Η Ανταριασμένη, οι φίλοι και τα κτήρια

by Κωνσταντίνα Κοράκη, Αλέξανδρος Κοράκης

Η Ανταριασμένη, στα όνειρά της, συναντάει το αλλόκοτο. Όμως, όταν ξυπνάει, αντιμετωπίζει μια σκληρή πραγματικότητα, ακόμα πιο παράξενη από τα όνειρά της...

Ζει σε μία πόλη, όπου οι κάτοικοι προσπαθούν καθημερινά να σκαρφαλώσουν πάνω σε ζωντανά κτήρια, που τρέφονται από αρνητικά συναισθήματα, γι' αυτό και βασανίζουν τους επίδοξους αναρριχητές.

Θα βρει συμμάχους στην προσπάθειά της να ανακαλύψει γιατί συμβαίνουν όλα αυτά;

Θα τη στηρίξουν οι φίλοι της, όταν βρεθεί αντιμέτωπη με τα κτήρια, σε μια εξωπραγματική μάχη;

Πώς θα αντιδράσουν οι άνθρωποι, τα πλάσματα της φαντασίας και τα κτήρια;

238 pages, Paperback

First published January 5, 2014

Reviews

[Μaria Vrisanaki · Rating 4 out of 5]

'Ρούφηξε τον αέρα αχόρταγα, μέχρι που άκουσε τον εαυτό της να πέφτει στη θάλασσα με πάταγο. Βυθιζόταν με μεγάλη ταχύτητα όλο και πιο βαθιά. Γύρω της κολυμπούσαν παράξενα όντα, αν και δεν προλάβαινε να τα δει καθαρά. Κάποια στιγμή έφτασε στον πάτο. Εκεί άκουσε φωνές… άνθρωποι; Πλάσματα της θάλασσας ή τα φαντάσματα των πνιγμένων; Την περίμεναν, έτσι της είπαν. Ήταν η βασίλισσά τους. Με τελετουργικές κινήσεις την τοποθέτησαν σε έναν υπερυψωμένο θρόνο, για να την τιμήσουν με μια μεγαλόπρεπη γιορτή. Της φόρεσαν στο κεφάλι ένα μεγαλοπρεπές στέμμα που, αντί για μαργαριτάρια και άλλους πολύτιμους λίθους, είχε στολιστεί με μικρούς αστραφτερούς αστερίες. Γύρω από τους ώμους της πέρασαν έναν μακρύ μανδύα με βαθύ μπλε χρώμα στολισμένο με σταγόνες.

"Είναι δάκρυα, βασίλισσά μας. Είναι τα δάκρυα του λαού μας που σε περίμενε τόσο καιρό και πονούσε που δεν σε είχε κοντά του"'

‘Η Ανταριασμένη γλύτωσε την τελευταία στιγμή, αφού για καλή της τύχη μία φάλαινα βρέθηκε κοντά της και την κατάπιε’

Ένας μανδύας στολισμένος με δάκρυα, κι ας βρίσκεται μέσα στη θάλασσα. Μία φάλαινα που καταπίνει την Ανταριασμένη σώζοντάς την τελευταία στιγμή. Αυτά ήταν τα δύο στοιχεία του πρώτου κεφαλαίου που με έκαναν να αγαπήσω την ιστορία! Πρόκειται για την πιο παραμυθένια αρχή που έχω συναντήσει σε βιβλίο!

Η Ανταριασμένη ζει σε μία πόλη όπου όλοι έχουν ένα σκοπό στη ζωή τους: Να σκαρφαλώνουν στα κτήρια. Όσο καλύτερα τα πηγαίνουν στη δραστηριότητα αυτή, τόσο περισσότερο αποδεκτοί γίνονται από την κοινωνία, σε αντίθεση με εκείνους που δεν ασχολούνται με το σκαρφάλωμα και αντιμετωπίζονται ως κατώτεροι. Το πρόβλημα είναι πως τα κτήρια αυτά είναι ζωντανά και δεν αφήνουν κανέναν να τα κυριαρχήσει. Συνεχώς ρίχνουν τους αναρριχητές. Επίσης, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως η Ανταριασμένη μισεί αυτόν τον τρόπο ζωής. Αρνείται να πάρει μέρος στο σκαρφάλωμα και αντιδρά στον τρόπο εκπαίδευσης που μαζικά ‘αποβλακώνει’ τους επίδοξους αναρριχητές.

Είμαι πολύ ικανοποιημένη από την ιστορία. Η συγγραφέας θέτει με τον δικό της τρόπο θέματα σύγχρονα, προσαρμόζοντάς τα σε ένα παραμύθι μαγικού ρεαλισμού, όπου τα κτήρια τρέφονται με τα συναισθήματα των ανθρώπων.



Είναι οι κακοί, μα δεν είναι οι μοναδικοί κακοί.
Παρότι έχω συναντήσει σε άλλες ιστορίες το μοτίβο της κοινωνίας που υπακούει στην εξουσία μέχρι τη στιγμή που βρίσκεται ο κατάλληλος για να αντιδράσει, εδώ η ιστορία δείχνει πρωτότυπη και φρέσκια. Έχει να πει περισσότερα από αυτό και τα λέει μαγικά. Η γραφή υπέροχη, όχι φορτωμένη ούτε απλή, είναι ακριβώς όπως πρέπει για ένα τέτοιο ανάγνωσμα.
Πρόκειται για ένα μαγικό βιβλίο που δεν θα ξεχαστεί από όποιον το διαβάσει.

Φυσικά το προτείνω!

=> Οι εικόνες βρίσκονται μέσα στο βιβλίο <3

[Maria Vrisanaki]

Μαγικό! Το προτείνω!

Η κριτική μου εδώ: my link text

[Kyriakos Sorokkou]

Θα ξεκινήσω πρώτα με κάτι που δεν κατάλαβα:
Τα κτήρια είναι οι 'κακοί' της ιστορίας και όπως λέει και στο οπισθόφυλλο οι κάτοικοι προσπαθούν καθημερινά να σκαρφαλώσουν πάνω σε ζωντανά κτήρια, που τρέφονται από αρνητικά συναισθήματα, γι' αυτό βασανίζουν τους επίδοξους αναρριχητές.

Ας το πάμε από την αρχή:
-Σε μια πόλη, την πόλη της Ανταριασμένης, η ομότιτλη πρωταγωνίστρια, οι κάτοικοι σκαρφαλώνουν πάνω σε ζωντανά κτήρια.
-Γιατί;
-Ούτε οι ίδιοι δεν ξέρουν το γιατί. Είναι σαν μια ρουτίνα. Ένας φαύλος κύκλος.
Τα κτήρια είναι ζωντανά, και τρέφονται από αρνητικά συναισθήματα
-Ωραία, ποιος ο σκοπός να τρέφονται με αρνητικά συναισθήματα;
-Αυτό είναι που δεν κατάλαβα. Μήπως τα κτήρια είναι συμβολικά, μήπως η ιστορία είναι αλληγορική όπου τα κτίρια συμβολίζουν τις τσιμεντουπόλεις που απορροφούν τα όμορφα και παλιά κτήρια και τα θετικά συναισθήματα;
Από την άλλη μπορεί να μην είναι αλληγορία και τα κτήρια απλά να θέλουν να απορροφούν αρνητικά συναισθήματα. Αλλά εδώ νιώθω πως λείπει ένα κομμάτι του παζλ.
Και για να ολοκληρώσω, στο κάτω - κάτω ίσως και να μην χρειάζεται να υπάρχει κάποιος λόγος για όλα αυτά. Σαν ένα θεατρικό του Μπέκετ.

Αλλά παρ' όλ' αυτά το βιβλίο το βρήκα ιδιαίτερο, πρωτότυπο και παραμυθένιο.
Το είχα για καιρό στα προς ανάγνωση αλλά η συγγραφέας μου έστειλε το βιβλίο της αυτό με αφιέρωση και υπογραμμένο και έτσι το διάβασα λίγο καιρό μετά. Και την ευχαριστώ μέσα απ' την καρδιά μου.

Δε θα πω πολλά για την ιστορία πέραν του ότι η Ανταριασμένη και οι φίλοι αποφασίζουν να εναντιωθούν σε αυτόν τον φαύλο κύκλο των κτηρίων και να τα κατατροπώσουν.
Θα σταθώ μόνο στο ότι δεν είναι έχει μια γραμμική πλοκή (παρελθόν - παρόν - μέλλον) αλλά πηγαινοέρχεται από μέλλον, παρελθόν, παρόν, και πάλι παρελθόν. Ίσως αυτό το καθιστά βιβλίο για παιδιά προεφηβικής ηλικίας και άνω, και στο ότι υπάρχουν εκφράσεις και λέξεις που δεν έχουν ακόμη συναντήσει.

