกยังเด็ก เลยยังไม่มีฉากกุ๊กกิ๊ก แต่พอนางเอกโตแล้ว จะเริ่มมีฉากเอาใจคนอ่าน ให้ได้ยิ้ม ให้ได้เขินบ้างแล้วค่ะ

ส่วนที่โอไม่ชอบในเรื่องนี้คือลักษณะการดำเนินเรื่องที่มีบางช่วงไม่ต่อเนื่อง ผู้เขียนเลือกเล่าข้าม แล้วค่อยย้อนมาอธิบายเล็กน้อย หรือไม่ก็ไม่กล่าวถึงอีกเลย ซึ่งมันทำให้โอเปิดดูหน้าหนังสือว่าหน้าหายหรือเปล่าอยู่สองสามครั้ง มีช่วงใหญ่ที่ต่อกัน แล้วเว้นข้าม เล่าช่วงใหญ่ต่อกัน แล้วเว้นอีก ส่วนตัวโอไม่ชอบการดำเนินเรื่องลักษณะนี้นัก เพราะรู้สึกถึงรอยต่อของความไม่ต่อเนื่อง

และด้วยการเล่าแบบเน้นจุดใหญ่ ปล่อยเบลอรายละเอียดจุดย่อย ทำให้อ่านค่อนข้างยากพอสมควรค่ะ แนะนำว่าถ้าอ่านแล้วไม่เข้าใจ ให้อ่านต่อไปเรื่อยๆ ก่อน จะเห็นภาพชัดขึ้น

ถ้าถามว่าเรื่องนี้แนวอะไร โอว่าแนวบู๊ + โรแมนติก น่าจะชัดเจนที่สุด เน้นความมัน สะใจ ไม่ใช่เสมือนจริงหรือชิงไหวชิงพริบค่ะ

(4+3.5+4.5+4)/4 = 4 ดาว เล่มสามทำได้ครบรส เข้าถึงอารมณ์ และให้น้ำหนักเรื่องแต่ละส่วนสมดุลดีที่สุด (แต่ถึงอย่างนั้นก็มีรอยต่อระหว่างเล่มก่อนหน้าค่อนข้างเห็นชัด)



http://www.bloggang.com/viewdiary.php...

[J.Nida · Rating 4 out of 5]

ในที่สุดก็มาถึงเล่มสุดท้าย แต่เป็นเล่มสุดท้ายในภาคแรกเท่านั้น
เรียกว่าระดับความสนุกไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย

รีวิวเรามีสปอย โปรดระวัง

เล่มนี้จะเป็นเรื่องหลังจากที่พี่สี่และฉู่เฉียวได้เดินทางด้วยกันแบบตกกระไดพลอยโจน
เข้ามาในนครถังจิงแห่งเปี้ยนถัง เยียนสวินก็ปลอมตัวเป็นหลานชายตระกูลหลิว
แห่งสหพันธ์ต้าถงเข้านครถังจิงเข้ามาเช่นกัน และเขายังฆ่าตระกูลใหญ่ที่อยู่ในสหพันธ์
เพื่อเอาทรัพย์สมบัติที่พว��นั้นครอบครองอย่างไม่เป็นธรรมมาเป็นของตัวเอง เพื่อที่จะเตรียม
ตัวรับศึกระยะยาว

แต่วิธีการฆ่าล้างโคตรก็ค่อนข้างโหดร้ายอยู่บ้างเช่นกัน ฉู่เฉียวไม่รู้ว่าเขาคือเยียนสวิน
นางและจูเก่อเยว่บังเอิญได้ช่วงเหลือเด็กชายคนหนึ่งไว้ และบังเอิญเป็นเด็กชายที่หนีรอดจาก
การฆ่าของลูกน้องเยียนสวินเอาไว้ นางเข้าในว่าหลานชายตระกูลหลิวคิดทรยศต่อสมาพันธ์
และทรยศต่อเยียนสวินจึงคิดเข้าไปประมือด้วย แต่ที่แท้คนผู้นั้นคือเยียนสวินนั้นเอง และเยียนสวิน
เองก็ไม่อาจเผยตัวได้ว่านั่นคือเขา

แต่หลังจากนั้นฉู่เฉียวก็แยกตัวไปจากจูเก่อเยว่โดยที่เขาไม่เต็มใจเพื่อที่จะไปหาเยียนสวิน
แต่ว่าเมื่อไปกลับพบวว่าค่ายนั้นได้หายไปแล้ว นางจึงเดินทางต่อ แต่เพราะโดนพิษจึงทำให้ร่างกาย
อ่อนแอและสลบอยู่บนหลังจ้า บังเอิญรัชทายาทหลี่เช่อผ่านมาเห็นนางจึงนำนางเข้าวังไปรักษา
บอกว่าเป็นสหายของเขา ก่อนหน้านั้นฉู่เฉียวได้ยินมาว่าระหว่างสองแคว้น ต้าเซี่ยและเปี้ยนถัง
กำลังจะมีงานมงคล ต้าเซี่ยส่งองค์หญิงเก้ามาเชื่อมสัมพันธไมตรี

