Yaşıyoruz Sessizce

by Şükrü Erbaş

İki kişilik bir yalnızlığım fotoğraflarının önünde
Birisi alıp götürdüğün, öteki bırakıp gittiğin.

Bu kitap, bizim sagu, mersiye, ağıt geleneğimize, göç edeni de burada tutan, yaşatan yepyeni bir özellik getiriyor. Üç kadim kavram, yaşamın üç büyük izleği, aşk, yalnızlık ve ölüm, şiirden şiire iç içe geçerek birbirinin kapısını çalıyor. Sonra üçü birlikte gelip hepimizin hayatına doluyor. Yaşıyoruz Sessizce, aşkın, emeğin ve dünyanın ölümle bir daha yüceltildiği bir varoluş simyası.
-Şeref Bilsel-

Sarkaç durdu. Kapı yok.
Ayna buğulanmıyor.
Tanrı bitti.

Ölüm değil büyük ceza
Her zerresi yalnızlık
Bir dünyayı sevmek hâlâ.

Ayrılık burcum...
Parmaklarım birer mihrap çırası
Gövdem bitene kadar tüteceğim başında

Genres: Poetry, Turkish

84 pages, Paperback

First published October 3, 2016

About the author

7 Eylül 1953 tarihinde Yozgat'ta doğdu. İlk ve ortaöğrenimini Yozgat'ta yaptı. Ankara'da Gazi Eğitim Enstitüsü Sosyal Bilimler Bölümü'nden mezun oldu (1978). Toprak Mahsulleri Ofisi'nde memurluk, yöneticilik yaptı ve bu kurumdan emekli oldu.
1984 yılında Yarın dergisi yazı kurulunda görev yaptı. Edebiyatçılar Derneği'nde yöneticilik yaptı.

Şükrü Erbaş, ilk şiirini Varlık dergisinde, 1978 yılında yayınlandı. "Yolculuk" adlı şiir kitabıyla, 1987 Ceyhun Atuf Kansu şiir ödülüne değer görüldü. Ayrıca, "Dicle Üstü Ay Bulanık" şiir kitabıyla 1996 Orhon Murat Arıburnu şiir ödülünü, "Üç Nokta Beş Harf" şiir kitabıyla 2002 Ahmed Arif şiir ödülünü ve "Gölge Masalı" adlı şiir kitabı ile de 2005 Ömer Asım Aksoy şiir ödülünü kazandı.

Şiir, edebiyat ve yaşam üzerine denemeler yazdı. Denemelerini "İnsanın Acısını İnsan Alır" (1995) ve "Bir Gün Ölümden Önce" (1999) adlı kitaplarında toplayan Şükrü Erbaş'ın, "Gülün Sesi Gül Kokar" (1998) adlı düzyazılarından oluşan bir kitabı da vardır.

Reviews

[Oguz Akturk · Rating 4 out of 5]

YouTube kanalımda Yaşıyoruz Sessizce kitabını önerip en sevdiğim şiirlerden bahsettim:
https://youtu.be/ZHFew7sBSeE

Yaşıyoruz Sessizce kitabının çok daha iyi anlaşılabilmesi için okunması gereken en önemli kitaplardan biri bence Dante'nin kitabı olan Yeni Hayat'tır. Dante'nin biricik aşkı Beatrice için hissettiği dizelerden oluşur. Bunu Şükrü Erbaş'ın Hatice Erbaş için yazdığı Yaşıyoruz Sessizce kitabına, yine aynı şekilde Petrarca'nın da Laura için yazdığı Canzoniere kitabına benzetiyorum...

[Hakan · Rating 4 out of 5]

Yaşıyoruz Sessizce çok özel bir kitap. İyi şair Şükrü Erbaş'ın karısını kaybetmesinin ardından yazdığı şiirlerden oluşan, müthiş duygu yoğun ama ince bir ağıt. Epey hüzünlendiren bir kitap. "İpi kopmuş bir boncuğum senden sonra" diyor şair.

[booksofAhu · Rating 5 out of 5]

Ah..

Şükrü Erbaş, ölen eşi Hatice Erbaş için yasını acısını şiir yapmış.. Başucu kitabı olmuş.. Tekrar tekrar okunası.. Şair içini dökmüş, döktürmüş.. Çok övmek istiyorum ama acısına saygısızlık gibi geliyor..

