Lieve

by Ronald Giphart

Waar Lieve voor leefde was liefde, passie, hartstocht, verlangen, overgave, zelfverlies, puurheid. Ze gaf zich volledig. De vrouw die ik kies om haar te mogen spelen zal eenzelfde gevoel bij mij en dus ook bij de kijkers moeten losmaken.

Noah en Lieve zijn de jonge sterren van de Nederlandse cinema. Hij een gelauwerd regisseur, zij een adembenemende Vlaamse actrice. Als Lieve tragisch verongelukt besluit Noah een film over haar te maken.

Kindle Edition

First published September 1, 2016

Reviews

[Marcia · Rating 3 out of 5]

Tof inkijkje in het leven op de set - voor mij een feest der herkenning. De crew party's, het groepsgevoel, dat heb ik allemaal zelf mogen ervaren. Naast de herkenbaarheid van Lieve was het plot voor mijn persoonlijk toch iets te dun en het einde te onbevredigend. Ook vond ik het jammer dat alle personages in het boek vreemdgaan en zo gemakkelijk denken over seks, dat doet mijn geloof in de mensheid toch een beetje teniet.. Zeker een fijn boek voor tussendoor, maar helaas ontbreekt er wat diepgang.

[Hendrik-Jan Wijchers · Rating 5 out of 5]

Op de achterkant staat dat het een meeslepend verhaal is. Absoluut. Maar de schrijfstijl net zo goed. De verwijzingen waardoor je scherp gehouden wordt, maar ook de vele woordspelingen. Dan weer zwaar, dan weer vol humor. En het beste vind ik nog de opbouw van het boek. Het is zo opgebouwd dat de levens van de verschillende hoofdrolspelers in elkaar over lijken te gaan. Bijna een soort symbiose, zo omschreef mijn leesvriendin dat. Eens. Mooi boek!

[elisaa · Rating 3 out of 5]

wat is dit boek

[Marcel · Rating 5 out of 5]

Very good read, I love Giphart.

However it is not so much the story that is memorable.
The book drew the attention of someone incredibly beautiful and special and led to something I could never have dreamt of, something that Never Ends. For that reason this book will be one of the most important books in my life.

[Frederieke · Rating 3 out of 5]

Vermakelijk. In één dag uitgelezen.

[tim · Rating 4 out of 5]

ronald giphart goat maar wel raar en niet raar en verward en duidelijk en introspectief en raar en ik snap het niet en wel en goed boek en raar boek en goed

[Ellen IJzerman (Prowisorio) · Rating 2 out of 5]

Noah, een jonge succesvolle regisseur ontmoet via zijn vriend/scenarist Casper, Lieve die zich op dat moment voordoet als prostituee. Het toeval wil dat Noah op zoek is naar een hoofdrolspeelster voor zijn film. Lieve overdondert hem zodanig met haar persoonlijkheid, dat ze niet alleen de hoofdrol in zijn film, maar ook in zijn leven krijgt. Helaas eindigt hun geluk nogal abrupt omdat Lieve door een ongeluk om het leven komt.
Noah wil met zijn nieuwste film een monument oprichten voor Lieve door een film te maken over haar en zijn leven met haar na Sub, hun eerste gezamenlijke succes. Liv Minnema en Bison van Beerschot zijn door Noah uitverkoren om de hoofdrollen te gaan spelen in de film Lieve, terwijl Noah zelf het scenario heeft geschreven.

'En wat vind je van Bison van Beerschot?'
Bison van Beerschot? Was hij gecast voor een rol in deze film?
'Eh... een erg goede acteur.'
Liv keek afwachtend naar Noah.
'Ik vind hem crap, ' zei hij. 'Een totale onbenul. Hij gaat de hoofdrol doen.'
Even staarde Liv hem met lichte verbijstering aan.
'Waarom heb je hem datn gekozen?'
'Omdat hij mij moet spelen. Ik ben ook een totale onbenul.'

Lieve, het boek, begint op de eerste dag van de opnamen en volgt de gebeurtenissen op de set en de levens van enkele bij de film betrokkenen. In korte hoofdstukken van soms maar anderhalve pagina, en zelden langer dan 4 pagina's, wordt het verhaal van het ontstaan van de film afgewisseld met terugblikken die gewijd zijn aan het leven van Lieve en haar relaties met Noah, Casper en anderen.

