What do you think?
Rate this book
De fouten
Een neerlandicus, Johannes Huyghe, staat op het punt om de biografie HB, de jonge jaren te publiceren bij uitgeverij Parenthèse. Hierin probeert hij een beeld te schetsen van Herman Brusselmans als jongetje en opgroeiende puber. De oudere Brusselmans, die van nu, krijgt voortijdig de biografie in handen, leest ze, en merkt dat er heel wat fouten in staan. Wie anders dan hij mag in staat worden geacht om deze fouten te corrigeren? Brusselmans besluit dan ook om de fouten op een rijtje te zetten en ze te vervangen door wat juist is of juist had kunnen zijn. Tussendoor worstelt hij met de aanwezigheid, of eerder de afwezigheid, van drie vrouwen in z’n leven: Phoebe, Mona en Alathea.
De fouten is een roman die het verleden in tijd en ruimte vermengt met het heden in een andere tijd en een andere ruimte, en Brusselmans zorgt ervoor dat beide perioden uit z’n leven samenkomen, waarbij de vermenging onderhevig is aan de wetten van de literatuur.
Herman Brusselmans heeft met De fouten een roman geschreven die verschillende genres overstijgt, die de lezer ontroert en aan het lachen maakt, en die zal nazinderen tot het door hem gecreëerde verleden én het heden tot de nabije of verre toekomst zullen behoren, zowel in het hoofd van de lezer als in de Nederlandstalige Letteren. De fouten is, zelfs binnen het uitzonderlijke oeuvre van Brusselmans, een bijzondere roman.
Herman Brusselmans (1957) publiceerde reeds bijna zeventig romans. Hij wordt zowel verguisd als verafgood. Hij is een zeer belangrijk schrijver.
De fouten is een roman die het verleden in tijd en ruimte vermengt met het heden in een andere tijd en een andere ruimte, en Brusselmans zorgt ervoor dat beide perioden uit z’n leven samenkomen, waarbij de vermenging onderhevig is aan de wetten van de literatuur.
Herman Brusselmans heeft met De fouten een roman geschreven die verschillende genres overstijgt, die de lezer ontroert en aan het lachen maakt, en die zal nazinderen tot het door hem gecreëerde verleden én het heden tot de nabije of verre toekomst zullen behoren, zowel in het hoofd van de lezer als in de Nederlandstalige Letteren. De fouten is, zelfs binnen het uitzonderlijke oeuvre van Brusselmans, een bijzondere roman.
Herman Brusselmans (1957) publiceerde reeds bijna zeventig romans. Hij wordt zowel verguisd als verafgood. Hij is een zeer belangrijk schrijver.
- GenresFictionDutch Literature
244 pages, Hardcover
First published September 6, 2016
6 people are currently reading
81 people want to read
About the author
Herman Brusselmans
131 books374 followersHerman Frans Martha Brusselmans is een Vlaamse schrijver.
Herman Brusselmans in de Nederlandstalige Wikipedia
Herman Brusselmans in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Herman Brusselmans bij "Schrijversgewijs"
Herman Frans Martha Brusselmans is a Flemish writer.
Herman Brusselmans in the English Wikipedia
Herman Brusselmans in de Nederlandstalige Wikipedia
Herman Brusselmans in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Herman Brusselmans bij "Schrijversgewijs"
Herman Frans Martha Brusselmans is a Flemish writer.
Herman Brusselmans in the English Wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
did-not-finish
April 23, 2024Absurd, vulgair en niet grappig. Afgehaakt bij bladzijde 58. Ik kan mijn leestijd beter besteden.
October 3, 2020
Het was enkele decennia geleden dat ik nog een Brusselmans had gelezen.
Ik vond hem vroeger wel goed.
Maar ik moet nu concluderen dat ik mijn generatiegenoot helemaal ontgroeid ben.
In het begin van “De fouten” vond ik enkele dingen nog wel grappig, maar na een tijdje begon ik me meer en meer te ergeren aan de puberale 'humor' en de platvloersheid.
