What do you think?
Rate this book
شهابِ ثاقب
اثری کمدی و در عین حال خوفناک است که در درون خود نگاهی استعاری به زندگی و جهان دارد. در این اثر طرح داستانی مشخصی وجود ندارد. فقط اتفاقاتی وجود دارند که در لحظه پدید میآیند و ما را میخندانند. اما این خنده بسیار تلخ و گزنده است.
130 pages, Hardcover
First published January 1, 1966
5 people are currently reading
235 people want to read
About the author
Friedrich Dürrenmatt
409 books1,027 followersFriedrich Dürrenmatt (1921 – 1990) was a Swiss author and dramatist.
Dürrenmatt was born in the Emmental (canton of Bern), the son of a Protestant pastor. His grandfather Ulrich Dürrenmatt was a conservative politician. The family moved to Bern in 1935. Dürrenmatt began to study philosophy and German language and literature at the University of Zurich in 1941, but moved to the University of Bern after one semester. In 1943 he decided to become an author and dramatist and dropped his academic career. In 1945-46, he wrote his first play, "It is written". On October 11 1946 he married actress Lotti Geissler. She died in 1983 and Dürrenmatt was married again to another actress, Charlotte Kerr, the following year.
He was a proponent of epic theater whose plays reflected the recent experiences of World War II. The politically active author gained fame largely due to his avant-garde dramas, philosophically deep crime novels, and often macabre satire. One of his leading sentences was: "A story is not finished, until it has taken the worst turn". Dürrenmatt was a member of the Gruppe Olten.
Dürrenmatt was born in the Emmental (canton of Bern), the son of a Protestant pastor. His grandfather Ulrich Dürrenmatt was a conservative politician. The family moved to Bern in 1935. Dürrenmatt began to study philosophy and German language and literature at the University of Zurich in 1941, but moved to the University of Bern after one semester. In 1943 he decided to become an author and dramatist and dropped his academic career. In 1945-46, he wrote his first play, "It is written". On October 11 1946 he married actress Lotti Geissler. She died in 1983 and Dürrenmatt was married again to another actress, Charlotte Kerr, the following year.
He was a proponent of epic theater whose plays reflected the recent experiences of World War II. The politically active author gained fame largely due to his avant-garde dramas, philosophically deep crime novels, and often macabre satire. One of his leading sentences was: "A story is not finished, until it has taken the worst turn". Dürrenmatt was a member of the Gruppe Olten.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 37 reviews
June 13, 2019
من أفضل المسرحيات التي قرأتها في حياتي
ستجدونها بترجمة أنيس منصور في كتابه "كلهم سقطوا"
https://www.goodreads.com/review/show...
ستجدونها بترجمة أنيس منصور في كتابه "كلهم سقطوا"
https://www.goodreads.com/review/show...
January 11, 2026
Ich bin richtig zu so 'nem kleinen Dürrenmatt-Ultra geworden. Alles fing harmlos mit Die Physiker und Der Besuch der alten Dame in den letzten zwei Jahren an und irgendwie landet er ständig wieder auf meiner Leseliste. Bisher hab ich auch noch nichts Schlechtes von ihm gelesen. Der Mann kann einfach schreiben.
Dieses schmale Büchlein versammelt zwei Versionen desselben Theaterstücks: Der Meteor (5 fucking stars, loved it so much!!) und Dichterdämmerung (3 Sterne, auch gut, aber hatte seine Längen).
Die Komödie Der Meteor, 1966 am Schauspielhaus Zürich uraufgeführt, setzt mit einer absurden Prämisse ein: Der Literaturnobelpreisträger Wolfgang Schwitter ist von den Toten auferstanden und kehrt in sein früheres Atelier zurück. Dort lebt inzwischen der Maler Hugo Nyffenschwander mit seiner Frau Auguste und den Zwillingen. Schwitter ist überzeugt, nur noch wenige Minuten zu leben, mietet das Atelier und weist die Familie hinaus, um dort in Ruhe zu sterben.
In Der Meteor zeigt Dürrenmatt die Unmöglichkeit eines sinnvollen, würdevollen Endes in einer absurden, sensationsgierigen Welt. Schwitter ist Nobelpreisträger, berühmt, verehrt – und dennoch vollkommen leer. Sein Ruhm zieht Pfarrer, Familie, Erben und Neugierige an, aber keine echte Menschlichkeit.
Dürrenmatt schafft es immer wieder, dass mich sein Humor und seine absurden Prämissen zu 100% abholen. Ich liebe seinen bitterbösen Humor ("Meine letzten Minuten möchte ich ohne Ihre Visage erleben.") und die pointierten Dialoge, die oft von einer absurden Logik getragen werden. Der Spagat zwischen dem Komischen und dem Tragischen ("Ich – ich tat Ihnen doch nichts." "Sie gerieten in mein Sterben.") schafft Dürrenmatt wie kein Zweiter, and I'm eating it up every single time!
Das zweite Stück, Dichterdämmerung, ist die stark veränderte Theaterfassung des frühen Hörspiels Abendstunde im Spätherbst (1956), welches ebenfalls in diesem Buch enthalten ist. (Abendstunde im Spätherbst ist übrigens die bessere Version des Stücks - viel kürzer, hat keine Längen, gets the same point across). Die Handlung um Kriminalschriftsteller Korbes, der von seinem Bewunderer Fürchtegott Hofer einer Mordserie überführt wird, ergänzt Dürrenmatt um eine Reflexionsebene, in der die Figuren als autonome Bühnenfiguren die Aufführung sowie deren Entstehung kommentieren.