"İki kişilik bir yalnızlığım fotoğraflarının önünde
Birisi alıp götürdüğün, öteki bırakıp gittiğin."

S61:
Acısını unutanın
Yıldız dolmuyor gecesine
Buydu bizim soylu yalnızlığımız.

[Pia G. · Rating 3 out of 5]

2,5'tan 3. sanırım şiir okumayı sevmiyorum 😓

[Zahra Mahboubi · Rating 4 out of 5]

İnsan ölünce yalnız kendisi ölmüyor
Ne diyordu Metin Abi
Yani benim gözlerimin bunca yıl gördükleri
Bir gün benimle birlikte
Yok olup gidecekler, öyle mi?

هنگامی که شخصی می‌میرد، تنها خود او نیست که می‌میرد
چه می‌گفت برادر متین:
«پس همه‌ی آنچه چشمان من در طی این سال‌ها دیده است
یک روز همراه با من
محو و ناپدید خواهند شد، درست است؟»

•شوکرو ارباش

[NAMIK SOMEL · Rating 5 out of 5]

"Babanız içerde şiir yazıyor diye
çocuklarımı sessiz ağlattım ben."

Hatice Erbaş

"Deniz kıyısına gidelim haydi
Mavi, göğsünde uyutur biraz korkumuzu.
İki kişilik bir yalnızlığım fotoğraflarının önünde
Birisi alıp götürdüğün, öteki bırakıp gittiğin. "
Yaşıyoruz Sessizce / Şükrü Erbaş ❤.

Acılar birikmiş şairin yüreğinde...

[Özgür Atmaca · Rating 2 out of 5]

Şükrü Erbaş'ın iyi bir şair olduğunu biliyorum fakat başlamak için sanırım yanlış kitabı seçtim. Şimdi ne söylesem o acı'nın üzerine saçmalıyormuşum gibi bir hava oluşacak. O sebepten hemen diğer eserlerine hızlı bir geçiş yapacağım.

[Mehmet]

"Tanrı yalnızlığı senden yaratmış." (s.27)

[Kutşın Sancaklı · Rating 5 out of 5]

'Sen orada yalnız kalma diye burada konuşup duruyorum.'

Gönül üşümesi böyle hafif ürperir gibi küçük bir dizeyle, ve böylesine yüklü başka nasıl anlatılır ki..

[Emre · Rating 4 out of 5]

4.5

"Babanız içerde şiir yazıyor diye
çocuklarımı sessiz ağlattım ben.

Hatice Erbaş"

"İnsan acısından utanır mı
Döktüğüm yaşlarla zehirleniyorum." Sf:17

"İki kişilik bir yalnızlığım fotoğraflarının önünde
Birisi alıp götürdüğün, öteki bırakıp gittiğin." Sf:18

"Susarak büyümüş iki çocuktuk biz kendisini sevmeyi bilmeyen. Yanımızda birisi olmadan sevincimizden utanırdık." Sf:24

"Üç yıldır ölüyorsun Hatice
Yataktan kalkıyorum, ölüyorsun
Odadan odaya geçiyorum, ölüyorsun" Sf:28

"Bilmek hiçbir yalnızlığa benzemiyor
Bir kuyu çanına dönüyor dünya
İnsan en çok yakınlarından ölüyor Hatice..." Sf:36

"İnsan Tanrıdan önce sevgiye inanır" Sf:52

"Tuhaf bir adam oldum
Kendimle konuşuyorum evin içinde
Biraz da şu koltuğa oturayım, diyorum
Perdeleri ne kadar zamanda yıkardın, diyorum
Bir gün olsun açık bırakmıyorum yatağımızı
El ayak değmeyen yerler nasıl tozlanıyor böyle
Merak etme, mutfağı tertemiz ettim
Terlikler senin istediğin gibi duruyor
Çamaşır ipini silmeden asmıyorum çamaşırı
Bir kahve yapayım diyorum
İki fincan koyuyorum, süt hazırlıyorum sana
Sessizlikten midir nedir
Bütün bunları yüksek sesle söylüyorum.

