Vier kinderen zijn stiekem op een autokerkhof aan het rondneuzen. Ze moeten in een oude bus schuilen omdat het vreselijk gaat regenen en onweren. Plots slaat de bliksem in. De verlichting van de bus gaat aan en de radio zendt een programma uit dat De griezelbus heet. Een presentator, die zichzelf P. Onnoval noemt, vertelt griezelverhalen. Eerst vinden de kinderen de verhalen wel leuk, maar dat wordt anders als ze merken dat ze moeten luisteren of ze willen of niet. Ook kunnen ze de bus niet meer uit. Dan stapt een merkwaardige chauffeur de bus in en de bus vertrekt naar een duistere bestemming.
Stephen Paul Lambert Mary Elizabeth (Paul) van Loon (Geleen, April 17, 1955) is a Dutch children's author and singer of self-described 'children's book band' Paul van Loon & Andere Snuiters. The main body of his work consists of horror stories aimed at younger audiences. An avid reader of 'adult' horror authors as H.P. Lovecraft even when he was young, he felt there was not enough in the genre aimed at children. His most well-known works are the series 'Dolfje Weerwolfje' (Dolfje the Werewolf) and 'De Griezelbus' (The Horrorbus). Van Loon has been writing for over 25 years and has written over 100 books. His work has been the basis for 3 films and 2 television series. His books are not only sold in the Dutch-speaking Netherlands and Belgium, but are also available in other countries including Germany, France, Italy, Denmark, Estonia, Latvia, Sweden, Spain and Japan.
2020 Ik herinner me de meeste verhalen nog wat mij verbaast. Ik las dit boek namelijk iets van tien jaar geleden toen ik op de basisschool zat (precies wanneer weet ik niet meer). 😅 Nu vind ik de verhalen niet meer eng, maar ik weet nog dat ik door deze serie soms niet meer kon slapen, haha.
Waarbij de griezelverhalen van het eerste boek stopten bij de 'plottwist' gaan de verhalen in dit boek verder dan dat, en verkent het meer wat er zou gebeuren in dat scenario.
Als kind was ik een grote fan van Paul van Loon boeken. Ik hield van griezelverhalen, nog steeds wel eigenlijk. De griezelbus was een bekende naam, en een van de eerste boeken die ik van de lijst heb gelezen. De griezelbus gaat over vier kinderen en bevat alle aspecten die een griezelverhaal nodig heeft. Een regenachtige avond, een kerkhof, skeletten, vampieren, weerwolven en nog meer enge beesten! En dit alles speelt zich af in de griezelbus.
Ik vond vooral het begin van het boek erg goed. De kinderen bevinden zich ’s avonds in het donker bij een autosloop, en je voelt al dat dit niet goed gaat aflopen. Op het moment dat ze de griezelbus instappen voel je de spanning die er heerst. De kinderen zijn erg naïef en juist dat zorgt ervoor dat je als lezer de kinderen sturing probeert te geven en helemaal opgaat in het verhaal.
Het boek is erg fictief, en zodra er verschillende wezens de bus in stapten merkte ik dat ik het verhaal minder vond worden. Ik vond de setting perfect, de autosloop was een mooi decor voor een griezelverhaal. Maar de busreis naar het kerkhof waar een vampier de kinderen wilde bijten vond ik zelf niet zo spannend. Dat de vampier, en daarbij alle andere wezens, verslagen werden door een boek te verbranden was naar mening ook niet het beste einde.
Voor kinderen is dit een hele spannende boek, met vele onverwachtse gebeurtenissen. Zelf vond ik dat het verhaal met een ander verloop meer kracht had gehad. Maar dan was het misschien iets te spannend geworden voor de jonge lezer!
Ik vind dit een heel spannend boek. Soms misschien nog wel te eng voor kinderen. Er gebeuren spannende dingen waarvan ik soms denk dat kinderen er oprecht bang van zouden worden. Weerwolven , Vampieren, Bijtende teddyberen en enge gebeurtenissen.
