เป้นเรื่องราวภาคต่อจากเรื่องลำนำทะเลทรายจริงๆ ในลำนำฯ คือเรื่องราวหลังจากคู่พระเอกกับนางเอกและพระรองจบลง แล้วเรื่องนี้เป็นเรื่องรางของคนรุ่นหลังที่ได้รับผลกระทบจากรุ่นก่อน
เรื่องนี้ไม่ได้เล่าแบบสรรพนามบุรุษที่หนึ่งแบบลำนำฯ แต่เล่าเรื่องราวผ่านตัวละครโดยเน้นที่นางเอกเป็นหลักทำให้เรารู้ว่าตัวละครตัวอื่นกำลังทำอะไรและคิดอะไรอยู่ ซึ่งเรื่องนี้เรียกว่ารีดน้ำตานักอ่านจนตาแห้งผ่านจำนวนเล่มและจำนวนหน้าที่มากขึ้น และเหมือนเราเป็นคนสองอารมณ์เพราะพบจบซีนดราม่า ก็ตัดฉากมาซีนอารมณ์อื่น พอหน้ายังไม่แห้งก็ตัดเข้าซีนดราม่าอีก จะเจ็บปวดทรมานไปถึงไหนก่อนนนนน
ตัวละครทุกตัวมีเหตุและมีผลมีตัดสินใจทำ ถึงสิ่งที่เขาทำจะทำให้เรื่องราวเลวร้ายหรือมีผลกระทบต่อตัวละคร แต่ก้ทำให้นักอ่านรังเกียจและเกลียดไม่ลงเพราะรู้และรับรู้ว่าเขาทำไปเพราะอะไรผ่านการเล่าเรื่องมาตั้งแต่เล่มแรก เรียกได้ว่าถงหัวใจร้ายต่อตัวละครในเรื่องและรีดน้ำตานักอ่านได้อย่างไม่ถนอมใจเลยจริงๆ
ไม่เหมาะกับสายสุขนิยม ใครจิตแข็งก็อ่านได้ ใครอยากร้องไห้ก็อ่านเลย
ป.ล. พี่สามฮั่วเย่า is the best ภาวนาขอให้ท่านพี่สามมีนิยายเป็นของตัวเอง เพราะพี่กร๊าวใจมากทั้งๆ ที่ออกมาไม่กี่หน้า โฮฮฮฮฮฮ