Όπως είπα και πιο παλιά αυτό είναι ένα μυθιστόρημα σαν παραμύθι που λέει και στο εξώφυλλο. Ένα μυθιστόρημα φαντασίας, παιδικό, εφηβικό, ΥΑ, αλληγορία, δυστοπία(;)
Βασικά δεν κατατάσσεται εύκολα σε μια κατηγορία, αλλά είναι τόσο πυκνό σε εικόνες, ιστορίες μέσα σε ιστορίες, μηνύματα όπως
η ελευθερία δεν έχει να κάνει με τους τοίχους όπως επίσης το ότι αποτελεί ένα υπέροχο ταξίδι που μου θύμισε αμυδρά τον Μικρό Πρίγκηπα του Σαιντ Εξυπερί.
Υπήρχαν επίσης και οκτώ πολύχρωμες εικόνες από τον Αλέξανδρο Κοράκη που έδιναν έτσι στο βιβλίο ακόμη περισσότερο χρώμα και ζωντάνια.

Αν είστε άνω των 10 ετών σας προτείνω να το διαβάσετε. Μπορεί εγώ να μην κατάλαβα τον σκοπό που απορροφούν τα κτήρια τα αρνητικά συναισθήματα αλλά αυτό για εσάς δε θα σταθεί εμπόδιο απαραίτητα.

Βαθμολογία: 8/10

[Μανώλης Σιμιτσάκης · Rating 5 out of 5]

Δεν είναι ένα απλό παραμύθι. Περιέχει όλα τα χαρακτηριστικά που θα λειτουργήσουν ως καθρέπτης.



Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς αυτό το βιβλίο. Δεν το γράφω με την αρνητική έννοια, δεν θα έγραφα για αυτό εάν ήταν έτσι, αλλά χαρακτηρίζεται από μια ευγενική πολυπλοκότητα που οδηγεί σε αλληγορικά συμπεράσματα και εγώ τρελαίνομαι για κάτι τέτοια. Όπως καταλαβαίνετε, η Ανταριασμένη δεν απευθύνεται σε συγκεκριμένες ηλικίες, ως πολυεπίπεδο που είναι, αλλά σε όλους όσοι λάτρεψαν τον Μικρό Πρίγκιπα, την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων ή την ιστορία δίχως τέλος.




Η Ανταριασμένη είναι η σχεδόν έφηβη ηρωίδα μας λοιπόν, που δεν αντέχει τον σύγχρονο τρόπο ζωής, ο οποίος στο πλαίσιο του βιβλίου περικλείεται από μαγικό ρεαλισμό σε έναν κόσμο όπου τα κτήρια τρέφονται με τα συναισθήματα των ανθρώπων. Αυτοί με τη σειρά τους δεν χάνουν ευκαιρία να τα προσφέρουν εν αγνοία τους, νιώθοντας μια ακατανίκητη έλξη να τα κατακτήσουν, να μπουν μέσα τους.
Τα κτήρια, φυσικά, δεν στέκονται αμέτοχα σε αυτό. Αρέσκονται να ποζάρουν ως τρόπαια, αλλά, ως ζωντανά κατασκευάσματα, απομακρύνουν τους επίδοξους θηρευτές με επιδέξιους ελιγμούς και τεχνάσματα.

Στην Ανταριασμένη, που διακρίνεται από μια πιο σπιρτόζα ματιά στο πώς λειτουργούν τα πράγματα στον κόσμο της, δεν αρέσει όλο αυτό και μυρίζεται πως κάτι ύποπτο κρύβεται πίσω από όλα αυτά. Έχοντας στο πλευρό της τους φίλους της αλλά και τα συναισθήματά της, που μέσα στο ονειρικό αυτό πεδίο αποκτούν μορφή και γίνονται χαρακτήρες του βιβλίου, βάζει στόχο να ανακαλύψει τα μυστικά των κτηρίων και να αλλάξει προς το καλύτερο τον κόσμο της.
Η περιπέτεια λοιπόν ξεκινά και η συγγραφέας και εκπαιδευτικός Κωνσταντίνα Κοράκη χειρίζεται τον λόγο με τρόπο που θα μείνει και σε ένα μικρό παιδί 10 ετών αλλά και σε έναν ενήλικα. Ώριμος αλλά, παράλληλα, και αστείος σε αρκετά σημεία για ένα παιδί, ενδιαφέρων για όλους και ανεξαρτήτως είδους αναγνώστη, ακόμη και ποιήματα θα συναντήσετε να κοσμούν σημαντικές στην εξέλιξη στιγμές.

Σε κερδίζει με τον τρόπο του, αρκεί να είστε σε θέση να εκτιμήσετε τα ευγενικά, γλυκά κι ευαίσθητα βιβλία.


Η Κωνσταντίνα Κοράκη έχει στήσει έναν κόσμο γεμάτο συμβολισμούς, άρτια δεμένους και ολοκληρωμένους. Μόνο και μόνο ότι η κεντρική χαρακτήρας διασπάται σε υπό-χαρακτήρες που αρπάζουν τη πλοκή είναι αρκετό να μας κάνει να αναρωτηθούμε πώς θα δρούσαν οι δικές μας προσωπικότητες σε αντίστοιχες καταστάσεις. Και για εμένα τουλάχιστον, από αυτό το χαρακτηριστικό και μόνο, το βιβλίο πετυχαίνει τον σκοπό του. Είναι ικανό να χτίσει και να καλλιεργήσει και έναν μικρό μαθητή, και έναν ενήλικα που δεν έχει σκληρύνει μέσω της εγωιστικής έπαρσης.
Ως εκπαιδευτικός, βέβαια, δεν ξεχνά να μπολιάσει το κείμενο με την άποψή της για το στείρο εκπαιδευτικό σύστημα – εάν δεν συμφωνείτε με τον χαρακτηρισμό “στείρο” ως προς την εκπαίδευση, μη με διαβάσετε ξανά. Με την Ανταριασμένη αναλύει την έννοια της γνώσης, πώς αυτή πρέπει να προσλαμβάνεται από ένα νεαρό μυαλό, πώς πρέπει να εμφυτεύεται ο σπόρος της περιέργειας από τον δάσκαλο και ποιου είδους γνώση είναι χρήσιμη τελικά.

Το τέλος, κάθε άλλο παρά προβλέψιμο είναι, αλλά περνά ένα πολύ όμορφο μήνυμα και αφήνει ανοιχτό το πεδίο και για ένα δεύτερο βιβλίο ίσως. Προσωπικά, το εύχομαι.

Η κριτική έχει αναρτηθεί και στη στήλη μου στο Frapress.gr : http://frapress.gr/2017/02/antariasmenh/

[Christiana Hadji · Rating 4 out of 5]

Η «Ανταριασμένη» είναι μια περιπέτεια φαντασίας με εύστοχα και διαχρονικά μηνύματα για τον σύγχρονο άνθρωπο και τον τρόπο ζωής του. Η ηρωίδα του βιβλίου ζει με τη γιαγιά της σε μια πόλη όπου επιβλητικά πολυόροφα κτίρια δεσπόζουν στον ορίζοντα. Οι κάτοικοι της πόλης έχουν ως κύρια ασχολία τους την αναρρίχηση στα ψηλά κτίρια. Χωρίς να γνωρίζουν ακριβώς τον λόγο, αισθάνονται την ακατανίκητη ανάγκη να κατακτήσουν τις κορυφές των κτιρίων, και αυτό θέτουν ως κύριο στόχο στη ζωή τους. (Δεν χρειάζεται να επισημάνω τον εμφανή συμβολισμό σχετικά με την ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου για την κοινωνικοοικονομική ανέλιξη). Η Ανταριασμένη είναι από τους ελάχιστους κάτοικους της πόλης που αντιλαμβάνονται το παράλογο της υπόθεσης, κι αποφασίζει να δώσει ένα τέλος σ’ αυτή την άσκοπη ασχολία με τη βοήθεια των φανταστικών της φίλων. (Και πάλι πρόκειται για αλληγορία: οι φίλοι της δεν είναι άλλοι από τις σκέψεις και τα συναισθήματα της.)

