Parijs, 1799. In de turbulente tijd van de Franse Revolutie is Joseph Boulogne ernstig gewond teruggekeerd uit Saint Domingue, waar hij vocht tegen de kolonisten voor de afschaffing van de slavernij. Al stervende kijkt hij terug en vraagt zich af: heb ik genoeg gedaan?
Joseph, zoon van een blanke plantage-eigenaar en een vrijgekochte slavin, groeide op in Parijs en ontwikkelde zich tot een uitstekend violist, geroemd componist, gevierd schermer en hij was bovendien geliefd bij de vrouwen. Ondanks zijn succes hield hij het gevoel nooit echt bij de blanke elite te hebben gehoord. Met tweehonderdvijftig vrijwilligers besluit hij naar Saint Domingue te trekken om op te komen voor de rechten van de slaven. Het zal een strijd voor zijn eigen leven worden.
Op meesterlijke wijze voert Mulder de lezer aan de hand van het leven van Joseph Boulogne mee naar het Frankrijk van de achttiende eeuw. Rijkdom en armoede, liefde, verlies, vernedering en erkenning wisselen elkaar in hoog tempo af. Het resulteert in een aangrijpend verhaal over muziek, avontuur en tumult.
Vlot geschreven, onderhoudend over de veelzijdige zwarte componist Joseph Boulogne. Boulogne beweegt zich in verschillende werelden en beleeft de Franse revolutie en de afschaffing van de slavernij van op de eerste rij.
Razend interessant onderwerp, maar het blijkt toch problematisch dat het door een witte Nederlandse man geschreven is. Te veel Nederlandse man-perspectief. Sommige gebeurtenissen waren ook erg ongeloofwaardig en hadden gewoon niet gehoeven, het verhaal is zo al verbazingwekkend genoeg!
Joseph Boulange heeft werkelijk geleefd (1745 -1799), hij was een bekend violist en componist, zijn vioolconcerten worden nog gespeeld. In dit boek zijn in grote lijnen de gebeurtenissen rond zijn leven, in choronologische vorm, aangehouden. Het frappante is dat het verhaal rond Joseph zelf bijna een schelmenroman is, Joseph is een gewiekst schermer, daagt uit, heeft een bijzonder liefdesleven, is een gevierd componist en violist, reist veel rond om voor de goede zaak (Abolitionisme) en heeft zijn hart op de juiste plek zitten.
Joseph is een soort Sandokan, de beroemde held uit de boeken van Emilio Salgari. Sandokan vocht ook tegen de kolonisten voor de vrijheid net als Jospeh strijdt voor de vrijheid van de slaven. Hier en daar wordt door Joseph ook soepeltjes iemand omgebracht die het verdiende, geen haan die er naar kraait, en de mooie vrouwen die alles voor hem over hebben zijn er ook. Er is eigenlijk niets fout aan de man als we dit boek mogen geloven. Natuurlijk moet zijn moeder, die door een man flink lastig gevallen werd, ook gewroken worden en dat gedeelte is redelijk spannend maar wordt eveneens niet goed uitgewerkt waardoor ook dat in een vreemde wending en met een zachte sisser afloopt.
Kortom, het had een mooi verhaal kunnen zijn, maar het is teveel van het goede, het is flink ploeteren om je er doorheen te werken en dat is jammer van het ongetwijfeld vele voorwerk dat Jan Jacobs Mulder voor deze roman heeft moeten verrichten.