Het verhaal is beeldend geschreven. Het gaat over een groepje schoolkinderen die mee mogen met de Griezelbus. In het boek zijn mooie illustraties te vinden die je nog een beter beeld vinden van het verhaal. Als je dit boek leest wordt je helemaal meegenomen in de wereld van de leerlingen.
De Griezelbus is een spannend boek om te lezen voor sommige kinderen wel te spannend. Dus ik raad wel aan om specifiek naar het kind te kijken en niet naar de leeftijd. Sommige kinderen zijn heel erg gevoelig voor spannende gebeurtenissen en sommige kinderen lezen het al sinds zij 6 jaar zijn dus het ligt heel erg aan het kind zelf.
Ik vond het in ieder geval een heel spannend en interessant boek.
De Griezelbus is perfect voor al wat jongere kids doordat de verhalen niet te lang zijn, goed aflopen en ze een junior griezelgehalte hebben!
De griezelbus is een spannend verhaal. Voor kinderen, maar zelf vind ik het ook erg leuk om het boek te lezen. Het verhaal gaat over vier kinderen die in een enge situatie terecht komen waarin ze zelf vaak ook in de problemen komen. Omdat ze slim zijn lossen ze alle problemen op en kunnen ze uiteindelijk weer naar huis. Omdat er veel griezel figuren in het boek voorkomen die je in het echt niet tegen kan komen zorgt er voor dat kinderen gaan fantaseren en na gaan denken over het boek. Zelf genoot ik er van om het boek te lezen en vind ik het best jammer dat ik het boek niet heb gelezen toen ik een kind was, aangezien ik toen wel erg van zulke boeken hield.
Dit boek geef ik 4 van de 5 sterren. De reden dat ik het boek geen 5 sterren geef is omdat ik de verhalen soms té eng vond voor kinderen. In het boek worden kinderen gebeten door een teddybeer, is een juf een weerwolf en zijn ouders vampiers. Op een gegeven moment moeten de kinderen naar hun graf lopen. Zelf vind ik dit erg heftig omdat je hier kinderen erg bang mee kan maken. Anderen moeten dit boek lezen als ze echt van griezelen houden. Zodra je de griezelbus in stapt hoor je door de radio een enge stem. Die stem verteld je de spannendste verhalen. Zou jij durven in te stappen?
Ik vond het een eng maar ook heel leuk boek om te lezen. Ik ben niet z'n hele grote durfval en vroeger al helemaal niet, dus dit was ook de eerste keer dat ik dit boek las. De schrijf wijze van Paul van Loon vind ik heel leuk en ook andere boeken die hij heeft geschreven vind ik heel leuk om te lezen. Dat maakte het boek voor mij leuk. Het verhaal daar in tegen vond ik best spannend. Ik zou dit boek zelf ook niet zo snel aanraden aan de kinderen, alleen aan de bovenbouw en aan kinderen waarvan ik weet dat ze dit niet eng gaan vinden. Toen in begon met lezen had ik niet zoveel zin om dit boek te lezen. omdat ik weet dat een griezelverhaal is en ik niet van griezelverhalen hou. Maar achter af ben ik toch wel blij dat ik het boek gelezen, want nu weet ik hoe eng het boek is en kan ik het dus beter aan raden aan mijn leerlingen.n
This might be my favourite book in the series (well, this or the first one). I was such a big fan that my parents even got me the computer game about this book (which was super fun! I mean, I still know all the songs by heart).
In this story the main characters go to a car graveyard where they find the old horror bus which was used in the first book by Onnoval to tell his stories. As is common in the series there is a frame story (the children in the car graveyard) with smaller horror stories. I'm in love with this format. I just love it so much and it was this series that introduced me to it so I'll keep Paul van Loon forever in my mind when reading anything written in the same format.