İnsan başka nasıl katlanır ölüme, bilmiyorum." Sf:59

"İnsan anılarını nasıl korur başka
Bilmiyorum
Duvarda kocaman bir çivi deliği." Sf:60

"Ölüm değil büyük ceza
Her zerresi yalnızlık
Bir dünyayı sevmek hala." Sf:64

"Yeryüzü şarkım, sürmeli pencerem
Her sabah aynı soğuk
Her akşam aynı keder
Yastığını koklaya koklaya öğrendim
İnsan bir kere ölmüyormuş meğer..." Sf:69

"Ölüler yaşlanmazmış
Yalan
Sensin canımda çırpınan zaman." Sf:77

[Elif · Rating 3 out of 5]

Dudakların ağzımda gözyaşı mührü… Ömür Hanım, öyle bir acı ki bu, ölen yaşayanda her gün yeniden ölüyor, yaşayan ağlamadan kimseyi sevemiyor.
.
Dünyanın bütün seslerini alıp götürdün
Mezarından başka harf kalmadı ağzımda.
Yoruldum kalabalığın hayatından
Yaşamak diye el çırptığım ne varsa
Şimdi bir ölüm türküsü, bir hatıra yangını
Yalnızlık çark dönüyor üstümde.

Yeryüzü şarkım, sürmeli pencerem
Her sabah aynı soğuk
Her akşam aynı keder
Yastığını koklaya koklaya öğrendim
İnsan bir kere ölmüyormuş meğer...
.
Bir gün "benim için şiir yazdın mı hiç" demiştin. Göstermiştim, "şu heves sensin, şu incinmiş gurur sen, şu utangaç aşk, şu Posta Caddesindeki daktilo sesi, çocukların okul dönüşü sevinci sen." Kuşkuyla bakmıştın yüzüme. Kirpiklerim içime dökülüvermişti. Susarak büyümüş iki çocuktuk biz, kendisini sevmeyi bilmeyen. Yanımızda birisi olmadan sevincimizden utanırdık. Kaç hayat evimizde bizden çok soluk aldı. Sonra harfler girdi yoksulluğumuza. Sonra dünyanın bütün mazlumları. Elimde başkalarının rüyası, bir varoluş acısıydım önünde. Yazmaya, okumaya ayırdığım zamanlar senin de zamanlarındı. "Tenha seven evliyam" dedim. "Ben gittim harf dağıldım/ Sen tamamladın cümlemi."
.
Tuhaf bir adam oldum
Kendimle konuşuyorum evin içinde
Biraz da şu koltuğa oturayım, diyorum
Perdeleri ne kadar zamanda yıkardın, diyorum
Bir gün olsun açık bırakmıyorum yatağımızı
El ayak değmeyen yerler nasıl tozlanıyor böyle
Merak etme, mutfağı tertemiz ettim
Terlikler senin istediğin gibi duruyor
Çamaşır ipini silmeden asmıyorum çamaşırı
Bir kahve yapayım diyorum
İki fincan koyuyorum, süt hazırlıyorum sana
Sessizlikten mi nedir
Bütün bunları yüksek sesle söylüyorum.
İnsan başka nasıl katlanır ölüme, bilmiyorum.
.
Bilirsiniz şiir kitapları hakkında uzun uzadıya konuşmayı gereksiz bulurum çünkü edebiyatın en özel alanıdır bence şiir. Şükrü Erbaş yolculuğuma şair için özel bir anlam taşıyan Yaşıyoruz Sessizce kitabıyla başlamak istedim. Kitaptaki bütün şiirler kaybettiği eşine adanmış bir ağıt niteliğinde. Bazı şiirleri gerçekten çok beğendim bazı şiirlerde de ufak ufak kısımlar çok hoşuma gitti. Kesinlikle kendisinden okumaya devam edeceğim.

[yeom mijeong · Rating 5 out of 5]

Yılın bitirdiğim ilk kitabı bu oldu. Diğeri baya bir kalın olunca tabi😂 önce bu bitti. Ama burnumun direğini sızlattı her dizesi😥
Çok güzel ve hüzünlüydü. 💔💔💔

[Sena Nur Işık · Rating 5 out of 5]

✨10/10✨

Çok seviyorum, çok… ❤️

[İlhanCa · Rating 4 out of 5]

Eşini kaybettikten sonra sanki ona hitaben yazılmış ya da vefatından sonra duygularını kaleme almış Şükrü Erbaş.
Sevdiğine bu denli bağlı olması ise insanı büyülüyor adeta..