Lieve is mijn romankennismaking met Giphart. Van hem heb ik eerder wel Kuipkoorts en de graphic novelversie van De wake gelezen, maar zijn romans heb ik lang links laten liggen met het idee dat die niet 'voor mij' zouden zijn. Door de aangename en smakelijk wijze waarop Giphart in Kuipkoorts vertelt over zijn belevenissen met mijn clubje, stapte ik over mijn aarzeling heen en durfde ik (de leesclub van) Lieve aan. Helaas, helaas is deze roman mij niet meegevallen:het is een dun verhaal, met dunne personages, waardoor het nogal slaapverwekkend is. Hier en daar laat Giphart zien dat hij aardig kan schrijven, dat hij met taal kan spelen, maar Lieve komt meestentijds over als een tussendoortje waar hij niet erg goed over nagedacht heeft. Alsof hij dat zelf weet (of omdat hij aan het intellect van de lezers twijfelt?) vindt Giphart het telkens nodig om omstandig uit te leggen wat er aan de hand is:

'Ik heb er zelf voor gekozen deze persoonlijke film te maken,' ging hij verder, 'maar nu pas, nu we eindelijk zijn begonnen, dringt door dat jullie Lieve en mij aan het kapen ... aan het overnemen zijn. Dat verwacht ik van jullie en daarom maken we deze film ook, maar het doet pijn.'

Tja, gut, ik had dat thema natuurlijk kunnen missen, maar erg waarschijnlijk is dat niet, toch?

Nee, het was niet om bovenstaande bemerkingen dat ik voorheen aarzelde om de romans van Giphart te lezen, dus in die zin heeft Lieve me wel verrast. Maar blij verrast? Nee.

Gelezen ihkv de leesclub Lieve via Hebban.nl

[Jan Geerling · Rating 3 out of 5]

Zoals veel van Gipharts boeken is Lieve vlot geschreven. Waar zijn vorige boek Harem weer een opsteker was is Lieve helaas een tussendoortje. De usual suspects van Giphart komen voorbij: liefde, overspel, trouw, succes, neergang, vergankelijkheid en de dood. Het voelde alsof ik het allemaal al eens eerder van hem had gelezen.

Alle overspel vs trouw overpeinzingen gingen me een beetje vervelen. Heeft Giphart echt niets nieuws te vertellen? Ook breedsprakige karakters als regisseur Noah en schrijver Casper doen het verhaal meer schade dan goed. Wie praten er zoals zij? Al snel hoopte ik steeds minders over ze te lezen.

De Roman redt het door de naamgeefster. Lieve is wel iemand over wie je meer wil weten. Over haar leven (dat plotseling eindigde) krijgen we in flashbacks te lezen en een interpretatie ervan herbeleven we via de hoofdpersonen van dit boek. Noah wil haar eren door haar levensverhaal zijn grootste film ooit te maken. De tragiek is dat na het maken van deze film alles ook weer doorgaat. Noah zal nog veel grotere films maken. Vergankelijkheid in optima forma.

[Tjibbe Wubbels · Rating 4 out of 5]

Een roman over het maken van een Nederlandse film, maar vooral een roman over de liefde en al haar uitwassen. Over overspel. Over zelfbeschikking of zeggenschap over je eigen acties. Wie beheerst wat? Bestaat controle in de liefde? Bestaat ongebonden liefde? Is dat echte liefde of schijn?

Lieve is een knap geschreven literaire soap. De dubbeling in de levens van Lieve en Liv is mooi in beeld gebracht. Show, don't tell geldt in de filmwereld en dus ook voor deze roman. Giphart laat de karakters dingen doen, ze hebben niet al te veel innerlijke monoloog. Het leest hierdoor prettig en snel maar mist wat diepgang. Die moet je zelf uit de acties peuren.

[Frans Pollux · Rating 3 out of 5]

Heel vermakelijk.