Brusselmans, die nu toch al boven de zestig is, is helemaal niet geëvolueerd.
In 2017 schreef Herman het boek “Hij schreef te weinig boeken”, zijn 75e boek!
(Om titels zat hij nooit verlegen.)
Ik vrees echter dat hij gewoon te véél boeken schreef.
“De fouten” dacht ik na zo'n 150 blz. aan de kant te leggen. Maar ja, die 80 resterende blzn. konden er ook nog wel bij.
En dan, op het einde, wordt het opeens toch echt goed, ... de laatste 10 bladzijden.
Dat is echter niet genoeg om dit boek te redden.
Brusselmans weet het zelf wel.
Op blz. 240 schrijft hij:
“De literatuur is mijn vak. Ik beoefen het met ernst, doorzettingsvermogen, en hoop.
Je hoopt als schrijver dat je altijd beter zult schrijven. Deze hoop mag ijdel zijn, maar hij helpt je om te vechten tegen demonen, schijngedachten, angsten, geheugenproblemen, een verwrongen kijk op de werkelijkheid, paranoia... “
Ik vond hem vroeger wel goed.
Maar ik moet nu concluderen dat ik mijn generatiegenoot helemaal ontgroeid ben.
In het begin van “De fouten” vond ik enkele dingen nog wel grappig, maar na een tijdje begon ik me meer en meer te ergeren aan de puberale 'humor' en de platvloersheid.
Brusselmans, die nu toch al boven de zestig is, is helemaal niet geëvolueerd.
In 2017 schreef Herman het boek “Hij schreef te weinig boeken”, zijn 75e boek!
(Om titels zat hij nooit verlegen.)
Ik vrees echter dat hij gewoon te véél boeken schreef.
“De fouten” dacht ik na zo'n 150 blz. aan de kant te leggen. Maar ja, die 80 resterende blzn. konden er ook nog wel bij.
En dan, op het einde, wordt het opeens toch echt goed, ... de laatste 10 bladzijden.
Dat is echter niet genoeg om dit boek te redden.
Brusselmans weet het zelf wel.
Op blz. 240 schrijft hij:
“De literatuur is mijn vak. Ik beoefen het met ernst, doorzettingsvermogen, en hoop.
Je hoopt als schrijver dat je altijd beter zult schrijven. Deze hoop mag ijdel zijn, maar hij helpt je om te vechten tegen demonen, schijngedachten, angsten, geheugenproblemen, een verwrongen kijk op de werkelijkheid, paranoia... “
February 21, 2017
Een Brusselmans met de gebruikelijke waanzinnigheden...en ook weer met een portie tederheid en gevoeligheid... Ik heb dit boek gekocht en laten signeren na een voorstelling van Saint amour. Op mijn vraag heeft hij er ook een leestip in geschreven. Tijdens dat korte gesprek was hij heel genereus en vriendelijk... Toch altijd wat afwachten als je één van je helden ontmoet:-). De voorstelling was ook 4 sterren trouwens!
January 3, 2020
Als tiener was ik fan van Brusselmans. 25 jaar later is hij al lang niet meer de schrijver waarvan ik perse het hele oeuvre wil gelezen hebben, noch zit ik te wachten op een volgend boek. Maar af en toe eens met het verstand op nul meegaan in zijn fantastisch absurdisme is geweldig ontspannend.
Ik besefte dat ik ouder geworden ben in alle betekenissen van het woord, maar dat Brusselmans in al die tijd geen haar is veranderd. Hij schrijft nu voor mijn tienerkinderen, waarvoor dank.
De drie sterren zijn mogelijk gemaakt door de zalige vakantie en de herinnering aan de momenten waarop ik passages voorlas tijdens de siesta, waarbij we met zijn allen soms buikpijn hadden van het lachen.
Ik besefte dat ik ouder geworden ben in alle betekenissen van het woord, maar dat Brusselmans in al die tijd geen haar is veranderd. Hij schrijft nu voor mijn tienerkinderen, waarvoor dank.
