Το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου/Λευκές νύχτες

by Fyodor Dostoevsky

Genres: Classics, Short Stories, Fiction

137 pages, Paperback

Published April 1, 2016

About the author

Фёдор Михайлович Достоевский (Russian)

Works, such as the novels Crime and Punishment (1866), The Idiot (1869), and The Brothers Karamazov (1880), of Russian writer Feodor Mikhailovich Dostoyevsky or Dostoevski combine religious mysticism with profound psychological insight.

Very influential writings of Mikhail Mikhailovich Bakhtin included Problems of Dostoyevsky's Works (1929),

Fyodor Mikhailovich Dostoevsky composed short stories, essays, and journals. His literature explores humans in the troubled political, social, and spiritual atmospheres of 19th-century and engages with a variety of philosophies and themes. People most acclaimed his Demons(1872) .

Many literary critics rate him among the greatest authors of world literature and consider multiple books written by him to be highly influential masterpieces. They consider his Notes from Underground of the first existentialist literature. He is also well regarded as a philosopher and theologian.

(Russian: Фёдор Михайлович Достоевский) (see also Fiodor Dostoïevski)

Reviews

[Alex · Rating 3 out of 5]

Μολονότι έχω περάσει άπειρες ώρες μορφώνοντας τον εαυτό μου μέσω του μεγάλου Ρώσου κλασικού, δεν έμεινα αποσβολωμένος με το «Όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου» όπως με αλλά. Σαφώς είναι εσκεμμένα πολύ ελαφρύτερο και έχει διχάσει όσο λίγα του τους σχολιαστές του, σοβαρούς και μη. Πάντως ο Καριάκιν το εξυμνεί.

Ο γελοίος άνθρωπος, αποφασίζει να βάλει τέλος στην ζωή του μετά από χρόνια κοινωνικής καταπίεσης για την «γελοιότητα» του. Λίγο πριν τραβήξει την σκανδάλη αποκοιμιεται και ονειρεύεται, αυτός ο απόβλητος και διεφθαρμένος κάτοικος της εξίσου διεφθαρμένης και βρώμικης Πετρουπολης, να υπάρχει σε ένα καθαρό και άσπιλο κόσμο όπου τα οποία παθογόνα χαρακτηριστικά της ανθρωπότητας δεν έχουν κάνει την εμφάνιση τους. Μέχρι που αυτός ο ίδιος, που αποζητά την καθαριότητα αυτή τόσο πολύ, φέρνει την διαφθορά και δημιουργεί ξανά μια δεύτερη δική μας γη.

Γενικά θεωρώ τον σολιψισμο από τις πιο εγωκεντρικές και κουραστικές φιλοσοφικές θεωρήσεις. Από την μια με τρομάζει, από την άλλη τον αμφισβητώ επειδή αδυνατεί Εν μέρει να εξηγήσει την συλλογική συνείδηση των ανθρώπων πέρα του εγώ. Ίσως κάποιος θα έλεγε ότι η δίκη μου συνείδηση δημιουργεί ανθρώπους με παρόμοιες συνειδήσεις για να στεγανοποιησει τα δημιουργήματα της. Όπως και να χει, είμαι αρκετά σκεπτικιστής απέναντι του, γενικότερα απέναντι στον ιδεαλισμό στην φάση που είμαι τώρα. Και το παρόν βιβλίο είναι χτισμένο σε μεγάλο βαθμό σε μια σολιψικη θεώρηση των πραγμάτων, με τον γελοίο άνθρωπο να θεωρεί πως με την παύση της ύπαρξης του παύει και η ύπαρξη όλων των υπολοίπων. Δεν με ενοχλησε η ουτοπία που εξιστορεί ο συγγραφέας, ούτε οι πολλές ομοιότητες όταν εξετάζεις το κείμενο υπό χριστιανικό πρίσμα. Μάλλον περίμενα άλλη κατεύθυνση, όχι τόσο «ονειρική» αν μπορώ να το πω καταχρηστικά, μιας και το όλο «φανταστικό αφήγημα» εξετάζει ακριβώς αυτό, ένα όνειρο.