[André · Rating 4 out of 5]

Citaat : Als meisje hoorde ze eens wat klaarkomen was, al had ze geen idee wat dat moest voorstellen. Tot het haar voor het eerst lukte en ze meteen wist dat dit het moest zijn. Maar het orgasme van verliefdheid had ze nog nooit gevoeld.
Review : Ronald Giphart (1965) werd met zijn debuutroman 'Ik ook van jou,'bekroond met het Gouden Ezelsoor. Daarna volgden de romans 'Giph,' 'Phileine zegt sorry,' 'Ik omhels je met duizend armen' en 'Troost' (genomineerd voor de NS Publieksprijs 2005). In het najaar van 2010 verscheen 'IJsland.' Voor zijn oeuvre ontving Giphart in 2004 de C.C.S. Croneprijs, de tweejaarlijkse literatuurprijs van de stad Utrecht. Zijn boeken beleven herdruk op herdruk en staan met een miljoen exemplaren in boekenkasten over het hele taalgebied. 'Ik ook van jou', 'Phileine zegt sorry' en 'Ik omhels je met duizend armen' werden met veel succes verfilmd. Sinds 2008 schrijft Ronald Giphart voor de Volkskrant. Vorig jaar verscheen 'Harem' een goed geschreven roman met een bijzonder thema, flink wat humor en erotiek. Met Harem zaten we volop in de wereld van de fotografie en in zijn nieuwe roman Lieve neemt hij ons mee naar de wondere wereld van het witte doek. Noah en Lieve Vanlieve waren ooit het gouden paar van de Nederlandse filmwereld. Hij als talentvolle, prijswinnende regisseur, zij als fascinerende actrice met betoverend Vlaams accent. Maar helaas kwam Lieve is door een auto-ongeluk om het leven. In een ultieme poging om haar bij zich te houden, besluit Noah een film over Lieve te maken. Voor het scenario wordt er teruggeblikt op het woelige leven van Lieve, die met bijna alle mannen uit het filmwereldje wel iets gehad blijkt te hebben. Met Noah dus, maar ook met scriptschrijver Casper en opnameleider Dirk. Hooflijnen in Lieve zijn toch wel de twee actrices, Lieve (overleden en de minnares van de regisseur) en Liv (de hoofdrolspeelster in de film over Lieve). De levens van de actrices lijken wel wat op elkaar, en acteur Bison, (waar massa's vrouwen voor vallen) die Noah speelt, wordt hopeloos verliefd op Liv. Op de eerste opnamedag slaat de bliksem al in. Actrice Liv en acteur Bison moeten wachten tot technische problemen zijn opgelost bij het opnemen van de eerste scène. Dat is een bedscène, maar Liv acteert niet als ze Bison verleidt tijdens het wachten. Hun hitsige vrijpartij is zo echt als het maar kan, met echter nogal pijnlijke gevolgen. Alhoewel ik Lieve minder sterk vind dan Harem, heb ik er toch ook wel van genoten. Ook nu weer geeft Giphart aan het woord liefde een heel aparte klank en daar horen natuurlijk ook de nodige stomende en expliciete scènes bij. Het is ook een boek waarin de kronkelpaden van intense verliefdheid en verlangen overtuigend worden uitgespit. Door de geraffineerde parallel tussen het levensverhaal van Lieve Vanlieve en Liv en de wanhopig verliefde en gefrustreerde mannen op hun pad krijgt het geheel een enorme charme.

[June · Rating 5 out of 5]

Voor mij persoonlijk een geweldig boek. Ik kan me er wat bij voorstellen dat de meningen heel verdeeld zijn omdat de karakters echt bij je moeten passen, ik kon me heel goed vinden in de karakters waardoor het voor mij heerlijk las en ik geïnteresseerd bleef. Lieve is een ongelofelijk interessant personage, haar lust, intelligentie maar vooral haar passie voor vrijheid. Ze wilde de wereld op haar eigen manier ervaren en liet niemand zich tegenhouden. Haar leven draaide om mannen maar nog meer om haar controle over mannen, dus uiteindelijk om haar zelf. Om haar lust, wensen, zelfbeeld. Hieruit kwamen ongelofelijk interessante en nieuwsgierigmakende scenario’s. Liv die zo veel overeenkomsten had met Lieve was dan ook een erg interessant karakter. Ik vond de overeenkomsten tussen Liv en Lieve interessant en de verschillen tussen Bison en Noah. Allebei zot van vrouwen maar een hele andere manier van hier mee omgaan. Dat het boek telkens wisselde tussen verleden en heden en achtergrondinformatie en verhalen van karakters vond ik spannend. Elk hoofdstuk eindigde met een cliffhanger, die je dan langzamerhand weer begon te begrijpen totdat alles samen viel waardoor ik soms met open mond even voor me uit keek voordat ik verder las. Ook de seks scènes zaten goed in elkaar en trokken je helemaal mee in het boek. Redelijk veel verschillende personages in het boek maar het was duidelijk geschreven waardoor ik wel kon bijhouden welk verhaal nou bij wie hoorde en hoe het verhaal in elkaar zat. Ik vind het echt een aanrader.
Pagina 122-123, pff geniaal.
Pagina 179, herkenbaar hoe obsessie in liefde kan ontstaan en hoe erg je je daarin kan verliezen, perfect omschreven.