De drie sterren zijn mogelijk gemaakt door de zalige vakantie en de herinnering aan de momenten waarop ik passages voorlas tijdens de siesta, waarbij we met zijn allen soms buikpijn hadden van het lachen.
March 13, 2017
Eerste Brusselmans die ik effectief uitlees. In het begin super leuk, maar na een tijd een beetje teveel van hetzelfde. Het had gerust korter gemogen.
November 17, 2019
formulaic, but funny by default...
August 4, 2023
"De fouten" is een van mijn favoriete Brusselmansen. Het had wat mij betreft ook "De feiten" mogen heten, maar naar mijn mening is nooit gevraagd. Tja, dan blijft die roman natuurlijk gewoon "De fouten" heten, dat moge een feit zijn. Een gemiste kans, lijkt mij, maar ik ga er niet nog heel veel meer slaapuurtjes om laten.
Toch net iets anders dan soms in sommige van zijn andere romans werkt Herman Brusselmans - de HB in "De fouten"?! - met dimensies, perspectieven, en metaliteiten. Ik weet zelf precies wat ik hiermee bedoel, maar kan het nu even niet goed onder woorden krijgen. 'Best onhandig als je een recensie schrijft,' hoor ik alle lezers roepen. Jaja, ik hoor jullie allemaal, maar vertel me maar eens iets wat ik zelf niet allang weet. Of laat ook maar; ik luister toch niet.
Al met al blijft "De fouten" een van mijn favoriete Brusselmansen en ik hoop dat deze roman nog veel aanhangers erbij mag krijgen. Zonder de moeite van enig onderzoek gedaan te hebben, vermoed ik dat er op zijn minst dertien doctoraalscripties geschreven hebben moeten zijn over de vraag of het personage HB Herman Brusselmans ís, met wisselende uitkomsten, maar wel met de gemeenschappelijke conceptconclusie dat hiernaar nog meer onderzoek gedaan dient te worden.
Óf je leest de roman gewoon, gniffelt een keer of zeven en begint aan een nieuwe. Scripties schrijft men maar over urgente zaken, zoals parabolen, de staat van het land of de invloed van het een op het ander.
Toch net iets anders dan soms in sommige van zijn andere romans werkt Herman Brusselmans - de HB in "De fouten"?! - met dimensies, perspectieven, en metaliteiten. Ik weet zelf precies wat ik hiermee bedoel, maar kan het nu even niet goed onder woorden krijgen. 'Best onhandig als je een recensie schrijft,' hoor ik alle lezers roepen. Jaja, ik hoor jullie allemaal, maar vertel me maar eens iets wat ik zelf niet allang weet. Of laat ook maar; ik luister toch niet.
Al met al blijft "De fouten" een van mijn favoriete Brusselmansen en ik hoop dat deze roman nog veel aanhangers erbij mag krijgen. Zonder de moeite van enig onderzoek gedaan te hebben, vermoed ik dat er op zijn minst dertien doctoraalscripties geschreven hebben moeten zijn over de vraag of het personage HB Herman Brusselmans ís, met wisselende uitkomsten, maar wel met de gemeenschappelijke conceptconclusie dat hiernaar nog meer onderzoek gedaan dient te worden.
Óf je leest de roman gewoon, gniffelt een keer of zeven en begint aan een nieuwe. Scripties schrijft men maar over urgente zaken, zoals parabolen, de staat van het land of de invloed van het een op het ander.