[Evi · Rating 5 out of 5]

Το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου και οι λευκές νύχτες αποτελούν δύο ιστορίες του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Είναι γραμμένες με απαράμιλλη δεξιοτεχνία και σε αυτές αποτυπώνονται άψογα οι ενδόμυχες πτυχές της ανθρώπινης φύσης.

Ο συγγραφέας έχοντας κατά νου ότι η απομάκρυνση από το ρεαλισμό οδηγεί στην τελμάτωση του πνεύματος και στην ηθική αδιαφορία, οδηγεί τον αναγνώστη στην κατάκτηση των ατελειών της ανθρώπινης φύσης και ύπαρξης.

Με ήρωες που αναζητούν ασταμάτητα τη χαμένη τους ψυχή. Με ήρωες που ανταλλάσουν ολόκληρη τη ζωή τους για ένα και μοναδικό λεπτό ευτυχίας! Κι ας είναι να ξαναβουτήξουν στην αθλιότητα της τιποτένιας τους ύπαρξης.. Αρκεί που έζησαν εκείνο το λεπτό!..

[Pandora · Rating 5 out of 5]

Το όνειρο ενός γελοίου: 5/5 ⭐
Λευκές νύχτες: 5/5 ⭐

Και τα δύο διηγήματα ήταν υπέροχα.

[Faid · Rating 5 out of 5]

4.5/5

[Secret · Rating 2 out of 5]

2.5/5
The dream of a ridiculous man:3/10
White nights:9/10

[Mary Goul · Rating 4 out of 5]