[Marielle Rebel · Rating 2 out of 5]

Het uitgangspunt van 'Lieve' is intrigerend, maar dat kan niet gezegd worden van de wijze waarop het verhaal is uitgewerkt. Ik had gehoopt op meer diepgang en verwevenheid tussen de verhaallijnen van Liv en Lieve (what's in a name), maar directe invloed of een dubbelleven blijken niet tot het plot te behoren, helaas.
Wat mij echter het meest tegenstaat aan deze roman, is de stijl waarin deze geschreven is. Vrij aan het begin van het verhaal geeft personage Noah toelichting op het belang van 'show, don't tell'. Een uitgangspunt dat niet alleen in de filmwereld, maar ook in de literatuur van wezenlijk belang is.
Niettemin lijkt het Giphart niet te lukken los te komen van het 'verhalen' van zijn vertelling. Net zoals Noah besluit zijn film tijdens het draaien ervan live te voorzien van zijn voice-over, voert de becommentariërende stem van een alwetende Giphart de boventoon in dit werk.
Het blijft onduidelijk welke personages de noodzaak voelen Griekse koningen, Franse artsen en Nederlandse filosofen te parafraseren, maar één ding is zeker: de toenemende frequentie waarin dergelijke wijsheden om de oren van de lezer worden geslingerd, is ronduit irritant.

[Lonneke · Rating 2 out of 5]

Hoewel ik echt een fan ben van Ronald Giphart, vond ik dit boek toch wat tegenvallen. Het verhaal is op zich aardig: regisseur filmt leven van zijn overleden vrouw. Het boek gaat heen en terug in de tijd en het perspectief wisselt tussen de verschillende personages. Giphart schrijft nog steeds aantrekkelijk en heeft zich duidelijk verdiept in de filmwereld. Maar het verhaal gaat nergens echt de diepte in en daarom vond ik het te oppervlakkig blijven.

[Maud Reeskamp · Rating 3 out of 5]

Fijn geschreven, op zich ook een prima plot waarin perspectieven steeds worden gewisseld. Helaas is het verhaal alles behalve diepgaand en het blijft me niet bij. Ik zou dit niet aan mensen aanraden om te lezen; er zijn veel betere boeken.

Overigens is de voorleesstem van Ronald Giphart zelf en erg prettig om naar te luisteren, dat is dan wel weer een aanrader.

[Daniel Meppelink · Rating 3 out of 5]

Een lekker giphartiaans driedaags wegleesromannetje. Er wordt verteld over lust, liefde en jaloezie, binnen het kader van de Nederlandse filmwereld. Wat ik een beetje jammer vind, is dat de dood hier vrij achteloos wordt gebruikt als dramatisch middel. Dat vind ik een beetje makkelijk. Niet Gipharts sterkste boek, wel van genoten. Drie sterren.

[Karin Bruyn · Rating 3 out of 5]

3,5 *
een boek dat ontzettend makkelijk wegleest tussen ogenschijnlijk luchtige scènes. Maar schijn bedriegt: de personages worstelen met zichzelf en wisselen in sneltempo van perspectief wat ervoor zorgt dat je de blz. steeds sneller omdraait.
Zo’n boek voor een verloren vrijdag.

[Mieke · Rating 3 out of 5]

Loved it! zoals alles van Ronald Giphart.

[Frans Van Der Zanden · Rating 3 out of 5]

Geen knaller, maar soepel geschreven boek. Leest makkelijk weg.