Korbes und sein Gegenspieler und Bewunderer Fürchtegott Hofer haben bei der Aufführung des Stücks mit einigen Hindernissen zu kämpfen: Wechselnde Regisseure haben unterschiedliche Strichfassungen in Umlauf gebracht, eine sich potenzierende Anzahl von Dramaturgen wollte ebenso viele Einfälle verwirklicht wissen. Korbes ist sich sicher, dem Publikum mache das ständige Hin und Her nichts aus, es werde schlichtweg glauben, in einem modernen Stück zu sein. Über die Regie beschweren sich beide lauthals, als ihnen siedend heiß einfällt, dass womöglich die Herren im Publikum sitzen. Andererseits müsse man das kaum befürchten, vermutet Fürchtegott, bestimmt inszeniert zumindest einer in irgendeinem Nest Dürrenmatt.
Dieser bitterböse Kommentar zeigt Dürrenmatts Programatik. Das Theater (und mit ihm der Dichter) hat keinen Ort mehr im gesellschaftlichen Bewusstsein. Es existiert zwar noch, spielt aber keine Rolle mehr. Dieser Satz richtet sich direkt an das reale Publikum (und nun auch uns Leser): Auch wir sind Teil des Problems.
Auch wenn ich Dichterdämmerung deutlich schwächer als Der Meteor fand, mochte ich sehr, wie bewusst Dürrenmatt in dem Stück die vierte Wand durchbricht, um das Theater selbst – und die Rolle des Dichters darin – zu entlarven. Die Figuren (vor allem der Dichter) sprechen nicht nur in der Handlung, sondern vor allem auch über die Handlung, die Illusion des Theaters wird komplett aufgehoben ("Aber das Publikum—" "Dem ist nichts aufgefallen. Es glaubt, in einem modernen Stück zu sein.").
Zudem kann Der Meteor als späte, radikalere Weiterführung der Gedanken aus Dichterdämmerung gelesen werden: In Dichterdämmerung ist der Dichter symbolisch tot: Er lebt noch, aber seine gesellschaftliche Bedeutung ist erloschen. In Der Meteor ist der Dichter biologisch tot – und darf nicht sterben. Dürrenmatt treibt die Idee ins Absurde. Beide Stücke zeigen den Schriftsteller als überholte Figur, die von der Welt nicht mehr ernsthaft gebraucht wird, sondern nur noch als Mythos, Skandal oder Kuriosität existiert. Während Dichterdämmerung diesen Verlust an Bedeutung eher satirisch und essayhaft darstellt, eskaliert Der Meteor ihn zur grotesken Farce.
Dieses schmale Büchlein versammelt zwei Versionen desselben Theaterstücks: Der Meteor (5 fucking stars, loved it so much!!) und Dichterdämmerung (3 Sterne, auch gut, aber hatte seine Längen).
Die Komödie Der Meteor, 1966 am Schauspielhaus Zürich uraufgeführt, setzt mit einer absurden Prämisse ein: Der Literaturnobelpreisträger Wolfgang Schwitter ist von den Toten auferstanden und kehrt in sein früheres Atelier zurück. Dort lebt inzwischen der Maler Hugo Nyffenschwander mit seiner Frau Auguste und den Zwillingen. Schwitter ist überzeugt, nur noch wenige Minuten zu leben, mietet das Atelier und weist die Familie hinaus, um dort in Ruhe zu sterben.
"Ich möchte an nichts denken. Einfach verdämmern."Doch statt eines stillen Endes wird Schwitter von einer Reihe ungebetener Besucher heimgesucht. Ein Krankenhauspfarrer erklärt ihm seine Auferstehung, stirbt jedoch selbst vor Aufregung, nachdem er Schwitter beim Vernichten seines Vermögens und seiner Manuskripte geholfen hat. Auch Schwitters Frau Olga versucht, ihn nach Hause zu holen, wird jedoch von ihm zurückgewiesen, da er endgültig mit seinem Leben abschließen will. Weitere Begegnungen – darunter mit seinem Sohn und mit Auguste – verstricken Schwitter immer tiefer in widersprüchliche menschliche Beziehungen.
"Ich habe Angst."Im zweiten Akt scheint Schwitter schließlich tot im Atelier zu liegen, doch auch dieses Mal steht er wieder von den Toten auf. Ihm wird klar, dass er nicht sterben kann. Das Stück endet grotesk und resignativ zugleich mit Posaunenklängen und Schwitters verzweifeltem Ausruf: "Wann krepiere ich denn endlich!"
"Wovor?"
"Dass ich wieder leben muss."
In Der Meteor zeigt Dürrenmatt die Unmöglichkeit eines sinnvollen, würdevollen Endes in einer absurden, sensationsgierigen Welt. Schwitter ist Nobelpreisträger, berühmt, verehrt – und dennoch vollkommen leer. Sein Ruhm zieht Pfarrer, Familie, Erben und Neugierige an, aber keine echte Menschlichkeit.
Dürrenmatt schafft es immer wieder, dass mich sein Humor und seine absurden Prämissen zu 100% abholen. Ich liebe seinen bitterbösen Humor ("Meine letzten Minuten möchte ich ohne Ihre Visage erleben.") und die pointierten Dialoge, die oft von einer absurden Logik getragen werden. Der Spagat zwischen dem Komischen und dem Tragischen ("Ich – ich tat Ihnen doch nichts." "Sie gerieten in mein Sterben.") schafft Dürrenmatt wie kein Zweiter, and I'm eating it up every single time!
Das zweite Stück, Dichterdämmerung, ist die stark veränderte Theaterfassung des frühen Hörspiels Abendstunde im Spätherbst (1956), welches ebenfalls in diesem Buch enthalten ist. (Abendstunde im Spätherbst ist übrigens die bessere Version des Stücks - viel kürzer, hat keine Längen, gets the same point across). Die Handlung um Kriminalschriftsteller Korbes, der von seinem Bewunderer Fürchtegott Hofer einer Mordserie überführt wird, ergänzt Dürrenmatt um eine Reflexionsebene, in der die Figuren als autonome Bühnenfiguren die Aufführung sowie deren Entstehung kommentieren.