I'm not sure what my favourite story was. I think perhaps the one about the boy who brought his pet to school...or the one with the doll doctor...
I also liked that all the titles were realted: "Lieve Ouders" (sweet parents), "Lieve Juf" (sweet teacher), "Lieve Oma" (sweet grandma). I'm not sure this was translated as such in the English version, but at least in Dutch I liked that the titles linked the stories together as well.
hier zaten een aantal in die ik vroeger heel eng vond en die ik nog steeds erg goed bedacht vind
na delen 4, 0, 1 en 2 achter elkaar te hebben gelezen is het duidelijk dat in deze boeken wel sprake is van een weerwolven overkill, terwijl dat eigenlijk de saaiste monsters zijn
It’s almost unbelievable how much this book improves upon the original. The stories are so much better. They are longer, have better twists and are A LOT scarier then the original. This increase in quality also led to an increase in memorability, because almost all of the griezelbus story’s I remembered from my childhood were from this entry.
Before we dive into the short story’s lets quickly take a look at the wraparound narrative. The wraparound is a pretty good continuation of the first books story, it picks up 3 years after the original ended when four kids break into a scrapyard and get locked inside the titular griezelbus. Suddenly the radio turns on where a ghastly host starts reading them scary stories. The isolation of the abandoned scrapyard creates a delightfully creepy atmosphere. This terrifying thrill ride kicks into full gear when our favorite bus driving skeleton Beentjes steps on board and transports them to the graveyard where P. Onnoval has been buried. Along the way they pick up a few of the monsters from the first books anthological tales. Although it’s a bit self indulgent, I must admit I loved these callbacks, especially the return of the incredible, fabulous and absolutely perfect HUMAN FLESH EATING CHAIR!!! Unfortunately however I do think this story kind of falls apart when it reaches its third act. At the graveyard P. Onnoval rises from the grave, this time as a vampire instead of a werewolf, planning is to ritually sacrifice the kids to return to the land of the living. During the ensuing struggle one of the kids manages to burn the book his soul is tied to resulting in his second death and all of them escaping at the last minute. My main problem with this climax and probably the wraparound overall is just how much less of an intimidating presence Onnoval has. The first book was absolutely carried by his creepy mannerisms and werewolf twist, here he just kind of shows up, monologues for a few minutes and dies.
Another new addition to the series is having an overarching theme connecting the short stories, this time being “lief/liefde” although I did not care for the resulting romantic subplot in the wraparound, having a theme really helped focus and tie together all of the short stories, so without further ado lets dive into them:
9. Lieve oma So just to be clear how much these short stories have improved upon the original, if this one was featured In the first book it would have ended up somewhere in the top 5. On the surface a story about a girl riding a train and discovering every other passenger is a monster should make for a thrilling read, but just like the NS, this story suffers from overcrowding. There are so many monsters that none really get the chance to stand out. Although I would love to read a full book about Tiana’s vacation. A town where everyone knows, accepts and is always overprepared for the constant threat of a monster attack seems like a fun premise.
8. Liever niet aanbellen Once again its lack of focus bringing this one down, being at once about: a haunted house, time travel, ghost kids and an axe murdering psychopath. The result a story that feels both overstuffed and way to drawn out. Although I wil admit the ending stinger got a laugh out of me, and Johnny’s escape from the house was pretty tense.
7. Lief kermismonster This one is just a short and simple classic monster story, which is both its greatest strength and weakness, not a lot to be discussed but it’s a fun read.
6. Lievelingsschrijver. This is the turning point where the story’s go from alright to good, Its premise is a lot of fun, A dream invading creature that gives you nightmares and then uses those as inspiration for its horror novels, whose nightmares did you steal that one from Paul? My only problem with this tale is the lack of tension, yeah the nightmare’s suck but at no point during the story is Lian in any actual danger of bodily harm, which is kind of disappointing for the final short story in this volume.