[Margot · Rating 4 out of 5]

Heel mooi geschreven in 1 ruk uitgelezen

[Angelica van Dyck · Rating 2 out of 5]

Wel prima, maar naar mijn mening te lang

[Morgan Ellsworth · Rating 3 out of 5]

Leest gemakkelijk weg, maar heb niet het idee echt iets van substantie gelezen te hebben.

[Theo · Rating 3 out of 5]

Vlaamse femme fatale.

[Eva Boucles · Rating 3 out of 5]

Ben fan van Ronald Giphart. Dit boek lees je zo uit, ook omdat het verhaal onverwacht en intrigerend is. Wel wat overdreven allemaal.

[Julia Jacobs · Rating 3 out of 5]

nu nog

[Dove · Rating 4 out of 5]

Op zich wel een goed boek. Las leuk door, was wel boeiend. Zat wel, zoals veel Nederlandse Literatuur, vol met het oudere man x onweerstaanbare jonge vrouw cliché.

[André van Dijk]

Gipharts filmlexicon

‘Ik wil geen woorden, ik wil ogen en ik wil het voelen’ laat Ronald Giphart in zijn nieuwe roman Lieve een van zijn personages zeggen. Die uitspraak had hij tijdens het schrijven beter ingelijst boven zijn bureau gehangen. In de wereld van Giphart worden te veel woorden geschreven.

Het oorspronkelijke plan voor deze roman is overduidelijk. Een verhaal over de filmwereld moest het worden, en een verhaal over de liefde. Allebei gelukt. In Lieve draait de succesvolle regisseur Noah Boudrin een film over zijn te jong overleden muze Lieve Vanlieve. Zij had de hoofdrol in zijn eerste, hemelbestormende filmproject en was tegelijkertijd zijn grote liefde. Totdat een boom in de nacht een einde maakte aan haar jonge leven en veelbelovende carrière.

In het hier en nu wordt het leven van Lieve, en dus dat van Noah, verfilmd met de populaire hoofdrolspelers Liv en Bison. Beiden jong, bruisend van ambitie en talent en klaar om het witte doek te bestormen. Regisseur Noah probeert het onderste uit de kan te halen wat betreft de acteerprestatie van zijn twee sterren, maar verliest gaandeweg de regie als de twee hun eigen gevoel op de eerste plaats stellen. Giphart bouwt zijn roman in twee lagen op: het heden met de acteurs Liv en Bison verrijkt met terugblikken op het verleden met de wonderbaarlijke Lieve.

Ik ook van jou
In zijn voorlaatste roman Harem (2015) leek Giphart – inmiddels wat ouder geworden – een rijpere, meer volwassen weg ingeslagen te zijn. De verhaallijn was enigszins uitgediept, zijn personages waren interessanter, kortom: het leverde een roman op die de kwaliteiten van de schrijver eindelijk naar boven haalde. Met Lieve doet Giphart weer een stap terug en brengt ons de luchtige en vluchtige tijden van Ik ook van jou (1992) in herinnering. Het gedoe op de filmset wordt beschreven als de hitsige arena uit een gemiddelde tv-soap: er wordt hard gewerkt, lang gewacht, veel geflirt en natuurlijk is er altijd ergens een party.

De vele terugblikken openbaren het verborgen leven van Lieve Vanlieve, een leven dat blijkt te hebben bestaan uit een mannenverslindend avontuur met spannende afspraakjes en vuige seks. Lieve heeft zich ooit als escort-girl (ook nog betaalde seks) in de armen van regisseur Noah geworpen en weet vervolgens iedere man in haar omgeving het hoofd op hol te brengen. De verbinding tussen beide lagen is een heen-en-weer-schakeling tussen de hoofdpersonen, met een nogal voor de hand liggend drama aan het einde.

Angle of the dangle
Wie niet thuis is in de wereld van de filmproductie heeft aan Lieve een prima handleiding voor deze wonderlijke gemeenschap: Giphart komt met de juiste termen om de vele functies en begrippen te verklaren. Er zijn runners, gaffers, clapper loaders, focus pullers, best boys, allemaal met overdreven nadruk benoemd om bij te dragen aan de sfeer maar zonder enige betekenis voor de loop van het verhaal. En wat te denken van guerilla shoot, cameo appearance en wrap party? Door de toegevoegde verklaringen weten we nu dat het in beeld brengen van een geërecteerde penis aangeduid wordt met the angle of the dangle.