Korbes und sein Gegenspieler und Bewunderer Fürchtegott Hofer haben bei der Aufführung des Stücks mit einigen Hindernissen zu kämpfen: Wechselnde Regisseure haben unterschiedliche Strichfassungen in Umlauf gebracht, eine sich potenzierende Anzahl von Dramaturgen wollte ebenso viele Einfälle verwirklicht wissen. Korbes ist sich sicher, dem Publikum mache das ständige Hin und Her nichts aus, es werde schlichtweg glauben, in einem modernen Stück zu sein. Über die Regie beschweren sich beide lauthals, als ihnen siedend heiß einfällt, dass womöglich die Herren im Publikum sitzen. Andererseits müsse man das kaum befürchten, vermutet Fürchtegott, bestimmt inszeniert zumindest einer in irgendeinem Nest Dürrenmatt.
"Zum Glück haben wir Kritiker."Just als Korbes das Stück als zu Ende gespielt betrachtet, tritt seine Geliebte Joan mit der Behauptung auf, Dürrenmatt hätte einen neuen Schluss geschrieben, es gehe noch weiter. "Schreibt der immer noch?", fragt Korbes entnervt. "Nur noch um.", antwortet Joan. Am Ende des neuen Schlusses gibt es Tote und Verletzte, doch die gerufenen Sanitäter lassen auf sich warten: "Verzeiht, dass wir so spät kommen. Aber wir mussten die Stadtpläne durchforsten. Kein Mensch in dieser Stadt weiß mehr, wo das Theater ist."
"Autoren brauchen wir nicht mehr."
Dieser bitterböse Kommentar zeigt Dürrenmatts Programatik. Das Theater (und mit ihm der Dichter) hat keinen Ort mehr im gesellschaftlichen Bewusstsein. Es existiert zwar noch, spielt aber keine Rolle mehr. Dieser Satz richtet sich direkt an das reale Publikum (und nun auch uns Leser): Auch wir sind Teil des Problems.
Auch wenn ich Dichterdämmerung deutlich schwächer als Der Meteor fand, mochte ich sehr, wie bewusst Dürrenmatt in dem Stück die vierte Wand durchbricht, um das Theater selbst – und die Rolle des Dichters darin – zu entlarven. Die Figuren (vor allem der Dichter) sprechen nicht nur in der Handlung, sondern vor allem auch über die Handlung, die Illusion des Theaters wird komplett aufgehoben ("Aber das Publikum—" "Dem ist nichts aufgefallen. Es glaubt, in einem modernen Stück zu sein.").
Zudem kann Der Meteor als späte, radikalere Weiterführung der Gedanken aus Dichterdämmerung gelesen werden: In Dichterdämmerung ist der Dichter symbolisch tot: Er lebt noch, aber seine gesellschaftliche Bedeutung ist erloschen. In Der Meteor ist der Dichter biologisch tot – und darf nicht sterben. Dürrenmatt treibt die Idee ins Absurde. Beide Stücke zeigen den Schriftsteller als überholte Figur, die von der Welt nicht mehr ernsthaft gebraucht wird, sondern nur noch als Mythos, Skandal oder Kuriosität existiert. Während Dichterdämmerung diesen Verlust an Bedeutung eher satirisch und essayhaft darstellt, eskaliert Der Meteor ihn zur grotesken Farce.
February 1, 2020
These three pieces, two stage plays and one radio play, reprise Dürrenmatt’s themes of justice, or more accurately, injustice—the injustice that fame can cause. In each, the fame coming with a Nobel Prize is used to demonstrate how it allows its recipients—and all famous personalities, for that matter—to live by different rules than the rest of society.
Der Meteor (The Meteor) is a surreal farce about a Nobel Prize laureate who repeatedly dies and is resurrected. But as he continues to die and comes back to life, he begins to realize that he is damned to live. As he does so, the people who come into contact with him are affected catastrophically, often with death. And that leads to the ultimate paradox. He is incapable of having faith.
Abendstunde im Spätherbst (An Evening Hour in Late Fall), a radio play written in 1956, may well be my favorite of Dürrenmatt’s works. A Nobel Prize laureate is confronted in his luxurious hotel room by a shabbily dressed retired accountant. All of the writer’s twenty-two novels feature a death, but the accountant, who has moved from being a fan to an amateur detective, deduces that the deaths were neither accidental or suicides—they were intricate murders perpetrated by the author. But rather than face justice, his acts are implicitly accepted by society as needed sacrifices in the service of art.
Dichterdämmerug (Twilight of the Poets), is a reworking of Abendstunde into a two part play. In addition to the story, the fourth wall with the audience is broken as the characters argue about the stage set, their wardrobe, the multiple directors who confusingly mess up the dialogue, critics, and Dürrenmatt, the author himself (“Are Dürrenmatt’s plays still being performed?”). Arguably his most comical play.
Der Meteor (The Meteor) is a surreal farce about a Nobel Prize laureate who repeatedly dies and is resurrected. But as he continues to die and comes back to life, he begins to realize that he is damned to live. As he does so, the people who come into contact with him are affected catastrophically, often with death. And that leads to the ultimate paradox. He is incapable of having faith.
Abendstunde im Spätherbst (An Evening Hour in Late Fall), a radio play written in 1956, may well be my favorite of Dürrenmatt’s works. A Nobel Prize laureate is confronted in his luxurious hotel room by a shabbily dressed retired accountant. All of the writer’s twenty-two novels feature a death, but the accountant, who has moved from being a fan to an amateur detective, deduces that the deaths were neither accidental or suicides—they were intricate murders perpetrated by the author. But rather than face justice, his acts are implicitly accepted by society as needed sacrifices in the service of art.
Dichterdämmerug (Twilight of the Poets), is a reworking of Abendstunde into a two part play. In addition to the story, the fourth wall with the audience is broken as the characters argue about the stage set, their wardrobe, the multiple directors who confusingly mess up the dialogue, critics, and Dürrenmatt, the author himself (“Are Dürrenmatt’s plays still being performed?”). Arguably his most comical play.
