Merkwaardig opgebouwd boek dat vrij langdurig ingaat op de vorm en gebruik van dit heilige boek. Pas helemaal op het einde werd het voor mij interessant, omdat in hoofdstuk 8 de westerse research naar de tekst aan bod komt. Dat kan ik dan vergelijken met wat ik weet van bijbelstudies. Hoofdstuk 6 is ongemeen lang, zo'n 90 bladzijden, deels veroorzaakt door twee 'case studies': terrorisme en vrouwen. Maar wat toch het meest ontbreekt: een overzicht van de INHOUD. Van de Bijbel weten we dat die begint met Genesis, de aartsvaders, Egypte en Uittocht, dan de Wetten en de Profeten. Zo'n overzicht ontbreekt helemaal hier, betreffende de Koran. Helemaal op het einde moet je dan concluderen, het is een reflectie op bekende verhalen. Leuk te lezen dat die verhalen in veelkleurige kringen circuleerden, soms ver van Medina of Mekka.
Dat de Koran voor gelovigen geschreven wordt en dat het geloof in de éne god wordt verondersteld, maakt het voor de 'veelgodendienaar' of 'ongelovige' moeilijker te lezen. De hele eerste helft van het boek kan daardoor irritant werken. Derie helpt mij niet om die blikversmalling buiten haakjes te zetten. Maar ik ben blij dat ik doorgezet heb.
Vooral goed dat op het einde ook de wetenschappelijk relativerende analyse gerelativeerd wordt. Tenslotte zijn het evangelie, de bijbel (en daarin het evangelie) getuigenissen die als gesloten, heilige, tekst moeten worden benaderd. Er staat, wat er staat! En dat is al interessant genoeg, los van de vraag waarom, hoe en wanneer deze of gene tekst ontstond.
De titel dekt niet helemaal de inhoud. Wat de Koran nu zegt en niet zegt wordt naar mijn gevoel niet duidelijk. Maar ja, zo'n titel zou ik, als het de Bijbel betrof, ook niet serieus mogen nemen. Een enkele persoon, al heet hij Peter Derie, kán dat gewoon niet oplijsten. Het is de geloofswereld van een miljard mensen !
Goed boek dus, maar niet bruikbaar voor scholieren...