5. Lieve papa en mama This is probably the story I spent the most time thinking about during and after this reread, cause if you take it at face value it’s a fun horror story about a kid whose parents have turned into vampires, at first he gets scared and tries to kill them but eventually realizes he loves them to much and decides to become a vampire himself. However while reading it my mind kept turning to a different, way darker, interpretation. Throughout the story the vampire mom and dad keep trying to convince their son to become a vampire as well, constantly telling him about all the advantages of vampiric (un)life and constantly assuring him that they are still the same people, the same parents that love him. And although the story doesn’t really question this I couldn’t help but wonder if they were lying. If this was just a trick, a dastardly plot crafted by the perfect hunter to capture easy prey. The ending isn’t a sweet showcase of love, instead it’s the tragic moment the main characters bravery falters and he succumbs to their deadly trap. While probably not what the author intended this reading turned this sweet story into a bleak, unsettling and horrifying tale that really resonated with me.
4. Lieflingsdier Most adults like to think they are smarter then kids, They like to think they are right, they like to think they know better, and because of this they like to ignore when kids warn them about something. This feeling of not being believed, being ignored and not taken seriously when warning adults used to (and still does if I’m honest) infuriate me. So it doesn’t take a genius to figure out why I love this story about a schoolteacher that refuses to listen, the child that tries to warn him and the monstrous pet that eventually eats him.
3. De Liefste Juf Thinking about it, Paul van Loon is most definitely the reason why werewolves are one of my favorite monsters, and this story uses them in such a fun way. Just when you start to think it’s a bit predictable and stale: “oh wow the second the-POV-character-turns-out-to-be-the-werewolf-twist in the franchise, I’m so shocked aaaahhhh” it turns around, and sucker punches you with just an incredible double bluff. I genuinely yelled when it was revealed that the teacher was a werewolf as well, it is THE perfect ending stinger for a story like this.
2. Liefdewerk So fun fact about me: out of every piece horror media out there, this short story is the one that has caused me the most sleepless nights. As a kid this story absolutely TERRIFIED me. There is something so deeply unsettling about a teddy bear, the thing that is supposed to protect and comfort you while you sleep, turning into a life force draining monster. I would spend hours just staring at my door convinced any moment a demonic tedy bear would walk in and try to murder me. This story both introduced me to the concept of a “poppendokter” and made me want to stay as far away from them as possible. And even though I can now respect the level of craftmanship these people posses, some part deep deep deep inside of me is stil convinced that if given the chance, they would for sure put one of those disgusting shriveled up hearts in my plushies.
1. Lief vriendinnetje. This is it, my favorite griezelbus story, the one that has stuck in my minds for years, the one I would return to constantly as a kid and the story whose memory sparked my urge to reread these books in the first place. I don’t know what it is but something about Imme just draws me in. As a kid I wanted to be her friend and thought Sanne was an idiot for running away. I mean come on an undead skeleton bestie, that’s like the coolest thing ever! Now that I’m older I still kind of feel that way. Is it weird that the fictional character that has sparked the biggest paternal instinct in me is this little skeleton girl who just wants to play hide and seek with her bones? Yeah probably, but god damn is she just the cutest character ever.
This book (and series as a whole) holds such a special place in my heart, it truly is the start of what turned me into the horror fanatic I am today. I found it really hard to do justice to all the love I feel for these stories, especially the top 3. That, and the insane amount of deadlines i had these last few weeks, is probably why it took so long to finally finish this review, but now that its done I can finally sink my (suspicious sharp canine) teeth into the third book.