October 28, 2016
Dit boek is voor pakweg 80% gevuld met de bagger die we van Herman Brusselmans gewoon zijn: dikwijls beledigend of onzinnig. Hier en daar zitten er heel grappige dingen tussen die me luidop deden lachen. Soms is het raden naar waar de werkelijkheid van de jeugd die hij beschrijft ophoudt en de leugen begint. De kracht van dit boek zit hem echter in het bruusk contrast tussen de zever die hij op papier spuwt en de ontboezemingen over het heden waarin hij verkeert: waar hij zo naar verlangt, een levensgezel, ontbreekt en dan rest alleen de desolate eenzaamheid, de kwelling, de zwaarte van het leven. Zijn ontboezemingen zijn des te acuter omdat hij niet eens de moeite neemt om er een nieuwe paragraaf voor te beginnen. Ze komen ongewild naar boven tijdens het schrijfproces en onderbreken het verhaal. Je wil naar die man toegaan, hem knuffelen en zeggen dat alles goed komt. Je wil zelfs naast hem gaan liggen, zijn boterhammen smeren of zijn sigaretten gaan halen. Zo kwetsbaar, zo hulpeloos zonder vrouw als kompas. Maar zijn ontboezemingen laten ook doorschijnen hoe beklemmend het moet zijn om de vrouw in het leven van Herman Brusselmans te zijn. Hij legt volledig beslag op haar wat ademnood creëert en het bijna obligaat volgend wegvluchten, wat hem in in nog meer ontsteltenis achterlaat. Ik heb dit boek graag gelezen omdat het eerlijk is en verre van zever.
December 26, 2016
Wéér een goeie Brusselmans. Haast de hele tijd verschrikkelijk grappig, op het einde steekt de ontreddering de kop op.
January 18, 2017
Het concept op de achterkant klinkt heel grappig maar het boek zelf is uitermate geforceerd.
January 26, 2020
Save yourself some time: read the first 25 pages, and the last 10. That way you get exactly the same experience as reading the whole book.
November 6, 2017
BIBLIOGRAFISCH ADRES:
Brusselmans, Herman, De Fouten, Prometheus, Amsterdam, 2016, 245 P.
Biografie :
Brusselmans is geboren in Hamme, Oost-Vlaanderen. Eind jaren zeventig was hij een verdienstelijk voetballer. Hij speelde linksbuiten bij SK Berlare, Vigor Hamme en de UEFA-junioren (min 18-jarigen) van Sporting Lokeren. Bij deze laatste speelde hij onder trainer Leon Nollet samen met latere profvoetballers Raymond Mommens, Alex Querter en Marc Verbruggen. In 1976 ging Brusselmans Germanistiek studeren aan de Universiteit van Gent. In 1978 koos hij voluit voor literatuur maar is blijven voetballen bij o.m. De Woody's, een minivoetbalclub die hij noemde naar zijn overleden hond Woody. In 1980 studeerde hij af en ging aan de slag in een Brusselse bibliotheek van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening. In 1980 trouwde hij met Gerda B. en vestigde zich in Iddergem. In 1986 verhuisde hij naar Gent. Zijn eerste huwelijk strandde in 1991 en in 2005 hertrouwde hij met Tania De Metsenaere tot ook deze relatie werd verbroken in 2011.
BRON: https://nl.wikipedia.org/wiki/Herman_...
Leeservaring