December 27, 2016
((من به مرگ جاودانه دعوت شدم.فقط مرگه كه جاودانس.زندگي ولنگاري طبيعته،انحراف كربنه،رشد ظاهري زمينه،يه بيماري غير قابل علاج،يه تركيب از مرگه كه ما بازم به مرگ تجربه اش ميكنيم.
پنبه ي منو بزنين اي فرشته هاي پنبه زن)).
اين سخنان آخر برنده ي جايزه ي نوبل فرضي اين نمايشنامه است.
فضاي اين نمايشنامه متفاوت از ساير نمايشنامه هاي دورنمانت است و درون مايه ي آن مرگ است و زندگي مردي در آن روايت شده كه دلش ميخواهد بميرد اما هربار كه مي ميرد و پزشك مرگش را تاييد ميكند و حتي تشييع جناده هم براي او گرفته ميشود اما باز هم زنده مي شود.
مردي كه همه ي اطرافيانش به سبب وجود او يا بدبخت ميشوند يا از هستي ساقط.افرادي كه دوست ندارند بميرند مي ميرند.
نمايشنامه دو پرده دارد و كوتاه ترين نمايشنامه دورنمانت است و كمي هم نسبت به ساير كارها تخيل بيش تري در ان بكار رفته است و البته فضاسازي اين كار محيطي افسرده و غمگين را روايت ميكند كه نشان از آن دارد كه وقتي برنده ي جايزه ي نوبل در اوج فقر بوده و اكنون كه متمول شده باز هم به همانجا برمي گردد و به اعتبار و شهرت و پول خود لگد مي زند جوري كه انگار پشيمان است كه اين همه موفقيت هاي گذرا داشته.
و نكته ي آخر هم اشاره به اين دارد كه طنزي كه در ساير نمايشنامه هاي دورنمانت به نحوي وجود دارد در اين جا تقريبا رنگ باخته و با اثري تراژديك روبرو هستيم.
پنبه ي منو بزنين اي فرشته هاي پنبه زن)).
اين سخنان آخر برنده ي جايزه ي نوبل فرضي اين نمايشنامه است.
فضاي اين نمايشنامه متفاوت از ساير نمايشنامه هاي دورنمانت است و درون مايه ي آن مرگ است و زندگي مردي در آن روايت شده كه دلش ميخواهد بميرد اما هربار كه مي ميرد و پزشك مرگش را تاييد ميكند و حتي تشييع جناده هم براي او گرفته ميشود اما باز هم زنده مي شود.
مردي كه همه ي اطرافيانش به سبب وجود او يا بدبخت ميشوند يا از هستي ساقط.افرادي كه دوست ندارند بميرند مي ميرند.
نمايشنامه دو پرده دارد و كوتاه ترين نمايشنامه دورنمانت است و كمي هم نسبت به ساير كارها تخيل بيش تري در ان بكار رفته است و البته فضاسازي اين كار محيطي افسرده و غمگين را روايت ميكند كه نشان از آن دارد كه وقتي برنده ي جايزه ي نوبل در اوج فقر بوده و اكنون كه متمول شده باز هم به همانجا برمي گردد و به اعتبار و شهرت و پول خود لگد مي زند جوري كه انگار پشيمان است كه اين همه موفقيت هاي گذرا داشته.
و نكته ي آخر هم اشاره به اين دارد كه طنزي كه در ساير نمايشنامه هاي دورنمانت به نحوي وجود دارد در اين جا تقريبا رنگ باخته و با اثري تراژديك روبرو هستيم.
May 17, 2023
The Meteor [1966] - ★★★★1/2
When a story starts with the absurd, it almost writes itself. This play by Dürrenmatt focuses on Nobel Prize author Wolfgang Schwitter, who escapes a hospital ward while presumed to be very much dead. He seeks and enters his old room, painter Nyffenschwander's studio, and there eagerly prepares for his final hours, burning his money and manuscripts. The thing is, though, he does not die, and, in the meantime, has visitors, who themselves start to experience life on the edge. This is black humour at its finest, heightened by all the exaggerated farce.
When a story starts with the absurd, it almost writes itself. This play by Dürrenmatt focuses on Nobel Prize author Wolfgang Schwitter, who escapes a hospital ward while presumed to be very much dead. He seeks and enters his old room, painter Nyffenschwander's studio, and there eagerly prepares for his final hours, burning his money and manuscripts. The thing is, though, he does not die, and, in the meantime, has visitors, who themselves start to experience life on the edge. This is black humour at its finest, heightened by all the exaggerated farce.
April 28, 2013
الموت هو الحقيقة الوحيدة. لم اعد اخاف من شيء أومن أحد.. ولكن طبعاً معك حق، فالغضب لايزال باقياً. الغضب من أن تجري الأمور على نحو آخر غير الذي نريد وهذا هو أغبى ما في العالم.. فكل شيء يعتمد على الصدفة، وهذا هو الشيء الرهيب الذي يغضبني ولايمكنّي من الموت
March 18, 2025
زندگی بیتوجهی طبیعته، گمراهی اتم کربن، رشدی روی سطح زمینه، خراشی که بی درمانه. ترکیب شده از مرگ، به مرگ تجزیه میشیم.
March 7, 2012
شهاب ثاقب
این داستان مردی است که به دنبال مرگ می دود
اما مرگ ازو فرار میکند
و در پایان به بلای زندگی جاودان محکوم میشود.
فردلی: تو آمرزیده شدی ، دوباره زنده شدی! هله لویا!
شوایتر: دارین دروغ میگین. من دوباره زنده نشدم، تازه دارم میمیرم.
فردلی: با تو طبق ایمانت رفتار شده! تو به زندگی جاودانه فراخوانده شدی!
شوایتر: من به مرگ جاودانه دعوت شدم. فقط مرگه که جاودانه ست. زندگی ولنگاری طبیعته، انحراف کربنه رشد ظاهری زمینه یه بیمازی غیرقابل علاج، یه ترکیب از مرگه که ما بازم به مرگ تجزیه اش میکنیم.
پنبه ی منو بزنین ای فرشته های پنبه زن.