Eddy C., Andre, Hassan en Anke gaan stiekem naar een gesloten autokerkhof om oude autoradio’s te zoeken. Ineens begint het heel hard te regenen en gaan de kinderen schuilen in een oude bus met de tekst: ‘De Griezelbus’. De stoelen in de Griezelbus staan anders dan in andere bussen. De kinderen zien opeens een felle bliksemflits, waardoor de lampen en de radio in de bus aangaan. De deuren zijn dicht en radio staat op een programma die de kinderen niet kunnen afzetten. De verslaggever van het programma heet P. Onoval. Hij vertelt allemaal griezelverhalen, terwijl de kinderen niet uit de bus kunnen ontsnappen. De kinderen kunnen alleen maar naar het verhaal luisteren. Na het laatste verhaal stapt er een skelet met een hoed op in de bus en rijd de bus naar het kerkhof. Onderweg haalt hij nog meer vreemde en enge personages op. Op het kerkhof blijkt de verslaggever een vampier te zijn. De griezelverhalen die P. Onoval over de radio heeft verteld zijn in een boek beschreven, die Anke onder de stoel gevonden heeft. Zij heeft meegelezen en weet dat alle verhalen in het boek staat. P. Onoval geeft aan dat hij zijn hart en ziel in het boek heeft gestopt. Als hij de kinderen wilt bijten, steekt Anke het boek in brand. Wat de kinderen niet hadden verwacht is dat P. Onoval ook in brand staat en een hoopje as wordt. De kinderen rennen het kerkhof af en gaan naar huis.
De Griezelbus is een spannend boek, omdat P. Onoval diverse spannende griezelverhalen vertelt en de kinderen in een angstige situatie zitten. De verhalen die P. Onoval vertelt lopen telkens anders af. Ik leefde erg mee met de hoofdpersonages en vond de verhalen heel spannend, waardoor ik het boek snel uitlas. Het boek is een fictief boek, omdat er allemaal personages in voorkomen die in het echt niet kunnen bestaan. Dit is een boek dat vooral leuk is om te lezen, maar er zit niet een echte boodschap in het boek waar de kinderen iets van kunnen leren. Dit is een leuk boek om in de klas voor te lezen, maar persoonlijk gaat mijn voorkeur uit naar boeken waar de leerlingen iets van kunnen leren. Dit boek wil ik wel in de klas hebben, zodat de leerlingen het boek kunnen gaan lezen als zij zelf moeten lezen.
Paul van Loon is een van mijn favoriete schrijvers. Vooral zijn boekenserie Dolfje Weerwolfje was bij mij heel erg in trek. De Griezelbus had ik daarentegen nog nooit gelezen en ik was nieuwsgierig of Van Loon in staat is om mij terug te nemen naar vroeger. De Griezelbus 2 begint vanaf de eerste vijf bladzijden meteen spannend. Zo spannend dat ik hierdoor zelfs nog werd gegrepen. Ik heb een levendige fantasie en kijk veel horrorfilms. Hierdoor heb ik een hele grote verbeeldingskracht en kan ik het verhaal voor mezelf nog spannender maken.
Van Loon gebruikt in dit boek makkelijke woorden voor jongere kinderen. Iets wat heel erg opvalt in dit boek is dat hij sommige woorden dik gedrukt heeft gemaakt. Dit zijn meestal woorden die ik als spannend/eng ervaar. Denk aan: vleermuizen, paniek, angst, doodskop, monster, horror, bloed, lijk, voetstappen, vampier etc.
Ik geef dit boek drie sterren, maar weet niet zeker of ik dit boek in mijn eigen klas zou voorlezen. Het is vaak erg eng/spannend en niet alle kinderen zouden denk ik rustig kunnen slapen in mijn eigen groep 3.
Anke, André, Eddy C. und Hassan laufen nachts über den Autofriedhof, als sie vom Unwetter überrascht werden. Sie suchen Unterschlupf in einem leerstehenden Bus, der durch einen Blitz getroffen zum Leben erwacht. Im Radio erzählt ihnen der Moderator Onnoval Gruselgeschichten, die die Kinder unterschiedlich aufnehmen.