Ik las dit boek heel snel uit! Ik denk dat ik het na 2 dagen al uit had omdat ik het gewoon heel leuk vond . Ik vind Herman Brusselmans een heel grappig persoon omdat hij gewoon een heel erg droge humor heeft. Deze humor gebruikt hij ook in zijn boek. Een voorbeeld hiervan is het moment waarop hij zijn affaire / relatie met een bepaalde vrouw die in een volgende relatie ook lesbisch bleek te zijn. Ze bleef bij haar vriendin omdat ze in alles faalde. Zelfs in het hebben van een affaire met Herman Brusselmans. Dit is toch wel zielig voor de vrouw in kwestie maar eigenlijk legt hij het op een zodanig droge manier uit dat het eigenlijk wel grappig wordt. Over het algemeen was het een vrij vlot boek door het vlotte taalgebruik. Maar soms komen er wel vlaamse woorden en zinnen aan bod en ik kan begrijpen dat het voor iemand die niet zo goed Nederlands kan, dan wel ingewikkeld zou kunnen worden. Maar over het algemeen is het taalgebruik zeer verstaanbaar. Zoalik al eerder benadrukte, is dit boek een heel vlot boek maar toch heb ik in het begin wat moeilijkheden gehad om me op het boek te kunnen concentreren. Herman gebruikte in het begin veel meer details en veel te veel uitleg dannodig was dan in de rest van het boek . Wat ook heel opmerkelijk was, was het feit dat hij veel meer aggressie en haat gebruikte in het begin van het boek. Het leukste delen van het boek waren voor mij de momenten waarop hij over zijn familie vertelde. Over zijn zus, broer, vader, moeder, grootouders langs beide kanten en zels buren en vrienden. Ik ken Herman Bruselmans eigenlijk vooral van de televisie. Op de televisie komt hij eerder over als een vrij grof en gevoelloos persoon maar in dit boek leer je hem veel beter kennen. Hij vertelt onder andere over zijn eerste liefde. Hij vertelt erover op een manier waarop je je het perfect kunt inbeelden. Op een manier waarop je het gevoel hebt dat het nu gebeurd ondanks het feit dat je weet dat het meer dan dertig jaar geleden is dat deze gebeurtenis plaatsvond. Het minst leuke aan het boek vond ik toch het feit dat hij vaak afweek van het echte onderwerp van het boek dat hij ook in het begin van het boek aanhaalde. Het hoofdonderwerp was het zwartmaken van “Johannes Huyge”, een Nederlander die op het punt staat om een biografie over Herman Brusselmans uit te geven terwijl deze biografie vol met fouten staan. Ik had het persoonlijk leuker gevonden als hij eerst was ingegaan op het privé-leven van Johannes Huyge. Een ander toch wel zeer positief aspect was het feit dat er een rood lintje in het boek hing. Dit is handig om niet te vergeten waar je gebleven was in je boek. Ik ben een persoon die altijd het paginanummer van mijn laatst gelezen bladzijde vergeet dus dit was toch wel heel handig voor mij.
Brusselmans, Herman, De Fouten, Prometheus, Amsterdam, 2016, 245 P.
Biografie :
Brusselmans is geboren in Hamme, Oost-Vlaanderen. Eind jaren zeventig was hij een verdienstelijk voetballer. Hij speelde linksbuiten bij SK Berlare, Vigor Hamme en de UEFA-junioren (min 18-jarigen) van Sporting Lokeren. Bij deze laatste speelde hij onder trainer Leon Nollet samen met latere profvoetballers Raymond Mommens, Alex Querter en Marc Verbruggen. In 1976 ging Brusselmans Germanistiek studeren aan de Universiteit van Gent. In 1978 koos hij voluit voor literatuur maar is blijven voetballen bij o.m. De Woody's, een minivoetbalclub die hij noemde naar zijn overleden hond Woody. In 1980 studeerde hij af en ging aan de slag in een Brusselse bibliotheek van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening. In 1980 trouwde hij met Gerda B. en vestigde zich in Iddergem. In 1986 verhuisde hij naar Gent. Zijn eerste huwelijk strandde in 1991 en in 2005 hertrouwde hij met Tania De Metsenaere tot ook deze relatie werd verbroken in 2011.
BRON: https://nl.wikipedia.org/wiki/Herman_...
