Hafif Metro Günleri

by Murat Yalçın

"Karanlıkta yol alan hikâye karanlıkta son bulur" demesi ne, Borges'in sevdalısı? Esin perileri kurşuna dizilirken, kalemin kurşunlarında can verirken. Gecenin sessizliği bozulunca perdeleri açmak, ışığı kapamak istemiyorum. Güneşin doğuşundan bana ne? Güneşin altında eski(yen'i) bir şey olmadığını ayırt etmek istemiyorum. Yazılanlar hafifler, kurur, uçar, silinir güneşte. Sözcükler, tümceler, bütün canlılıklarını, koyuluklarını, tazeliklerini yitirir ya! Sayfalar da ağarır, sözcükler solar; gece serpilen renklerle kelebek kanadına dönen sayfalar, hücre duvarın(a)ı (tırm)andırır artık.

Hafif Metro Günleri, anlatıcısının zihninde ayrıntı avına çıkmış bir metin. "Tanımlanmayan" anlatıcıysa yaşamı da, tüm anlatıları da bir göstergeler kuyusu olarak görmeye başlamış, bu nedenle çevresinde gördüğü her şeyi durmaksızın yorumlayan, bu yorumlardan sonuçlar çıkaran, öfkeli ve alaycı bir kent gezgini.

Hafif Metro Günleri, 1998'de "anlatı" olarak yayımlanmıştı; Yalçın sonraki baskılarda kitabına, türlü nedenlerle, "roman" demeyi uygun gördü.

104 pages, Paperback

First published January 1, 1998

About the author

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Psikoloji Bölümü’nü bitirdi. İlk öyküsü 1989’da yayımlandı. Edebiyat editörlüğü yapıyor.

Reviews

[Göksel Göktürk]

Sanırım okuduğum her kitapta –değişen oranlarda da olsa- kendimi bulmam, “Her okur kendini okur” sözüyle ilişkili. Bilmiyorum, herhalde yazsam böyle bir kitap yazardım dedim okuduktan sonra.

Murat Yalçın’ı –bende dahil- bilmeyenler için kitabın başına koyduğu hayat hikayesiyle tanıdım. Peki tanımadığım birinin alakam olmayan bir kitabını neden aldım? Love of Discover. Neyse İstanbul üniversitesi Psikoloji bölümünden mezun olmuş 2010’da Kitap-lık dergisini yönetiyormuş. Belki halen yönetiyordur bakmadım da çok da merak etmiyorum açıkçası. Bir noktadan sonra eserler onları yazan kişilerin değil bizim ürünlerimiz.

Kitaba gelecek olursam, aslında kitap diye bir şey yok. İlk sayfasında Italo Calvino’nun, Görünmez kentler kitabından şöyle bir alıntı var:

Sen de uzak ülkelerden dönüyorsun ve bana
bütün söyleyebildiğin, akşam, evinin
Eşiğinde oturmuş, serinleyen birinin aklına
Gelebilecek düşünceler. Peki ne anlamı var
öyleyse bunca yolculuğun?

İşte kitapta neredeyse bu alıntının üzerine kurulmuş diyebiliriz. Bilinç akışı tekniğiyle(sanıyorum?) aklına gelenleri bir bir sıralamış bir akşam serinliğinde. Yani bir konu bütünlüğü sağlanmıyor, zaten konu bütünlüğü de aramıyoruz bu nokta da. Öyle ki nesir biçiminde olsa da her cümleyi
Kendi içinde incelemek gerekiyor. Benim hoşuma gitti, düşünülmeden yazılmış şeyler değiller. Bende ara ara böyle düşünüyorum, düşündüklerimi bir “otodidakt” olsa da yazsa güzel olurdu diye düşünüyorum hatta. Murat Yalçın bu işi kendi üstlenmiş, iyi ki de üstlenmiş.

Bu tür kitap okumayanlar için farklı bir deneyim olabilir. Bu deneyim size şunu vadediyor. Okuduğunuz cümleyi diğer bir cümleye geçtiğinizde unutma garantisi. Hele ki sayfayı kapatıp başka bir işle meşgul oldunuz diyelim bir anlığına,

[Tankut Yıldız · Rating 2 out of 5]

Bahsettiğim kitap Murat Yalçın'ın Hafif Metro Günleri isimli romanı. En yalın haliyle özetlemek gerekirse; metroda seyahat ettiği sırada, adeta serbest çağrışımla oluşan düşüncelerini aktarıyor anlatıcımız. Gözüne ilişen manzaralardan, kulağına çalınan konuşmalardan ve kendi düşüncelerinden yola çıkarak hayallerini, pişmanlıklarını, yaşanmışlıklarını ortaya döken, bu esnada da sık sık büyük edebiyatçılardan alıntılar yapan "marjinal" bir adamın içinden geçenleri okuyoruz tüm kitap boyunca.

Bir öykü için muhtemelen ideal bir yaklaşım olsa da, 95 sayfa boyunca bir adamın aklından geçenleri takip etmek, biraz yorucu bir okuma deneyimi sunuyor okura. Zaten Hafif Metro Günleri de Yalçın'ın tek romanı imiş; diğer eserleri öykü türünde. Hatta önceki baskılarında "alıntı" olarak nitelendirilen eser, Notos Kitap'ın bu yeni baskısında "roman" niteliğini kazanmış. Teknik açıdan farklarını bilmesem de, roman ya da kısa-roman (novella) olması için herhangi bir engel göremiyorum.

http://ebediyenedebiyat.blogspot.com/...