بررسی داستانهای هوشنگ گلشیری کتاب «جادوی جنکشی» نوشتهی دکتر «قهرمان شیری» به نقد و بررسی داستانهای هوشنگ گلشیری، نویسندهی چیرهدست معاصر میپردازد. این اثر در بخشهایی با عنوانهای شرح احوال، باورداشتهای اندیشگانی، سنتگذاری، گذار از سنت، شگردهای نوقدمایی، دلالتهای ضمنی در پسزمینهی روایت، تاثیرپذیریها، از منظر منتقدان و گلشیری و داستاننویسان دیگر تدوین شده است. هوشنگ گلشیری (۱۳۷۹-۱۳۱۶)، جایگاهی بلامنازع در داستاننویسی معاصر فارسی دارد. منتقدان ادبی او را بعد از صادق هدایت از تاثیرگذارترین داستاننویسان ایرانی معاصر دانستهاند. گلشیری خلاقیت فرهنگی خود را با سرودن شعر آغاز کرد. پس از انتشار چند شعر در نشریات معتبر ادبی دههی ۴۰، به داستاننویسی روی آورد. شازده احتجاب، کریستین و کید، بره گمشده راعی، در ولایت هوا تفننی در طنز، آینههای دردار و جننامه از رمانها و مثل همیشه، نمازخانه کوچک من، جبهخانه، پنجگنج، دست تاریک دست روشن، نیمهی تاریک ماه و... از مجموعههای داستان کوتاه اوست.
این کتاب در اصل باید سه چهارتا مقاله می بود. حداکثر صدو پنجاه صفحه. توضیحات پر طول و تفصیل و تحلیل های کم. البته نه کم مایه اگر داشتانهای گلشیری و نقد و نوشته هاش رو خوندید. از طرفی هم با نظرات داستان نویسها در مورد کارهای گلشیری آشنایی دارید اصلن توصیه نمیکنم بخونید.