Δεν συνηθίζω να διαβάζω ΥΑ και παραμύθια για μεγάλους, αφού συνήθως τα βρίσκω παιδαριώδη για την ηλικία μου. Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα όμως με εξέπληξε ευχάριστα με την πλούσια φαντασία του. Οι ιστορίες που συναντούμε μέσα στο βιβλίο διαθέτουν μια ονειρική διάθεση. Αισθάνομαι ότι η συγγραφέας γράφει για να εκφράσει τα όνειρα που βλέπει στον ύπνο της και όχι για να εντυπωσιάσει τον αναγνώστη. Αυτό προσδίδει μια αυθεντικότητα και πρωτοτυπία στις ιστορίες της, εντελώς έξω από τα κοινότοπα και τα τετριμμένα. Ταυτόχρονα, προσπαθεί να περάσει κάποια σημαντικά μηνύματα. (Αν και θα προτιμούσα να τα είχε παρουσιάσει με πιο διακριτικό και έμμεσο τρόπο - η συγγραφέας πιθανόν φοβούμενη πως θα μας διαφύγουν επεξηγεί ξεκάθαρα τι συμβολίζει το κάθε τι, γεγονός που θεώρησα περιττό.)

Αν και ο τρόπος γραφής σε κάποια σημεία με κούρασε, εκτίμησα την φαντασία και τις πρωτότυπες ιδέες κι είμαι σίγουρη πως οι νεαρότεροι σε ηλικία αναγνώστες και λάτρεις του είδους θα καταγοητευτούν από την ιστορία της Ανταριασμένης.

[Γιώργος Χατζηκυριάκος · Rating 5 out of 5]

Φανταστείτε να πηγαίνετε ένα πρωί στη δουλειά σας και να παρατηρείτε το εξής: επίδοξοι ορειβάτες να προσπαθούν να σκαρφαλώσουν πάνω στα ψηλά, γκρίζα και μελαγχολικά κτήρια που βρίσκονται δίπλα δίπλα στο κέντρο της πόλης. Τα κτήρια να αντιδρούν πετώντας τους δύστυχους ορειβάτες και από κάτω το πλήθος να γελάει με την αποτυχία τους. Λίγο μετά ένα μικρό κορίτσι με μακριά αχτένιστα μαλλιά καταφθάνει και χάνεται ανάμεσα στους ανθρώπους ενώ τα κτήρια σκύβουν απειλητικά από πάνω της σαν την περιμένουν για μια ολόκληρη ζωή να την καταβροχθίσουν. Κι ενώ το καταθληπτικό αυτό σκηνικό της σύγχρονης πόλης παραμένει απαράλλαχτο, σαν προσωποποίηση της ρουτίνας, κάτι απίθανο αρχίζει να συμβαίνει. Μια θάλασσα -στην κυριολεξία- από αλλόκοτα πλάσματα έρχεται να κατακτήσει την πόλη! Είναι η στιγμή που η Ανταριασμένη, το κορίτσι με τα αχτένιστα μαλλιά, δίνει τη μάχη της στο εσωτερικό του κτήριου που παλεύει να την κατασπαράξει. Και τότε, καθώς το ψυχοπλακωτικό γκρίζο της πόλης και της πεζής καθημερινότητας συγκρούεται με το δροσερό γαλάζιο της θάλασσας και του ονείρου, ο πόλεμος ανάμεσα στα κτήρια και τους φίλους ξεκινάει.

Ειλικρινά το λάτρεψα αυτό το βιβλίο. Το λάτρεψα γιατί αποπνέει έναν τεράστιο ηρωισμό, παρόλο που οι ήρωες δεν χρησιμοποιούν σπαθιά ή μαγικά ραβδιά για να πολεμήσουν. Χρησιμοποιούν τα συναισθήματα τους, την φαντασία και τα όνειρα τους. Προσπαθούν να αφυπνηστούν και να κρατηθούν ενωμένοι και ζωντανοί σε ένα σύστημα που κατατρώει όλα τα παραπάνω. Ναι, σαν το σύστημα μέσα στο οποίο ζούμε και μεγαλώνουμε οι πολίτες της σύγχρονης εποχής. Ένα σύστημα που μας στραγγίζει τον εσωτερικό μας κόσμο και μας εγκλωβίζει σε τέσσερις τοίχους, δίνοντας μας χαριστικά μικρές άδειες απόδρασης.

Η Ανταριασμένη, η μικρή ηρωίδα, δεν παλεύει μόνο για τον εαυτό της. Πολεμάει για τα αγαθά όλης της ανθρωπότητας. Όπως οι Μόμο που προσπαθεί να φέρει πίσω το χαμένο χρόνο στους ανθρώπους, έτσι και η Ανταριασμένη θέλει να επιστρέψει σε όλους την αληθινή τους αξία. Ακόμα και τα κτήρια, που έχουν μετατραπεί σε ζοφερούς δυνάστες, προσπαθεί να τα κάνει κατοικήσιμα, διότι για αυτό φτιάχτηκαν εξαρχής. Αλλά ενώ νομίζει ότι παλεύει μόνη, στην πραγματικότητα στέκονται και άλλοι στο πλευρό της. Άνθρωποι που έχουν χάσει το νόημα της ζωής και πια το ξαναβρίσκουν όπως η Εκφοβισμένη, η οποία πολλές φορές δρα ως κεντρική ηρωίδα του βιβλίου.

Η Ανταριασμένη είναι από εκείνα τα βιβλία που αποδεικνύουν περήτρανα ότι το Φανταστικό δεν είναι παραλογοτεχνία αλλά αυθεντική λογοτεχνία με φιλοσοφικές προεκτάσεις και ηθικούς προβληματισμούς. Ως περιπέτεια είναι ψυχαγωγική και δροσιστική και συστήνεται ανεπιφύλακτα τόσο για παιδιά όσο και για ενήλικες και δεδομένου ότι η συγγραφέας είναι εκπαιδευτικός, η ιστορία της Ανταριασμένης πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψην από τους κύκλους του βιβλίου. Οι επαναστατικές ιδέες και οι προτάσεις της συγγραφέως για ένα σωστό σύστημα παιδείας, είναι αυτά που χρειαζόμαστε για να κάνουμε τα παιδιά να αγαπήσουν το σχολείο, ένα σχολείο που να καλλιεργεί τη δημιουργικότητα και όχι τη βαθμοθηρία.

[Konstantina]

Κάποιες σκέψεις για το βιβλίο από το Elniplex.gr.

«Οι άνθρωποι είναι πιο πολύπλοκα όντα με πολλές μεταλλαγές. Ο ίδιος άνθρωπος που είναι αφοσιωμένος σε έναν σκοπό, μπορεί εύκολα να γεμίσει αμφιβολίες, να επηρεαστεί αρνητικά από το περιβάλλον του και να πάει στο άλλο άκρο»
Τι μπορεί να συμβεί όταν ο μαγικός και παράξενος κόσμος των ονείρων εισβάλει στην πραγματικότητα;
Ή μήπως η πραγματικότητα είναι πιο παράξενη από τα όνειρα;

[…Ξύπνησε στο κρεβάτι της μουσκεμένη από τον ιδρώτα. «Είδες έναν εφιάλτη», έλεγε στον εαυτό της συνεχώς για να ηρεμήσει, μέχρι που θυμήθηκε πού βρισκόταν. Το όνειρό της δεν ήταν τίποτα, μπροστά στον εφιάλτη που απλωνόταν μπροστά της…
Κοίταξε έξω από το παράθυρό της απελπισμένη. Κάθε πρωί αντίκριζε το ίδιο σκηνικό.

Μια ανυπόφορη πόλη, όπου όλα επαναλαμβάνονταν. Όλα γίνονταν ξανά και ξανά δίχως καμία αλλαγή, χωρίς κανέναν σκοπό. Μπροστά της απλώνονταν πολλές ψηλές πολυκατοικίες με περίεργα χρώματα. Χρώματα μουντά και ακαθόριστα, που έμοιαζαν να έχουν στην επιφάνειά τους μια μεγάλη θολούρα. Με το που έμπαιναν στο οπτικό σου πεδίο, σε κυρίευε μια δυσάρεστη αίσθηση… σαν να σε πλάκωνε κάτι…

Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορούσες να σταματήσεις να τα κοιτάζεις. Ακόμα και αν έστρεφες το βλέμμα σου αλλού, για να τα αποφύγεις, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα γυρνούσες πάλι προς τα εκεί, σαν να σε τραβούσε ένας πελώριος μαγνήτης.
Κάθε κτήριο είχε τη δική του ενέργεια μαγνητίζοντας προς το μέρος του, όλους όσοι βρίσκονταν σε σχετικά μεγάλη ακτίνα εκεί γύρω. Συχνά, οι ενέργειες των κτηρίων ενώνονταν, με αποτέλεσμα να αποκτούν απόκοσμες διαστάσεις. Κανείς δεν ήταν υποχρεωμένος να ασχοληθεί μαζί τους, κανείς ωστόσο δεν έμενε ανεπηρέαστος, αφού βρίσκονταν πάντα εκεί. Το καθένα προκαλούσε με τον τρόπο του. Κάθε άνθρωπο διαφορετικά, αλλά με το ίδιο πάντα αποτέλεσμα. Η ζωή σε αυτήν την πόλη οριζόταν από τα κτήρια…

