Βασικά καταλαβαίνω ότι αυτό το είδος βιβλίων έχει απήχηση σε κάποια συγκεκριμένα κοινά, αλλά... Η πλοκή είναι εντελώς προβλέψιμη μέσα στην υπερβολή της, οι χαρακτήρες εντελώς ανώριμοι και δισδιάστατοι, το σκηνικό πιό κλισέ πεθαίνεις... Και το κυριότερο, το ύφος και η γραφή τόσο προσποιητά που απορώ πως το τελείωσα το βιβλίο...
Και στο εξωτερικό γράφονται βιβλία chick lit ή beach reads ή romance ή όπως θέλετε ονομάστε τα, αλλά οι συγγραφείς δεν προσποιούνται ότι γράφουν κάτι άλλο. Τρολλάρουν οι ίδιοι τους χαρακτήρες τους, δίνουν βάση στο ρυθμό του βιβλίου και της πλοκής, περιγράφουν τα γεγονότα και τις σχέσεις των ηρώων, βγάζουν χιούμορ και περνά ευχάριστα την ώρα του ο αναγνώστης. Δεν παριστάνουν ότι γράφουν υψηλή λογοτεχνία προσθέτοντας τσιτάτα και αναλύσεις και αμπελοφιλοσοφίες διακόπτοντας την ροή της αφήγησης κάθε λίγο και λιγάκι!
100 φορές είπα να το παρατήσω το βιβλίο, τόσο πολύ με εκνεύριζε. Και δεν το παρατούσες θα μου πεις; Ε, μα αισθανόμουν άσχημα διότι μου το έδωσε δανεικό σαν κίνηση καλής θέλησης κι ευγνωμοσύνης μια κυρία απ΄όπου αγοράζω βιβλία και δεν ήθελα να την πικράνω. Βέβαια ούτε η ίδια δεν το έχει διαβάσει αν κατάλαβα καλά....
Σίγουρα όχι από τα βιβλία που θα επέλεγα από μόνη μου...