Το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου . Λευκές νύχτες Φιόντορ Ντοστογιέφσκι Μετάφραση : Αλεξάνδρα Ιωαννίδου -Το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου Είναι ένα διήγημα αισιόδοξο παρόλο που ξεκινά με μια απόπειρα αυτοκτονίας.Ο ήρωας μας στην αρχή μας λέει ότι είναι ένας γελοίος άνθρωπος,ήταν γελοίος από μικρός και παρέμεινε γελοίος παρ'όλη την μόρφωση του και γι'αυτό είναι πεπεισμένος ότι δεν αξίζει να ζει, είναι αδιάφορος απέναντι στους άλλους ανθρώπους και αισθάνεται φοβερές τύψεις γιατί αρνήθηκε την βοήθεια σε ένα κοριτσάκι που του ζητούσε να βοηθήσει την μαμά του . Έχει πάρει την απόφαση να αυτοκτονήσει και κάθεται στο γραφείο του κρατώντας το όπλο.Τον παίρνει όμως ο ύπνος και βλέπει όνειρο ότι αυτοκτονεί και μια ύπαρξη τον τραβά από το χέρι και τον πηγαίνει σε έναν κόσμο που είναι φωτεινός χαρούμενος, κυριαρχεί η αγάπη και η ηρεμία,ο ένας επαινεί τον άλλο,μιλάνε όμορφα και με ευγένεια και αυτός χαίρεται τόσο πολύ που αρχίζει να τους μιλά και να τους περιγράφει την ζωή από την οποία είχε έρθει.Και δυστυχώς λειτούργησε σαν ιός που τους μόλυνε όλους,τους διέφθειρε και τους έκανε να αγαπάνε τον εαυτό τους πάνω από όλους. Όταν ξύπνησε όμως θυμόταν την απίστευτη ευφορία που ένιωσε εκεί και την απεριόριστη αγάπη και σκέφτηκε πως θα μπορούσε να αλλάξει αυτός ο κόσμος και να γίνει ιδανικός όπως ο άλλος κόσμος που είδε, αρκεί να άλλαζε ο ίδιος και να σκορπούσε την αγάπη γύρω του. Βαθειά φιλοσοφικό το κείμενο καταλήγει ότι η αλλαγή μπορεί να έρθει μόνο από μέσα μας, αλλάζοντας εμάς προς το καλύτερο όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα! ["Η συνηδειτοποίηση της ζωής είναι πάνω από την ζωή,η γνώση των νόμων της ευτυχίας είναι πάνω από την ευτυχία"-ιδου με τι πρέπει να παλέψει κανείς.]. -Λευκές νύχτες. Η νουβέλα αυτή γράφτηκε το 1847 όταν ο συγγραφέας κατοικούσε στην Αγία Πετρούπολη. Λευκές νύχτες είναι οι νύχτες του καλοκαιριού που στις πόλεις που βρίσκονται κοντά στον βόρειο πόλο,όπως είναι η Αγία Πετρούπολη δεν νυχτώνει εντελώς αλλά όλη η νύχτα είναι σαν ένα διαρκές σούρουπο.Μια τέτοια νύχτα ο ονειροπόλος αφηγητής μας, βγήκε βόλτα στην αγαπημένη του πόλη και χαζεύει τα κτίρια και συνομιλεί μαζί τους όταν στην άκρη μιας γέφυρας παρατηρεί μια όμορφη μελαχρινή κοπέλα να κλαίει,δεν τολμά να της μιλήσει και απομακρύνετε,σε λίγο όμως ένας μεθυσμένος την πλησιάζει και αυτός τρέχει να την υπερασπιστεί.Την συνοδεύει προς το σπίτι της και συζητά μαζί της.Η νεαρή μένει με την τυφλή γιαγιά της και δεν μπορεί να ξεφύγει ούτε λεπτό, μέχρι που γνωρίζει τον νοικαρη της γιαγιάς της και τρέφει ελπίδες ότι αυτός θα την σώσει από το αδιέξοδο της ζωής της και αυτόν είναι που περιμένει στην γέφυρα. Πρόκειται για μια ιστορία ρομαντική και πολύ συναισθηματική, σε εντελώς διαφορετικό κλίμα από τις αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων που θα γράψει δύο χρόνια αργότερα. "θεέ μου!Ένα ολόκληρο λεπτό ευδαιμονίας! Λίγο είναι άραγε αυτό έστω και για μια ολόκληρη ανθρώπινη ζωή ;"

[Ιωάννα · Rating 5 out of 5]

¬Το Όνειρο ενός Γελοίου.
Ο αφηγητής -άγνωστο το ποιος είναι- περιφρονει βαθιά τη ζωή και τους ανθρώπους που τον περιβάλλουν, γνωστούς και άγνωστους, πιστεύει ότι τίποτα δεν έχει νόημα για κανέναν και μαζί ότι και η ίδια η ύπαρξη του δε έχει νόημα. Έτσι από καιρό το έχει πάρει απόφαση να αυτοκτονήσει.
Ένα βράδυ που παραλίγο να γίνει πράξη η απόφαση του, τελικά χωρίς να το καταλάβει αποκοιμαται και βλέπει ένα όνειρο, που για αυτόν ίσως και να μην ήταν όνειρο.
Βλεπει ότι πηγαίνει σε μια άλλη γη που μοιάζει τρομερα με τον παράδεισο. Αγαπάει αυτή τη γη με τρομερή αθωότητα και όταν τελικά φτάνει στο σημείο άθελά του να τη διαφθείρει εκφράζει τις τύψεις του τόσο έντονα που τον απειλούν ότι θα τον κλείσουν σε φρενοκομειο.
Υπάρχει λεπτομερειακη περιγραφή των σταδίων αυτής της κατάπτωσης της παραδείσιας κοινωνίας..Από το ψέμα στη φιληδονια και από αυτή στην ζήλια, την οποία ακολουθεί η βία.