Από μικρή, η Ανταριασμένη τα παρατηρούσε μέσα από το παράθυρό της με τις ώρες. Στην αρχή, προσπάθησαν να τη σαγηνέψουν. Έπαιρναν επιβλητική μορφή, έλαμπαν και της έγνεφαν να έρθει προς το μέρος τους.
Μια φορά της χαμογέλασαν κιόλας, με το ίδιο ψεύτικο χαμόγελο που έχει κάποιος, όταν σε προσβάλει ευγενικά. Κάπως έτσι γινόταν και με τα κτήρια, χαμογελούσαν, όμως μέσα τους δεν υπήρχε τίποτα που να βγάζει ζεστασιά. Η Ανταριασμένη ένιωσε δυσάρεστα και δεν ανταπέδωσε το χαμόγελό τους, παρά μόνο προβληματίστηκε. Τα χείλη της πήραν το σχήμα ευθείας γραμμής, ενώ τα μάτια της πετούσαν σπίθες. «Όχι!» είπε από μέσα της. «Δεν με ξεγελάτε!»

Η Ανταριασμένη δεν λειτουργούσε όπως οι περισσότεροι της πόλης, κι αυτό τα αναστάτωνε. Ο στόχος τους ήταν να βρίσκονται όλοι κάτω από τον έλεγχό τους, ή τουλάχιστον να αναγνωρίζουν την υπεροχή τους. Τα άτομα αυτά που ξεχώριζαν, αποτελούσαν πρόβλημα …
Τέτοιου είδους άτομα, βέβαια, σπάνιζαν. Υπερτερούσαν οι άλλοι, η μάζα, όπως τους αποκαλούσαν. Άνθρωποι κάθε κοινωνικής βαθμίδας, ηλικίας και μόρφωσης, που προσπαθούσαν με νύχια και με δόντια να φτάσουν στα πιο ψηλά παράθυρα για να ξεχωρίζουν. Και για να το πετύχουν χρησιμοποιούσαν κάθε τρόπο…]

Η Κωνσταντίνα Κοράκη επιλέγει ως κεντρική ηρωίδα του βιβλίου της, την Ανταριασμένη, ένα κορίτσι με παράξενο όνομα, τόσο παράξενο όσο οι σκέψεις, τα συναισθήματα και τα όνειρά της. Στους μαγικούς κόσμους της φαντασίας της συναντά το διαφορετικό, το αλλόκοτο όμως όταν ξυπνά έρχεται αντιμέτωπη με την σκληρή πραγματικότητα, που στα μάτια της φαντάζει ακόμα πιο παράξενη από τα όνειρά της.

Ζει σε μία πόλη, όπου δεσπόζουν τεράστια τσιμεντένια κτήρια. Κτήρια που με την πρώτη ματιά φαντάζουν όμοια με αυτά της κάθε μεγαλούπολης, αλλά και πολύ διαφορετικά. Οι κάτοικοι της πόλης έχουν ως στόχο ζωής να σκαρφαλώσουν, να μπουν μέσα τους, να τα κατακτήσουν. Τα κτήρια αντιδρούν, έχουν την δική τους βούληση, είναι … ζωντανά. Κτήρια που τρέφονται από τα άσχημα συναισθήματα των ανθρώπων. Κτήρια που χειραγωγούν, εκφοβίζουν και διοικούν.
Ή μήπως κρύβεται κάποιος άλλος πίσω τους;

Η Ανταριασμένη είναι από τους λίγους κατοίκους που αντιλαμβάνονται πως η εμμονή των κατοίκων, για αναρρίχηση είναι αλλόκοτη. Αποφασίζει λοιπόν να μάθει τι πραγματικά συμβαίνει και να δώσει ένα τέλος στην ανούσια αυτή μάχη ύλης και ψυχής. Σύμμαχοι της, οι φίλοι της (πραγματικοί, φανταστικοί), οι σκέψεις, τα όνειρα και τα συναισθήματά της.

Διαβάζοντας το βιβλίο της Κωνσταντίνας Κοράκη θυμήθηκα τον ινδιάνικο μύθο του Καλού και του Κακού λύκου, των δύο θηρίων που κρύβουμε μέσα μας. Ποιος λύκος θα επικρατήσει; Αυτός που ταΐζουμε. Οι κάτοικοι λοιπόν της παράξενης πόλης προτίμησαν να ταΐσουν τον φθόνο, τη ματαιοδοξία και την αλαζονεία. Τι θα κέρδιζαν;

Η συγγραφέας συνθέτει ένα σουρεαλιστικό, αλληγορικό παραμύθι, γεμάτο συμβολισμούς. Ένα παραμύθι που μέσα από τους ονειρικούς του κόσμους αποτελεί μια ευθεία κριτική στην κοινωνία μας, στον σύγχρονο τρόπο ζωής, στην κοινωνική και οικονομική ανέλιξη, στην δημιουργία άβουλων πολιτών, στην ακόρεστη επιθυμία απόκτησης ολοένα και περισσότερων αγαθών, στην απαξίωση του ήθους και της καλοσύνης. Στον αντίποδα μας μιλά και για τις πραγματικές αξίες της ζωής, την φιλία, την κατανόηση, την προσφορά, τον σεβασμό, την αγάπη, την ελπίδα.

Ιστορίες παράλληλες, με διαφορετικούς κάθε φορά ευφάνταστους χαρακτήρες, αναπτύσσονται στην αφήγηση της συγγραφέως, που στο τέλος θα συμπράξουν για να σταθούν στο πλευρό της κεντρικής ηρωίδας. Κάθε ιστορία, κάθε ήρωας θα πάρει τη θέση του δημιουργώντας ένα ονειρικό ψηφιδωτό.

Η εικονογράφηση του Αλέξανδρου Κοράκη συμπληρώνει το κείμενο με ιδιαίτερο τρόπο και προσθέτει το τελευταίο κομμάτι για την ολοκλήρωσή του.

Ένα παραμύθι από τις εκδόσεις Λυκόφως που αποτελεί οδηγό ανακάλυψης των σκέψεων, των συναισθημάτων μας και των αποτελεσμάτων τους. Για παιδιά από 10 χρονών".

http://www.elniplex.com/%CE%B7-%CE%B1...

[Georgia · Rating 3 out of 5]

Δείτε επίσης και στο Chill and read

Η Κωνσταντίνα Κοράκη, δημιουργεί έναν κόσμο όπου το φανταστικό μπλέκεται με το ονειρικό. Τα όνειρα με την πραγματικότητα και η πραγματικότητα με τη φαντασία. Ένα παραμύθι με τη μορφή μυθιστορήματος ή ένα μυθιστόρημα σαν παραμύθι. Διαλέξτε και πάρτε.

Η Ανταριασμένη είναι ένα κορίτσι που στα όνειρά της ταξιδεύει και συναντάει ανθρώπους ή ζώα που μιλάνε αλλά και αλλόκοτα πλάσματα, που όμως όλοι και όλα της φέρονται με τον καλύτερο τρόπο. Τα πλάσματα γίνονται φίλοι της και της υπόσχονται πως αν ποτέ χρειαστεί βοήθεια, εκείνα θα έρθουν στο πλευρό της και θα τη βοηθήσουν. Θα το κάνουν όμως;

Γιατί όταν η Ανταριασμένη ξυπνάει και επιστρέφει στην πραγματικότητα, βρίσκεται σε ένα κόσμο άσχημο. Στην πόλη της υπάρχουν κτήρια ψηλά και άσχημα. Κτήρια που είναι κακόβουλα, που τρέφονται από τα άσχημα συναισθήματα των ανθρώπων, γι’ αυτό και προσπαθούν να του προξενήσουν όσα περισσότερα αρνητικά συναισθήματα μπορούν. Όμως η Ανταριασμένη δεν είναι σαν τους άλλους ανθρώπους της πόλης και δε θέλει να υποταχθεί στα κτήρια.