Leeservaring
Ik las dit boek heel snel uit! Ik denk dat ik het na 2 dagen al uit had omdat ik het gewoon heel leuk vond . Ik vind Herman Brusselmans een heel grappig persoon omdat hij gewoon een heel erg droge humor heeft. Deze humor gebruikt hij ook in zijn boek. Een voorbeeld hiervan is het moment waarop hij zijn affaire / relatie met een bepaalde vrouw die in een volgende relatie ook lesbisch bleek te zijn. Ze bleef bij haar vriendin omdat ze in alles faalde. Zelfs in het hebben van een affaire met Herman Brusselmans. Dit is toch wel zielig voor de vrouw in kwestie maar eigenlijk legt hij het op een zodanig droge manier uit dat het eigenlijk wel grappig wordt. Over het algemeen was het een vrij vlot boek door het vlotte taalgebruik. Maar soms komen er wel vlaamse woorden en zinnen aan bod en ik kan begrijpen dat het voor iemand die niet zo goed Nederlands kan, dan wel ingewikkeld zou kunnen worden. Maar over het algemeen is het taalgebruik zeer verstaanbaar. Zoalik al eerder benadrukte, is dit boek een heel vlot boek maar toch heb ik in het begin wat moeilijkheden gehad om me op het boek te kunnen concentreren. Herman gebruikte in het begin veel meer details en veel te veel uitleg dannodig was dan in de rest van het boek . Wat ook heel opmerkelijk was, was het feit dat hij veel meer aggressie en haat gebruikte in het begin van het boek. Het leukste delen van het boek waren voor mij de momenten waarop hij over zijn familie vertelde. Over zijn zus, broer, vader, moeder, grootouders langs beide kanten en zels buren en vrienden. Ik ken Herman Bruselmans eigenlijk vooral van de televisie. Op de televisie komt hij eerder over als een vrij grof en gevoelloos persoon maar in dit boek leer je hem veel beter kennen. Hij vertelt onder andere over zijn eerste liefde. Hij vertelt erover op een manier waarop je je het perfect kunt inbeelden. Op een manier waarop je het gevoel hebt dat het nu gebeurd ondanks het feit dat je weet dat het meer dan dertig jaar geleden is dat deze gebeurtenis plaatsvond. Het minst leuke aan het boek vond ik toch het feit dat hij vaak afweek van het echte onderwerp van het boek dat hij ook in het begin van het boek aanhaalde. Het hoofdonderwerp was het zwartmaken van “Johannes Huyge”, een Nederlander die op het punt staat om een biografie over Herman Brusselmans uit te geven terwijl deze biografie vol met fouten staan. Ik had het persoonlijk leuker gevonden als hij eerst was ingegaan op het privé-leven van Johannes Huyge. Een ander toch wel zeer positief aspect was het feit dat er een rood lintje in het boek hing. Dit is handig om niet te vergeten waar je gebleven was in je boek. Ik ben een persoon die altijd het paginanummer van mijn laatst gelezen bladzijde vergeet dus dit was toch wel heel handig voor mij.
May 10, 2025
Wat is me nu gebeurd?!
Wat heb ik net gelezen! Dat was mijn eerste gedachte na het dichtslaan van dit boek. Het is een associatief geschreven brei van woorden die voor mijn gevoel kant noch wal raakt. De schrijver lijkt simpelweg alles wat in hem opkomt op te schrijven, ongefilterd en zonder richting.
Sommige passages zijn zó onconventioneel dat ze ronduit vervreemdend worden. En niet op de goede manier. Er zit onnodig geweld en zelfs discriminatie in verwerkt, zonder duidelijke functie of context.
Tijdens het lezen bleef ik achter met alleen maar vragen:
Is dit goed? Is dit slecht? Snap ik het niet of juist wel? Is dit briljant of verschrikkelijk?
En vooral: waar ging dit eigenlijk over?!
Over het verhaal kan ik kort zijn: het gaat nergens over. Of dat nou de bedoeling was of niet… ik weet het niet.
Wat heb ik net gelezen! Dat was mijn eerste gedachte na het dichtslaan van dit boek. Het is een associatief geschreven brei van woorden die voor mijn gevoel kant noch wal raakt. De schrijver lijkt simpelweg alles wat in hem opkomt op te schrijven, ongefilterd en zonder richting.
Sommige passages zijn zó onconventioneel dat ze ronduit vervreemdend worden. En niet op de goede manier. Er zit onnodig geweld en zelfs discriminatie in verwerkt, zonder duidelijke functie of context.
Tijdens het lezen bleef ik achter met alleen maar vragen:
Is dit goed? Is dit slecht? Snap ik het niet of juist wel? Is dit briljant of verschrikkelijk?
En vooral: waar ging dit eigenlijk over?!
Over het verhaal kan ik kort zijn: het gaat nergens over. Of dat nou de bedoeling was of niet… ik weet het niet.