ทว่ายังไม่ทันได้หายดี ระหว่างนั่นมีคนมาเชิญนางไปบอกว่าไท่จื่อต้องการพบ ทว่านั่นเป็นแผนลวง
ของพวกต้าเซี่ยที่ต้องการล้างแค้นนางนั่นเอง ฉู่เฉียวบาดเจ็บอีกครั้งและเมื่อพักรักษาตัวนางก็
เตรียมตัวเดินทางไปยังเยียนเป่ย ทว่ากลับถูกแผนการของใครบางคนที่มีองค์หญิงแปดเป็นตัวเดินเรื่อง
ขัดขวางซะก่อน จึงมีเหตุปะทะกับทหารเปี้ยนถังที่กลางจตุรัสในเมือง พวกเขาต่างโกรธแค้นนาง
และเตรียมจะเผานางทั้งเป็น ทว่าฉู่เฉียวหนีรอดมาได้ นางหนีไปและไปพบจูเก่อเยว่อีกครั้ง

ครั้งนี้เมื่อฉู่เฉียวร่ำร้องจะจากไป จูเก่อเยว่ก็ระเบิดอารมณ์บอกว่าไม่ได้มีแค่เยียนสวินที่ต้องการนาง
และจูบฉู่เฉียวด้วย แต่ว่ายังไงนางก็ยืนยันและจากมา (โอ๊ยสงสารรรรพี่สี่ T__T)

เล่มนี้จบลงท้ายด้วยการเตรียมตัวสงครามครั้งใหม่ระหว่างต้าเซี่ยที่มีกองกำลังมหาศาลและ
เยียนเป่ยที่ยังไม่มั่นคงดีเพราะเยียนสวินเพิ่งได้กลับมาครองอำนาช เป็นสงครามที่จะต้องจารึกเอาไว้
แน่นอน

_________________________

คือว่าเหมือนจะออกทะเลและไม่ออกทะเล จริงๆ ก็ไม่ออกหรอกมั้ง เล่มนี่เด่นๆ เลยคือหลี่เช่อ
เขาไม่ได้เหลาะแหละเหมือนภายนอกแต่ว่ามีเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อนที่คนรักผูกคอตายในวัน
แต่งงานเลยนิสัยเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง แต่ว่านั่นเป็นการเสแสร้งของเขาเท่านั้น

เรานี่เกลียดนังองค์หญิงแปดจริงๆ ไม่ตายสักที อ่านแล้วอยากกระโดดถีบหน้ามากเลยอะ
ตัวละครเยอะมาก อ่านแล้วต้องมีสมาธิไม่งั้นงงว่าคนนี้ใครโผล่มาจากไหน 5555 รวมๆแล้ว
ยังสนุกเหมือนเดิม แล้วก็ลุ้นพระเอกเหมือนเดิม จริงๆ เราก็เผื่อใจเอาไว้แล้วนะว่าพี่สี่อาจจะไม่ใชา
พระเอก เพราะดูฉู่เฉียวยึดมั่นพันผูกกับเยียนสวินมากเหลทอเกิน สงสารพี่สี่

[Chompoo Choti · Rating 5 out of 5]

จอมนางจารชน หน่วย 11 เล่ม ภาคต้น 1-4

#สนุกค่ะ การวางแผน การดำเนินเรื่อง ความรักหันไปทางนี้เลวกลับดี ไปทางดีกลับเหลือเชื่อเป็นร้าย พล็อตไปแบบชวนเดายากอยู่เพราะเรื่องมันจะเปลี่ยนผันไปตามสถานการณ์ มันดีตรงนี้!! (ถ้านี่คือสิ่งที่ต้องสรุปกับเรืองนี้นะ)
.