Η ιστορία αυτή είναι γεμάτη από κρυφά νοήματα και πολλά πολλά μηνύματα που προσπαθεί να τα περάσει στον αναγνώστη, Μιλάει για την ελευθερία σκέψης, αλλά και για την υποταγή στην οποία έχει αφεθεί ο περισσότερος πλανήτης, σε ότι κι αν είναι αυτό που τον υποτάσσει. Οι πολιτικοί, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ό,τι αυτά θέλουν να περάσουν στον πολίτη. Μιλάει για την ανάγκη να ξεπεράσουμε τους φόβους μας, να ξεφύγουμε από τη συνήθεια και την ευκολία να ακολουθούμε τη μάζα. Μας προτρέπει να χαράξουμε μόνοι μας νέους δρόμους, να παλέψουμε για ότι θεωρούμε σωστό και δίκαιο και να προσπαθήσουμε να μην είμαστε άβουλα όντα, αλλά να πιστέψουμε στη δύναμη του λόγου μας, στη δύναμη των πράξεών μας, όσο μικρές και να είναι.

Μας προτρέπει να είμαστε άνθρωποι με όλη τη σημασία της έννοιας άνθρωπος. Να νοιαζόμαστε για τους άλλους και να βοηθάμε όσο, όπου και όταν μπορούμε.

[Γιώργος Γιώτσας · Rating 5 out of 5]

"Θες να ξεφύγεις;"

............................


"I 've got society's blood on my face, please take me away from this place"
Το τραγούδι "I was wrong" και οι συγκεκριμένοι στίχοι μου ήρθαν στο μυαλό καθώς διάβαζα το υπέροχο αυτό βιβλίο. Μόνο που η συγγραφέας Κωνσταντίνα Κοράκη δεν μας μιλάει για ένα μονάχα κοινωνικό φαινόμενο όπως οι Social Distortion. Η Κωνσταντίνα χτίζει μια πολυεπίπεδη, ευρηματική ιστορία σε ένα απαράμιλλο βιβλίο και όραμα. H κοσμοπλασία που το διέπει, είναι μοναδικής φαντασίας.
"Η Ανταριασμένη, οι Φίλοι και τα Κτίρια"
Φιλοσοφημένο. Άνθρώπινο. Μελαγχολικό. Ονειρικό. Ευφάνταστο. Δυστοπικό. Ελπιδοφόρο. Ψυχολογικό. Επεξηγηματικό. Ερωτηματικό. Πραγματικό. Φανταστικό. Λυπητερό. Μαγευτικό. Τρομακτικό. Αγωνιώδες. Ευαίσθητο. Σκληρό. Διδακτικό. Απολαυστικό. Αλληγορικό. Συγκλονιστικό.
Ένα βιβλίο ΜΟΝΑΔΙΚΟ. Μην χάσετε την εμπειρία να το διαβάσετε. Με ταξίδεψε και με έβαλε σε σκέψεις πέρα από κάθε προσδοκία. Ένα βιβλίο-διαμάντι! Συγχαρητήρια Κωνσταντίνα. Νιώθω και εγώ ...Ανταριασμένος. Και μου αρέσει.

[Evi Routoula · Rating 5 out of 5]

Είχα τη χαρά να διαβάσω το πρώτο, δημοσιευμένο βιβλίο της φίλης μου Συγγραφέως και Φιλολόγου Κωνσταντίνας Κοράκη, ¨Η Ανταριασμένη, οι φίλοι και τα κτήρια¨. εκδόσεων Λυκόφως, 2016.
Έχω διαβάσει στη ζωή μου χιλιάδες βιβλία και κάθε εβδομάδα διαβάζω καινούρια όλων των ειδών: άλλα καλά, άλλα μέτρια, κάποια αδιάφορα και πού και πού εμφανίζεται και ένα που για κάποιον λόγο ξεχωρίζει, κάτι τέτοιο συμβαίνει εδώ. Γιατί το βιβλίο της Κωνσταντίνας Κοράκη ξεχωρίζει.
Τι είναι όμως η Ανταριασμένη; Ένα παραμύθι για μεγάλα παιδιά θα σας ελέγα εγώ. Παραμύθι γιατί όλες οι ιστορίες που πλάθουμε, ασχέτως αν στηρίζονται ή εμπνέονται από πραγματικά γεγονότα, παραμύθια είναι! Από την στιγμή που δεν είναι βιογραφίες, ιστορικά ντοκουμέντα και συνταγές μαγειρικής, είναι παραμύθια. Η φαντασία του κάθε συγγραφέα ανάβει και μας χαρίζει υπέροχες στιγμές αναγνωστικής μέθης!
Η Κωνσταντίνα δημιούργησε μια δική της, παραμυθένια κοινωνία με πρ��ταγωνίστρια την Ανταριασμένη, ένα νεαρό κορίτσι που δεν δέχεται την πραγματικότητα που της έχουν επιβάλλει οι άλλοι, η Ανταριασμένη είναι μια επαναστάτρια του κόσμου της. Η ηρωίδα ζει σε μια πόλη γεμάτη με ψηλά, τσιμεντένια κτήρια, η οποία διοικείται από δύο Διευθυντές: τον Ατσαλάκωτο και τον Αλύγιστο. Οι Διευθυντές παίζουν σκάκι μεταξύ τους την ώρα που σχολιάζουν τα τεκταινόμενα της πόλης τους. Διοίκηση της πόλης- κοινωνίας μέσα από μια παρτίδα σκάκι λοιπόν: οι ισχυροί της γης διαμορφώνουν επαγγέλματα, νοοτροπίες, μόδα και ήθη μέσα από μια παρτίδα σκάκι! Πιόνι τους είναι η καθηγήτρια Εκφοβισμένη, ισχυρό βέλος στην φαρέτρα τους, αφού οι δάσκαλοι διαμορφώνουν συνειδήσεις και πιστεύω. Από την άλλη πλευρά έχουμε την καλή γιαγιά της Ανταριασμένης, την Ευθαλία καθώς και τους φίλους της, τον Θωμά και τον Έκτορα. Ο Θωμάς συμβολίζει την αδελφική αγάπη και ο Έκτορας τον έρωτα. Σύμμαχοι επίσης της Ανταριασμένης είναι οι σκέψεις της και ο φανταστικός της κόσμος που έρχεται προς βοήθειά της: καπεταναίοι και ναυτικοί, κυρίες παλιάς εποχής, ευγενείς με ημίψηλα καπέλα, ένας σοφός γλάρος, μια τεράστια φάλαινα. Όλα αυτά τα φανταστικά και μικρά πλάσματα θα ενώσουν τις δυνάμεις τους για να επιτευχθεί ο στόχος: να βοηθήσουν την Ανταριασμένη να εισχωρήσει στα ψηλά και αφιλόξενα κτήρια προκειμένου να βρει τους γονείς της, που έχουν χαθεί εκεί, να βρει τον χαμένο της εαυτό, τα όνειρά της.
Άκρως συμβολικό το παραμύθι της Κωνστανίνας Κοράκη, το οποίο έχει να μας διδάξει πάρα πολλά: η ιστορία των τριών ζώων που έκαναν παρέα το ένα το άλλο παρόλο που ήταν τόσο διαφορετικά: ένα αρκουδάκι που πηδούσε σαν καγκουρό, ένα ελαφάκι πί σει τις πραγματικές αξίες της ζωής και τους ενδιαφέρει αποκλειστικά η αναρρίχηση στα ψηλά κτήρια. Η καθηγήτρια Εκφοβισμένη έχει απομονωθεί επειδή είναι εσωστρεφής και δεν φημίζεται για την κοινωνικότητά της, μέσα της όμως υπάρχει ακόμα ο άλλος της εαυτός: η Αναθαρριασμένη, μέσα σε όλους μας τελικά υπάρχει ο παιδικός μας ατρόμητος εαυτός, αυτός που αδιαφορεί για τα κοινωνικά πρότυπα που μας πνίγουν, αυτός που καταφέρνει να υποτάξει τους φόβους του και να προχωρήσει για να κυνηγήσει το όνειρο. Οι γονείς της Ανταριασμένης έχουν εγκλωβιστεί μέσα στο ψηλότερο κτήριο και αδυνατούν να δραπετεύσουν, έχουν χάσει την ελπίδα τους, έχουν παραιτηθεί από τη ζωή. Στην προσπάθειά τους να απεγκλωβιστούν ανεβοκατεβαίνουν τεράστιες σκάλες που δεν οδηγούν πουθενά ( σε αυτό το σημείο θυμήθηκα τον Μαύρο Πύργο του Στήβεν Κινγκ), αυτές οι σκάλες που οδηγούν στο άγνωστο αλλά και στην πολυπόθητη ελευθερία, στο καινούριο που είναι πάντα επιθυμητό. Είναι ατελείωτοι οι συμβολισμοί στο βιβλίο αυτό, εδώ απλά αναφέρω κάποιους από αυτούς.
Θα συνιστούσα την Ανταριασμένη σε όλους, είναι ένα τέλειο παραμύθι για μεγάλα παιδιά! Θα σας προτρέψει να ονειρευτείτε και να ελπίσετε ξανά!