این داستان مردی است که به دنبال مرگ می دود
اما مرگ ازو فرار میکند
و در پایان به بلای زندگی جاودان محکوم میشود.
فردلی: تو آمرزیده شدی ، دوباره زنده شدی! هله لویا!
شوایتر: دارین دروغ میگین. من دوباره زنده نشدم، تازه دارم میمیرم.
فردلی: با تو طبق ایمانت رفتار شده! تو به زندگی جاودانه فراخوانده شدی!
شوایتر: من به مرگ جاودانه دعوت شدم. فقط مرگه که جاودانه ست. زندگی ولنگاری طبیعته، انحراف کربنه رشد ظاهری زمینه یه بیمازی غیرقابل علاج، یه ترکیب از مرگه که ما بازم به مرگ تجزیه اش میکنیم.
پنبه ی منو بزنین ای فرشته های پنبه زن.
February 4, 2023
قرأت ترجمة أنيس منصور.
مسرحية جيدة،روح اليأس والعدمية تملأ أرجائها، وليس الحوار فقط هو ما يعكس هذه الروح بل أيضاً تصور مكان الأحداث والتغيرات التي تتم فيه. لا أتوقع أن تكون المسرحية على نفس القدر من الإمتاع على المسرح، فهي تنتمي لعالم الأدب أكثر من عالم المسرح.
مسرحية جيدة،روح اليأس والعدمية تملأ أرجائها، وليس الحوار فقط هو ما يعكس هذه الروح بل أيضاً تصور مكان الأحداث والتغيرات التي تتم فيه. لا أتوقع أن تكون المسرحية على نفس القدر من الإمتاع على المسرح، فهي تنتمي لعالم الأدب أكثر من عالم المسرح.
Read
September 14, 2024اُلگا: حالا همهچیز روبراهه
شوایتر: آره روبراهه
الگا: همینجا کنارت میمونم.
شوایتر: نه الگای عزیزم. ما خیلی وقت پیش بوسهی خداحافظیمونو کردیم، خیلی وقت پیش. دیگه کم کم داره مضحک میشه. خواهش میکنم به عقلت گوش کن و با یه بوسهی دوستانه منو ترک کن
.
درقرآن مجيد شهاب ثاقب به عنوان وسيله اي براي دور كردن شياطين ازآسمان آمده است . شهاب به معني شعله اي از آتش افروخته و ياشعله هاي آتشين كه در آسمان شب به صورت خط ممتد برخي اوقات ديده مي شود و ثاقب به معني نافذ و سوراخ كننده است . اما مقصود از اين آيات معني ظاهري آن نيست . مرحوم علامه طباطبايي در تفسير الميزان ،ج 14، ص 138 مي فرمايد : آنچه به عنوان احتمال مي توان گفت ، اين است كه اين گونه بيانات در كلام الهي از قبيل مثال هايي است كه براي روشن شدن حقايق غيرحسي در لباس حسي ذكر مي شود و امثال اين تعبيرات در قرآن فراوان است . بنابراين منظور از آسمان كه جايگاه فرشتگان است ، عالم ملكوتي و ماورا طبيعي است و منظور از نزديك شدن شياطين براي استراق سمع و رانده شدن آنها به وسيله شهاب ، آن است كه آنها مي خواهند به جهان فرشتگان نزديك شوند تا از اسرارخلقت و حوادث آينده آگاهي يابند، ولي فرشتگان شياطين را با انوارملكوتي كه تاب تحمل آن را ندارند مي رانند .توجيه ديگري در تفسيرنمونه ، ج 11، ص 49 - 51 آمده كه قابل توجه است و آن اين كه : منظوراز آسمان ، آسمان حقايق و معنويت و ايمان است و شياطين همان وسوسه گران هستند كه مي كوشند به اين محدوده راه يابند و به اغواي مومنان به حق بپردازند، اما مردان الهي و رهبران حق از پيامبران و امامان گرفته تا دانشمندان متعهد با امواج نيرومند علم و تقوا و قلمشان به آنهاهجوم مي برند و آنها را از نزديك شدن به اين آسمان مي رانند :)
شوایتر: آره روبراهه
الگا: همینجا کنارت میمونم.
شوایتر: نه الگای عزیزم. ما خیلی وقت پیش بوسهی خداحافظیمونو کردیم، خیلی وقت پیش. دیگه کم کم داره مضحک میشه. خواهش میکنم به عقلت گوش کن و با یه بوسهی دوستانه منو ترک کن
.
