Cemal Süreya'nın ilk kez 1967'de yayımlanmış antolojisi, ağırlıklı olarak, bir çoğunu bildiğimiz popüler aşk şiirlerinden oluşturulmuş. Antolojinin "Sevginin Halleri" başlığını taşıyan giriş yazısı, Divan şiirinden başlayarak dönemler içinde şiirimizin aşk izleğini ve sevilen kadını nasıl ele aldığını, nasıl işlediğini açıklıyor. Bu güzel metin içinde, Divan şiirine değinilirken halk şiirine dair söz edilmemesi merakımı cezbetti; rahmetli şaire bunun sebebini sormak isterdim doğrusu. Dikkatimi çeken bir başka husus, 100 şiirin doksan dokuzunun (üçü Cemal Süreya'nın kendisine ait olmak üzere) erkek şairler tarafından yazılmış olması. Seçkideki tek kadın şair Gülten Akın, "Savrulup Gittiği" şiiriyle kendine yer bulmuş. Cemal Süreya, "Kitaba aldığımız 100 şiirin hemen hepsi 1923'ten, büyük çoğunluğu 1940'tan sonra yazılmıştır," demiş ve "Klasik, romantik, patolojik yönsemeler taşıyan aşk şiirleriyle ülkücü, savaşçı şiirler"in seçkide yan yana durduğunu belirtmiş.
Eksiği gediğiyle, bir dönem yazılmış güzel aşk şiirlerinden derlenmiş güzel bir demet.