Αυτή η περιγραφή σε συγκινεί και σου δείχνει πόσο λίγοι και μικροπρεπείς είναι οι λόγοι όλης της δυστυχίας του κόσμου μας. Υπέροχο διήγημα, περιεκτικότατο και εύστοχο, αποκαλύπτει την εξυπνάδα και το πνεύμα του Ντοστογιεβσκι περίτρανα.


¬Λευκές Νύχτες
Ένας άνθρωπος που δεν έχεις ζήσει τίποτα όμορφο στη ζωή του, ολομόναχος, δε μπορεί παρά να βρει καταφύγιο στις ονειροπολησεις. Έχοντας μάθει λοιπόν να ευτυχεί μόνο σε αυτές, όταν γνωρίζει την Ναστενκα, την ερωτεύεται και την εμπιστεύεται αμέσως. Ετσι, η φαντασία και οι σκέψεις του μαθαίνουν να γυρίζουν μόνο γύρω στο πρόσωπο της και ο ως τώρα ονειροπόλος αφηγητής μας 'σπάει το συννεφάκι' στο οποίο ζούσε τόσο καιρό.
Η κοπέλα, αν και ερωτευμένη με κάποιον άλλον, του ανοιγει τη καρδια της και τον αφήνει να της ανοίξει τη δική του. Όταν πείθεται ότι ο άντρας που αγαπά δε θα έρθει ποτέ και πως την έχει εγκαταλείψει, γυρνα για παρηγοριά στον αφηγητή. Τελικά όμως ο άντρας γυρίζει για να την παντρεύει.
Κάπως έτσι ο αφηγητής μένει ξανά μόνος του, όμως αυτή τη φορά χωρίς τα όνειρα που κάλυπταν και απαλυναν τη μοναξιά του τόσα χρόνια.

Εντύπωση μου έκανε ότι ακόμη και στο τέλος του βιβλίου και πικραμένος, ο αφηγητής σκέφτεται ότι δε μπορεί να γυρίσει στη ζωή της κοπέλας για να μη μαυρίσει τη δική της ζωή με τη πίκρα του.
Πολύ ρομαντικό διήγημα, ενδιαφέροντες διάλογοι και ξεκούραστη ανάγνωση. Οι χαρακτήρες όπως πάντα τραγικοί, με στοιχεία από την προσωπικότητα και τα βιώματα του ίδιου του συγγραφέα.

[Natali Papanicolaou · Rating 5 out of 5]

Μακάρι να υπήρχαν λόγια να περιγράψει κανείς τα συναισθήματα που προκαλεί ο Ντοστογιέβσκι με τις ιστορίες του.
O Ντοστογιεβσκι τολμάει ν’αφηγηθεί αλήθειες που κρύβονται στ΄άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης. Περιγράφει τη μελαγχολία και τις σκοτεινές σκέψεις μοναχικών ανθρώπων που αποζητούν μια ανθρώπινη συντροφιά.
Δείχνει πως μοναχά μερικές στιγμές ευτυχίας μπορούν να ξεγελάσουν μια ζωή απογοήτευσης.

[Eleni Kravvari]

Λευκές Νύχτες 5/5

[Ioannis · Rating 4 out of 5]

Το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου :
“Η συνειδητοποίηση της ζωής είναι πάνω από τη ζωή, η γνώση των νόμων της ευτυχίας είναι πάνω από την ευτυχία.”
Ο συγγραφέας μας αφηγείται την δύσκολη και χωρίς ενδιαφέρον ιστορία του ήρωα ο οποίος είναι έτοιμος να αυτοκτονήσει. Ξαφνικά βλέπει στον ύπνο του ότι αυτοκτονεί και μεταφέρεται σε έναν κόσμο ο οποίος είναι τελείως διαφορετικός από τον κόσμο στον οποίο ζει. Οι άνθρωποι έχουν αγάπη μεταξύ τους είναι ευτυχισμένοι, είναι χαρούμενοι και δεν έχουνε ούτε ένα ψήγμα δυστυχίας στη ζωή τους. Αυτός όμως άθελα του αρχίζει να τους περιγράφει τη δική του ζωή πίσω στον κόσμο μεταδίδοντας τους όμως σαν ιό τη δυστυχία, τη θλίψη και την κακία. Ξυπνώντας όμως και θέλοντας να μετατρέψει τον κόσμο σαν τον κόσμο στον οποίον ονειρεύτηκε φτάνει στο συμπέρασμα ότι πρέπει εμείς πρώτα μέσα μας να αλλάξουμε και να έχουμε αγάπη και σεβασμό για τον εαυτό μας και τους ανθρώπους δίπλα μας.