درقرآن مجيد شهاب ثاقب به عنوان وسيله اي براي دور كردن شياطين ازآسمان آمده است . شهاب به معني شعله اي از آتش افروخته و ياشعله هاي آتشين كه در آسمان شب به صورت خط ممتد برخي اوقات ديده مي شود و ثاقب به معني نافذ و سوراخ كننده است . اما مقصود از اين آيات معني ظاهري آن نيست . مرحوم علامه طباطبايي در تفسير الميزان ،ج 14، ص 138 مي فرمايد : آنچه به عنوان احتمال مي توان گفت ، اين است كه اين گونه بيانات در كلام الهي از قبيل مثال هايي است كه براي روشن شدن حقايق غيرحسي در لباس حسي ذكر مي شود و امثال اين تعبيرات در قرآن فراوان است . بنابراين منظور از آسمان كه جايگاه فرشتگان است ، عالم ملكوتي و ماورا طبيعي است و منظور از نزديك شدن شياطين براي استراق سمع و رانده شدن آنها به وسيله شهاب ، آن است كه آنها مي خواهند به جهان فرشتگان نزديك شوند تا از اسرارخلقت و حوادث آينده آگاهي يابند، ولي فرشتگان شياطين را با انوارملكوتي كه تاب تحمل آن را ندارند مي رانند .توجيه ديگري در تفسيرنمونه ، ج 11، ص 49 - 51 آمده كه قابل توجه است و آن اين كه : منظوراز آسمان ، آسمان حقايق و معنويت و ايمان است و شياطين همان وسوسه گران هستند كه مي كوشند به اين محدوده راه يابند و به اغواي مومنان به حق بپردازند، اما مردان الهي و رهبران حق از پيامبران و امامان گرفته تا دانشمندان متعهد با امواج نيرومند علم و تقوا و قلمشان به آنهاهجوم مي برند و آنها را از نزديك شدن به اين آسمان مي رانند :)
May 1, 2020
" الموت وحده هو الأبدي والحياة مع الإهمال من الطبيعة اضطراب في ذرات الكربون بروز على وجه الأرض ورم لا علاج له. فنحن نتكون من الموتى ونتحلل إلى موتى"
الأديب الحائز على جائزة نوبل يذهب إلى منزله القديم في محاوله لإدراك الموت بعد أن أستعصى عليه وهناك يقابل مجموعة من الشخصيات ويختارهم الموت مفضلهم عليه في مفارقة غريبة
إبداع وخلق مربك كعادة دورينمات البعض يرى أنه أراد أن يرمز بالأديب إلى الموت ذاته . انا أعتقد أنه يرمز بالأديب إلى الأديب في تماسه وتفاعله بشخصيات الواقع المختلفة وتأثرهم به وتأثره بهم وإعاده خلقه في أعماله بعض إقحام جزء من روحه ووعيه وأفكاره ليكون بينهم ينتقدهم ويستفزهم و يحاربهم ويهادنهم ويخدعهم ويتخيل خيانتهم وينهي حياتهم حينما يتمنى الموت ولا يجده
الأديب الحائز على جائزة نوبل يذهب إلى منزله القديم في محاوله لإدراك الموت بعد أن أستعصى عليه وهناك يقابل مجموعة من الشخصيات ويختارهم الموت مفضلهم عليه في مفارقة غريبة
إبداع وخلق مربك كعادة دورينمات البعض يرى أنه أراد أن يرمز بالأديب إلى الموت ذاته . انا أعتقد أنه يرمز بالأديب إلى الأديب في تماسه وتفاعله بشخصيات الواقع المختلفة وتأثرهم به وتأثره بهم وإعاده خلقه في أعماله بعض إقحام جزء من روحه ووعيه وأفكاره ليكون بينهم ينتقدهم ويستفزهم و يحاربهم ويهادنهم ويخدعهم ويتخيل خيانتهم وينهي حياتهم حينما يتمنى الموت ولا يجده
September 26, 2018
اولین چیزی که از دورنمات خواندم. مترجم را هم نمیشناختم ولی چون پیشنهاد شده بود، نه نگفتم. راستش اونقدری که مدحش را میگفتند چنگی به دل نمیزد. از مقاله ی مفصلی که آخر کتاب از دورنمات چاپ شده بود متوجه شدم که سبک مورد توجه اش برای نمایشنامه، کمدی است. کمدی مورد علاقه منم هست ولی نه این نوع. یه کمدی سیاه تلخ و در عین حال بیمزه. ولی امکان دارد کسی بخواند و عاشقش شود من تعجب نمیکنم. به نظرم سلیقه ایست. داستان نگاهی استعاری به مرگ و زندگی دارد کسی که از زندگی بیزار است منتظر مرگ است ولی مرگش سر نمیرسد ولی انهایی که مسخ زندگی اند راحت و ساده میمیرند. بعضی دیالوگ ها متن قوی ای دارد و طرح داستانی به نظرم قوی نیست. ترجمه به نظر من قابل قبول بود.
October 22, 2019
قرأتُ من قبل لدرونمات مسرحية الذئاب والعدالة وهذه المسرحية، لكن في الحالتين لم استمتع بهما. رغم أن ما يقدمه الرجل في مسرحه بشكل عام قضايا مهمة، كالزيف والأدعاء، لكن طريقة عرضه لم تروق لي مطلقا. يتبقى عندي له مسرحية ظل الحمار آمل أن تكون مختلفة عن ما وجدته في سابقتيها.
October 29, 2021
طنز دراماتیک و خوشخوان
December 30, 2019
جميله جدا وخفيفه جدا وضحكتنى كتير حتنلاقى هنا الاديب رمز للموت فى صورته الملطقه فمع كل مره هو بيموت فيها بيكون حد تانى هو اللى مات فعلا فالموت اقرب ما يكوت لينا وجعل كل من ماتوا يقفوا على حقيقة انفسهم ويعترفوا بذنوبهم
April 8, 2020
اولین بار بود که نتونستم یه کار از دورنمات رو دوست داشته باشم و به خاطرش خیلی ناراحتم، انگار که اعتقاداتم متزلزل شده باشه. دورنمات بزرگ! من رو ببخش!
پ.ن.
امیدوارم اشتباهات نگارشی (در متن نمایشنامه و نه در مقالهی پایانی) در چاپهای بعدی برطرف بشن.
پ.ن.
امیدوارم اشتباهات نگارشی (در متن نمایشنامه و نه در مقالهی پایانی) در چاپهای بعدی برطرف بشن.
February 13, 2017
عندما يحين موعد وفاة الكاتب الكبير يقرر العودة إلى منزله القديم ليموت على فراشه القديم..
وفي أثناء سكرات الموت هذي نجد الكاتب الكبير يعري كل الأقنعة عن أولئك البشر الذين تماسوا مع حياته.. لنكتشف حقيقة واحدة .. أن الجميع يعيش في وهم و حياتها بأكملها مؤسسة على أعمدة هشة قابلة للتداعي في أية لحظة..
الفنان الذي يدعي حب زوجته لكنه لا يرى فيها سوى جسد جميل يصلح كأنموذج للوحاته.. والزوجة التي تتقبل الحياة بشكل يبدو قانعًا ولكنها تسقط في حضن الكاتب الذي يعاملها كإمرأة وليست كأنموذج..