[Louie Kouris · Rating 5 out of 5]

Η Ανταριασμένη είναι ένα όμορφο αλληγορικό, σουρεαλιστικό παραμύθι όπου οι καταστάσεις και οι εχθροί ενός φανταστικού κόσμου αντικατοπτρίζουν προβλήματα του δικού μας κόσμου, ενώ οι χαρακτήρες θυμίζουν έντονα ανθρώπους που έχουμε συναντήσει... Μια ιστορία που τονίζει την αξία και τη δύναμη της ανθρώπινης φαντασίας ως αντίσταση στους δαίμονες της πραγματικότητας, που όμως έχουν κι αυτοί τη δύναμη τους και κάποια στιγμή αναπόφευκτα καταβάλλουν την ανθρώπινη ψυχή... όπου τα πλάσματα της φαντασίας γίνονται (και είναι) αληθινά πλάσματα που ταξιδεύουν κόσμους μακριά για να εμψυχώσουν και να σώσουν την ηρωίδα τους... Αλλά εκεί που σταματά η δύναμη τους αρχίζει η δική μας, κι αυτοί που θα ολοκληρώσουν τη διάσωση είναι οι πραγματικοί φίλοι, αυτοί που είναι έτοιμοι να σταθούν δίπλα μας ακόμα κι όταν δεν καταλαβαίνουν, ή φοβούνται. Με αυτές τις όμορφες ιδέες, η Ανταριασμένη θα κρατήσει συντροφιά το ίδιο ευχάριστα σε μικρούς και μεγάλους. Επιπλέον, η εικονογράφηση είναι πανέμορφη και ταιριαστή, τόσο που θα ήθελα να υπήρχε περισσότερη.

[Vivi · Rating 4 out of 5]

Εντυπωσιάστηκα από την επιλογή των ονομάτων, σπάνια συναντά κανείς τόσο εμπνευσμένα ονόματα σε φανταστικές ιστορίες. Η συγγραφέας δίνει χρόνο και χώρο στον αναγνώστη να ακολουθήσει την ηρωίδα της. Δεν "εκβιάζει" συναισθήματα", φαίνεται ότι πρώτα από όλα την ενδιαφέρει να ευχαριστηθεί κάποιος το διάβασμά του. Είναι επίκαιρο και ξεχωριστό. Θα επιχειρήσω να προβλέψω ότι έχει στοιχεία που το κάνουν διαχρονικό. Αξίζει την προσοχή!
Ήδη σκέφτομαι να το διαβάσω ξανά!

[Δημήτρης Αργασταράς · Rating 4 out of 5]

«Η Ανταριασμένη – Οι φίλοι και τα Κτήρια» είναι η πρώτη εμφάνιση της Κωνσταντίνας Κοράκη στην αφηγηματική πεζογραφία. Πρόκειται όμως για μυθιστόρημα ή για ένα μεγάλο παραμύθι, μήπως ανήκει στην εφηβική λογοτεχνία, ένα βιβλίο που μας μιλά αλληγορικά για τις διαθέσεις και τις ανησυχίες της πρώτης νιότης, ή έχουμε να κάνουμε με μια περιπέτεια της λογοτεχνίας του φανταστικού, ένα βιβλίο που μοιράζεται κοινές προθέσεις με τα άλλα έργα του είδους; Σε κάθε περίπτωση, ο αναγνώστης γοητεύεται καθώς βυθίζεται στην υβριδική του μαγεία.

Η Ανταριασμένη είναι ένα κορίτσι στην εφηβεία που ζει μαζί με τη γιαγιά της σε μια περίεργη πόλη. Τι το περίεργο έχει; Κυριαρχείται από κάποια ψηλά κτήρια, με περίεργα χρώματα και απόκοσμες αναλογίες, που εκπέμπουν μια ακτινοβολία αρνητικής ενέργειας δεσμεύοντας την προσοχή των ανθρώπων. Σε αυτή τη μουντή πολιτεία, με την ανούσια και επαναληπτική ζωή, οι περισσότεροι κάτοικοι στρέφονται προς αυτά τα κτήρια, με το απρόσιτο και άγνωστο εσωτερικό, κι επιδίδονται σε έναν διαγωνισμό αναρρίχησης και κατάκτησης, χωρίς όμως αποτέλεσμα – όλη τους η ζωή γίνεται αυτό το ματαιόδοξο παιχνίδι.

Η Ανταριασμένη όχι μόνο αντιστέκεται στην αρνητική έλξη των κτηρίων αλλά η ελεύθερη και επαναστατική της φύση γεννά την ανάγκη της δημιουργίας ενός εναλλακτικού κόσμου: πολύ ζωντανά όνειρα την επισκέπτονται, μέσω των οποίων κάνει παράξενα ταξίδια και γνωρίζει καινούρια πλάσματα – ένας γλάρος που φιλοσοφεί, μια φάλαινα που προσφέρει την κοιλιά της ως καταφύγιο, κομψοί κύριοι με ημίψηλα καπέλα και κυρίες με φορέματα μιας μακρινής εποχής υπάρχουν ανάμεσα στην ονειρική και την απτή πραγματικότητα.

Κανείς όμως δεν μπορεί να ξεφύγει για πολύ από την επίδραση των κτηρίων. Έτσι, ο βασικός στόχος της νεαρής ηρωίδας είναι να ανακαλύψει το μυστικό τους και να καταλύσει την εξουσία τους. Για αυτό τον σκοπό άλλωστε χάθηκαν οι γονείς της, ο Άλντωρας και η Αναρέτη, ώστε να μπορέσει η κόρη τους κάποια μέρα να ζήσει ελεύθερη σε έναν καλύτερο κόσμο, και από τότε δεν τους ξαναείδε κανείς... Έτσι θα έρθει η στιγμή που η Ανταριασμένη θα επισκεφτεί τον κόσμο της Αναρρίχησης, με σκοπό να ξεκλειδώσει τα μυστικά του, και όταν βρεθεί σε κίνδυνο οι φίλοι και συμμαθητές της, ο Θωμάς και ο Έκτορας, μαζί με τα πλάσματα της φαντασίας, θα τρέξουν για να τη βοηθήσουν.

Παρόλο που η δική μας περίληψη, συμπυκνωμένη και αφαιρετική, δεν καταφέρνει να μεταδώσει πολλά από την ονειρική μαγεία και την ποίηση του παραμυθιού που χαρακτηρίζει το βιβλίο, ούτε βέβαια αποκαλύπτουμε πολλά σχετικά με όλα τα πρόσωπα και τις παράλληλες ιστορίες που παρεμβάλλονται στην κύρια ροή της αφήγησης, η συγγραφέας πετυχαίνει να χειριστεί με θαυμαστή επάρκεια το σύνθετο υλικό της. Αυτό που μας άρεσε περισσότερο είναι εκείνες οι στιγμές όπου η Κωνσταντίνα Κοράκη κατορθώνει να δημιουργήσει την αφηγηματική μαγεία μιας πραγματικότητας που είναι και δεν είναι πραγματικότητα, που είναι ταυτόχρονα και όνειρο και παραμύθι.

Σ' ολόκληρο το βιβλίο οι σελίδες κυλούν γοργά, η αφήγηση ρέει ανεμπόδιστα, ομαλά και γοητευτικά, ενώ οι χαρακτήρες που μας παρουσιάζονται είναι συμπαθείς και ενδιαφέροντες. Η ηρωική έφεση της εφηβικής ηλικίας, οι σκέψεις και τα συναισθήματα των νέων που θέλουν να ανακαλύψουν και να γνωρίσουν τον κόσμο, συνδυάζονται επιτυχημένα με τον διεισδυτικό στοχασμό, με πολύ ενδιαφέροντες προβληματισμούς σχετικά με τις συμπεριφορές των ανθρώπων και την κατάσταση της ζωής τους.

Εν ολίγοις, «Η Ανταριασμένη – Οι φίλοι και τα Κτήρια» είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται ευχάριστα, κερδίζοντας το ενδιαφέρον και τη συμπάθεια του αναγνώστη, ενώ παράλληλα προσφέρει ένα ταξίδι με τη φαντασία, ένα ψηλάφισμα στο αλλόκοτο, εκεί όπου αποκαλύπτεται το χάσμα ανάμεσα στον άνθρωπο και στα όνειρά του...