จอมนางจารชน 11 เป็นเรื่องล่าสุดที่ได้อ่านแนวแปลจีนที่มีพล็อตการข้ามยุคปัจจุบันไปยังอดีตซึ่งถ้าพูดแค่นี้คนอ่านที่อ่านแนวนี้บ่อยๆอาจจะเบ้หน้าได้ว่ามันก็มีเยอะแล้วนะ แต่คือเราจะบอกค่ะว่าเรื่องนี้มันอาจจะมีธีมตรงนี้อยู่แต่ว่าโดยเนื้อหาแล้วเราว่ามันไม่น่าจะเหมือนใครแล้วล่ะค่ะเพราะโดยรวมแล้วเรื่องนี้เนื้อหาทั้งมวลคงได้คะแนนเรื่องความโหดร้าย เลือดสาดแบบทะลุทะลวงมากกว่าเรื่องอื่นๆ เป็นแน่ ใครที่ไม่ชอบแนวโหดเลือดทะลักอาจจะคิดแล้วคิดอีกว่าน่าอ่านหรือเปล่าหรือว่าจะข้ามดี แต่เราอ่านแล้วบอกได้เลยว่ามันน่าอ่านเพราะเรื่องราวที่มีเนื้อเรื่องจัดเต็มนี่ต้องยอมรับเลยสำหรับการวางแผน เล่ห์กล แล้วก็การเดาทางไม่ออกว่ามันจะไปทางไหนมันคือความน่าติดตามของเรื่องเลยนะคะ
.
เรื่องนี้เปิดเรื่องมาด้วยความตื่นเต้นของนางเอกนามว่าฉู่เฉียวในการทำงานเป็นเหมือนสายลับจารชนสาวในชีวิตยุคปัจจุบัน แต่แล้วก็มีเหตุการณ์เกิดขึ้นนำพาให้วิญญาณของเธอเปิดวาร์ปเข้าไปยังยุคอดีต แต่มันไม่ธรรมดาแบบนั้นเพราะว่านางหลุดเข้าไปยังยุคป่าเถื่อนฆ่าแกงกันได้แบบธรรมดาหน้าตายมาก สำคัญคือนางดันหลุดเข้าไปอยู่ในร่างของเด็กวัย 8 ขวบ #ที่เป็นทาสในบ้านของตระกูลจูเก่อไปถึงก็เจอกับการที่ตัวเองต้องไปเป็นเหยื่อล่อเป้นเป้าโจมด้วยธนูพร้อมกับเด็กๆที่ถูกจับมาอยู่ในกรงแล้วปล่อยให้เอาตัวรอด (อ่านแล้วโหดร้ายม้ามแตกมากค่ะ) แล้วนางก็เป็นคนเดียวที่รอดแล้วชีวิตหลังจากนี้นางก็ได้เข้าไปใช้ชิวิตสวิงเหวี่ยงในตระกูลมู่ โดนทั้งดี ร้าย สุดท้ายกลับไปอยู่ภายใต้การรับใช้ส่วนตัวของ คุณชายสี่-จูเก่อเยว่ และการเป็นนางทาสของฉู่เฉียวก็มีวีรกรรมล้านแปดในบ้านตระกูลมู่ ใครต่อใครที่ทำกับนางแล้วครอบครัวซึ่งก็คือเด็กๆที่ถูกซื้อมาพร้อมกันค่อยๆ ถูกฆ่าเหมือนผักเหมือนปลาไปทีละคนสองคนมันเลยเหมือนความแค้นสะสมเพราะคนเหล่านั้นคือความอบอุ่นใจที่ฉู่เฉียวมีให้กับเด็กๆที่เป็นพี่เป็นน้องของนางในโลกอดีตแห่งนี้รวมถึงคุณชายสี่จูเก่อเยว่ด้วย
.
.
เล่มแรกมันก็เหมือนกับการบอกเล่าเก้าสิบเกี่ยวกับตัวนางเอกฉู่เฉียวว่านางเป็นมายังไงในอดีต มาแล้วดำเนินชีวิตอย่างไร ช่วงเล่มแรกเลยเป็นช่วงวัยเด็ก 8 ขวบที่เรียกว่าชีวิตผ่านการต่อสู้ ชีวิตรันทด ความศรัทธาบังเกิดก็จะได้เจอกับเล่มนี้ เพราะปูพื้นมาเรื่อยๆจนฉู่เฉียวจะได้เจอ #เยียนสวิน หนุ่มอีกหนึ่งคนที่ถือว่าเป็นตัวแปรอีกคนที่มีความสำคัญในชีวิตของนางเอกเพราะมันปูพื้นมาด้วย ความไว้วางใจ เชื่อถือ เชื่อมั่น เรียกว่า #ต่างคนต่างก็หลับตาได้ถ้าอีกฝ่ายตื่นและเพราะเป็นแบบนี้เล่มสองมันจึงจะลากยาวกับความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นตั้งแต่เด็กแล้วชีวิตทั้งสองต่างก็ต้องพลิกผันเพราะภารกิจอันใหญ่โตจนมันทำให้ชีวิตทั้งสองต่างต้องเปลี่ยนไป
.