الأدباء الذين يهتفون بعبقرية الكاتب في حياته ولكنهم ينتظرون موته إعلان مدى المبالغة والخيال واللاواقعية التي تحفل بها أعمال الأديب الراحل والتي تجعل أعماله لا تصلح كأدب حقيقي..
الطبيب الذي يحصل على الشهرة لأنه يقوم برعاية الأديب الكبير في مرضه.. ولكن تلك الشهرة معرضة للزوال عندما يدرك العالم أن الطبيب لا يزال حيًا و ليس كما أدعى الطبيب أنه قد مات.. مما يجعله يقرر قتل الأديب بيده بدلًا من أن يعرض سمعته الطبية للخطر.. هذا الطبيب الذي تقوم مهنته على إنقاذ أرواح البشر يكون هو نفسه قابض أرواحهم..
المقاول الذي يتحدث عن قوة الرابطة بينه و بين زوجته لكنه بسبب كلمات الكاتب وهو يهذي على فراش الموت فإننا نجد تلك العلاقةالقوية قد تلاشت ويصبح المقاول كثير الشك في زوجته.. بل أنه يبدأ في إقناع نفسه أنه كان يدري بخيانته منذ البداية..
وهكذا جميع شخوص المسرحية.. جميعهم يدعون الشرف.. يرفعون شعارات المبادئ.. يتظاهرون بالسعادة.. لكن الحقيقة أن حيواتهم جميعها مجرد وهم.. مجرد زيف.. فقاعة صابون ملونة.. والأهم أن جميعهم يدرك الحقيقة من داخله لكنه يفضل الحياة في الوهم.. يفضل الإدعاء والزيف على الحقيقة والصراحة..
في مجملها أراها مسرحية متوسطة.. لم أجد بها ما قد يدفعني إلى إعادة قراءتها..
وفي أثناء سكرات الموت هذي نجد الكاتب الكبير يعري كل الأقنعة عن أولئك البشر الذين تماسوا مع حياته.. لنكتشف حقيقة واحدة .. أن الجميع يعيش في وهم و حياتها بأكملها مؤسسة على أعمدة هشة قابلة للتداعي في أية لحظة..
الفنان الذي يدعي حب زوجته لكنه لا يرى فيها سوى جسد جميل يصلح كأنموذج للوحاته.. والزوجة التي تتقبل الحياة بشكل يبدو قانعًا ولكنها تسقط في حضن الكاتب الذي يعاملها كإمرأة وليست كأنموذج..
الأدباء الذين يهتفون بعبقرية الكاتب في حياته ولكنهم ينتظرون موته إعلان مدى المبالغة والخيال واللاواقعية التي تحفل بها أعمال الأديب الراحل والتي تجعل أعماله لا تصلح كأدب حقيقي..
الطبيب الذي يحصل على الشهرة لأنه يقوم برعاية الأديب الكبير في مرضه.. ولكن تلك الشهرة معرضة للزوال عندما يدرك العالم أن الطبيب لا يزال حيًا و ليس كما أدعى الطبيب أنه قد مات.. مما يجعله يقرر قتل الأديب بيده بدلًا من أن يعرض سمعته الطبية للخطر.. هذا الطبيب الذي تقوم مهنته على إنقاذ أرواح البشر يكون هو نفسه قابض أرواحهم..
المقاول الذي يتحدث عن قوة الرابطة بينه و بين زوجته لكنه بسبب كلمات الكاتب وهو يهذي على فراش الموت فإننا نجد تلك العلاقةالقوية قد تلاشت ويصبح المقاول كثير الشك في زوجته.. بل أنه يبدأ في إقناع نفسه أنه كان يدري بخيانته منذ البداية..
وهكذا جميع شخوص المسرحية.. جميعهم يدعون الشرف.. يرفعون شعارات المبادئ.. يتظاهرون بالسعادة.. لكن الحقيقة أن حيواتهم جميعها مجرد وهم.. مجرد زيف.. فقاعة صابون ملونة.. والأهم أن جميعهم يدرك الحقيقة من داخله لكنه يفضل الحياة في الوهم.. يفضل الإدعاء والزيف على الحقيقة والصراحة..
في مجملها أراها مسرحية متوسطة.. لم أجد بها ما قد يدفعني إلى إعادة قراءتها..
April 13, 2011
Juegos literarios, la muerte del autor, qué es literatura, los acertijos de siempre son el fondo de estas dos piezas que giran entorno a la figura del autor, de lo que crea, y qué pasa con él. En Der Meteor, el autor quiere morir -casi como si Barthes lo setenciara a ello- pero no lo logra, aunque carezca de importancia y sea repetidamente declarado por muerto reaparece, "resucita" en medio de lo absurdo: aquel que resucita no cree en haber resucitado.
Dichterdämmerung -y Abendstunde im Spätherbst, su forma original- juegan con aquello que está detrás de la literatura, si acaso es realidad, o qué, qué es el estilo, qué puede hacer el autor (y además el dramaturgo, el director, etc de una obra de teatro). Juegos de sucesivas interpretaciones.
Como siempre hay escenas cómicas, que le arrancan a uno la risotada, Dürrenmatt se ríe de si mismo, de su profesión. De la literatura.
Der Meteor. ****
Dichterdämmerung ****
Abendstunde im Spätherbst ***** (Me gusta más su forma elíptica que el Wagneriano cierre de Dichterdämmerung)
Dichterdämmerung -y Abendstunde im Spätherbst, su forma original- juegan con aquello que está detrás de la literatura, si acaso es realidad, o qué, qué es el estilo, qué puede hacer el autor (y además el dramaturgo, el director, etc de una obra de teatro). Juegos de sucesivas interpretaciones.
Como siempre hay escenas cómicas, que le arrancan a uno la risotada, Dürrenmatt se ríe de si mismo, de su profesión. De la literatura.