[GÜLGÜN · Rating 5 out of 5]

Büyük dersler verdi sevmek konusunda Şükrü Erbaş. Ancak bir kalp ağrısı yazdırabilir bu dizeleri...

Kitabın giriş kısmında yazarın eşine ait bir söz var;
"Babanız içerde şiir yazıyor diye
çocuklarımı sessiz ağlattım ben."
(Hatice Erbaş)

Bu söz yazara, eşi vefat ettikten sonra bir yakını tarafından aktarılmış. Yazar bu söz hakkında şunu söylüyor: Beni darmadağın etti. Bu iki dize benim odada yazdığım tüm şiirlere bedeldir.
"Yaşıyoruz Sessizce" Kitaba bu kadar yakışan bir isim olamazdı. Çünkü yazar eşinin hastalık süreci başlangıcında ve devamında yazdığı şiirlerde ne kadar aşk dolu ne kadar zarif ve Ömür Hanım olmadan ne kadar yaşanamayacağını anlatmış. 45 yıl evlilik hayatının izlerini işlemiş şiirlerine. Tek bir kadın sevmiş ve sevmeye devam etmiş mezar taşında bile. O şiir yazmak için bir kadından başka bir kadına yönelmenin gerekli olmadığını, duygular içtense sevilen insanın nefes almaması bu duyguları azaltmayacağını hatta körüklenen közler gibi sürekli yenileceğini göstermiş.
Şükrü Erbaş, güzel insan...

[Ayça · Rating 4 out of 5]

"Yastığını koklaya koklaya öğrendim
İnsan bir kere ölmüyormuş meğer..."

"Ömrümün elifi..."

"Gözlerin biliyor her şeyi, gozlerin bir yaşama çığlığı..."

[Dilara · Rating 4 out of 5]

Şükrü Erbaş'ın okuduğum ilk kitabıydı, onu matemiyle tanımış oldum diyebilirim. Diğer kitaplarının ardından okunsa daha anlamlı olabileceğini düşünüyorum ancak tek başına da insanı derinden sarsacak bir duygu yoğunluğu taşıyor. Kederini, yaşama öfkesini, aşkını, özlemini öyle güzel aktarmış ki şiirleriyle birlikte yaşamış olduğu yasın içinde biz de sürükleniyoruz. "Başka nasıl katlanılır ölüme bilmiyorum" demiş, bana da edebiyatın insanın acısına eşlik etmesiyle insandaki yerinin ne kadar kıymetli olduğunu hatırlattı tekrardan.

"Ölümü senden mi öğrenecektim
Soluğu canımdan çekilen kadınım"

[Biressten · Rating 5 out of 5]

Çok uzun zamandır böylesine dokunaklı bir şiir kitabı okumamıştım harikaydı tek kelimeyle. Yazarın ölüm acısını, kırılgan yanını net bir şekilde hissedebiliyorsunuz. Duygu yükü oldukça yoğun bir kitap.

[Tülay · Rating 5 out of 5]

Kitap içimden geçti. Kalbim kırık, gözlerim dolu dolu…

[Gülay]

"seni unutacak ömrüm kalmadı
bir soğuk zamanın akşamında
dönüp yine sana başlıyorum."

"bu kadarmış bizi büyüten acı
bu kadarmış içimizde yanan ışık
bu kadarmış yeryüzüne düşen gölgemiz."