จริงๆ อยากบอกเล่าแต่ละเล่มออกมาเป็นรายละเอียดนะแต่คิดว่าไม่ดีกว่า เพราะจะว่าไปอ่านเล่มแรกจบแล้วรู้ความว่านางเอกเค้าดำเนินชีวิตอย่างไร ใช้ชีวิตผูกติดกับใครมาบ้างมันก็ทำให้เรารู้ว่านี่ล่ะมันคือเรื่องราวของ ความรัก ความสัมพันธ์ หน้าที่ ศรัทธาและดราม่าจงบังเกิด ของแต่ละคนที่ทำอะไรมีเหตุผลในตัวเองเสมอ
.
นางเอกของเราแน่นอนว่าเก่งอยู่แล้วล่ะและมันมีเหตุผลรองรับที่ว่าเป็นคนจากยุคปัจจุบันที่มีทักษะการวางแผน การต่อสู้มาก่อนแม้วาจะหลุดไปอยู่ในวัย 8 ขวบตัวเล็กกระจ้อยก็สามารถทำตัวเองให้เก่งกล้าและช่างคิดแม้ว่าอาจจะมีบางอย่างที่เว่อร์วังไปบ้างก็ถ้ามองข้ามตรงนั้นไปก็คิดว่าไม่มีปัญหาล่ะ นางเอกของเรามีชะตาชีวิตที่แบบว่ามาติดลบ เริ่มค่อยๆ ดี แล้วก็วูบๆ ลงแล้วก็ค่อยๆ กระเตื้องขึ้นด้วยเพราะเหตุการณ์หลากหลายค่อยๆ สลับสับเปลี่ยนเข้ามา ชายที่เข้ามาข้องเกี่ยวแต่ละคนแน่นอนก็มีความดีงามในความแตกต่างแต่ทั้งหมดต่างคนก็ต่างมีความสัมพันธ์ที่มาคนละทาง ปรับเข้าหากันด้วยเพราะสถานการณ์เป็นเรื่องบังคับ เรื่องนี้ว่าไปไม่อยาก��ุ้นว่าใครเป็นพระเอกหรืออะไรเพราะเหตุการณ์ตั้งแต่เล่ม 1 เริ่มเรื่องมาแล้วมันจะไม่มีอะไรธรรมดา คนที่เราไว้ใจอาจจะไม่ใช่ คนที่ปากบอกจะฆ่า ๆ ก็กลับช่วยเหลือเกื้อกูลแบบเลือดถึงเนื้อถึงและจูบถึงอีกต่างหาก หรือว่าไม่ก็รัชทายาทไม่เต็มร้อยไม่แน่ว่าอาจจะมีบทบาทสำคัญขนานใหญ่ที่ทำให้เรื่องราวในภาคปลายกลายเป็นระเบิดปรมาณูก็ได้

แม้ว่าเรื่องนี้อาจจะบ���กได้ว่าเป็นแนวแอ๊กชั่น บู๊ล้างผลาญตายกันเป็นเบื่อเหมือนโหดตรงนี้ก็ไม่เถียงค่ะเพราะมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ แต่เพราะเราเข้าใจว่าสถานการณ์และความเป็นมาของสถานที่เลยทำให้คิดว่าถ้าเราไม่ฆ่าเราก็ถูกข้า ถ้าเราใจอ่อนเราก็ตายคาสนาม ความสมเหตุสมผลกับเรื่องนี้เลยเข้าใจได้ดี คนที่เรามองว่าการกระทำที่มันเลวมากๆ บางทีก็ต้องมองให้ออกว่าเพราะอะไรเขาถึงเป็นอย่างนั้น อ่านเรื่องนี้ตอนแรกก็คิดว่าทำไมนางเอกช่างโหดร้าย แต่คำว่า "เห็นชีวิตสำคัญ” อันนี้ต้องบอกเลยว่าให้คะแนนนางเอกเขาเลยเพราะถือว่าตั้งแต่ต้นจนจบนางเอกมีศรัทธากับการมีชีวิตอยู่เพราะตั้งแต่วิญญาณเข้าสิงร่างทาสน้อง 8 ขวบ นางก็ไม่ได้ใช้ชิวิตดิบดีอะไร ต้องต่อสู้กับความเลวร้ายทุกข์ยาก การสูญเสียเหล่าพี่น้องเด็กๆ ที่นางมี มันคือความโหดร้าย แล้วเมื่อชีวิตพลิกผันให้ต้องก้าวมาเป็นหญิงเก่งของกองทัพ วางแผนการณ์สู้รบปรบมือมันก็ไม่ได้ถึงขนาดคิดไม่ได้ว่าเพราะอะไรเพราะมันคือการสั่งสมประสบการณ์ในงานและชีวิตในอดีตที่สอนให้ต้องอดทน เรียกว่าเรื่องนี้แม้จะโหดแต่มันมีความเรียลแทรกอยู่ในเรื่องทำให้เราไม่ได้คิดเลยว่ามันคือความเพี้ยนในตรรกะของความโหดร้ายตามพล็อต