Der Meteor. ****
Dichterdämmerung ****
Abendstunde im Spätherbst ***** (Me gusta más su forma elíptica que el Wagneriano cierre de Dichterdämmerung)
April 29, 2007
فردریش دورنمات سوئیسی (1921 – 1990)، با رمان ها و نمایش نامه های بسیارش در ادبیات اروپای قرن بیستم در حد یک نامزد نوبل ادبیات، مطرح بوده. دورنمات اما آن گونه که شایسته بود، در جهان ادبیات مورد توجه قرار نگرفت. او به نویسنده ی تیاتر حماسی مدرن شهرت دارد، که دشمن قدرت بود و عقیده داشت که قدرت و فساد، دوقلوهای وحشتناک جهان معاصر اند. موضوعی که رگه ی اصلی تقریبن تمامی آثار اوست. او به این نحله ی فکری در اروپا تعلق دارد که چسبیدن به یک ایده ی مشخص، همیشه به افراط یا تفریط کشیده می شود و در هر حال باعث سرخوردگی می شود. با وجودی که دورنمات را از بسیاری جهات به برتولد برشت تشبیه می کنند، اما دورنمات هرگز به هیچ ایدئولوژی و تفکری از هر نوع، پایبند نبوده است.
حکایت یک بانکدار سوئیسی در راس بزرگ ترین بانک و فرمول بانکداری به معنای معامله با پول دیگران و ... همان توامان قدرت و فساد است که مورد نظر دورنمات بوده.
حکایت یک بانکدار سوئیسی در راس بزرگ ترین بانک و فرمول بانکداری به معنای معامله با پول دیگران و ... همان توامان قدرت و فساد است که مورد نظر دورنمات بوده.
January 31, 2013
حلوة اوي ! فكرة رائعة جداً ومسرحيةغريبة
مستغرب انها تنتمي للكوميديا !! لإنها لا تعني الكوميديا على الاطلاق
الكاتب اراد اظهار بعض الافكار ف الحياة التي يعيشها البشر واعتقد اني قدرت افهم منها اللي قدرت افهمه
بصراحة معجب جداً بيها
مستغرب انها تنتمي للكوميديا !! لإنها لا تعني الكوميديا على الاطلاق
الكاتب اراد اظهار بعض الافكار ف الحياة التي يعيشها البشر واعتقد اني قدرت افهم منها اللي قدرت افهمه
بصراحة معجب جداً بيها
October 14, 2020
Grandios. Besonders in Anbetracht der nach den beiden Stücken im Anhang befindlichen Anmerkungen, Erklärungen und Alternativtexte einfach nur großartig!
June 12, 2025
study breaks gut genutzt! (i will do anything except study properly at this point lololol)
der meteor:
eine gute story, nicht so gut wie dürrenmatts andere werke, aber durchaus lesenswert, vor allem wenn man was zum thema tod/auferstehung/religionskritik/celebrities lesen will.
dichterdämmerung:
etwas verwirrend, trotzdem gut auf den punkt gebracht und gesellschaftskritik mal wieder on point. auch autorendasein in general (und liebs wie dürrenmatt sich über sich selbst lustig macht haha. you look like taylor swift in this light - we're loving it... you got edge, she never did!)
der meteor:
eine gute story, nicht so gut wie dürrenmatts andere werke, aber durchaus lesenswert, vor allem wenn man was zum thema tod/auferstehung/religionskritik/celebrities lesen will.
dichterdämmerung:
etwas verwirrend, trotzdem gut auf den punkt gebracht und gesellschaftskritik mal wieder on point. auch autorendasein in general (und liebs wie dürrenmatt sich über sich selbst lustig macht haha. you look like taylor swift in this light - we're loving it... you got edge, she never did!)
October 14, 2021
Expérience métaphysique de l’homme face à sa propre mort, qu’il envie, désire et fuit à la fois. Il semble le craindre mais souffre de son absence, attends le repos promis qui ne viens jamais. En attendant, il faudra s’occuper, se divertir. La vie n’est pendant ce temps qu’une tentative de rendre l’attente plus confortable, plus ludique et appréciable. On pense toujours être prêt pour elle, mais il faudra la poursuivre.
September 22, 2018
لم تذكر كلمة النيزك ولا مرة واحدة في المسرحية كانت رمز سعي اليه دورينمات ظاهرة علنية تؤكد نظريته عن المصادفة ، المصادفة المهلكة المتمثلة في شخصية الجلاد التي تنطوي عليها شخصية شفتير
كل شئ مصادفة والشئ الذي له معني هو الموت فما أنسب " النيزك" كرمز لهذه الفلسفة وكعنوان لمسرحية تقوم عليها
كل شئ مصادفة والشئ الذي له معني هو الموت فما أنسب " النيزك" كرمز لهذه الفلسفة وكعنوان لمسرحية تقوم عليها
April 9, 2025
Der Meteor: alle sterben außer der der sterben will
Ich will auch mit großen Kerzen neben meinem Bett sterben
Dichterdämmerung: ein Theater im Theater im Theater im Buch …. Spannend und witzig - jemanden zum gemeinsamen selbstmord aus Liebe anstiften und dadurch umbringen
Ich will auch mit großen Kerzen neben meinem Bett sterben
Dichterdämmerung: ein Theater im Theater im Theater im Buch …. Spannend und witzig - jemanden zum gemeinsamen selbstmord aus Liebe anstiften und dadurch umbringen
May 14, 2019
واقعاً چرا «ثاقب»؟! یعنی هیچ معنی بهتری نمیشد براش پیدا کرد؟
July 3, 2022
الشهاب مسرحيه تبحث التعمق داخل النفوس
June 27, 2025
7.3/10
Fun play. Durrenmatt is a great writer and I will continue to read his novels and plays.
Fun play. Durrenmatt is a great writer and I will continue to read his novels and plays.
July 15, 2025
komisch
September 11, 2020
الانسان الذي يؤمن بالقلب المضيء في كل شيء مظلم، والذي يرى كذلك ان الظلم لا مفر منه في هذا العالم، هذا الانسان هو وحده الذي يكف عن المعارك التافهة، ليقنع بالرضا في النهاية.
Displaying 1 - 30 of 37 reviews