(πρώτη δημοσίευση στο diavasame.gr)

[Moontrip · Rating 5 out of 5]

Interesting book with very good story, originality and variety of characters.It reminds, without copying,stories of Michael Ende.
I liked the mood of the illustration and how scenes from the story were depicted.
The idea of the living buildings and the creatures related to them was very fascinating.
A good thing is that the secondary characters are very interesting too being also the heroes of their own smaller stories. They play a major role and help a great deal the heroine Andariasmeni. They are significant parts of the plot and in times they become more important than Andariasmeni, especially in the end , when they fight against the living buildings.
I think that it is not an ordinary story and has the potential to become a series.

[Νίκος Vitoliotis) · Rating 4 out of 5]

Με την Ανταριασμένη, η Κωνσταντίνα Κοράκη εισέρχεται στον κόσμο της λογοτεχνίας και η είσοδός της, σίγουρα δεν περνά απαρατήρητη, το αντίθετο μάλιστα: η Ανταριασμένη κάνει αίσθηση γιατί σε ταξιδεύει. Και σε ταξιδεύει με έναν τρόπο μοναδικό.
Η Ανταριασμένη, μπορεί να διαβαστεί με πολλούς τρόπους. Στο εξώφυλλο, το βιβλίο περιγράφεται ως ένα «μυθιστόρημα σαν παραμύθι». Κάποιος άλλος, μπορεί να το δει ως μια παραβολή, ένας τρίτος σαν μια αλληγορία... Για μένα όμως, είναι κυρίως ένα ονειρικό ταξίδι, που μας πηγαίνει σε χώρες, που κάποτε όλοι μας επισκεφθήκαμε και που ίσως ακόμα τις επισκεπτόμαστε. Είναι ο κόσμος ιδωμένος μέσα από τα παιδικά μάτια ενός ενήλικα, όσο κι αν αυτό ακούγεται παράδοξο. Είναι οι φόβοι μας που άλλοτε ξεπερνάμε κι άλλοτε όχι, η περιέργειά μας, που συνήθως μένει ανικανοποίητη, μιας και τέτοια είναι η φύση της, είναι η ζωή που θέλαμε να ζήσουμε, όταν κάναμε σχέδια ως παιδιά, αλλά που στην πορεία ξεστρατίσαμε, είναι η ζωή που θέλουμε να ζήσουν τα παιδιά μας, αλλά που ίσως τελικά δεν μπορέσουμε να τους δώσουμε την ευκαιρία να την επιλέξουν, είναι αυτοί που μας εκμεταλλεύονται, αυτοί που μας βοηθάνε, αυτοί που αδιαφορούν, αυτοί που ζουν για το χειροκρότημα, αυτοί που μας αγαπάνε και αυτοί που θυσιάζονται.
Και επειδή, κατά βάθος (ή όχι και τόσο…), όλοι μας διατηρούμε το παιδί που κάποτε υπήρξαμε, είμαι βέβαιος ότι η Ανταριασμένη δεν θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο. Είναι ένα βιβλίο sui generis, που δύσκολα κατατάσσεται σε κάποια κατηγορία, καθώς μπορεί να διαβαστεί από μεγάλα και μικρά παιδιά, από λάτρεις της φαντασίας, από εραστές της καλής λογοτεχνίας, από ευαίσθητες ψυχές, από όλους. Και είναι αξιοσημείωτο, ότι μια πρώτη δουλειά βγήκε τόσο αξιόλογη.

[Thodoris Karanikolas · Rating 5 out of 5]

«Ταξιδιάρικη» από τις πρώτες σελίδες της, η Ανταριασμένη σε κρατάει σε εγρήγορση μέχρι το τέλος σε ένα ατέρμονο όνειρο 238 σελίδων. Σε αυτό βοηθάει το γεγονός ότι το βιβλίο είναι καλογραμμένο, δίχως συντακτικές και γραμματικές ελλείψεις, κάτι αναμενόμενο αν αναλογιστούμε το γεγονός ότι η Κωνσταντίνα Κοράκη είναι φιλόλογος. Κλείνει προς την εφηβική-νεανική λογοτεχνία, αλλά όπως κάθε πολυδιάστατο «παραμύθι για μεγάλα παιδιά», μπορεί να αναγνωστεί -και να εκτιμηθεί- από όλους του ρομαντικούς αιώνιους έφηβους που επιζητούν το διαφορετικό και το κάτι παραπάνω κόντρα σε οποιαδήποτε μορφής νόρμα.

Αγαπημένοι μου ήρωες της «Ανταριασμένης»: Ο γλάρος, φάλαινα και όλο το “crew” του στομαχιού της, το ελεύθερο και allegro πνεύμα των οποίων θα παρασύρει και τους υπόλοιπους στην αναζήτηση της αλήθειας.

[As · Rating 4 out of 5]

Normally i don't read this type of books. I really liked Andariasmeni though. The author has a great imagination and the book takes you to a magical world. She shows a lot of emotion and despite being based on a fantastical world where buildings are having soul and sea creatures talk the base is drawn from the human characters and behaviour. We all know people like the characters we meet in the book and in many cases we could associate them with ourselves.
i would say that the second part of the book is stronger than the first one: or i just got more into it..
Overall i would definitely recommended. Looking forward for the next book. AS

[Georgia Iordanidou · Rating 5 out of 5]

Είναι μια εκπληκτική, πρωτότυπη ιστορία φαντασίας με πολλούς συναρπαστικούς χαρακτήρες με μοναδικά ονόματα. Με ενθουσίασε και με συγκίνησε! Και φαίνεται ότι θα έχει και συνέχεια!

[Elda Aggelidi · Rating 5 out of 5]

The story travels the reader in a fantastic world!
The author has inexhaustible imagination an inspiration!

[Elissavet Pit]

Η Ανταριασμένη ζει με τη γιαγιά της σε μια παράξενη πόλη. Εκεί, το πιο αλλόκοτο είναι πως τα κτήρια ασκούν μια περίεργη επίδραση στους ανθρώπους. Οι περισσότεροι έχουν ως στόχο να σκαρφαλώνουν σε αυτά και να φτάνουν όσο το δυνατόν και πιο πάνω, στην κορυφή τους. Βέβαια τα κτήρια δεν επιτρέπουν κάτι τέτοιο, αλλά απολαμβάνουν να βασανίζουν τους αναρριχητές.

Στα όνειρά της, η Ανταριασμένη, ταξιδεύει σε μια άλλη πραγματικότητα, συναντά μυστήρια πλάσματα και όταν ξυπνά η δική της καθημερινότητα της φαίνεται ακόμη πιο παράξενη. Θέλει να μάθει για ποιο λόγο όλο και περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να βρεθούν στα κτήρια. Και θα το προσπαθήσει σκληρά.

Τελικά με ποιον τρόπο θα καταφέρει η Ανταριασμένη να λύσει το μυστήριο με τα κτήρια; Θα έχει την υποστήριξη των φίλων της; Τι είναι πραγματικότητα και τι όχι; Οι γονείς της που βρίσκονται και γιατί έφυγαν;

Το βιβλίο μου άρεσε γιατί με ταξίδεψε. Είναι γεμάτο με πολλή φαντασία και δράση. Το μόνο που με κούρασε λίγο ήταν τα γεγονότα της μάχης, όμως τελικά κατάλαβα πως όλα ήταν απαραίτητα για την εξέλιξη της ιστορίας. Στο εξώφυλλο γράφει πως είναι ένα μυθιστόρημα σαν παραμύθι και όντως έτσι είναι. Ένιωσα πως διάβαζα ένα παραμύθι για μεγάλους γεμάτο με όμορφα πλάσματα και κόσμους μη πραγματικούς. Συμπάθησα τους χαρακτήρες του βιβλίου, μου άρεσε η γραφή της συγγραφέα και το ότι είχε αρκετούς διαλόγους! Μακάρι, όμως, η εικονογράφηση του Αλέξανδρου Κοράκη να ήταν περισσότερη!

[Iliana · Rating 2 out of 5]

ευχαριστο βιβλιο, αλληγορικο και ονειρικο. μονη μου ενσταση οτι σε καποια σημεια το υπερβατικο, ονειρικο στοιχειο κυριαρχουσε επικαλυπτοντας ολα τα αλλα, με αποτελεσμα λιγο να κουραζει..κατα τ αλλα καλη προσπαθεια (2,5 αστερακια)

[Ιλέην · Rating 4 out of 5]

Νιώθω πάντα μια αίσθηση νοσταλγίας όταν διαβάζω νεανική λογοτεχνία. Ίσως γιατί ενδόμυχα ξέρω πως μέσα από τις σελίδες ενός νεανικού βιβλίου θα γυρίσω πίσω τον χρόνο και θα ξαναβρώ ένα χαμένα, ακόμα και ξεχασμένο, κομμάτι του εαυτού μου – το παιδί που ήμουν κάποτε.