สิ่งที่อ่านแล้วชอบเลยคือ
1. #พล็อต .. เราชอบสถานการณ์ที่มันพลิกตลอดเวลา คาดเดาไม่ได้เพราะมันคือความสนุก แล้วยิ่งเจอคนเขียนเค้าหาทางลงให้กับเรื่องราวได้เราว่ามันยิ่งงามค่ะ เรื่องนี้มันตอบโจทย์ได้เลยล่ะ
2. #ภาษา/ สำนวน อาจจะแปลกสำหรับตัวเองหน่อยเพราะแรกเริ่มเรายังไม่คุ้นชิน แต่เมื่ออ่านไปเรื่อยๆมันก็เริ่มเข้าใจแม้จะยังมีงงบ้างก็ตามทั้งเรื่องชื่อ เรื่องตำแหน่ง แต่ว่าพออ่านไปแล้วมันก็เหมือนเอาน่าเดี๋ยวคุ้น
3. #การดำเนินเรื่อง ภาคต้นจะมี 4 เล่มก็ตามแต่การดำเนินเรื่องนั้นไม่เยิ่นเย้อเลยเพราะมันจะมีอะไรชวนให้เราลุ้นได้ตลอดเวลา แต่ข้อเสียมันจะมีนิดหน่อยตรงที่ว่าบางทีไปไวจนถ้าเผลออ่านพลาดไปนิดจะมีงงเลย (อันนี้ผิดที่คนอ่านละกัน) แล้วสำนวนในการดำเนินเรื่องช่วงภาคบู๊แน่นอนว่าแม้จะไม่ได้เป็นผู้สันทัดในกระบวนวิชาต่างๆ วรยุทธ์อาจจะอ่อนเปลี้ยแต่ว่าคนเขียน/แปลทำเอาเราอยากมือหนึ่งจับหนังสืออีกมือจับกระบี่ฟาดฟันมากค่ะ เพราะว่าบรรยายเสียจนอยากมีวิชาเอาไว้ป้องกันตัวมาก เรียกว่าอ่านไปอินไปจริงเลย
4. #สัดส่วนในเรื่องคนอ่านอย่างเราปกติมักชอบอ่านแนวความรักอะไรเน้นๆ มากอยู่แล้วล่ะธรรมดาเนาะ แต่เรื่องนี้มันไม่ใช่หวานละมุนเรียกร้องหาที่รักจ๋าอะไรแบบนั้น แต่เรื่องนี้มันคือ ความรักในความรู้สึกความผูกพัน ที่แบบว่าอ่านแล้วมันจะรู้สึกได้ทันที แต่จะว่าไปก็นะ มีบางฉากที่รู้ว่ารักแต่มันแสดงออกรุนแรงนี่เป็นกรณียกเว้นแล้วกันเพราะสถานการณ์มันบังคับเนาะ 5555


รวมๆ แล้วอิฉันสุดติ่งเป็นติ่งเลยล่ะค่ะสำหรับจอมนางจารชนหน่วย 11 ถือว่าเป็นงานอีกรูปแบบหนึ่งของสยามอินเตอร์ที่แบบว่านานๆ จะได้หยิบจับมาที แน่นอนว่าอ่านเรื่องนี้คงต้องอ่านภาคปลายอีก เชื่อแน่ว่าเหตุการณ์มันไม่ธรรมดาเพราะการเมืองมาเต็บ พลิกผันกับเรื่องราวต่างๆ คงไม่พลาด ความรักที่ยืนอยู่คนละฝั่งฝ่ายมันอาจจะมี สรุปคือ มันคงมีอะไรพลิกไปพลิกมานี่ล่ะค่ะ ติ่งแบบฉันคงต้องยอมล่ะว่าอีก 4 เล่มภาคปลายเท่านั้นอ่านแล้วจะได้ตอบโจทย์ความชอบจนสุดปลายทาง เสียที

[Noo · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้นางเอกก็ยังคงระหกระเหิน พยายามจะเดินทางกลับไปหาเรือลำแรก เยียนสวิน

แต่ระหว่างทางระหกระเหินไปกับจูเกอเย่ว จะจิ้นๆ หน่อย เป็นการเปิดตัวพระเอกมั้ย

จากนั้นก็มาเจอเรือประหลาดหลี่เชื่ออีกครั้ง แม้ทำตัวประหลาด แต่ทำเพื่อซ่อนคม ช่วงอยู่กับฮีรู้สึกว่าโลกสดใส นางเอกร่าเริงขึ้นบ้าง ไม่งั้นเดี๋ยวจะเลือดสาดตลอดเวลา

ท้ายเล่มที่ประทะกับองค์หญิงแปดเป็นอะไรที่สะใจมาก แถมพระเอกเรามาช่วยแบบจิ้นๆ ไปอีก

แต่สุดท้ายพระเอกก็คือพระเอกต้องปล่อยนางเอกกลับมาหาเยียนสวิน เห้ออ

เรื่องนี้จะว่านางเอกซู นางก็ไม่ได้ฉลาดปราดเปรื่องที่สุดอยู่คนเดียว บางครั้งมองภาพรวมไม่ออกด้วย จะว่าเก่งวรยุทธก็ล้มลุกคลุกคลานเกือบตายตั้งหลายรอบ จะว่าฮาเร็มคนชอบนางก็มี แต่คนเกลียดนางรู้สึกจะเยอะกว่ามาก ชอบความสมดุลในเรื่อง

จบภาคต้น 4 เล่ม ไปค่ะ ต่อภาคปลาย

[4e3a · Rating 5 out of 5]

