غم‌های بزرگ ما

by رضا براهنی

عنوان: غم های بزرگ ما؛ تهران، نشر اول، ۱۳۶۳

70 pages, Hardcover

First published April 1, 1984

About the author

See also: Reza Baraheni

رضا براهنی در ۲۱ آذر ۱۳۱۴ خورشیدی در تبریز به دنیا آمد. خانواده‌اش زندگی فقیرانه‌ای داشتند و وی در ضمن آموزش‌های دبستانی و دبیرستانی به ناگزیر کار می‌کرد. در ۲۲ سالگی ازدانشگاه تبریز لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی گرفت، سپس به ترکیه رفت و پس از دریافت درجه دکتری در رشته خود به ایران بازگشت و در دانشگاه به تدریس مشغول شد

اشعار

آهوان باغ (۱۳۴۱)، جنگل و شهر (۱۳۴۳)، شبی از نیمروز(۱۳۴۴)، مصیبتی زیر آفتاب(۱۳۴۹)، گل بر گسترده ماه(۱۳۴۹)، ظل الله(۱۳۵۸)، نقاب‌ها و بندها (انگلیسی)(۱۳۵۶)، غم‌های بزرگ(۱۳۶۳)، بیا کنار پنجره(۱۳۶۷)، خطاب به پروانه‌ها و چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم؟، اسماعیل(۱۳۶۶)

رمان

آواز کشتگان، رازهای سرزمین من، آزاده خانم و نویسنده‌اش، ناشر: انتشارات کاروان، الیاس در نیویورک، روزگار دوزخی آقای ایاز، چاه به چاه، بعد از عروسی چه گذشت

نقد ادبی

طلا در مس، قصه‌نویسی، کیمیا و خاک، تاریخ مذکر، در انقلاب ایران، خطاب به پروانه‌ها و چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم؟، گزارش به نسل بی سن فردا (سخنرانیهاومصاحبه‌ها)

جوایز
برنده جایزه ادبی یلدا (۱۳۸۴)، برای یک عمر فعالیت فرهنگی در زمینه نقد ادبی

Reviews

[Dina · Rating 2 out of 5]

و عندلیب‌های سیا‌ه‌آواز
خواندند آنچنان
که ما هنوز، حتی
در خواب نیز،
سوگ تو را داریم.

[Pouria · Rating 2 out of 5]

غم های بزرگ ما مراثی/ رضا براهنی/ نشر اول/ چاپ اول 1363/ 72 صفحه/ تاریخ اتمام کتاب: پنج شنبه 4 آبان 1396
این کتاب مجموعه ای از شعرها در رثای برخی از بزرگان هم عصر شاعر است از قبیل خسرو گلسرخی، فروغ فرخزاد، دکتر محمد مصدق، جلال آل احمد، کارو و ... . با اکثر شعرها ارتباطی برقرار نکردم و از نظرم بسیار نامفهوم و پیچیده بودند. شاید سواد ادبی من کم است که متوجه نشدم چرا که قدرت کلمات او کم نبود ولی بسیاری از آن ها برایم گنگ بود و مجموعه ای از کلمات در کنار هم بود که گاها طولانی می شد و این گنگ بودن بیشتر هم می شد. در بین همه ی شعرهایش چند شعر بیشتر نبود که متوجه شدم و دوست داشتم.

[Kowsar Bagheri · Rating 5 out of 5]

واقعیت اینه که از براهنی رهایی ندارم. بعد از مرگش (که همیشه ازش می‌ترسیدم) تا مدت‌ها دست و دلم به خوندن کتاب‌هاش نمی‌رفت، با این‌که مرورشون واقعاً پناهگاهم بود. این اولین کتابی است که از او، پس از این‌که شاعر تمام شد، خواندم.

[Reihaneh_T · Rating 4 out of 5]

که مرده‌ها همه می‌بخشند
که زنده‌ها همه در غفلت‌اند
و زندگانی انسان
-بدون مرگ-
حقیقتی‌ست نه کامل

[Hana Hmp · Rating 2 out of 5]

خواننده خوب می‌داند که حرمت غم وظیفه‌ی رثا است.

[Mahtab · Rating 4 out of 5]

«یک رهگذر کافی‌ست تا دنیا بگرید»

[Mae]

که زیرا تاریخ، انحطاط عظیمش را آغاز کرده بود.

[Zahra · Rating 1 out of 5]

کنار من بنشین تا پر از جواب شوم.

[Marzi Motlagh · Rating 3 out of 5]

دو شعری که به ترتیب در سوگ فروغ فرخزاد و صمد بهرنگی سروده شده رو دوست داشتم. باقی شعرها رو کمتر دوست داشتم و به نظرم در این کتاب، کلامِ براهنی هنوز به پختگی نرسیده🍃