Λευκές νύχτες:
“Ένα ολόκληρο λεπτό ευδαιμονίας! Λίγο είναι άραγε αυτό έστω και για μια ολόκληρη ανθρώπινη ζωή;”
Ο συγγραφέας μας παρουσιάζει τη ζωή του ήρωα ο οποίος, χωρίς κάποιο λόγο ύπαρξης και ενδιαφέροντος για τη ζωή, περιηγείται στους δρόμους της Πετρούπολης και έρχεται σε επαφή με μια κοπέλα μέσα από την οποία γεύεται το πως θα πρέπει πραγματικά να είναι η ζωή. Μια συνάντηση η οποία θα δώσει λίγο χρώμα και ένταση στην απογοητευμένη του ζωή και η οποία μας δείχνει την πραγματική δύναμη του έρωτα και το πως αυτός μπορεί να μετουσιώσει μια ζωή χωρίς νόημα σε μια ζωής αγάπης, χαράς και ευτυχίας.

[Athena Trifonoross · Rating 4 out of 5]

3,8⭐
"That is what they said, and after saying such things everyone began to love himself better than anyone else, and indeed they could not do otherwise. All became so jealous of the rights of their own personality that they did their very utmost to curtail and destroy them in others, and made that the chief thing in their lives."

[Vinsend · Rating 5 out of 5]

"All of a sudden it seemed to me as though I, the solidary one, had been forsaken by the whole world, and that the whole world would have nothing to do with me"

[Zetta Voulgari · Rating 4 out of 5]

Αν και δεν είναι από τα καλύτερα του Ντοστογιέφσκι με συγκίνησε πολύ!!

[Angelina · Rating 5 out of 5]

Το όνειρο ενός γελοίου 4 ⭐
Λευκές νύχτες 5⭐

[Elena Moschogianni · Rating 3 out of 5]

Ωραία μυθιστορήματα… άθλια μετάφραση

[Μαρία Γεωργίου · Rating 3 out of 5]

Το βιβλίο περιέχει δυο διηγήματα του Ντοστογιέφσκι, Το Όνειρο ενός Γελοίου και τις Λευκές Νύχτες. Με δεδομένη τη λατρεία που έχω στο συγγραφέα για το Έγκλημα και Τιμωρία που είναι για μένα ένα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα ποτέ, Το Όνειρο ενός γελοίου κάπως με απογοήτευσε. Είναι το όνειρο για ένα καλύτερο κόσμο, για έναν παράδεισο, που όμως δεν στηρίζεται σε πλοκή ή σε χαρακτήρες αλλά απλά σε ένα όνειρο ή καλύτερα σε ένα όραμα τρελού που μόνο σ´ αυτόν δόθηκε μια τέτοια αποκάλυψη. Καταδυκνείει βέβαια τις ανθρώπινες αδυναμίες που δεν επιτρέπουν τη δημιουργία ενός τέτοιου κόσμου αλλά μ έναν τρόπο πατερικό ή δοκιμιακό. Δεν βγαίνει μέσα από ανθρώπινα πάθη, διεργασίες, ανθρώπινη πορεία. Καταστάσεις που συναντάμε ευτυχώς στις Λευκές Νύχτες - στη νεανική, ανοιξιάτικη, σπινθηροβόλα εκδοχή τους.