August 20, 2022
Ik miste een autobiografische rode draad, die ik wel vond in Hij schreef te weinig boeken en Watervrees tijdens een verdrinking. Het voelde eerder aan als een verzameling kort verhalen, waarin het absurdisme iets prominenter was dan in die twee laatste. Daardoor geraakte ik nooit emotioneel geïnvesteerd.
March 29, 2019
Bij vlagen grappig maar ook vaak flauw en voorspelbaar. Hoewel ik het niet geprobeerd heb, vermoed ik dat het leesplezier stijgt met promillage van de lezer. Een echt lustrum-boek (een Brusselmans per vijf jaar is precies goed).
June 2, 2017
Zeker niet het beste wat hij geschreven heeft. Lijkt me een haastig tussendoortje.
July 17, 2017
Didn't finish :-(
September 3, 2018
Gestopt op pagina 32. Ik heb al eerder boeken van Brusselmans gelezen, maar deze vind ik absoluut niet goed.
December 8, 2020
Niet beter of slechter dan de meeste Brusselmansen.
January 17, 2021
De fouten is een bijzonder boek vol bewust gemaakte fouten. Biograaf Johannes Huyghe heeft de taak op zich genomen om een biografie van Herman Brusselmans te schrijven, maar die biografie blijkt vol fouten te staan. In het boek neemt Brusselmans zelf de moeite om de fouten die Huyghe gemaakt heeft, te herstellen.
De fouten die Brusselmans probeert te verbeteren, die voornamelijk over zijn jeugd gaan, worden verweven met het echte, huidige leven van Brusselmans, wat voornamelijk in het teken lijkt te staan van de liefde, en vrouwen. De staat van Brusselmans' echte leven komt te pas en te onpas aanzetten in het boek. Midden in het bespreken van een fout, en zonder aankondiging, vertelt Brusselmans' hoe zijn liefdesleven er op dat moment voorstaat.
Brusselmans' bouwt naar een climax toe waarin biograaf Johannes Huyghe eigenlijk Lionel Keure blijkt te heten, en schept zo in wezen een paradox, aangezien dát dus ook fout blijkt te zijn, en daarmee de door Brusselmans' gecorrigeerde fouten misschien juist géén fouten zijn. Brusselmans creëert een schijnwereld waarin je niet weet wat waar en wat niet waar is. De verhalen, de fouten die de rode draad vormen in het boek, zijn op zich humoristisch, maar niet per se van hoge literaire kwaliteit. Soms zelfs slecht. Maar als je hoge literaire kwaliteit zoekt, moet je dit boek wellicht niet kopen.
De fouten die Brusselmans probeert te verbeteren, die voornamelijk over zijn jeugd gaan, worden verweven met het echte, huidige leven van Brusselmans, wat voornamelijk in het teken lijkt te staan van de liefde, en vrouwen. De staat van Brusselmans' echte leven komt te pas en te onpas aanzetten in het boek. Midden in het bespreken van een fout, en zonder aankondiging, vertelt Brusselmans' hoe zijn liefdesleven er op dat moment voorstaat.
Brusselmans' bouwt naar een climax toe waarin biograaf Johannes Huyghe eigenlijk Lionel Keure blijkt te heten, en schept zo in wezen een paradox, aangezien dát dus ook fout blijkt te zijn, en daarmee de door Brusselmans' gecorrigeerde fouten misschien juist géén fouten zijn. Brusselmans creëert een schijnwereld waarin je niet weet wat waar en wat niet waar is. De verhalen, de fouten die de rode draad vormen in het boek, zijn op zich humoristisch, maar niet per se van hoge literaire kwaliteit. Soms zelfs slecht. Maar als je hoge literaire kwaliteit zoekt, moet je dit boek wellicht niet kopen.
Read
September 24, 2016Tot pagina 65 geraakt lijkt op een langgerekt interview, soms grappig niet mijn ding
August 13, 2017
enkel aanbevolen voor liefhebbers van het Bruselmans oeuvre
Displaying 1 - 24 of 24 reviews