[Kerem Akyol · Rating 4 out of 5]

Okuduğum ikinci Şükrü Erbaş kitabı olan ''Yaşıyoruz Sessizce'' şairin ölen eşi Hatice hanım için yazılmış. Bolca duygu yüklü olan bu kitabı okurken bir çok kere kitapdan kopup düşüncelerimle yüzleştim. Kitapdan kopmamın sebebi, şiirlerin kalitesiyle veya akıcılığıyla alakalı değildi. Ölen eşi sonrası yapayalnız kalan şair bu yalnızlığı öylesine güzel işliyor ki yalnızlığı iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Genç bir yaşda olmama rağmen beni bile böyle düşüncülere gark eden kitap yaşı ilerlemiş okurlar için nasıl yaralar açar tahmin etmek çok da kolay değil. Yalnızlığını ve yaşadığı acıyı şiirler yazarak dindirmek isteyen şair belki de aynı durumu yaşayan insanlara yardımcı da olabilir. Her zaman bazı şeylerin yaşanmadan anlanamayacağını savunan biri olarak, bu kitap bana bazı şeylerin yüzeysel de olsa anlanabileceğini gösterdi.

[Nur Aydın · Rating 4 out of 5]

Şükrü Erbaş'la bu kadar geç tanıştığım için üzgünüm.

"Sonsuzluk kirpiğimizde serçe kuşu. Bir kanadı hayal, bir kanadı hatıra. Konup konup kalkıyor çaresizliğimize."

[Rumeysa · Rating 3 out of 5]

"sana bir nefes olamayan şiirden de geçtim."

[Öykü Coşkun · Rating 4 out of 5]

kelimeler kelimelikten çıkmış acıya dönmüş

[Sena Tümen · Rating 5 out of 5]

"Vefasızlık, Hatice
İnsanın büyük yalnızlığı"

"Ölümü senden mi öğrenecektim
Soluğu canımdan çekilen kadınım."

"İnsan ölünce yalnız kendisi ölmüyor
Ne diyordu Metin Abi
Yani benim gözlerimin bunca yıl gördükleri
Bir gün benimle birlikte
Yok olup gidecekler, öyle mi?"

"Yastığını koklaya koklaya öğrendim
İnsan bir kere ölmüyormuş meğer..."

Bu kitap tam da ihtiyacım olan bir zamanda, tam da ihtiyacım olan kişi tarafından bana hediye edildi. Okurken her kelimeyi, aşkı, hüznü ve özlemi iliklerimde hissettim. Her sayfada altını çizecek satırlar buldum. Şükrü Erbaş... bunca özlemi nasıl tutabiliyor içinde? Gerçi o da tutamamış; kalemlere, kağıtlara dökmüş özlemini.

[Oğuzhan Alpaslan · Rating 5 out of 5]

Şükrü Erbaş, eşi Hatice Erbaş’ın 2015’teki vefatının üzerine çıkardığı, ağıt geleneğiyle şeklini almış bu şiir kitabı hakkında hiç bilgi edinmeden onu aldım ve okudum. Her bir şiir, bu ölümün Şükrü Erbaş’ı ne anlamda etkilediğini çok iyi anlatıyor. Ve bir bütün olarak bakıldığında, aynı tema çevresinde dolanan yüzlerce dizenin tekrara düşmemesi, Şükrü Erbaş’ın hayatının her yönüyle etkilendiğini gösteriyor. “Seni unutacak zamanım kalmadı” diyor Erbaş, hayatının diğer yarısının yerini asla dolduramayacağını bilircesine, “Dönüp yine sana başlıyorum” diyor, hayatının sonuna kadar da bu boşluğu hatıralarla doldurmaya çabalayacağından emin…

[ilgi · Rating 4 out of 5]

Şükrü Erbaş'ın yasını naif kalemi ile birleştirip bize sunduğu duygu yüklü şiir kitabı. İlk okuduğum kitabıydı. Oldukça etkilendiğimi söyleyebilirim.

[Ayşıl · Rating 5 out of 5]

"İster ölüm olsun ister ayrılık
İnsan unutur mu var olduğu bedeni.
Dünya sözüm, can evim
Bir gün ağzından uzak gülerse ağzım
Tanrı gökyüzüyle boğsun beni."

[Nazlıcan · Rating 5 out of 5]

"Beni unutmaktan koru
Beni yalnızlıktan koru
İçimdeki merhamet soğumasın
Yüzünü çevirme acımdan
Beni taşa dönmekten koru."

[belisa · Rating 3 out of 5]

okuduğum en güzel ağıtlardan biriydi...
hayatın içinden, yumuşak, ölümü kendi öznelliğiyle anlamış, sarmalamış...
birçok şiiri arkada bırakamadığım için işaretledim