รีวิวเล่ม 4

เล่มนี้สนุกมากกกก หลี่เช่ออย่างเท่ห์อย่างฮาอ่ะ เวลาฉู่เฉียวอยู่กะฮีดูผ่อนคลายสบายๆ แล้วฮีไม่โง่แถมยังฉลาดมาก ทั้งยังกวนทรีนเก่งปั่นเก่ง ปั่นจนพวกยุแยงให้ทำสงครามงงจนบอกให้ยกเลิกทำสงคราม ช๊อบชอบฮีอ่ะอยากลงเรือลำนี้ แต่ว่าดูทรงแล้วเรือน่าจะแล่นไม่สู้นายน้อยสี่ นายน้อยสี่มาวินแบบใสๆอ่ะ ยอมผิดกับคนในตระกูลและคนทั้งราชอาณาจักรเพื่อเธอคนเดียวจ้า คอยตามปกป้องนอ.แบบยอมตายด้วยกันอ่ะ มงลงสุดๆ แต่ๆๆๆนอ.จะก้าวข้ามเรื่องนายน้อยสี่สั่งฆ่าหลินซีและเสี่ยวปา สั่งตัดมือเสี่ยวชี ได้ไงอ่ะ ส่วนอิซื่อจื่อมีแววว่าจะเลวสุดขั้ว เริ่มมีอำนาจแล้วน่าจะแก้แค้นแบบไม่สนวิธีใดๆ

อยากรู้ว่ากองทัพซีหนานเจิ้นที่นอ.ไปช่วยออกมาหายไปไหนอ่ะ ภาคปลายน่าจะเริ่มทำสงครามกันนัวอ่ะ จะมีโมเม้นท์หวานๆมาพอให้ชื่นใจบ้างไหมน๊า

[Manchulika · Rating 3 out of 5]

3.75
ถามว่าสนุกมั้ย ก็สนุกนะ แต่ทุกอย่างดูง่ายไปหมดสำหรับฉู่เฉี่ยว ผู้ชายมารุมรักก็เยอะ ออกรบก็แทบไม่เคยได้แผลกลับมา บาดเจ็บยังไงก็จะมีผู้ชายตนใดคนนึงมาช่วย ความสัมพันธ์ของตัวละครอื่นก็ไม่ได้กล่าวไว้ เน้นฮาเร็มนางเอกอย่างเดียว มีความรู้สึกว่าเรื่องนี้ขนาดสเน่ห์บางอย่างไป จะรออ่านตอนที่ฉู่เฉี่ยวล้มลงบ้าง

[Jesica · Rating 5 out of 5]

CLASIFICATION: 4.5 ESTRELLAS

Este tomo y el siguiente los lei sin pausa que la verdad no recuerdo donde termina este y comienza el otro. solo puedo decir que la historia se esta poniendo cada vez mejor... Me encanta el protagonista, tiene un no se que, que se yo. que a pesar que no sale mucho en algunos tomos el solo saber todo lo que hace por la protagonista hace que se me esponje el corazon.

[Lalita Warasit · Rating 5 out of 5]

ดีมากค่ะสนุกมากกกกเรื่องนี้

[Mam · Rating 5 out of 5]

Cliffhanger until the rest comes out.

[Hammu · Rating 4 out of 5]

ฉู่เฉียว จารชนสาวหน่วย11 ที่จับพลัดจับผลูระหว่างการหนีเอาตัวรอดจากระเบิดกลับกลายเป็นต้องทะลุมิติมายังอีกโลกหนึ่ง จากจารชนสาวกลับกลายเป็นข้าทาสน้อยวัย 7ขวบ จิงเยว่เอ๋อร์ ตระกูลขุนนางจิงที่เพิ่งถูกโทษฆ่าล้างตระกูล เหล่าเด็กๆกลับกลายเป็นข้าทาสบริวารให้ลูกขุนนางตระกูลอื่นใช้งาน การหนีเอาตัวรอดจากการถูกเป็นเครื่องมือของเล่นให้กับเหล่าลูกขุนนางทำให้สร้างความประทับใจให้กับ เยียนสวิน หรือ เยียนเป่ยซื่อจื่อ องค์รัชทายาทเมืองเยียนเป่ย ที่ตกเป็นตัวประกันให้กับต้าชิง ทำให้เขาได้ละเว้นชีวิตนางเอาไว้ แต่สุดท้ายนางก็ตกเป็นข้าทาสรับใช้นาม ซิงเอ๋อร์ ให้กับนายน้อยสี่แห่งตระกูลจูเก่อ จูเก่อเยว่

ความอาฆาตแค้นเริ่มก่อตัวขึ้นจากการกระทำของจูเก่อเยว่ที่มีต่อพี่น้องของนาง ทำให้หมายมั่นปั้นมือจะไม่สวามิภักดิ์ก้มหัวให้กับจูเก่อเยว่ จนกระทั่งวันที่ราชวงศ์ ตระกูลเยียนถูกฆ่าล้างโทษก่อกบฎกับต้าชิง ทำให้เยียนสวินแค้นเคืองถึงขั้นต้องการล้มราชบัลลังก์ตระกูลจ้าว ประกอบกับที่ฉู่เฉียวต้องการหลบหนีจากเงื้อมมือของตระกูลจูเก่อ ฉู่เฉียวได้รับความช่วยเหลือจากเยียนสวิน แต่ก็กลับทำให้ทั้งคู่ต้องตกอยู่ในเงื้อมมือการเมือง ต่างลั่นคำสาบานว่าจะไม่ทอดทิ้งกัน ปกป้อง ปกปักรักษาซึ่งกันและกัน แม้นว่าต่างฝ่ายต่างมีความแค้นที่แตกต่างกัน แต่ทว่ากลับให้ความช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ทั้งชีวิตของทั้งสองฝ่าย มีเพียงแค่คนตรงหน้าเท่านั้นที่เชื่อใจ ไว้วางใจได้ได้เท่านั้น

ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อทั้งคู่ต่างเติบใหญ่แต่ยังคงต้องอยู่ภายใต้อำนาจตระกูล และราชวงศ์ เยียนสวินกลับกลายเป็นราชบุตรเขยโดยที่ต้าซิงมอบองค์หญิงแปดให้ ส่วนฝั่งฉู่เฉียวกลับต้องมาพานพบกับจูเก่อเยว่ ศัตรูคู่อาฆาคของตนอีกครั้ง เหตุการณ์จะดำเนินไปในทิศทางใด ยากที่ผู้อ่านจะคาดเดาได้ ทำได้เพียงแต่เป็นผู้เฝ้าติดตามดูเหตุการณ์และความเป็นไปที่เกิดขึ้น

หลังจากที่อ่านจบภาคแรก ถ้าถามว่าค้างมั๊ย ตอบได้ชัดเจนว่าไม่ค้าง เป็นการจบภาคแรกที่สวยงาม แต่ก็ทำให้เกิดความรู้สึกอยากอ่านต่อทันที เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจน่าติดตามมาก อ่านแล้วทำให้ไม่อยากวางหนังสือ ภาษาที่ใช้บรรยายไหลลื่นอ่านแล้วไม่สะดุด ใช้คำกระชับเหมาะสมไม่เยิ่นเย้อ และแฝงอายความเป็นจีนลงไปผ่านตัวหนังสือ ทำให้เวลาอ่านแล้วรู้สึกอินไปกับเหตุการณ์ที่เกิด ไม่ก่อให้เกิดความรุ้สึกอ่านยากหรือลำบากแต่อย่างใด แต่การจัดหน้ากระดาษยังคงต้องปรับปรุงเรื่องการตัดคำขึ้นบรรทัดใหม่ เพราะยังมีชื่อตัวละครที่ตัวสะกดบางตัวยังอยู่แยกบรรทัดกัน

[รำพึง ลำพัง · Rating 1 out of 5]

23/01/2017

คิดไม่ออกว่าจะให้กี่คะแนน ขอแปะไว้ก่อน
ผลจากการที่อ่านค้างไว้นานนม พอกลับมาอ่านต่อ
ตลคที่ไม่ค่อยสำคัญอย่างเช่นองค์ชายสามสิบสี่นี่ลืมแล้วว่าเป็นใคร


หลี่เช่อเป็นตลคที่ทั้งชอบและไม่ชอบ
แต่ที่ไม่ชอบเลยคือเยียนสวิน รู้สึกว่าคน ๆ นี้น่ากลัว
ตลคที่น่าสนใจ จ้าวเช่อ --องค์ชายเจ็ด--

อ่านมาจนจบ ถามว่าเสียดายความสัมพันธ์ของเยียนสวินกับอาฉู่มั้ย เราคิดมาเสมอว่ากับนางเอกคือความผูกพันธ์ที่ร่วมฝ่ากันมา แต่จากที่เห็น ในช่วงที่ทั้งสองคนลำบากมาด้วยกัน ฝ่ายชายกลับเสเป็นลืมเพราะไม่อยากนึกถึงอดีตที่ขื่นขม แถมยังทำตัวไม่ต่างอะไรกับพวกตระกูลจ้าวกับเว่ย ความเสียดายเลยไม่ค่อยมี
เกือบท้ายเล่มนี้ดูเหมือนอาฉู่ก็เริ่มหวั่นไหวไปกับชายสี่ แต่ตอนท้ายดันมาเน้นย้ำความรักลึกซึ้งกับเยียนสวินอีก จะทำให้ลังเลให้ได้เลยใช่มั้ย ?

จากตอนแรกที่คะแนนพระเอกไม่ค่อยมี ตอนนี้เริ่มสงสารฮีนิดหน่อย
บวกกับเริ่มรำคาญนางเอก เมื่อไหร่จะเทอีกฝ่าย (จะเทกันง่าย ๆ คงไม่ได้สินะ)
หวังว่าเราคงจะไม่พาลหมดอารมณ์อ่านไปเสียก่อน 555
จุดยืนของฮีนั้น... ตระกูลก็ไม่เอา ราชวงศ์ก็ไม่เอา 5555
ภาคต้นยังไม่เฉลยนี่นะ ใช่มั้ย ?