Het is een terugkerende handicap van Giphart dat hij de lezer aan de hand wil meenemen. Op iedere pagina van Lieve is wel een glasharde schending van het show don’t tell-principe te vinden, met als dieptepunt het vreemdgaan van hoofdrolspeelster Liv. Als zij weer met haar ex-vriend in bed belandt, bedenkt Giphart het woord ‘oudgaan’ dat hij vervolgens meent te moeten verklaren met ‘een variant op vreemdgaan’, om dan nog eens tussen haakjes toe te voegen ‘maar dan met een voormalige geliefde’.

De vele overbodige woorden, de uitleggerige neiging en het strooien met termen maken dat deze roman even in de versnelling gaat en dan weer flink afremt. Alsof de schrijver zijn lezers niet vertrouwt en het zekere voor het onzekere wil nemen. Het dunne verhaal dat vervolgens overblijft is geen hoogtepunt in het oeuvre van Ronald Giphart.

http://8weekly.nl/recensie/gipharts-f...
@8WEEKLY/André van Dijk

[Maaike · Rating 2 out of 5]

Dit boek is exact de reden waarom ik het meestal maar gewoon bij jeugdboeken houd. Jemig, want een ingewikkeld doch oppervlakkig gedoe.

[Charlotte · Rating 4 out of 5]

Giphart en ik hebben een beetje een haat-liefdeverhouding, het ene boek vind ik geweldig en het andere haat ik. Dit boek valt overduidelijk in de eerste categorie.

Het boek is mooi opgezet, om en om een hoofdstuk over Lieve, de beroemde, mooie actrice die zichzelf heeft doodgereden tegen een boom én een ander karakter, meestal Liv. Liv speelt Lieve in een verfilming van haar leven, gemaakt door Noah, de vriend van Lieve ten tijden van haar ongeluk. Liv gaat steeds meer op Lieve lijken en hun levens lopen in elkaar over. Zeker als scenarioschrijver Casper de Goede, oude minnaar van Lieve, een belangrijke rol blijkt te spelen in het verhaal.

Het boek is moeilijk in een paar woorden te vatten, ik hield ervan omdat het zich in een wereld afspeelt die ik alleen van buitenaf ken, gaat over mensen van mijn leeftijd -en de dood. Over driehoeksverhoudingen, macht,spannende opdrachten, seks en vooral de liefde. De alles verscheurende liefde.

De citaten van bekende schrijvers en dichters passen, de structuur klopt, het verhaal is ingewikkeld maar mooi. Ik ben blij.




Overigens is Lieve luisteren - voorgelezen door Giphart zelf - fantastisch.

[Peeters Pierre · Rating 2 out of 5]

Lieve gaat over de muze van Noah met wie hij lief en leed deelde en over wiens leven hij een film wil maken.
Het boek geeft een kijk over hoe een film wordt gemaakt en hoe de “acteurs” omgaan met richtlijnen en eisen van de regisseur.

Giphart gebruikt in zijn roman korte, vlot leesbare hoofdstukken, al is het wel nodig om je hoofd koel te houden en je aandacht niet te laten verslappen want de auteur switcht van het ene personage naar het andere en weer terug. Dat maakt dat het boek mij bijwijlen echt tegenstak en ik het langdradig vond. Komt daar bovenop dat er plots een nieuw personage naar voren komt, nl. Dirk, die onmiddellijk weer verdwijnt om tegen het laatste hoofdstuk nog eens op te duiken. Dit personage bood zeker geen meerwaarde in of aan het boek.

Ik vond de personages gekunsteld en niet open…ik kon mij niet in hun leefwereld inbedden en vond hun allemaal stijf en onpersoonlijk.

Ik had erg hoge verwachtingen van dit boek na zijn vorige “HAREM” te hebben gelezen. Echter werden mijn verwachtingen niet ingelost.
Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat Giphart dit boek op een drafje heeft geschreven, wat maakt dat de opbouw stroever en gekunsteld is, en ook niet diep uitgeschreven.

Geen echte aanrader voor mij.
Giphart kan veel beter.