หมอกเร้นใจ

by จินห์จุฑา

“เด็กโง่” เสียงแหบพร่าดังใกล้จนใจหวิว กุมาริกากลั้นหายใจอัตโนมัติเมื่อใบหน้าร้อน ๆ ของสายหมอกขยับเข้ามาใกล้ เสียงจุ๊บที่ดังเบา ๆ แต่เธอได้ยินเต็มสองหูนั่นเธอรู้สึกว่ามันเกิดขึ้นพร้อม ๆ กับอะไรบางอย่างในสมองของเธอระเบิดบึ้ม และระรอกสองก็ตามมาติด ๆ ประหนึ่งว่าเสียงจุ๊บครั้งแรกคือสัญญาณเตือนภัย และครั้งนี้จะเป็นของจริง

...ริมฝีปากบางเฉียบแตะลงบนริมฝีปากจิ้มลิ้มอีกครั้ง คราวนี้เขาเอียงศีรษะทำมุมให้ถนัดมากกว่าเดิม ลิ้นเรียวของเขาแตะที่ริมฝีปากล่างของเธออย่างแผ่วเบา และเล็มอย่างใจเย็น เขาตั้งใจว่าจะไม่ล่วงล้ำเข้าไปภายในให้ใจแตกกระเจิง แต่ลิ้นเล็ก ๆ ที่แลบออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจนั่นกลับทำให้สายหมอกครางฮือ และยอมถูกด่าว่าเห็นแก่ตัวด้วยการฉกแตะลิ้นเล็ก ๆ นั่นเร็ว ๆ ครั้งหนึ่งอย่างห้ามใจไม่ได้ กุมาริกาขนลุกซู่ทั้งร่าง ตอนเขาผละออกร่างกายเธอยังแข็งทื่อด้วยความตื่นตะลึง สายหมอกสอดแขนใต้ข้อพับตวัดอุ้มร่างบอบบางไว้ในอ้อมแขนแล้วพาไปนอนลงบนเตียง คลุมผ้าห่มให้คนที่มองเขาตาแป๋วอย่างน่าสงสาร

622 pages, ebook

Expected publication January 1, 2559

Reviews

[Clairdenoon · Rating 4 out of 5]

คุณย่า:"รักน้องตอนไหนบอกแม่มาซิ"
อาหมอก:"ตอนเรียนจบ ม.หกครับ"
.........วู้ๆๆๆๆๆๆ......*o*
อาหมอก:"รีบเรียนให้จบก็ดีนะช่อ"......."อารอแต่งงานอยู่ไม่รู้หรือไง.."
.........ฮิ้วววววว.......#o#

อ่านสนุกเขินๆ เพลินๆ ใครที่ชอบแนวกินเด็กเป็นทุนเดิมอ่านแล้วก็ยิ้มๆเคลิ้มๆดีค่ะ^_^
...เนื้อเรื่องไม่หวือหวาเร้าอารมณ์รุนแรงไม่มีดราม่าหนักๆหน่วงๆชวนอึดอัดขัดใจ...แต่มีความน่ารักมุ้งมิ้งซุกซ่อนอยู่
...อ่านตอนแรกๆไม่ชินค่ะดูเยอะดูวุ่นวายเพราะมีตัวละครเยอะแยะหลากหลายทีเดียวเชียวค่ะทั้งฝ่ายเพื่อนอาหมอก ครอบครัว และเพื่อน แล้วยังมีคนมาหลงเสน่ห์อีกเป็นพรวน..ฝ่ายหนูช่อก็ใช่ย่อยมีทั้งเพื่อนทั้งรุ่นพี่ที่มาจีบมีกล่าวไปถึงแฟนเก่ารุ่นพี่อีกต่างหากฯลฯ..ดูรายละเอียดปลีกย่อยเยอะมากกก...แต่อ่านไปเราไม่เบื่อนะ..ก็ชอบนะคะอ่านได้เรื่อยๆค่ะ^^

●อาหมอกเป็นพระเอกแนวหนีไปตั้งหลักแล้วกลับมาพุ่งชน...รักเด็ก...ขี้หวงเด็ก..เป็นผู้ใหญ่ที่พยายามหักห้ามใจตัวเอง(เดือนเพื่อนนางเอกเรียกอาการนี้ว่า"คนที่มีไฟรักสุมทรวง"5555) อยากให้เด็กโตไวๆเหอะๆๆ...อบอุ่นพึ่งพิงได้...มีขี้อ่อยด้วยนิดนึง..ชอบแบบนี้ค่ะ♡อ่านแล้วกระชุ่มกระชวย