กุศลโยบายการปกครองพลเมืองของแผ่นดินตัวเอง ทุกอย่างขึ้นอยู่กับยุคสมัยนั้น ๆ
ยุคเก่า การรบราฆ่าฟัน การยกเจ้าเป็นโอรสของมังกรก็เพื่อการควบคุมคนเอาไว้
การที่ตระกูลเหยียนโดนกำจัด ไม่ใช่เพราะอ่อนแอ แต่เพราะมีความขัดแย้งกับการปกครองของต้าเซี่ย (อืมมม... แล้วอะไรอีก ลืม)
แต่สุดท้าย และในที่สุดก็ต้องถูกเปลี่ยนแปลง
นี่มันศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดจะยี่สิบสองแล้วนี่นะ

การที่แผ่นดินนี้ชิงแผ่นดินนั้น ท้ายสุดก็เป็นเพียงอดีต ไม่มีฝ่ายที่เสียเปรียบและได้ตลอดเวลา การปิดหูปิดตา ทั้ง ๆ ที่หลักฐานชัดเจนก็ออกจะเป็นเรื่องที่น่ารังเกียจไปสักหน่อย (ออกนอกเรื่องแล้ว)

ไว้รีรีดอีกรอบ ค่อยมาเพิ่มเติม






-------------------------------------------------


ในที่สุดก็ได้คำตอบ เรียกได้ว่าคิงของต้าเซี่ย ไม่แค่ขี้ระแวงธรรมดา
แต่ฉลาดแบบเหี้ยมโหด

หวังว่าภาคสองฉากนาย-บ่าวจะมีมากกว่านี้


แต่จะว่าไปถ้าเรื่องนี้ชายสี่หมีเกี๊ยวไม่ได้เป็นพระเอกจะสมน้ำหน้าหนักมาก วีรกรรมแต่ละเรื่องที่ทำไว้ มีแต่ทำให้อยากหักคะแนนจริง ๆ

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวแบบรวมทุกเล่มทั้งภาคต้นและภาคปลายนะคะ

นิยายบู๊แอ๊คชั่นที่เดินเรื่องโดยจารชนสาวนามฉู่เฉียว ที่ถูกระเบิดเสียชีวิตในฐานะทหารมืออาชีพเพื่อปกป้องประเทศ แต่ไปเกิดใหม่ในยุคโบราณ ในร่างของทาสสาวอายุเพียง 7 ปีที่ต้องกระเสือกกระสนเอาชีวิตให้รอดจากเงื้อมมือของเหล่าเจ้านายและผู้ที่แข็งแรงกว่า

ถามว่าเนื้อเรื่องออกแนวโอเว่อร์เกินจริงไปมั้ย เราว่าใช่ เด็กสาวอายุ 7 ขวบที่ถูกจับเป็นทาส ต่อให้เธอจะได้สติปัญญาของฉู่เฉียวไป แต่ในทางร่างกายแล้ว ยังไงก็ต้องอาศัยเวลาในการฝึกปรือ แต่เรื่องนี้ นางเอกจะค่อนข้างเก่งแบบรวบรัดตัดตอนนิดนึง ประหนึ่งร่างกายอันปราดเปรียวและคล่องแคล่วเป็นของแถมติดมาพร้อมวิญญาณที่มาเข้าร่าง (ฮา...) แต่ถามว่าอ่านสนุกมั้ย เราก็ว่าสนุก คือการต่อสู้ขับเคี่ยวและวางแผนนั้น ทำได้ถึงใจไม่น้อย แม้ทุกเหตุการณ์ที่เกี่ยวเนื่องต่อจากนั้น จะต้องมีนางเอกเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่ง แต่นางก็ทำให้เนื้อเรื่องเข้มข้นและสนุกมาก โดยเฉพาะอุดมการณ์ที่ยึดมั่นแบบค่อนข้างชัดเจนของนาง

มีบางความรู้สึกที่อ่านแล้วทำให้เรานึกถึง "จอมนางคู่บัลลังก์" ขึ้นมาเหมือนกัน ตัวละครหลักมีความคล้ายกันอยู่มากทีเดียว แต่ส่วนตัวแล้วเรื่องนี้อาจจะกลมกล่อมได้ไม่เท่าเรื่องนั้น แต่โดยรวมก็ถือว่าเป็นเรื่องที่อ่านได้สนุก ผูกเรื่องได้ดี ตัวละครมีเสน่ห์ทุกตัว แต่แน่นอนว่าพระเอกคือดีงามที่สุด (ฮา...) ที่นี่ไม่มีสปอยล์ ดังนั้น จงไปลุ้นพระเอกกันเอาเองในเรื่องนะคะ

เสียดายที่ตัวละครหลักอีกตัวหนึ่ง โดนกลืนหายไปกับเนื้อเรื่องและไม่มีการพูดถึงอีกในตอนท้าย จริงๆเราก็แอบอยากรู้ว่าตัวละครตัวนี้มีชีวิตยังไงต่อนะ

[Kamol · Rating 3 out of 5]

-

[Aum Budsara]

อยากอ่านมาก