Das Setting hat mir sehr gut gefallen, vor allem auch, weil der Bus aus dem ersten Teil mit seinen Gestalten direkt wieder auftaucht und auch eine wichtige Rolle in dieser Geschichte spielt. Das Buch schließt aber noch in anderer Hinsicht an den ersten Teil an. Einerseits ist einer der 4 Kinder mit einem aus dem ersten Teil verwandt, andererseits werden die Kapitel laufend fortgeführt. Die Geschichten im zweiten Teil sind meiner Meinung nach aber weniger einprägsam. Vor allem auch durch das gewählte Überthema "Liebe/Lieblings-" kamen sie mir weniger zusammenhängend und eingebaut in die Geschichte vor. Obwohl ich das Buch schon mal gelesen hatte, konnte ich mich nur an eine der Geschichten vage erinnern.
Aaaaaah, de griezelbussenserie! Ik heb deze boeken verslonden alsof het taarten waren. Het grappige is dat ik helemaaaal niet van horror of spannende dingen hield (nu nog steeds niet echt trouwens) maar deze boeken waren wel echt fantastisch! Ik kan mij vooral nog een verhaal herinneren over een beer die 's avonds levend werd en een zwart hart had. Die heeft mij wel veel nachtmerries veroorzaakt omdat ik zelf ook altijd een beer had die bij mij sliep hahaha. Maar ondanks dat bleef ik stug doorlezen en heb ik alle delen meerdere keren gelezen. Het boek is opgebouwd uit leuke, korte scènes waardoor het lijkt alsof je in een film zit en er zelf bij bent. Het voelt alsof je één van de klasgenootjes bent en de kinderen uit die klas goed kent. Echt een aanrader voor jong en oud!
Leuk spannend boek. De spanning die je haast zelf voelt zodra ze de bus instappen. Je moet wel van andere wezens houden want dit boek is wel erg fictief. Er staan veel onverwachte gebeurtenissen in. Fijn dat verhalen niet te lang zijn, daardoor leest het makkelijk weg. Het boek is voor de middenbouw geschikt, maar ik zou hem mijn dochter niet laten lezen. Die neemt alles aardig serieus en dan slaapt zij slecht. Ik zou dit dan ook niet snel in een klas voorlezen
Het toffe van deze kinderboeken reeks vind ik, dat de korte verhalen niet alleen welgevormde verhalen op zichzelf zijn, maar ook nog eens samenhang hebben.
Nog iets tofs is dat ik graag meer spannende (en horror) boeken wil lezen. Alleen is mijn probleem dat ik daar helemaal niet tegen kan. Dan is een spannend kinderboek misschien net een betere optie voor mij. :D
Dit is niet het soort boek of reeks van boeken waar ik voor zou kiezen. Het boek is naar mijn mening ook wat gedateerd, omdat 'de gulden' erin voor komt. Echter kan ik mij voorstellen dat de opbouw van het boek en de spanning van het verhaal wel goed leesbaar is leerlingen in groep 6 tm groep 8.
Als luisterboek geleend bij de bibliotheek Amsterdam. Geweldig voorgelezen door Erik van Muiswinkel. Er is zelfs een soort hoorspel van gemaakt. Heel knap hoe hij alle vier de kinderen een eigen stem weet te geven. En de Radiopresentator.
De Griezelbus 2 herhaalt het heerlijke concept van het eerste deel en doet er een fijn schepje bovenop! De autokerkhofsetting is cool, en de verhalen zijn net wat minder braaf dan voorheen. Lekker griezelen geblazen dus. Ik stoomde hierna direct door naar deel 3!
Questo seguito de L'autobus del brivido è bello tanto quanto il primo! Che bellezza rituffarsi nelle storie horror mentre si è rinchiuso nel famoso autobus...
Ik las de boeken graag als kind en nu zoveel jaar later geniet ik er nogsteeds van. Meneer van loon weet zeker hoe je spannende boeken schrijft. In het kort. Aanrader voor jong en oud!