Ένα τέτοιο ταξίδι μου χάρισε το βιβλίο της Κωνσταντίνας Κοράκη «Η Ανταριασμένη, οι Φίλοι και τα Κτήρια». Πρόκειται για ένα πρωτότυπο παραμύθι, με έντονο το φανταστικό, ονειρικό στοιχείο. Τα κτήρια δεν είναι απλά άψυχες μάζες από μπετόν, αλλά έχουν την ικανότητα να τρέφονται από τα συναισθήματα των ανθρώπων, τα άσχημα συναισθήματα, και όσο πιο μεγάλη είναι οι επιθυμία των ανθρώπων να σκαρφαλώσουν πάνω τους, να μπουν μέσα τους, να τα κατακτήσουν, τόσο πιο πολύ τα κτήρια τους βασανίζουν, τόσο πιο αχόρταγα τρέφονται από την δύναμη των άσχημων συναισθημάτων. Είναι μια ευθεία κριτική στον σύγχρονο τρόπο ζωής, τις αλλοιωμένες από απληστία επιθυμίες, την δίψα για κοινωνική και οικονομική εξέλιξη – με κάθε τίμημα.

«Κάθε μέρα που ξυπνώ
αντικρίζω ένα παρόμοιο σκηνικό.
Άνθρωποι και κτήρια να παλεύουν
θα έλεγε κανείς ότι είναι εφιαλτικό…
ύλη και ψυχή
τα κομμάτια τους να σέρνουν…»

Η Ανταριασμένη, η πρωταγωνίστρια της ιστορίας, δεν αρκείται στο να υπομένει αυτή την «πραγματικότητα». Θέλει να ανακαλύψει γιατί συμβαίνει αυτό, τι κρύβεται από πίσω και αν υπάρχει τρόπος να σταματήσει. Όπως είναι αναμενόμενο, το βιβλίο βρίθει από συμβολισμούς που δίδονται εξόχως με διδακτική χροιά – ας μην ξεχνάμε ότι η συγγραφέας είναι και εκπαιδευτικός. Η ηρωίδα της είναι ένας χαρακτήρας που διδάσκει στον αναγνώστη να σκέφτεται, να αμφισβητεί, να αναζητά ο ��διος την αλήθεια και να απαιτεί απαντήσεις σε όσα δείχνουν ύποπτα. Η παρέα της Ανταριασμένης διδάσκει πως κάτω από έναν κοινό σκοπό, οι διαφορές που μας χωρίζουν μπορούν να γίνουν τα όπλα που θα μας ενώσουν για την νίκη. Θα τα καταφέρουν όμως…;

“Τα δικά μας συναισθήματα δεν είναι αρκετά να υποθέσω…”
“Όχι… Τα δικά μας είναι συνήθως σταθερά. Έχουμε πιο απλή φύση, όσον αφορά τα συναισθήματα. Οι άνθρωποι είναι πιο πολύπλοκα όντα με πολλές μεταλλαγές. Ο ίδιος άνθρωπος που είναι αφοσιωμένος σε έναν σκοπό, μπορεί εύκολα να γεμίσει αμφιβολίες, να επηρεαστεί αρνητικά από το περιβάλλον του και να πάει στο άλλο άκρο…»

Δεν είναι ένα παραμύθι που απλώς αφηγείται την ιστορία, καθώς σκοπός δεν είναι μόνο να ψυχαγωγήσει. Είναι ένα πολυεπίπεδο νοηματικό σύνολο, δοσμένο όμως με την κατάλληλη ροή ώστε να εξιτάρει τους νεαρούς αναγνώστες – τους «νουθετεί» χωρίς να τους κάνει κήρυγμα και, πολύ σημαντικό, χωρίς να τους κουράζει. Πολύ ευχάριστη πινελιά που ζωντανεύει την αφήγηση είναι τα ποιήματα που ξεπηδούν ανά τακτά χρονικά διαστήματα, προσδίδοντας λυρισμό τόσο στην αφήγηση όσο και στους διαλόγους. Σε αυτό το σημείο, να τονίσω πως αν και η γραφή είναι απλοϊκή, δεν είναι σε καμία περίπτωση «παιδιάστικη». Είναι το είδος της γραφής που μιλάει στους νέους, αλλά σέβεται και τον πιθανό ενήλικο αναγνώστη.

Αυτό που προσωπικά με εντυπωσίασε, είναι πως η Ανταριασμένη αν και ζει μια αλλόκοτη πραγματικότητα, έχει και ένα επιπλέον άσσο: τα όνειρά της, όπου και εκεί η φαντασία είναι αλλοπρόσαλλα διαστρεβλωμένη. Η Κωνσταντίνα Κοράκη τολμά να βγάλει από την εξίσωση των δύο κόσμων την αντίθεση «φαντασίας – πραγματικότητας», στήνοντας ένα περιβάλλον καθαρού μαγικού ρεαλισμού.

Τέλος, πρέπει να αναφέρω πως το κείμενο ντύνει η εικονογράφηση του αδελφού της συγγραφέως, Αλέξανδρου Κοράκη.

Αν πιστεύετε ότι έχετε μεγαλώσει αρκετά για παραμύθια, ότι δεν έχου�� τίποτα παραπάνω να προσφέρουν στην φαντασία, στον τρόπο σκέψης σας, τότε μην διαβάσετε αυτό το βιβλίο. Για όλους τους υπόλοιπους, η Ανταριασμένη έχει να μιλήσει για διαχρονικές αξίες μέσα από αλληγορικές εικόνες και ευφάνταστους χαρακτήρες.
Nyctophilia.gr

[Petros · Rating 3 out of 5]

Καλοί οι συμβολισμοί αλλά όχι όταν φτάνουν σε σημείο να χάνεις τον μπούσουλα.

Η Ανταριασμένη δεν είναι παραμύθι για παιδιά γιατί παραείναι περίπλοκη σε θεματολογία και πλοκή. Είναι για ενήλικες, και ακόμα και εκεί όχι για όλους αλλά για εκείνους που γουστάρουνε ανακατωμένες ιδέες και πολλαπλά σκηνικά.

Η πλοκή είναι ένας αχταρμάς από συμβολισμούς που παρουσιάζεται σε μη-γραμμική πορεία και μπορεί εύκολα να μπερδέψει έναν μη-αφοσιωμένο αναγνώστη. Όσο γι’ αυτούς που θα του δώσουν προσοχή, θα πάρουνε μια ιστορία που δεν έχει τόσο το πώς παρουσιάζεται, αλλά το τι μηνύματα προωθεί. Που είναι πολύ ωραία παρεμπιπτόντως αλλά δεν δικαιολογούνε την σχεδόν τυχαία αλληλουχία των γεγονότων που ακολουθούν. Την μια στιγμή είμαστε σε μια πόλη, την επόμενη μέσα σε μια φάλαινα. Και ναι, όλα συνδέονται κάπως αλλά μόνο θεματικά, όχι λογικά.

Θα μου πεις, παραμύθι είναι, τι την θες την λογική; Ε, πώς να το κάνουμε, την θέλω και λίγο αν τα ηθικά διδάγματα του είναι να μου μείνουν. Και ιδού το πρόβλημα γιατί δε μου μείνανε. Τα σκηνικά αλλάζανε πολύ γρήγορα, τα μηνύματα ήταν ξεκάθαρα, οι χαρακτήρες μονοδιάστατα σύμβολα, και σαν σύνολο η παρουσίασή τους ήταν ένα κουβάρι που πρέπει να ξεδιαλύνεις χωρίς κάποιο κίνητρο. Εν ολίγοις, με σύγχυσε χωρίς να υπάρχει λόγος να το κάνει. Παραείναι μπερδεμένο για παραμύθι και στο τέλος δεν ένοιωσα ότι άξιζαν οι απαντήσεις την υπομονή που έδειξα.

Πολύ ωραίες ιδέες κατά τα άλλα και οι έγχρωμες εικονογραφήσεις ήταν καταπληκτικές. Δεν είναι όμως ένα χορταστικό παιδικό βιβλίο με συμβολισμούς όπως η Μόμο ή Η Ιστορία Δίχως Τέλος. Το προτείνω μόνο σε κουλτουριάρηδες και σε αυτούς που ψάχνουν ανακατωμένες πλοκές.