●ส่วนหนูช่อ..สาวน้อยแสนสวยเสน่ห์แรง..น่ารัก..เป็นเด็กดี...ซุกซน...มีมุมแมนๆครัชที่เราชอบมาก(ขอหมั้นผู้ชายก่อน)...แต่รักนวลสงวนตัวสุดๆ(กลัวคุณย่าเสียใจ)..ที่สำคัญไม่งอนนานว่านอนสอนก็ง่ายไม่งี่เง่าง็องแง๊ง น่าเอ็นดูค่ะ^0^

คุณอาสุดหล่อกับหลานสาวคนสวยจะก้าวผ่านความเป็นอาเป็นหลานมาเป็นคู่รักมุ้งมิ้งได้อย่างไรต้องลองไปอ่านดูค่ะ...น่าร๊ากกกเลยแหละ^o^
อ้อ...ชอบคุณย่าเรื่องนี้ด้วยค่ะ..เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของเรื่อง...เป็นผู้ใหญ่ใจดีมีเหตุมีผลเข้าอกเข้าใจทุกคน...เย้!ปรบมือ...คุณย่าน่ารักแบบนี้เรื่องเลยไม่มีดราม่าให้หนักใจค่ะ

อย่างที่บอกว่าเนื้อเรื่องไม่หวือหวา ถ่ายทอดชีวิตใสๆในรั้วมหาวิทยาลัยของหนูช่อ กับความรักจริงจังของคุณอาหนุ่มใหญ่รูปหล่อขี้หวงที่หมายมั่นรักเด็ก เลิฟซีนไม่มากไม่มายดูรวบรัดไปหน่อยด้วยซ้ำค่ะ(คืนเข้าหอ(สำหรับสายหื่นอย่างเรา)ไม่พีคค่ะ^^) สำนวนการเขียนก็ยังไม่คมไม่เนียนกริบไร้ที่ติซะทีเดียว ....แต่ๆๆๆ...โดยรวมๆแล้วมีเสน่ห์เหลือเกินค่ะ(ไม่ต้องเขินนะคะพูดจริงๆ5555^o^)..อ่านแล้วให้ความรู้สึกดี.แจ่มใส.ขวยๆเขินๆฟินๆ.มุ้งมิ้ง..มีความสุขค่ะ ชอบๆๆ^o^...คุณอาหมอกขี้อ้อนและขี้อ่อยได้น่ารัก..ยิ่งซีนที่ไปกินร้านตามสั่งที่จะอ่านชื่อคนสั่งตามที่เราเขียนไว้นี่...("คนหล่อมีเจ้าของแล้วนะ งดให้เบอร์ครับผม"รับอาหารด้วยครับ)....ทั้งฮาและเขินๆชวนให้คิดถึงชีวิตตอนอยู่หอชะมัดเลย^0^

ปล.(ส่วนตัวนิดส์นุง)~แหล่งศึกษาร่มเย็นเด่นริมสายชล...เราทุกคนรักสุดหัวใจ..ปลูกยูงทองไว้เคียงโดมมุ่งประโลมโน้มใจรักธรรมจักรนบบูชาเทิดไว้...เหลืองแดงแสงธรรมศาสตร์วิไล ปกแผ่ไปในทุกทางงงงงง ~งานรำลึกถึงสถาบันต้องมา5555~ไรท์เตอร์เป็นเด็กมธ.ชิมิคะ(หรือไม่ก็ต้องมีsourceเป็นคนสนิทมากๆแน่ๆ^o*)...ถึงได้เขียนชีวิตการอยู่หอในและกฏระเบียบปลีกย่อย..นั่นนู่นนี่โน่น..อาคารบร.ต่างๆนานารวมทั้งร้านอาหารละแวกเชียงรากฯนั้นได้ละเอียดยังกะคนพื้นที่มาเองเลย..ใช่มั้ยใช่มั้ย...หุหุหุ....^0^งืมมม...เขียนได้ละเอียดซะจนอ่านแล้วคิดถึงเลยค่ะ>○<